บทที่ 980 : น้องของเจ้ากำลังตกอยู่ในอันตราย! (ต้น)
พลังงาน!
ในเวลานั้นเยี่ยฉวนสัมผัสว่า พลังงานหลั่งใหลเข้ามาอัดแน่นอยู่เต็มเปี่ยมในร่างกาย!
พลังงานนั้นทำให้รู้สึกราวกับตนอยู่ยงคงกระพันทีเดียว!
ทันใดนั้นกฎเต๋าแห่งปฐพีตรงกลางระหว่างหัวคิ้วเยี่ยฉวน เริ่มไหวสั่นแรงขึ้นๆ!
ชายหนุ่มร้องถามเสียงรัวด้วยความตกใจ “เกิดอะไรขึ้น?”
เยว่ตอบเรียบๆ “มันกำลังจะตื่นน่ะสิ”
ชายหนุ่มถามเสียงอ่อย “ถ้าตื่นแล้วมันจะมาทำร้ายข้าไหม?”
เสียงตอบหน้าตาเฉย “ข้าก็ไม่รู้!”
คนถามเงียบเสียงไป
เสียงเยว่พูดต่อว่า “ถ้าจะมาทำร้ายจริง เจ้าก็ใช้หอคอยกำราบเอาไว้ ตอนนี้มันอยู่ในหอคอย……สู้หอคอยไม่ได้หรอก!”
คำบอกนั้นทำให้เยี่ยฉวนใจชื้นขึ้นมาบ้าง ถ้าเช่นนั้นอาการนี้คงไม่น่ากังวลเท่าใดนัก!
มิเช่นนั้นถ้าต้องเผชิญหน้ากับกฎแห่งเต๋าเช่นเยว่ เขาคงตกที่นั่งลำบากเป็นแน่!
ณ เวลานั้นพลังของเส้นโลหิตแห่งปฐพี และพลังแห่งปฐพีที่กำลังวนเวียนอยู่รอบข้างพลันหายวับไป
กฎเต๋าแห่งปฐพีพลอยสงบลงด้วยเช่นกัน
เยี่ยฉวนจับตามองไปที่กฎเต๋าแห่งปฐพีโดยไม่ปริปากแต่อย่างใด
ทันใดนั้นเองจู่ๆ กฎเต๋าแห่งปฐพีหมุนกลับหลังหันแล้ววิ่งหนีไป!
ชายหนุ่มถึงกับอึ้งพูดไม่ออก
เสียงเกรี้ยวกราดของเยว่ตวาดขึ้นว่า “มัวยืนเฉยทำอะไร? รีบตามไปจับมันสิ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เยี่ยฉวนได้สติรีบเผ่นผลุงวิ่งตามกฎเต่าแห่งปฐพีออกไปอย่างรวดเร็ว ทว่าฝ่ายที่หนีไปวิ่งเร็วมาก!
เสียงเยว่สั่งการดังออกมา “กระตุ้นหอคอยเจ้าหอคอยต่ำช้า ให้มันออกมาช่วยเร็วเข้า!”
อีกฝ่ายไม่รอช้าเร่งกระตุ้นหอคอยแห่งเรือนจำทันที ครานี้หอคอยแห่งเรือนจำมิได้อิดออดที่จะแสดงตัวแต่ประการใด มันปรากฏขึ้นที่บริเวณหว่างคิ้วของเขา ขณะนั้นพลังงานแปลกประหลาดพุ่งผ่านไปในบริเวณ พลันกฎเต๋าแห่งปฐพีที่กำลังหลบหนี จู่ๆ มันถูกปกคลุมไว้ด้วยพลังงานปริศนาดังกล่าว ก่อนจะหายวับไปจากจุดนั้น และกลับมาปรากฏอีกครั้งที่เบื้องหน้าเยี่ยฉวน!
เมื่อชายหนุ่มขยับปากจะพูด หอคอยแห่งเรือนจำกลับลงมือฟาดไปที่กฎเต๋าแห่งปฐพีเข้าอย่างจัง!
เปรี้ยง!
กฎเต๋าแห่งปฐพีไม่ทันตั้งตัวจึงถูกปะทะ ทำให้กระเด็นไปไกลและหอคอยแห่งเรือนจำพุ่งเข้าปะทะซ้ำอีกหน……
เยี่ยฉวนชะงักนิ่ง
ขณะต่อมากฎเต๋าแห่งปฐพีทะยานมาทางชายหนุ่มที่กำลังยืนอยู่ มันเข้ามาเกาะติดเยี่ยฉวนและทำท่าเหมือนกำลังร้องขอให้คนช่วยเหลือ!
หอคอยแห่งเรือนจำทำทีจะพุ่งชนอีกครั้ง พลันเยี่ยฉวนรีบโบกมือกันไว้ “พอเถอะ มันรู้ตัวแล้วว่าทำผิด! เลิกลงไม้ลงมือได้แล้ว!”
อีกฝ่ายหยุดชะงักกึก พลางทำท่ากระโดดไปมาสองสามรอบ ก่อนจะหายกลับเข้าไปในร่างของชายหนุ่มดังเดิม
เยี่ยฉวนมองไปที่กฎเต๋าแห่งปฐพีตรงหน้า “ทำไมเจ้าต้องวิ่งหนีด้วยเล่า?”
หลังจากที่นิ่งอยู่เป็นครู่ ทันใดนั้นเสียงพูดดังเข้ามาในจิตเยี่ยฉวนว่า “ข้ากลัวนี่นา……”
เสียงพูดที่ดังมาราวกับเสียงของเด็กสาวตัวน้อยที่ยังไม่ประสีประสา
มันพูดได้!
คนที่ได้ยินชะงักงันด้วยความตกตะลึง พอได้สติจึงเอ่ยถามกลับ “กลัวอะไร?”
เสียงเดิมดังขึ้นอีก “มัน……”
ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมา แสดงว่ามันกำลังหมายถึงหอคอยแห่งเรือนจำ! เมื่อก่อนหอคอยต้องร้ายกาจเป็นแน่! เขาควรจะระวังมันไว้ให้ดี!
เยี่ยฉวนออกจากภวังค์ความคิด ก่อนจะพูดยิ้มๆ กับอีกฝ่ายว่า “ไม่ต้องกลัวนะ เจ้าคอยติดตามข้าก็พอ ตกลงไหม?”
ครานี้กฎเต๋าแห่งปฐพีเงียบไปนาน และแล้วจึงมีเสียงตอบมาว่า “ตกลง!”
ว่าแล้วมันทะยานเข้าสู่จุดที่กึ่งกลางหว่างคิ้วของเยี่ยฉวยทันที และเข้าไปซ่อนตัวเงียบๆ อยู่ในส่วนของอำนาจแห่งเทวจิตของเขา……แทนที่จะกลับเข้าไปในหอคอยแห่งเรือนจำ
หอคอยจิ๋วไม่ใส่ใจกับกฎเต๋าแห่งปฐพีอีกต่อไป มันจะไม่ยุ่งกับกฎเต๋าแห่งปฐพี ตราบใดที่ฝ่ายหลังไม่ได้พยายามที่จะหลบหนี
ณ เวลานั้นเยว่กล่าวออกมาทันที “ตอนนี้เจ้าสามารถผสานดวงจิตอิทธิฤทธิ์ของตัวเองได้แล้ว ดังนั้นย่อมหมายความว่าขอยืมพลังของมันมาใช้เมื่อใดก็ได้ ทว่าควรรู้จักประมาณขีดจำกัดของตัวเองไว้ให้ดี!”
เยี่ยฉวนถามอย่างงงงัน “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
เยว่ตอบให้ “พลังของเจ้ายังอ่อนด้อย เช่นนั้นจึงไม่อาจทนทานต่อแรงกดดันมหาศาลของพลังแห่งปฐพีและเส้นโลหิตแห่งปฐพี อย่าว่าแต่ใช้พลังจิตวิญญาณแห่งปฐพีเลย! เพราะฉะนั้นยามใดที่ใช้มัน จงจำไว้ว่าต้องละเว้นประลองกำลังทุกชนิด มิเช่นนั้นเจ้าจะตายเพราะต้องทนต่อพลังมากมายมหาศาล!”
เยี่ยฉวนพยักหน้า “เข้าใจแล้ว!”
จากนั้น ชายหนุ่มปล่อยให้กฎเต๋าแห่งปฐพีอยู่ภายในขอบเขตของจิตอิทธิฤทธิ์อย่างระมัดระวัง
อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่พลังของตนเอง! หากปราศจากซึ่งกฎเต๋าแห่งปฐพี เท่ากับเขาจะไม่มีพลังอำนาจ!
พูดง่ายๆ สิ่งนี้เสมือนเป็นวัตถุที่เป็นตัวช่วยจากภายนอกด้วยเช่นกัน!
เวลานี้เยี่ยฉวนไม่อาจปฏิเสธวัตถุตัวช่วยภายนอกได้เลย ชุมนุมผู้คุ้มกฎกับเผ่าถังต่างเป็นกองกำลังที่มีความแข็งแกร่งกว่า! เมื่อเป็นอย่างนี้ถ้าขืนปฏิเสธที่จะใช้วัตถุตัวช่วยจากภายนอก เห็นทีจะมีก็แต่หายนะเท่านั้นที่มาเยือน!
ชายหนุ่มทำหน้าเหมือนฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ เยี่ยฉวนเอ่ยถามออกไปว่า “แม่นางเยว่ เจ้าเป็นกฎแห่งเต๋าชนิดใด?”
เขานึกข้องใจเกี่ยวกับแม่นางเยว่คนนี้นัก!
เสียงตอบห้วนๆ ดังออกมา “ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเจ้า! เรื่องอะไรจะบอก? อย่าแม้แต่จะคิดถามเรื่องนี้อีก ไม่อย่างนั้นข้าจะสังหารเจ้าเสีย!”
เยี่ยฉวนฟังแล้วได้แต่ส่ายหน้าพลางยิ้มกับตัวเอง หญิงคนนี้อารมณ์หงุดหงิดฉุนเฉียวง่ายจริง เหมือนยอดยุทธ์ที่เคยอยู่ชั้นที่สองไม่มีผิด!
ยอดยุทธ์ที่ชั้นสอง!
นึกแล้วก็คิดถึงนางขึ้นมาตงิดๆ ทีเดียว!
ตอนนี้นางไปอยู่เสียที่ไหน?
ขณะต่อมาเมื่อไม่ได้คำตอบ เยี่ยฉวนได้แต่ส่ายหน้าพร้อมกับขยับตัวเพื่อออกจากสถานที่ไป ทันใดนั้นพื้นที่ว่างเปล่าตรงหน้าไหวสะเทือนเบาๆ “รีบกลับนครอานุภาพเร็วเข้า! น้องของเจ้ากำลังตกอยู่ในอันตราย!”
น้องของเจ้าตกอยู่ในอันตราย!
ประโยคนี้ทำให้สีหน้าของเยี่ยฉวนเครียดคล้ำไปทันทีทันควัน พลันต่อมาร่างของเขาหายลับไปจากสถานที่ทันที
ผู้ที่แจ้งข่าวบอกกล่าวเป็นคนที่ชายหนุ่มรู้จักมักคุ้นอย่างมาก!
เสียงของถังชิงคนที่เขาปล่อยตัวไป!
…
ภายในหอผู้นำแห่งเผ่าถัง
ที่นี่กลายเป็นศูนย์รวมของเหล่ายอดฝีมือแห่งเผ่าถัง!
คนทั้งหมดนำโดยถังเหยี่ยน!
ถัดลงไปที่ด้านล่าง ถังชิงพูดว่า “พวกเราสืบพบข้อมูลที่เชื่อถือได้ ตอนนี้ชุมนุมผู้คุ้มกฎกำลังเตรียมจู่โจมนครอานุภาพ”
ถังเอ้อบิดมุมปากยิ้มขณะพูดออกมาว่า “เห็นแล้วสิว่าพวกเราไม่บุกนครอานุภาพ……ชุมนุมผู้คุ้มกฎถึงบุกเสียเอง!”
จากนั้นจึงมองเลยไปทางถังชิง “พี่ใหญ่ เจ้ามีมาตรการรับมือกับพวกเขาอย่างไร?”
ถังชิงตอบเสียงขรึม “พวกเราจะไม่ยอมให้ชุมนุมผู้คุ้มกฎเข้ายึดนครอานุภาพได้สำเร็จ!”
คนที่อยู่ด้านบน ถังเหยี่ยนถามกลับ “เพราะเหตุใด?”
