บทที่ 994 : ต่อให้เป็นเทพสวรรค์ ถ้ามาขวางข้าก็จะฆ่ามัน! (ปลาย)
ในเวลานั้นเยี่ยฉวนก้าวเท้าเดินตรงไปยังสตรี ขณะมือถือกระบี่และกระบี่กำลังสั่นสะเทือนรุนแรงอย่างเห็นได้ชัด
ตอนนี้เขามีสติเต็มตัว เพราะสายโลหิตในตัวสงบลงแล้ว
ขณะที่ชายหนุ่มกุมกระบี่ ความรู้สึกที่สัมผัสได้คือ ‘สามารถใช้สิ่งนี้ทำลายได้ทุกสิ่งอย่าง!’
ไม่ว่าเบื้องหน้าจะมีอะไรเข้ามาขวาง ตราบเท่าที่ยังมีกระบี่เล่มนี้อยู่ในมือ เยี่ยฉวนสามารถฟาดทุกสิ่งให้กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้ทีเดียว!”
เยี่ยฉวนค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วมือข้างซ้ายลูบไปตามคมกระบี่อย่างอ่อนโยนพลางพึมพำถามเสียงแผ่ว “ข้าควรตั้งชื่อเจ้าว่าอะไร?”
หึ่มมมม!
กระบี่ส่งเสียงกรีดก้องดังกังวาน ต่อมามันทะยานออกจากอุ้งมือของเยี่ยฉวนทันที และเคลื่อนไหวไปมาตรงที่ว่างเบื้องหน้าชายหนุ่ม จากนั้นบนพื้นปรากฏตัวอักษรไม่กี่คำ ‘กระบี่เทพสังหาร’
กระบี่เทพสังหาร!
คนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ชื่อเหมาะดีทีเดียว! ครานี้ต่อให้เป็นเทพสวรรค์เข้ามาขวางข้าก็จะสังหารให้สิ้น!
สิ้นเสียงชายหนุ่มกระโจนออกไปในอากาศ พร้อมกันนั้นส่งกระบี่เสือกแทงสตรีสวมชุดดำที่หยุดอยู่ห่างไปไม่ไกล
ฉัวะ!
ต่อหน้ากระบี่เทพสังหาร ชั้นอากาศที่ว่างเปล่าดูเปราะบางยิ่งกว่าแผ่นกระดาษด้วยซ้ำ!
ต่อหน้าเยี่ยฉวน สตรีสวมชุดดำจับตามองมาด้วยแววตาเย็นเยือก พลันนั้นเองนางสะบัดชายแขนเสื้อเพียงเบาๆ จากนั้นลำแสงสีดำดุจลูกศรคมกริบพุ่งใส่เยี่ยฉวน!
ฝ่ายคนที่ยืนอยู่ตรงกันข้ามมิได้หลีกเร้น ทว่าตวัดฟาดกลับไป
ฉัวะ!
แสงดำถูกพลังฟาดขาดออกสองท่อนทันที ทว่าเวลานั้นสตรีสวมชุดดำหายวับไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นเงาประหลาดพุ่งตรงมาทางเยี่ยฉวน ก่อนที่เขาจะทันตั้งรับ พลันฝ่ามือข้างหนึ่งตบเปรี้ยงเข้าที่บริเวณกลางลำตัวของชายหนุ่ม!
เยี่ยฉวนเกือบผงะออกไปทีเดียวจังหวะนั้น ทว่าในช่วงเวลาวิกฤติชายหนุ่มใช้มือข้างซ้ายคว้าจับฝ่ามือของสตรีเอาไว้ หมายจะใช้กระบี่ที่ถือด้วยมือข้างขวาเฉือนเข้าที่ลำคอของนาง ทว่าสตรีสวมชุดดำดูจะว่องไวกว่านัก ขณะที่เขาขยับทำท่าจะเคลื่อนไหว นางผลักฝ่ามือข้างขวาชกเข้าที่ขมับของเยี่ยฉวนอย่างจัง!
ถ้าหมัดของนางชกถูกขมับของเขา มีหวังเยี่ยฉวนคงแตกดับไปในพริบตาเป็นแน่!
ชายหนุ่มจำต้องใช้มือซ้ายจับฝ่ามือของนางไว้ พร้อมกับสกัดกำปั้นของนางที่พุ่งมาอีกด้านในคราวเดียว
เปรี้ยง!
ร่างของเยี่ยฉวนผงะหงายทะยานถอยห่าง ทว่าข้างแก้มของอีกฝ่ายปรากฏรอยคมกระบี่บาดลึกเป็นทาง!
โลหิตค่อยๆ ไหลซึมลงเป็นทางตามร่องรอยบาดแผลลึก ครู่ต่อมาใบหน้าของหญิงสาวกลับชุ่มไปด้วยโลหิต!
สตรีสวมชุดดำมองเยี่ยฉวนด้วยแววตาสงบเยือกเย็น ดูท่าว่าแผลที่ถูกฟันมิได้ส่งผลต่อนางแต่อย่างใด!
เยี่ยฉวนที่อยู่ในฟากตรงกันข้ามมือจับกระบี่ไว้มั่น ขณะย่างเท้าเดินตรงเข้าไปที่สตรีอีกครั้ง ในครั้งนี้นางหมุนตัวขวับแล้วหายวาบไป!
ถ้าเยี่ยฉวนไม่มีกระบี่เล่มนี้ นางกับชายวัยกลางคนก่อนหน้าทั้งสองมั่นใจว่าสามารถกำจัดเขาได้แน่ ทว่านับตั้งแต่ที่ชายหนุ่มใช้กระบี่นั่น คนทั้งสองจึงทำอะไรไม่ได้!
ชายหนุ่มมุ่งตรงไปยังนครเติ้งเถียนต่อไป!
ในท้องฟ้าที่ว่างเปล่า มีสายตาของผู้นำสูงสุดแห่งจักรวาลดวงดาวมองมาอย่างใจเย็น ท่าทีกำลังครุ่นคิดบางอย่าง
ไม่ไกลออกไปเท่าใด ถังเหยี่ยนผู้เป็นหัวหน้าเผ่าถังจับตามองเยี่ยฉวนครู่หนึ่ง เขารู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ ที่ก่อนหน้านี้ตัดสินใจไว้ไม่ผิด
เคราะห์ดีที่เขานำคำแนะนำของถังชิงมาใช้ ไม่ทุ่มกำลังกำจัดเยี่ยฉวนอย่างสุดตัว มิเช่นนั้นอย่าว่าแต่ชุมนุมผู้คุมกฎเลย……ทว่าเผ่าถังคงจะประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ด้วยเป็นแน่!
ถัดลงไปเบื้องล่าง เยี่ยฉวนเดินตรงไปและหยุดที่หน้าประตูเมืองนครเติ้งเถียน ต่อมาชายหนุ่มเสือกกระบี่แทงออกไป
ฉัวะ!
ลำแสงกระบี่พุ่งวาบออกไปทั่วทั้งบริเวณ ขณะที่กระบี่ชี่ของเยี่ยฉวนเกือบจะฟาดลงไปที่บานประตูเมือง ทว่าชายชราคนหนึ่งปรากฏตัวออกขวางที่หน้าประตูเมืองทันที ชายหนุ่มโบกมือข้างขวาเบาๆ ทำให้กระบี่ชี่หายวับไปเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นทันที!
เมื่อมองเห็นชายชรา ถังเหยี่ยนส่ายหน้าพลางบิดมุมปากยิ้มเหยียดมาจากท้องฟ้าว่างเปล่า “ไอ้เฒ่าพิลึกเยว่ ไม่กลัวว่าโลกภายนอกเขาจะติฉินนินทาว่าชุมนุมผู้คุมกฎบ้างหรือ? ถึงกล้าส่งเฒ่าพิลึกที่เคยแต่เก็บเนื้อเก็บตัวมานานหลายพันปีอย่างเจ้าออกมาสู้”
เฒ่าพิลึกเยว่!
ยอดฝีมือผู้นี้มีชื่อเสียงมานานหลายพันปี ทั้งมีชื่อในบัญชีนามแห่งเต๋าด้วย แม้ว่ามิได้ติดอันดับต้นๆ เหมือนอย่างหวังจื่อเช่อ ทว่าเขาก็อยู่มาเนิ่นนาน…
เฒ่าพิลึกเยว่เป็นคนหนึ่งในจำนวนคนของชุมนุมผู้คุมกฎที่มีชีวิตอยู่มานาน นอกจากผู้นำสูงสุดแห่งจักรวาลดวงดาว พลังความแข็งแกร่งของเขาสุดที่จะหยั่งรู้อีกด้วย!
ชุมนุมผู้คุมกฎส่งคนประเภทนี้มาเผชิญหน้ากับเยี่ยฉวน เป็นที่แน่ชัดว่าพวกเขากำลังข่มเหงรังแกคนผู้น้อย
เฒ่าพิลึกเยว่เขม้นมองเยี่ยฉวนด้วยสีหน้าเฉยเมย ทว่าชายหนุ่มไม่มีทีท่าว่าจะหยุดยั้ง กระบี่ในมือส่องประกายวูบวาบประหนึ่งเจาะทะลวงทะลุฟ้าก็มิปาน!
เมื่อเยี่ยฉวนเดินตรงเข้าหาเฒ่าพิลึกเยว่ พลันฝ่ายหลังกดเท้าข้างขวากระทืบลงบนพื้นทันที ครู่ต่อมาช่องอากาศตรงหน้าชายหนุ่มแยกออกจากกันทีละส่วนๆ ตอนนี้เฒ่าพิลึกเยว่หายวับไปอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นพลังทรงอำนาจแล่นเข้ามาหาเยี่ยฉวนในระยะไม่ใกล้ไม่ไกลอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มฉวยกระบี่จับไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ขณะพุ่งตรงเข้าหาและฟาดลงไป
ตูม!
พลังทรงอำนาจถูกคมกระบี่ของเยี่ยฉวนฟาดจนกระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในบัดดล ทว่าร่างชายหนุ่มก็ลอยละลิ่วถอยห่างไปไกลกว่าสองลี้ทันที ไม่นานต่อมาเมื่อเขาหยุดลงกับที่ พลันร่างเงาทะยานตัดเข้ามาในบริเวณ
สีหน้าของเยี่ยฉวนแปรเปลี่ยนสิ้นเชิงพร้อมกับฟาดกระบี่ไปทางขวาอย่างรุนแรง กระบี่ตกกระทบพลันดูเหมือนว่าได้ตัดบางสิ่งจนขาดสะบั้น ขณะนั้นเองพลังทรงอำนาจพุ่งมากระทบกลางลำตัวของเขาอย่างหนักหน่วง
อ่อกกก!
เยี่ยฉวนกระอักโลหิตสดๆ พรวดออกจากปาก……ร่างนั้นลอยละลิ่วไปอีกหน!
เบื้องหน้าเยี่ยฉวน นอกจากเฒ่าพิลึกเยว่ยังปรากฏคนอีกสองคน คนหนึ่งสวมผ้าคลุมสีขาวส่วนอีกคนสวมผ้าคลุมสีดำ
เมื่อเห็นคนทั้งสอง ถังเหยี่ยนมีใบหน้าเครียดขรึมขณะมองเข้าไปในท้องฟ้าที่ว่างเปล่าทันที
พวกเขาคือภูติดำและภูติขาวแห่งชุมนุมผู้คุมกฎ
ถังเหยี่ยนมองไปที่ผู้นำสูงสุดแห่งจักรวาลดวงดาว ฝ่ายหลังเอ่ยเสียงกร้าว “ข้าบอกว่าจะสู้กับเขาตามลำพังงั้นหรือ?”
คนตรงข้ามไม่พูดอะไร!
สู้กับเขาตามลำพัง?
ถ้าเขาเป็นผู้นำสูงสุดแห่งจักรวาลดวงดาว……คงจะไม่เลือกสู้กับเยี่ยฉวนตามลำพังเหมือนกัน!
เยี่ยฉวนมีกระบี่เล่มนั้น คนธรรมดาๆ ไม่คู่ควรต่อสู้กับเขาทั้งนั้น!
ถัดลงไปจากคนทั้งสอง ภายหลังจากเยี่ยฉวนลอยละลิ่วไปไกลแล้ว เฒ่าพิลึกเยว่และอีกสองคนทะยานเข้าใส่ชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว!
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ปล่อยให้เยี่ยฉวนได้หยุดพักเลย!
ไกลออกไป เมื่อชายหนุ่มขยับตัวทำท่าออกเคลื่อนไหว ทันใดนั้นสุนัขอสูรปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้า
เจ้าอสูรสุนัขจ้องเขม็งไปที่คนสามคนที่กำลังมุ่งตรงมาทางพวกตน จากนั้นชำเลืองมองเยี่ยฉวนพลางเปล่งเสียงหัวเราะ “เจ้าอยากรู้ใช่ไหมว่าข้ามีพลังแค่ไหน? ข้า…”
ก่อนที่เจ้าสุนัขอสูรจะพูดจบประโยค พลังทรงอำนาจพุ่งมากระแทกอย่างแรง
เปรี้ยง!
ร่างของสุนัขอสูรกระเด็นจากที่ไปในทันที ก่อนจะหล่นกระแทกกับพื้นเต็มแรง… เยี่ยฉวนถึงกับอึ้ง
