ตอนที่ 1067 ส่วนลึกของอาณาจักรโบร่ำโบราณ
“นักปราชญ์โบราณชิวอู๋? เขาคือใคร?” หนึ่งในยอดขุนพลตั้งคำถาม
เพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์โบร่ำโบราณ หากเป็นอาชีพอื่นที่ไม่ใช่ปรมาจารย์ ก็มีน้อยคนนักที่จะรู้จัก
“นักปราชญ์โบราณชิวอู๋เป็นหนึ่งในผู้ติดตามปรมาจารย์ขง เขาอยู่เคียงข้างปรมาจารย์ขงในหลายสนามรบและสังหารเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นไปมากมายนับไม่ถ้วน เขาสำเร็จวรยุทธระดับเซียนขั้น 9 เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ เป็นหนึ่งในนักปราชญ์โบราณผู้ทรงเกียรติและได้รับความเคารพมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของสภาปรมาจารย์” ปรมาจารย์อู๋อธิบาย
“ผู้ติดตามปรมาจารย์ขง?”
“นักรบระดับเซียนขั้น 9?”
ผู้ที่ไม่รู้เรื่องมาก่อนต่างอัศจรรย์ใจ
อย่าว่าแต่เรื่องอื่น ลำพังแค่ประวัติโดยย่อก็เกินพอที่จะให้ทุกคนนึกภาพความสูงส่งของนักปราชญ์โบราณชิวอู๋ได้แล้ว
ในฐานะผู้อยู่เคียงข้างปรมาจารย์ขง เขาจะต้องมีโอกาสได้รับคำชี้แนะของปรมาจารย์ขงอยู่หลายครั้ง จึงน่าจะแข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆ ที่มีวรยุทธระดับเดียวกัน ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีวรยุทธระดับเซียนขั้น 9 จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไมอาณาจักรโบร่ำโบราณที่เขาสร้างขึ้นถึงได้น่าสะพรึงนัก แทบจะคร่าชีวิตทั้งทีมสำรวจไปหมด
“นักปราชญ์โบราณชิวอู๋ไม่เพียงแต่จะแข็งแกร่งเท่านั้นนะ เขายังทำคุณประโยชน์มากมายให้กับมวลมนุษย์ ฉนวนที่กั้นเผ่าพันธุ์ปีศาจในอาณาจักรใต้ดินน่ะก็เป็นฝีมือเขา ขนาดประธานสภาปรมาจารย์ของเรา, ประธานโก่ว ก็ยังเป็นแฟนตัวยงของเขา ถ้าเขารู้ว่าอาณาจักรโบร่ำโบราณแห่งนี้สร้างขึ้นโดยนักปราชญ์ชิวอู๋ล่ะก็ เขาจะต้องรีบมาทันที” ปรมาจารย์อู๋พูด
“ด้วยพละกำลังอันเก่งกล้าของเขา นักปราชญ์ชิวอู๋จึงสามารถสกัดกั้นเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นไว้ได้หลายพันปี เขาเป็นหนึ่งในบรรพบุรุษที่โดดเด่นที่สุดในสภาปรมาจารย์ของเรา”
“จริงด้วย ความสำเร็จของเขาเป็นรองก็เพียงแค่ปรมาจารย์ขงผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น”
…..
เมื่อได้รู้ถึงผลงานของนักปราชญ์โบราณชิวอู๋ ทุกคนต่างก็ตาลุกด้วยความยำเกรง
ความรับผิดชอบหลักๆ ของยอดขุนพลและปรมาจารย์ก็คือปกป้องมวลมนุษย์จากเผ่าพันธุ์ปีศาจ ถ้าไม่ใช่เพราะฉนวนของนักปราชญ์โบราณชิวอู๋ มนุษย์ก็คงไม่ได้อยู่สงบสุขยาวนานจนถึงทุกวันนี้
พวกเขาคิดว่าอาณาจักรโบร่ำโบราณคงเป็นผลงานของนักรบระดับเซียนขั้นสูงสุดธรรมดาคนหนึ่งแต่ใครจะไปคิดว่าแท้ที่จริงแล้วเป็นผลงานของผู้ยิ่งใหญ่ระดับนักปราชญ์โบราณชิวอู๋!
“ถ้ามีรูปปั้นของผู้อาวุโสชิวอู๋อยู่ที่นี่ล่ะก็ ผมจะต้องไปคารวะเพื่อแสดงความเคารพให้ได้” ฟงฉวิ๋นพูดอย่างตื่นเต้น
นักปราชญ์โบราณชิวอู๋คือผู้ที่เขาเคารพมากเช่นกัน และไม่เคยนึกฝันว่าจะได้มีโอกาสเข้ามายังอาณาจักรโบร่ำโบราณที่เป็นฝีมือการสร้างของอีกฝ่าย!
“ผมก็เหมือนกัน”
ยอดขุนพลคนอื่นๆ พากันพยักหน้า
“ในเมื่อผู้อาวุโสชิวอู๋สร้างอาณาจักรโบร่ำโบราณที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ เขาก็คงจะทิ้งเจตจำนงไว้ที่ไหนสักแห่ง พวกเราเดินทางต่อไปเรื่อยๆ เถอะ อย่างที่ราชาใบไม้เลือดนกพูด อาจารย์ใหญ่คนก่อนกับพรรคพวกยังไม่ตาย ตอนนี้พวกเขาติดอยู่ในกับดัก แต่ราชาใบไม้ท้องฟ้าก็อยู่ในกับดักพร้อมกับพวกเขาด้วย เพราะฉะนั้นเรารีบไปกันดีกว่า เผื่อจะเกิดอะไรไม่ดีไม่งามขึ้น” จางเซวียนพูด ระงับความอยากที่จะขุดเอาป้ายนั้นใส่แหวนเก็บสมบัติไว้อย่างเต็มที่
ป้ายนั้นเป็นของล้ำค่า และเท่าที่ดูจากความยำเกรงที่เหล่าปรมาจารย์กับยอดขุนพลมีให้นักปราชญ์โบราณชิวอู๋ หากเขาเก็บป้ายไปล่ะก็ คงจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่แน่
ดังนั้น หลังจากที่ใคร่ครวญอย่างดีแล้ว ก็ตัดสินใจละทิ้งความคิดนั้น
“ได้สิ!”
ทุกคนพยักหน้าและพากันเดินต่อไป
หลังจากเดินไปได้เพียง 2-3 ก้าว นัยน์ตาของยอดขุนพลคนหนึ่งก็เบิกโพลงขณะชี้ไปด้านข้างอย่างตื่นเต้น “ดูนี่สิ!”
เมื่อมองตามมือของยอดขุนพล ก็เห็นหอกเล่มหนึ่งปักอยู่ในกำแพง โผล่ออกมาเพียงครึ่งเดียว
ปรมาจารย์อู๋เดินเข้าไปดู แล้วค่อยๆ ดึงหอกออกมา
“นี่มันอาวุธระดับกึ่งเซียน?” จางเซวียนหรี่ตาอย่างตะลึง
ก็เหมือนกับดาบฝนเย็นเยือก หอกเล่มนี้เป็นอาวุธระดับกึ่งเซียนเช่นกัน!
อาวุธระดับนี้หายากแม้แต่ในจักรวรรดิฉิงหย่วนอันทรงเกียรติ แต่ในอาณาจักรโบร่ำโบราณ มันกลับมาปักอยู่ข้างถนนราวกับเป็นของไร้ค่า ช่างน่าตื่นเต้นเหลือเกิน
“ตรงนั้นก็มี!”
ท่ามกลางความตกตะลึง ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นจากอีกด้าน เมื่อมองตามไปก็เห็นดาบระดับกึ่งเซียนปักอยู่บนกำแพงอีกด้านเช่นกัน
“ตรงนี้ก็มีอีกด้ามหนึ่งนะ”
“ตรงนู้นเป็นอาวุธระดับเซียนขั้นต่ำ”
ยิ่งเดินต่อไปก็ยิ่งพากันตกตะลึงมากขึ้น ไม่ช้าทุกคนก็ได้อาวุธที่เป็นระดับกึ่งเซียนเป็นอย่างน้อยไว้ติดตัว และมีอยู่ 2-3 คนที่โชคดีกว่า ได้อาวุธระดับเซียนขั้นต่ำ
ระดับเซียนขั้นต่ำเป็นขั้นของหม้อต้นกำเนิดทองคำก่อนจะได้รับการอัพเกรด การที่อาวุธระดับนี้มาถูกทิ้งขว้างอยู่ทั่วไปทำให้ทุกคนงงงันอย่างมาก
“จิตวิญญาณที่อยู่ในอาวุธเหล่านี้ดูเหมือนจะเสื่อมสลายไปหลังจากเจอกับการปะทะอย่างหนัก แม้อาวุธระดับกึ่งเซียนและเซียนขั้นต่ำจะมีความทนทานและคมกริบ แต่ก็ไม่อาจสำแดงพละกำลังได้เต็มพิกัดหากปราศจากจิตวิญญาณอยู่ภายใน” ปรมาจารย์อู๋ตั้งข้อสังเกตหลังจากตรวจสอบอาวุธเหล่านั้น
ถึงอาวุธพวกนี้จะเป็นอาวุธขั้นสูง แต่ก็ปราศจากจิตวิญญาณ ทำให้พละกำลังของมันลดลงมาก
“จิตวิญญาณของพวกมันไม่ได้เสื่อมสลายจากการปะทะหรอก แต่มันหมดสภาพไปเองตามกาลเวลา”
จิตวิญญาณภายในอาวุธนั้นมีอายุขัยยาวนานกว่ามนุษย์ แต่พวกมันก็ต้องเผชิญกับการเสื่อมถอยเช่นกัน เมื่อเวลาผ่านไป จิตวิญญาณก็จะค่อยๆ เสื่อมสลายไปเรื่อยๆ
ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่คงอยู่เป็นนิรันดร์
เหตุผลเดียวที่หม้อต้นกำเนิดทองคำมีชีวิตอยู่รอดมาได้หลายพันปีก็เพราะมันใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการจำศีล ทำให้ลดผลกระทบจากการเสื่อมถอยไปได้
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความละเอียดอ่อนของจิตวิญญาณ ปรมาจารย์ส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยเข้าใจ
“เอาล่ะ ไปต่อเถอะ”
หลังจากเก็บอาวุธไว้ในแหวนเก็บสมบัติแล้ว จางเซวียนกับคนอื่นๆ ก็ออกเดินทางต่อ ระหว่างทางพวกเขาก็พบสมุนไพรและของล้ำค่าบางอย่าง
แต่ก็เหมือนกับอาวุธที่ได้เจอก่อนหน้านี้ จิตวิญญาณที่อยู่ในนั้นเสื่อมสลายไปแล้ว ทำให้ประสิทธิภาพของมันลดลงมาก แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังรู้สึกว่าเป็นโชคดีที่ได้พบ เพราะหากนำไปขายก็ได้ราคา ทีมสำรวจจึงยังคงเก็บพวกมันไว้
ยากที่จะบอกได้ว่าพวกเขาอยู่บนเส้นทางอันปลอดภัยแล้ว หรือว่าเส้นทางขั้นสุดท้ายเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่มีใครพบเจออันตรายตลอดการเดินทาง หลังจากเดินกันไปได้อีกระยะหนึ่ง จัตุรัสขนาดมหึมาก็ปรากฏตรงหน้า
จัตุรัสนั้นเต็มไปด้วยหลุมบ่อและซากปรักหักพัง ซากศพจำนวนหลายสิบศพกระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ
“มีการต่อสู้อย่างดุเดือดเกิดขึ้นที่นี่” ทุกคนหรี่ตาอย่างระแวง
วอเทียนฉงเดินเข้าไปตรวจสอบซากศพ และเอ่ยขึ้น “นี่คือรองอาจารย์ใหญ่มู่เหรินชู่ของสถาบันปรมาจารย์หงหย่วน จางยิ่งชิวอยู่ไม่ไกลแล้วล่ะ!”
เมื่อสำเร็จวรยุทธระดับเซียน กายเนื้อจะมีความทนทานเป็นพิเศษ ไม่เสื่อมสลายไปง่ายๆ ดังนั้น แม้เวลาจะผ่านมาระยะหนึ่งแล้วตั้งแต่เขาเสียชีวิต แต่กายเนื้อก็ยังดูไม่แตกต่างจากเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่มากนัก
“รองอาจารย์ใหญ่มู่เหรินชู่?” จางเซวียนถามขณะเดินไปดู
เขาเคยอ่านข้อมูลเกี่ยวกับอีกฝ่ายจากที่มีบันทึกไว้ที่สถาบัน
นอกจากอาจารย์ใหญ่จางยิ่งชิว สถาบันปรมาจารย์หงหย่วนยังมีรองอาจารย์ใหญ่อีก 4 คน ซึ่งทุกคนได้ติดตามจางยิ่งชิวเข้ามาที่อาณาจักรโบร่ำโบราณ และไม่มีใครได้กลับไป ก็เพราะเหตุนี้ ลู่เฟิงจึงอยู่ในตำแหน่งรักษาการอาจารย์ใหญ่มาตลอดระยะเวลา 2 ปี
เป็นที่รู้กันดีว่ามู่เหรินชู่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดารองอาจารย์ใหญ่ทั้ง 4 ใครจะไปคิดว่าเขาจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่?
หลังจากตรวจสอบพื้นที่อีกครู่หนึ่งและไม่พบร่างของจางยิ่งชิว จางเซวียนถอนหายใจอย่างโล่งอก
เขาไม่เคยพบอาจารย์ใหญ่คนเก่ามาก่อน แต่มีภาพวาดของอีกฝ่ายอยู่ที่สถาบัน ซึ่งในบรรดาหลายสิบศพที่เห็น ไม่มีศพไหนเลยที่มีรูปร่างหน้าตาแบบนั้น
“ศพเหล่านี้เป็นปรมาจารย์ 13 คนและเผ่าพันธุ์ปีศาจอีก 21 ตัว!” ปรมาจารย์อู๋พูดและถอนหายใจหลังจากนับจำนวน
ทั้ง 13 คนล้วนเป็นปรมาจารย์ระดับ 6 ดาว แต่ต้องมาตายอย่างโดดเดี่ยวอยู่ในอาณาจักรโบร่ำโบราณ นี่คือความสูญเสียครั้งใหญ่ของสถาบันปรมาจารย์และสภาปรมาจารย์
“การสู้รบคงจะดุเดือดมาก” จางเซวียนตั้งข้อสังเกตอย่างหดหู่
เขาอดนึกไปถึงป้ายหินหลุมฝังศพที่จางยิ่งชิวทิ้งไว้ในสุสานอาจารย์ใหญ่ไม่ได้
ผู้ที่มาพร้อมกับเขาจะต้องรับรู้ถึงอันตรายใหญ่หลวงที่รออยู่ในการสำรวจอาณาจักรโบร่ำโบราณเช่นกัน แต่ก็ยังเลือกที่จะมา ความไม่เห็นแก่ตัวเหล่านี้ช่างควรค่าแก่การยกย่อง
“พาพวกเขากลับไปกับเราด้วยเถอะ เขาอาจไม่ได้กลับสู่สถาบันปรมาจารย์ทั้งยังมีชีวิต แต่อย่างน้อยที่สุดก็จะได้พักผ่อนอย่างสงบสุขในสถาบันหลังจากที่ตายไปแล้ว” จางเซวียนโบกมือและนำ ศพของปรมาจารย์แต่ละคนเก็บไว้ในแหวนเก็บสมบัติอย่างระมัดระวัง
ด้วยคุณงามความดีทั้งหมดที่พวกเขาได้ทำให้มวลมนุษย์ ศพของพวกเขาก็ไม่ควรจะถูกทิ้งไว้แบบนี้ อย่างน้อยที่สุด สิ่งที่เขาทำได้ก็คือพากลับบ้านและนำไปฝังไว้ในที่ที่เหมาะสม
หลังจากจางเซวียนเก็บศพของเหล่าปรมาจารย์เรียบร้อยแล้ว ประธานหานก็มองไปรอบๆ และตั้งคำถาม “ว่าแต่ทำไมพวกเขาถึงมาต่อสู้กันที่นี่ แล้วคนที่เหลือหายไปไหน?”
“ผมเองก็ไม่แน่ใจ แต่ผมเดาว่าอาจารย์ใหญ่จางยิ่งชิวคงจะล่วงรู้แผนการที่เผ่าพันธุ์ปีศาจจะเข้ามาในอาณาจักรโบร่ำโบราณ จึงรีบรวบรวมทีมสำรวจเพื่อเข้ามาสกัด ลงท้ายทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกันตรงนี้” จางเซวียนพูด
จากถ้อยคำที่จางยิ่งชิวทิ้งไว้ในสุสานอาจารย์ใหญ่ เขาเข้ามาที่อาณาจักรโบร่ำโบราณก็เพราะไม่มีทางเลือก
ดังนั้นจึงพอจะสรุปได้ว่า เผ่าพันธุ์ปีศาจจะต้องรู้เรื่องอาณาจักรโบร่ำโบราณก่อน แล้วจางยิ่งชิวกับพรรคพวกก็พยายามจะเข้ามายับยั้งพวกมัน
แต่ถึงอย่างไร นั่นก็เป็นแค่ข้อสรุปของจางเซวียนเท่านั้น พวกเขาจะต้องฟังเรื่องราวจากบุคคลซึ่งเป็นต้นตอของเรื่องเพื่อให้แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น
“ทุกคนมาทางนี้”
ในตอนนั้นเอง ปรมาจารย์คนหนึ่งก็ตะโกน คนที่เหลือรีบตามไป และเห็นปรมาจารย์คนนั้นกำลังตรวจสอบหินก้อนใหญ่ที่อยู่ในจัตุรัสด้วยสีหน้าที่ดูสับสน
ปรมาจารย์คนนั้นเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสจากสถาบันปรมาจารย์ฉิงจู ความสามารถในการต่อสู้ของเขา ก็อยู่ในระดับพอๆ กันกับทีมสำรวจโดยส่วนใหญ่ แต่เป็นคนที่ละเอียดรอบคอบมาก
ทุกคนรีบเดินไปยังก้อนหิน และหลังจากตรวจสอบ ต่างคนต่างก็ขมวดคิ้ว
มีรอยฝ่ามืออยู่บนนั้น ยากที่จะบอกได้ว่าเป็นรอยที่เกิดขึ้นระหว่างการสู้รบ หรือเป็นรอยฝ่ามือของผู้ก่อตั้งอาณาจักรโบร่ำโบราณ
“นี่คือสวิตซ์เพื่อเปิดกลไกในพื้นที่ ผมเห็นแบบเดียวกันนี้อีกอันหนึ่งที่โลกไร้ขอบเขต” จางเซวียนตั้งข้อสังเกต
เมื่อครั้งที่เขาอยู่ที่โลกไร้ขอบเขต เขาได้เห็นสิ่งที่มีหน้าตาแบบเดียวกันนี้ แทนที่จะเรียกว่าเป็นรอยฝ่ามือ เรียกว่าเป็นร่องฝ่ามือจะถูกกว่า ขอแค่ทาบฝ่ามือลงไปแล้วถ่ายทอดพลังปราณเข้าไปในนั้น กลไกบางอย่างที่อยู่โดยรอบก็จะถูกเปิดออก
เป็นไปได้ว่าน่าจะเป็นฝีมือของนักปราชญ์โบราณชิวอู๋
“สวิตซ์” ปรมาจารย์อู๋ตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนก่อนจะพยักหน้า “ถอยไปก่อน ผมจะลองดู”
เพราะไม่อาจบอกได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อสวิตซ์ถูกเปิด ระมัดระวังไว้จึงดีที่สุด
ทุกคนรีบถอยไปขณะเตรียมรับมือ
ปรมาจารย์อู๋ทาบฝ่ามือลงไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
วิ้ง!
เกิดเสียงหึ่งขึ้น แล้วกำแพงที่อยู่ตรงหน้าก็เปิดออก เผยให้เห็นประตู 9 บานที่เหมือนกันเป๊ะ แต่ละบานมีความสูงพอๆ กับตัวคน รอบๆ ประตูเหล่านั้นมีรังสีที่ทำให้พวกเขารู้สึกแบบเดียวกันกับที่เจอในมิติลี้ลับของโลกไร้ขอบเขต
เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตราย ต่างคนต่างก็ค่อยๆ เดินไปที่ประตูด้วยสีหน้างุนงง
“มีตัวเลือกมากขนาดนี้เลยหรือ?”
“9 เป็นตัวเลขสูงสุด ประตู 9 บานหมายถึงความเป็นที่สุดทั้ง 9” ประธานหานอธิบาย
ทุกคนพยักหน้า
9 คือตัวเลขที่เป็นที่สุด
ในโลกนี้ มีหลายสิ่งในธรรมชาติที่เป็นเลข 9 อย่างเช่น วรยุทธขั้น 9, วรยุทธของนักรบเหนือมนุษย์ขั้น 9, วรยุทธของนักรบระดับเซียนขั้น 9
สวรรค์ 9 ชั้น, การทดสอบ 9 อย่าง,วรยุทธ 9 ขั้น, 9 มังกร, 9 การเสียสละ
“ประตู 9 บาน น่าจะเป็นค่ายกล นี่คือความเป็นและความตาย การเปิดโลกทัศน์และความสะพรึงกลัว แล้วเราควรจะเลือกทางไหน?” ยอดขุนพลคนหนึ่งตั้งคำถาม
“เอ่อ” ประธานหานไม่มีคำตอบ เขาหันไปมองจางเซวียนโดยอัตโนมัติ
