บทที่ 864 : ลมหายใจแห่งผู้ก่อตั้ง! (ปลาย)
เจ้าสุนัขอสูรเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ไม่ห่างพลันสีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดถึงกับหัวเราะไม่ออก
ถ้าการปะทะครั้งแรก……เยี่ยฉวนเป็นฝ่ายแพ้อาจเพราะความประมาท ส่วนครั้งนี้เป็นฝ่ายพ่ายแพ้โดยปราศจากข้อโต้แย้งอย่างสิ้นเชิง!
สุนัขอสูรรู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้ประสบความสำเร็จเต๋าแห่งกระบี่เป็นอย่างดี ดังนั้นหุ่นไม้นี่ จึงทำให้เขาตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบถึงสองครั้งสองหน มันน่าพรั่นพรึงนัก!
ไม่ห่างออกไป เยี่ยฉวนยืนปักหลักนิ่งเงียบ
คิดใหม่!
เหตุใดจึงพ่ายแพ้?
เป็นเพียงเพราะหุ่นไม้ใช้กระบี่สองเล่ม……งั้นหรือ?
ไม่น่าใช่!
หากเป็นด้วยเหตุอื่นคงเกิดจากปฏิกิริยาตอบโต้และกระบี่ของเขาไม่รวดเร็วพอ ด้วยขณะที่อีกฝ่ายชักกระบี่เป็นหนที่สอง ตนยังไม่ทันขยับเลยด้วยซ้ำไป!
นี่เป็นการใช้ความเร็วข่มจิตใจมีสติหยั่งรู้!
ไกลออกไปเยี่ยฉวนจ้องเขม็งไปยังหุ่นไม้ สีหน้าฉายแววฉงนใจยิ่ง เจ้านั่นเป็นหุ่นไม้จริงงั้นหรือ?
ตอนนั้นหุ่นไม้ยกกระบี่ขึ้นก่อนจะชี้มาที่เยี่ยฉวน พลางทำท่ากวักเรียกให้อีกฝ่ายเข้าจู่โจม!
ฝ่ายคนเห็นเช่นนั้นก็ฉวยกระบี่เดินอาดๆ ตรงไปยังหุ่นไม้ทันที พลันนั้นเองมีเสียงเตือนจากสุนัขอสูร “ระวังด้วยล่ะ”
เจ้าอสูรพบว่าการปะทะของหุ่นไม้ตนนี้มุ่งเข้าหาจุดตายทั้งยังไร้ความปรานี
เยี่ยฉวนพยักหน้า ก่อนก้าวเดินไปยังหุ่นไม้ ถึงตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามยังไม่ลงมือแต่อย่างใด……ชายหนุ่มยังไม่ลงมือด้วยเช่นเดียวกัน
ทั้งสองฝ่ายยืนนิ่งเผชิญหน้ากันอยู่นานเกือบครึ่งชั่วยาม!
ในครึ่งชั่วยามระหว่างนี้ต่างฝ่ายต่างไม่ลงมือ
ทันใดนั้นเยี่ยฉวนชักกระบี่ขึ้นมา เช่นเดียวกับหุ่นไม้ที่ชักกระบี่ออกมาเช่นกัน!
กระบี่สองเล่มมีความรวดเร็วอย่างสูสี!
ในขณะที่หุ่นไม้ชักกระบี่ พลันกระบี่บินสองเล่มพุ่งตัดหัวเจ้าหุ่นไม้นั่น ถึงกระนั้นสิ่งที่เยี่ยฉวนไม่คาดคิดได้เกิดขึ้น เมื่อกระบี่บินของเขาพุ่งเข้าไปทั้งสองเล่มกลับถูกหุ่นไม้ฟาดเต็มแรงกระทั่งกระเด็นไปไกล ในขณะเดียวกันมีกระบี่หนึ่งทะยานตรงเข้ากลางแสกหน้าของชายหนุ่ม
เยี่ยฉวนหน้าเผือดพร้อมกันนั้นรีบถอยหลบ เมื่อถอยออกห่างได้แล้วพลันหุ่นไม้เสือกกระบี่แทงใส่ รอบข้างเยี่ยฉวนปรากฏเงาสี่เงาพร้อมกระบี่ยาวเข้าตีวงล้อมไว้ทุกด้าน
ก่อนที่ชายหนุ่มจะทันตั้งตัว กระบี่ทั้งสี่มุ่งโจมตีจุดตายบนร่าง ปรากฏกระบี่บินสองเล่มทะยานเข้ามาล้อมเขาเอาไว้ ขณะต่อมาปรากฏลำแสงกระบี่เข้ารายรอบจนทั้งร่างถูกลำแสงล้อมเอาไว้ทุกทาง!
เยี่ยฉวนสีหน้าเคร่งเครียดขึ้น
ความไวของกระบี่ทั้งสี่ที่ล้อมตัวชายหนุ่มไว้สูงส่งจนยากที่กระบี่บินของเขาจะต้านทานได้
ทางด้านหนึ่ง เจ้าสุนัขอสูรเองหน้าตาเคร่งเครียดไม่แตกต่างกัน
ตัวมันเองก็ว่ากระบี่บินของเยี่ยฉวนรวดเร็วแล้ว ทว่ากระบี่พวกนั้นเร็วยิ่งกว่าเสียอีก!
ขณะนั้นเองชายหนุ่มตวัดกระบี่ฟาดฉับลงไป
เขาสับลงไปที่เงาดำตรงหน้า อย่างไรก็ตามเมื่อกระบี่ฟาดลงไปพลันกระบี่เงาดำสะบัดตัดที่ส่วนปลายกระบี่เยี่ยฉวน!
ทันใดนั้นสีหน้าของชายหนุ่มแปรเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง เพราะพบว่าพลังปะทะของตนพลันปลาสนาการไปในทันที!
พร้อมกันนั้นปรากฏร่างเงาพุ่งตรงเข้ามา
ตูม!
ร่างของเยี่ยฉวนทะยานถอยห่างไปนับร้อยจั้งทันที!
ที่เบื้องหน้าชายหนุ่มแสงกระบี่วูบหาย เงาทั้งสี่ย้อนกลับไปที่หุ่นไม้
หุ่นไม้หยุดการต่อสู้ลง กลับหวนคืนสู่ทวงท่าเดิมและถือกระบี่ชี้ปลายลงพื้นทางด้านข้าง……ปราศจากซึ่งลมหายใจ
เยี่ยฉวนก้มมองสำรวจตามร่างกาย ก่อนจะพบร่องรอยบาดแผลกว่าสามสิบแผล!
ทั้งหมดเป็นฝีมือของเงาเหล่านั้น!
เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมองไปยังหุ่นไม้ พลันประหลาดใจวูบขึ้นมา เจ้าร่างไม้แข็งแกร่งอะไรเช่นนี้?
นับตั้งแต่แรกเริ่มลงมือกระทั่งหยุดลง หุ่นไม้หาได้ใช้เพลงกระบี่แม้สักครั้ง ทว่าอาศัยความชำนาญในการใช้กระบี่เท่านั้น!
ชายหนุ่มพ่ายให้แก่ผู้มีความชำนาญในการใช้กระบี่! แม้กระบี่บินของเขายังพ่ายแก่มัน!
มันสยบเขาได้ทั้งในเชิงความรวดเร็ว พลังอำนาจและทักษะ!
เจ้าสุนัขอสูรขยับเข้ามาใกล้พลางถามอีกฝ่ายว่า “ยังจะสู้ต่ออีกหรือ?”
เยี่ยฉวนบิดมุมปาก “แน่นอนอยู่แล้ว!”
หลังจากนั้นชายหนุ่มสาวเท้าเดินเข้าหาหุ่นไม้
ไม่นานนักการต่อสู้เริ่มขึ้นอีกครา ทว่าเพียงครู่เดียวกลับพ่ายแพ้มาอีกครั้ง!
เคราะห์ยังดีที่หุ่นไม้ไม่ไล่ติดตาม ทว่าเป็นฝ่ายจู่โจมอย่างเดียว เมื่อใดก็ตามที่เยี่ยฉวนออกไปนอกเขตหอโถง……ร่างไม้จะหยุดไล่ทันที ดังนั้นแม้จะพ่ายให้กี่ครั้งกี่หน เมื่อกระเด็นออกไปนอกเขตหอโถงก็จะไม่ถูกฆ่าตาย!
เหตุการณ์ดำเนินไปเช่นนี้ เยี่ยฉวนบุกเข้าหาหุ่นไม้ครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายพ่ายกลับมาทุกครั้ง!
ความแตกต่างจากทุกครั้งคือชายหนุ่มสามารถต้านทานได้ยาวนานขึ้นเท่านั้น
สามวันต่อมา เยี่ยฉวนต้านหุ่นไม้ได้นานเกือบครึ่งชั่วยาม
อีกสามวันต่อมาเขาสามารถต้านไว้ได้ถึงหนึ่งชั่วยาม!
สิบวันนับจากนั้น สมรรถนะของเยี่ยฉวนสามารถประมือกับหุ่นไม้ได้พอตัว
หลังจากนั้นสิบห้าวัน ชายหนุ่มเดินตรงไปหาหุ่นไม้อีกครั้ง ตอนนี้ค่อนข้างมั่นใจว่าจะเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้!
ชายหนุ่มเดินไปถึงยังหุ่นไม้ ซึ่งหนนี้ต่างจากครั้งก่อน เมื่อหุ่นไม้ชักกระบี่ตวัดออกไปก่อนแทนที่จะเป็นฝ่ายคอยให้เขาออกกระบี่……
พลันเยี่ยฉวนหน้าเผือดซีดพร้อมตั้งท่าจะฟาดกระบี่ อย่างไรก็ตาม เจ้าหุ่นไม้ดูเหมือนจะรู้ว่ากำลังจะฟาดกระบี่ใส่ จึงแทงเข้าที่ข้อมือชายหนุ่มทันที เยี่ยฉวนถอยหลังกรูดด้วยหาไม่แล้วเขาต้องใช้ข้อมือออกต้านทานเป็นแน่!
ถอยหนี!
ชายหนุ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองว่องไว หลังจากล่าถอยไปแล้วจึงชักกระบี่ออกตวัดฟาดลงไป
หนึ่งกระบี่ชี้ชะตา!
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่กระบี่ของชายหนุ่มจะบรรลุเป้าหมาย พลันกระบี่ของหุ่นไม้พุ่งเข้าหากึ่งกลางหว่างคิ้วห่างไปเพียงไม่กี่กระเบียดเท่านั้น!
เยี่ยฉวนจำต้องถอยหนีไปอีกครั้ง!
ราวครึ่งอึดใจเท่านั้นชายหนุ่มก้าวถอยไปจนถึงประตูหอโถง เวลานั้นร่างหุ่นไม้ชะงักหยุดกึกก่อนจะหันหลังกลับ
แพ้แล้ว!
เยี่ยฉวนยืนนิ่งงงงัน เมื่อใดที่หุ่นไม้เป็นฝ่ายออกกระบี่ก่อน เขาจะกลายเป็นฝ่ายแพ้พ่ายทันที
หุ่นไม้หยุดอยู่ห่างออกไป เสียงมันพูดขึ้นทันทีว่า “ผู้ก่อตั้งเคยกล่าวไว้ว่าเมื่อกระบี่ออกจากฝัก ความคิดของคนผู้นั้นย่อมไม่อ่อนข้อให้กับความเปลี่ยนแปลง ค้นหาจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ ทำลายหมื่นทักษะและสังหารเพียงกระบี่เดียว!”
คนตรงข้ามมองหุ่นไม้ตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถาม “ถ้าออกกระบี่ก่อนคู่ต่อสู้เล่า?”
หุ่นไม้กล่าวว่า “ในเมื่อมุ่งที่จะเป็นฝ่ายริเริ่มออกปะทะก่อน ควรเอาชนะด้วยกลเม็ดที่ทำให้คู่ต่อสู้คาดไม่ถึง”
เยี่ยฉวนนิ่งไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยถามออกไป “ผู้ก่อตั้งคือใคร?”
ฝ่ายที่ถูกถามจึงว่า “เจ้ามีลมหายใจแห่งผู้ก่อตั้ง…”
ชายหนุ่ม “…”
