บทที่ 882 : สำนักกระบี่! (ปลาย)
ชายหนุ่มมองตามไปทางด้านขวา ห่างไปหลายสิบจั้งที่บริเวณนั้นเป็นที่ตั้งของแท่นกลมใหญ่ยักษ์ บนแท่นมีคนหนุ่มคนสาวผู้ฝึกกระบี่ซึ่งดูเหมือนกำลังเข้าทดสอบอยู่พอดี
เมื่อเห็นเช่นนั้นชายหนุ่มถึงกับนิ่วหน้า ก่อนจะเดินลงไปบนแท่นกลมภาพที่ปรากฏอยู่เป็นคนหนุ่มผู้ฝึกกระบี่กำลังต่อสู้กับหุ่นไม้ตัวหนึ่ง
มองไปที่หุ่นไม้ตัวนั้นเยี่ยฉวนถึงกับต้องตกตะลึง
ด้วยหุ่นไม้นั่นเหมือนกับหุ่นไม้ในหอคอยแห่งเรือนจำ!
อย่างไรก็ตาม เท่าที่เห็น……หุ่นไม้เหล่านี้มีความแกร่งกล้าแตกต่างกันอย่างเด่นชัด
ถ้าชายหนุ่มปะทะกันซึ่งหน้ากับหุ่นไม้ในหอคอยแห่งเรือนจำ เขาไม่มีโอกาสเอาชนะมันได้อย่างแน่นอน……
ตอนนั้นเองที่คนหนุ่มบนแท่นกลมพลันถูกรุกไล่จนล่าถอยหลายต่อหลายครั้ง เมื่อคนถอยไปจนสุดขอบแท่นกลมเขาหมุนตัวหันขวับ พร้อมกับฟาดกระบี่ที่ถืออยู่ในท่าทางแปลกประหลาด กระบี่เข้าที่เอวของเจ้าหุ่นไม้พอดี
เปรี้ยง!
หุ่นไม้ผงะถอยห่างทันทีอย่างรุนแรง
ตอนนี้เองชายชราที่อยู่บนแท่นกลมหันไปบอกคนหนุ่มบนแท่นว่า “ผ่านได้!”
ฝ่ายหลังได้ยินดังนั้นพลันสีหน้าแสดงออกถึงความโล่งใจก่อนจะเผยยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขาค้อมตัวลงคารวะต่อชายชราแล้วหมุนตัวเดินกลับไป
คนอื่นๆ ที่อยู่ในบริเวณมองดูด้วยแววตาฉายความริษยา
สำนักกระบี่!
ปัจจุบันสถานที่นี้จัดเป็นสำนักผู้ฝึกกระบี่ที่เข้มแข็งที่สุด ทันทีที่ได้เข้าร่วมกับสำนัก……ไม่เพียงมีทรัพยากรใช้ในการฝึกบ่มเพาะพลังอย่างมากแล้ว……ทว่ามีผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งอีกด้วย
โลกนี้ถือกฎของความแข็งแรง ดังนั้นการมีผู้สนับสนุนจึงถือว่าสำคัญอย่างยิ่งยวด!
จากนั้นไม่นานมีบรรดาผู้ฝึกกระบี่ต่างทยอยขึ้นสู่แท่นทีละคนๆ บางคนผ่านด่าน……บางคนล้มเหลว
ราวหนึ่งชั่วยามต่อมาเยี่ยฉวนก้าวขึ้นสู่แท่นกลมบ้าง
ชายชราผู้ที่ยืนข้างแท่นหันไปมองเขา “พร้อมแล้วหรือ?”
ชายหนุ่มพยักหน้าแทนคำตอบ
ในขณะที่ชายหนุ่มพยักหน้าตอบ เจ้าหุ่นไม้ที่ยืนประจันหน้าพุ่งทะยานตรงมาอย่างรวดเร็ว ทว่าขณะต่อมาทุกคนถึงกับตกตะลึง!
ด้วยกระบี่จ่อเข้าที่บริเวณกลางแสกหน้าของหุ่นไม้เสียแล้ว!
คนที่ยืนดูต่างหันมามองชายหนุ่มทีละคนๆ
ส่วนชายชราที่ข้างแท่นสีหน้าหมองลงอย่างเห็นได้ชัด
ด้วยจนถึงบัดนี้ เขาไม่ทันเห็นว่าเยี่ยฉวนมีวิถีเคลื่อนไหวกระบี่อย่างไร!
กระบี่นั่นรวดเร็วอะไรเช่นนี้!
ชายหนุ่มโบกมือข้างขวาขึ้นเป็นสัญญาณ กระบี่ทะยานย้อนกลับมาหาเขาทันที จากนั้นหันไปมองชายชรา
ฝ่ายหลังนิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนจะบอกว่า “ตามข้ามา!”
พูดจบชายชราหันกลับ เดินนำออกไป
เยี่ยฉวนเดินตามหลัง
ในบริเวณคนอื่นต่างหันไปมองหน้ากันไปมา
ดึงดูดความสนใจ!
เยี่ยฉวนมาที่สำนักกระบี่แห่งนี้ ตนเองไม่ปรารถนาจะปิดบังขั้นพลังฝีมืออยู่แล้ว ด้วยรู้ดีว่าอีกไม่นานบรรดาผู้มีอำนาจในสำนักกระบี่คงจะรู้จักเขาในไม่ช้า!
ยิ่งกว่านั้น ชายหนุ่มรู้ด้วยว่ายิ่งเผยให้เห็นฝีมือและความแกร่งกล้ามากเพียงใด สำนักกระบี่จะยิ่งเห็นคุณค่าของเขามากเท่านั้น!
หลังจากนั้นต่อมา ชายชราเดินนำเยี่ยฉวนไปถึงหอโถงขนาดใหญ่จากนั้นค้อมกายลงเล็กน้อยแสดงคารวะต่อหอโถง
ขณะต่อมาเสียงใครคนหนึ่งดังออกมาจากในหอโถง “เข้ามา!”
ชายชรามองหน้าเยี่ยฉวน ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะก้าวเข้าไป
ภายในหอโถงกว้างใหญ่ มีชายวัยกลางคนนั่งอยู่เพียงคนเดียว
คนที่นั่งอยู่ข้างในมองชายหนุ่มตรงหน้า “เขาบอกข้าว่าฝีมือเจ้าเป็นเลิศนัก! แสดงให้ดูหน่อยสิ!”
เยี่ยฉวนพยักหน้าหนักแน่น เงยหน้าขึ้นมองชายวัยกลางคน ฉับพลันนั้นทางข้างซ้ายและขวาของชายวัยกลางคนปรากฏกระบี่บินเข้ามาข้างละเล่ม
บัดนี้ในมือของชายวัยกลางคนมีกระบี่เล่มหนึ่งปรากฏออกให้เห็น เขาใช้กระบี่ตวัดไปทางเบื้องซ้ายและขวา ทำให้ลำแสงกระบี่ทั้งสองถูกตีจนแตกกระจายไป!
ทว่าครู่ต่อมาชายหนุ่มกลับไปปรากฏตัวประจันหน้ากับชายวัยกลางคน ชายหนุ่มเงื้อกระบี่ฟาดใส่ชายวัยกลางคนอย่างเร่งด่วน
คนตรงข้ามผลักกระบี่ของเขาขึ้นต้านรับในแนวนอน
เปรี้ยง!
หลังจากที่เยี่ยฉวนฟาดกระบี่ แรงผลักส่งให้ร่างของชายวัยกลางคนถอยหลังกรูดอย่างหนักหน่วงไปในชั่วพริบตา ทว่าไม่ช้านักก็หยุดนิ่งลง ในตอนนั้นเอง เบื้องหลังคนปรากฏกระบี่บินสองเล่มพุ่งเข้าหา
สีหน้าของชายวัยกลางคนแปรเปลี่ยนวูบหนึ่ง พลันหมุนตัวผลักพลังลำแสงกระบี่ออกมาดุจระลอกคลื่น
ตูม!
จากนั้น กระบี่บินของเยี่ยฉวนถูกเหวี่ยงออกไปทันที!
ห่างออกไป ชายหนุ่มหยุดเคลื่อนไหว
ถ้าขืนสู้กับชายวัยกลางคนต่อไป คนผู้นั้นมีอันต้องพ่ายแพ้แก่ตนเป็นแน่!
เยี่ยฉวนต้องการพิสูจน์ศักยภาพแก่สำนักกระบี่……มากกว่าจะทำให้พวกเขาเกิดความขุ่นเคือง
ชายวัยกลางคนเก็บกระบี่ลง แล้วหันมามองเยี่ยฉวนในแววตาฉายประกายเอาจริงเอาจัง “กระบี่บินของเจ้ามีความรวดเร็วเหลือเชื่อจริงๆ”
เยี่ยฉวนค้อมตัวลงคารวะ “ผู้อาวุโส ขอบคุณที่ชม!”
เมื่อเห็นชายหนุ่มแสดงความเคารพนบนอบ ชายวัยกลางคนเกิดความยอมรับอยู่ในใจ พลันแววตาเคร่งเมื่อครู่กลายเป็นอ่อนโยนลงเล็กน้อย “เจ้าเป็นยอดฝีมือกล้าแกร่ง ข้าคงสอนอะไรมากไม่ได้……”
ว่าแล้วหยุดชะงักไปเล็กน้อย “ตามมา”
คนพูดหมุนตัวเดินออกจากหอโถงไป
เยี่ยฉวนรีบก้าวตามไปทันที
ชายวัยกลางเดินนำหน้าขึ้นไปบนยอดเขาทางด้านหลัง ที่นั่นมีเรือนต้นหญ้าตั้งอยู่หลังหนึ่งบริเวณด้านหน้ามีแปลงเพาะปลูกพืชสวนครัว
กลางแปลงผัก มีชายชราคนหนึ่งกำลังปลูกพืชสวนครัวอยู่
ยอดฝีมือ!
เพียงพบกันครั้งแรกเยี่ยฉวนนึกประทับใจในตัวชายชราผู้นั้นทันที!
คนที่เห็นว่าทำงานขัดถูและปลูกพืชผักเช่นนี้จะต้องเป็นยอดฝีมือซึ่งหาผู้ใดเสมอเหมือน!
ชายวัยกลางคนเดินนำเยี่ยฉวนไปหยุดที่ชายชราก่อนจะแสดงคารวะต่อคนตรงข้าม “ศิษย์พี่ใหญ่ถู้ อาจารย์รองอยู่ที่นี่หรือไม่ขอรับ?”
ชายชราวางของที่ถืออยู่ลงขณะสั่นหน้าปฏิเสธ “ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ใด มีอะไร?”
คนถามพยักหน้าก่อนจะหันไปมองเยี่ยฉวน “ชายหนุ่มคนนี้มีฝีมือโดดเด่นมาก ข้าอยากแนะนำเขาให้รู้จักกับอาจารย์รองขอรับ!”
ศิษย์พี่ใหญ่ถู้เหลือบสายตามองไปยังชายหนุ่มที่ถูกกล่าวถึง “งั้นก็ให้เขาคอยอยู่ที่นี่!”
ชายวัยกลางคนลังเลเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าเบาๆ แล้วหันไปบอกกับเยี่ยฉวนว่า “เจ้าคอยอยู่ที่นี่ อาจารย์รองเป็นผู้สำเร็จซึ่งเต๋าแห่งกระบี่ที่หาตัวจับยากคนหนึ่ง ถ้าเขายอมรับเป็นศิษย์……เจ้าจะมีโอกาสพัฒนาเต๋าแห่งกระบี่ได้อีกมาก”
เยี่ยฉวนผงกศีรษะ “ขอรับ!”
ไม่นานนักชายวัยกลางคนหันหลังกลับออกไป
ชายหนุ่มเดินไปหาศิษย์พี่ใหญ่ถู้พร้อมกับทักทาย “ศิษย์พี่ใหญ่ถู้ยินดีที่ได้รู้จักขอรับ!”
อีกฝ่ายรีบพูดเสียงเร็ว “ไม่ต้องทำท่าประจบประแจงอย่างนั้น ข้าเป็นแค่คนสวนปลูกผักหญ้าธรรมดาคนหนึ่ง”
เยี่ยฉวน “……”
