ตอนที่ 1115 จัดการปีศาจใต้สำนึก
ผู้พูดคือไอ้โหด
“แกคือคนคิดค้นศาสตร์ลับนี้?” จางเซวียนชะงัก
“ใช่แล้ว ศาสตร์ลับคร่าจิตวิญญาณและจิตวิญญาณต้นกำเนิดของนักรบ เพื่อบ่มเพาะจิตวิญญาณของตัวเอง” ไอ้โหดตอบ
“บ่มเพาะ? รอเดี๋ยว แกหมายความว่าเจ้าชางซือยอมจำนนให้ชิ้นส่วนอื่นของแกอย่างนั้นหรือ?” จางเซวียนขมวดคิ้ว
“ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น” ไอ้โหดตอบ
ในการสู้รบกับปรมาจารย์ขงเมื่อหลายปีก่อน ไอ้โหดถูกสังหาร และศพของมันก็ถูกตัดแบ่งออกเป็นหลายชิ้น
แต่วรยุทธของมันก็เข้าถึงระดับที่สามารถเอาชีวิตรอดได้จากเลือดเพียงหยดเดียว ขอแค่มีเวลาและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ก็จะสามารถฟื้นคืนสติสัมปชัญญะและกลับมามีชีวิตได้ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับหัวใจและข้อนิ้วของมันในครั้งนั้น
แต่เทคนิคที่ว่านี้ก็มีแรงตีกลับ ทุกชิ้นส่วนที่ได้สติสัมปชัญญะคืนมาต่างมองว่าตัวเองเป็นไอ้โหดตัวจริง พวกมันต่างพยายามสังหารกันเองเพื่อจะได้กลับคืนสู่พละกำลังเต็มพิกัดดังเดิม
จางเซวียนได้ให้สัญญากับไอ้โหดไว้ว่าจะพยายามหาชิ้นส่วนที่เหลือ แต่ใครจะไปคิดว่าคนที่ชางซือยอมจำนนให้จะเป็นชิ้นส่วนอีกชิ้นหนึ่งของมัน
“นายท่าน ถ้าผมได้ชิ้นส่วนที่เขายอมจำนนให้ชิ้นนั้นมา ระดับวรยุทธของผมก็จะเพิ่มขึ้นอีกมาก” ไอ้โหดพูดอย่างตื่นเต้น
“ได้สิ ฉันจะทำการค้นหาจิตวิญญาณกับเขาเพื่อหาข้อมูลบางอย่าง” จางเซวียนพยักหน้า
ไอ้โหดยอมจำนนให้เขาเรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นจึงเป็นเรื่องดีหากอีกฝ่ายจะได้ยกระดับวรยุทธ
การพูดคุยระหว่างจางเซวียนกับไอ้โหดเป็นการพูดคุยผ่านโทรจิต และเกิดขึ้นเพียงครู่เดียว ในตอนนี้ บรรดาปีศาจใต้สำนึกก็กำลังย่างสามขุมเข้าหาเขาภายใต้คำสั่งของชางซือ
การโจมตีของปีศาจใต้สำนึกนั้นแตกต่างจากการโจมตีของมนุษย์ แทนที่จะสำแดงเทคนิคและพละกำลังออกมา พวกมันจะพยายามแทรกตัวเข้าไปในจิตใจของมนุษย์โดยใช้ภาพลวงตา ทำให้คู่ต่อสู้ต้องสูญเสียความเข้มแข็งของจิตใจไป
ฟึ่บ!
การโจมตีของพวกมันทำให้จางเซวียนรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย
ชางซือเป็นนักรบจิตวิญญาณต้นกำเนิดขั้นสูงสุด แต่ปีศาจใต้สำนึกของเขามีวรยุทธเพียงขั้น 2 แต่เพราะพวกมันมีจำนวนมากเกินไป ต่อให้มีความแข็งแกร่งของจิตใจในระดับของจางเซวียน ก็ยังยากที่จะต้านทานการโจมตีพร้อมๆ กันของพวกมันได้
“รอเดี๋ยว!” จางเซวียนคำราม
เขารู้ดีว่าเขาอยู่ในจุดที่เสียเปรียบหากปีศาจใต้สำนึกเข้ามาในจิตใจของเขาได้ จางเซวียนจึงสำแดง ศาสตร์แห่งจิตวิญญาณเทียบฟ้าเพื่อเป็นเกราะป้องกันตัวและตวาดก้อง “พวกแกเป็นปีศาจใต้สำนึกของชางซือ แล้วมาหาเรื่องฉันทำไม?”
ปีศาจใต้สำนึกเหล่านี้ออกมาจากความคิดอันโหดเหี้ยมของชางซือ แล้วทำไมพวกมันถึงหาเรื่องเขา?
“จะให้พวกเราไปยุ่งกับเจ้าตัวน่าขยะแขยงนั่นทำไม ในเมื่อมีจิตวิญญาณที่น่าเขมือบอยู่ตรงหน้า?”
“ฉันรู้ว่าแกอยากยกระดับวรยุทธและขยับสถานภาพขึ้นเป็นปรมาจารย์ ขอแค่แกฟังฉัน จะต้องถึงเป้าหมายแน่!”
“แกไม่รู้หรือว่าสภาพจิตของแกน่ะมีข้อบกพร่อง เชื่อฉันเถอะ ฉันจะแก้ไขข้อบกพร่องนั้นให้!”
…..
คำโกหกมากมายถูกพล่ามออกจากปากของบรรดาปีศาจใต้สำนึก ถ้อยคำของพวกมันมีฤทธิ์หลอกล่อและเหมือนจะทำให้ผู้ฟังตกอยู่ในภวังค์ สูญเสียความสามารถในการตัดสินใจของตัวเอง
“แกจะพูดเรื่องอื่นได้ไหมนี่?” จางเซวียนส่ายหัว
ตอนแรก เขายังคงกังวลอยู่บ้างกับการรวมพลังกันของบรรดาปีศาจใต้สำนึก แต่เมื่อได้ยินพวกมันพูดว่าเทคนิควรยุทธของเขาและสภาวะจิตของเขามีข้อบกพร่อง ก็ยิ่งรู้สึกตื่นตัวยิ่งขึ้นกว่าเดิม
เคล็ดวิชาเทียบฟ้าได้รับการประมวลจากหอสมุดเทียบฟ้า มันมีความสมบูรณ์แบบในตัวเอง… ข้อบกพร่องหรือ? พวกแกล้อเล่นแล้วล่ะ!
ฉันคือผู้ฝึกฝนเทคนิควรยุทธและเคล็ดวิชาเทียบฟ้า พวกแกจะมาสั่งสอนฉัน คิดว่าตัวเองเป็นใคร?
พูดตามตรงนะ ไม่รู้สึกว่าประสิทธิภาพในการหลอกล่อของแกมันจะต่ำไปสักหน่อยหรือสำหรับปีศาจใต้สำนึกน่ะ?
“ฉันไม่รู้ว่าพวกแกมาจากไหน แต่แกพอใจกับการมีชีวิตอยู่ในสภาพนี้หรือ? ซ่อนตัวอยู่ในมุมหนึ่งของจิตใจ ไม่กล้าเปิดเผยตัวต่อโลกภายนอก…แกไม่นึกฝันอยากจะแข็งแกร่งกว่าเดิมและมีชื่อเสียงในโลกนี้บ้างหรือไง?” จางเซวียนถามด้วยน้ำเสียงหว่านล้อม
“ฮะ?”
บรรดาปีศาจใต้สำนึกต่างชะงัก พวกมันมองหน้ากันอย่างงงๆ
มันกำลังหลอกล่ออีกฝ่ายอยู่ ทำไมจู่ๆ สถานการณ์ถึงพลิกผัน ดูเหมือนอีกฝ่ายพยายามจะหลอกล่อพวกมันแทน?
หมอนี่ควรจะตกอยู่ในภวังค์เพราะข้อเสนอของพวกมัน และเริ่มสงสัยหวาดระแวงในตัวเอง ทำให้สภาพจิตใจผุพังและเปิดโอกาสให้พวกมันเข้าครอบงำไม่ใช่หรือ?
ทำไมเขาถึงยังคงมีสติสมบูรณ์อยู่ได้? และเท่าที่ดู ก็ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าพวกมันด้วย?
แถมพวกมันยังรู้สึกว่าตัวเองออกจะหวั่นไหวเล็กน้อยกับคำพูดของเขา!
“ในการฝึกฝนวรยุทธให้กับจิตวิญญาณนั้น อันดับแรกจะต้องต้านทานการเสื่อมถอยทั้ง 5 ให้ได้ก่อน ชีวิตในรูปแบบของจิตวิญญาณก็เหมือนกับปีศาจใต้สำนึก ฉันมีเทคนิควรยุทธที่สามารถช่วยพวกแกได้ หากพวกแกขยันฝึกฝน” เห็นปีศาจใต้สำนึกเริ่มจะเชื่อ จางเซวียนกระทุ้ง
ทันใดนั้น ดอกไม้ก็ร่วงลงมาจากท้องฟ้า พลังจิตวิญญาณในบริเวณนั้นดูจะตื่นตัวขึ้นทันที บรรดาปีศาจใต้สำนึกพากันรู้สึกว่าตราบใดที่พวกมันฝึกฝนวรยุทธตามคำสอนนี้ ก็จะต้องฝ่าพ้นขีดจำกัดของตัวเองและแข็งแกร่งขึ้นได้
“ปีศาจใต้สำนึกนั้นเกิดขึ้นจากปีศาจภายในใจของคน ใครที่มีจิตใจบริสุทธิ์ก็จะไม่มีที่อยู่ให้กับปีศาจใต้สำนึก ช่างแย่อะไรแบบนี้! พื้นฐานของพวกแกนั้นเกิดจากความคิดชั่วแล่นของบรรดานักรบ แกไม่มีโอกาสแม้แต่จะกำหนดโชคชะตาของตัวเองด้วยซ้ำ ไม่รู้สึกแย่ ไม่รู้สึกลำบากใจบ้างหรือ? แต่ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่พวกแกฝึกฝนเทคนิคที่ฉันถ่ายทอดให้ ก็จะสามารถกำหนดโชคชะตาของตัวเองและกลายเป็นนายตัวเองได้!” จางเซวียนพูดต่อ
เหล่าปีศาจใต้สำนึกที่ยังลังเลอยู่เมื่อครู่พากันกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าของพวกมันเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ
ด้วยอานุภาพของการถ่ายทอดลิขิตสวรรค์บวกกับบทเพลงบรรเลงปีศาจ ทำให้แม้แต่ปีศาจใต้สำนึกก็ยอมจำนน
“อย่ากลัว อย่าลังเล เชื่อใจตัวเอง พวกแกจะต้องทำได้ ทำไมจะต้องทนอยู่กับชีวิตที่ลำบากลำบนและขมขื่นด้วย? ฟังคำพูดของฉัน แล้วนำเอาความแข็งแกร่งนี้ไปบงการชีวิตของตัวเอง!” จางเซวียนพูดอย่างเรียบเฉยขณะยื่นมือไปหาพวกมัน
ฟึ่บ!
บรรดาปีศาจใต้สำนึกที่กำลังตื่นเต้นต่างกรูเข้ามา พยายามจะจับมือของจางเซวียน
ในตอนนั้น เขาก็สะบัดข้อมือและนำขวดหยกออกมาใบหนึ่ง จากนั้นก็จัดการเก็บปีศาจใต้สำนึกทั้งหมดเข้าไปในขวดหยก
“พวกมันจะออกไปจากในนี้ไม่ได้ใช่ไหม?” จางเซวียนตั้งคำถามขณะเขย่าขวดหยกอย่างกังวล
จากประสบการณ์ครั้งก่อนของเขา หากเขาไม่หลงกลกับการหลอกล่อของปีศาจใต้สำนึก พวกมันจะสลายตัวไปเอง แต่ไอ้โหดบอกเขาว่าเขาสามารถเก็บเอาปีศาจพวกนี้ไว้ใช้ประโยชน์ได้ นี่คือเหตุผลที่เขาลงทุนใช้การถ่ายทอดลิขิตสวรรค์และความสามารถด้านมือบรรเลงบทเพลงปีศาจเพื่อหว่านล้อมให้พวกมันยอมจำนน
“ถ้าคุณใช้แท่นที่ได้มาจากราชาใบไม้หยกย้ำฝาของมันไว้ พวกมันก็จะหนีไปไม่ได้ เมื่อต้องการใช้ก็แค่เปิดฝา เชื่อผมเถอะ พวกมันจะมีประโยชน์มากในสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง” ไอ้โหดพูด
“ได้” จางเซวียนพยักหน้า
เขาสะบัดข้อมือครั้งหนึ่ง แล้วนำแท่นที่ได้จากราชาใบไม้หยกออกมา และด้วยการแตะ ฉนวนที่มีรูปแบบเฉพาะก็คลุมทั้งแท่นเอาไว้ จากนั้นก็เริ่มหดลงจนพอดีกันกับฝาจุกของขวดหยก
ตราบใดที่แท่นยังอยู่บนฝาจุก ปีศาจใต้สำนึกที่อยู่ภายในก็จะไปไหนไม่ได้
เพราะสำเร็จวรยุทธระดับเซียนแล้ว พลังปราณของจางเซวียนจึงมีความสามารถใหม่ ที่ผ่านมา เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะเปลี่ยนร่างให้ใหญ่ขึ้นหรือเล็กลง แต่ตอนนี้ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
นี่คือเหตุที่อสูรตะวันไบแซนไทน์สามารถขยายร่างของมันให้บรรทุกผู้คนได้จำนวนมากในครั้งนั้น
“กะ-แก” ชางซือมองภาพตรงหน้าอย่างพรั่นพรึง
เขาคิดว่าบรรดาปีศาจใต้สำนึกคงเข้าโจมตีชายหนุ่มทันที การจะคว่ำเขาคงเป็นเรื่องง่ายราวกับเดินเล่นชมสวน แต่ใครจะไปคิดว่าเพียงชั่วพริบตา ปีศาจใต้สำนึกทั้งหมดก็ทรยศ กลับไปยอมจำนนให้หมอนั่นแทน…ชางซือตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว และตกตะลึงขณะรู้สึกเหมือนถูกบีบหัวใจ
การค้นหาจิตวิญญาณ!
การค้นหาจิตวิญญาณเป็นเทคนิคที่ใช้ได้ง่าย แต่ก็มีขีดจำกัด ดูเหมือนจะเหมาะกับผู้ที่แข็งแกร่งกว่าและมีสภาพจิตหนักแน่นกว่าเขามาก
ด้วยสภาพของชางซือในตอนนี้ จางเซวียนรู้ดีว่าเป็นโอกาสดีที่จะได้โจมตี จึงรีบคว้าชางซือมาและใช้ศาสตร์แห่งจิตวิญญาณกับเขา
ศาสตร์แห่งจิตวิญญาณนี้จะทำให้จิตวิญญาณของเหยื่อบอบช้ำ แต่เมื่อพิจารณาจากการที่ชางซือทรยศไปเข้ากับเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นและถึงกับพยายามจะสังหารเขา ก็ไม่มีการลงโทษใดที่จะรุนแรงเกินไป
ซรืดดดดดดดด!
ในชั่วพริบตา จางเซวียนก็เสร็จสิ้นการค้นหาจิตวิญญาณกับชางซือ
ชางซืออ่อนแอมากตั้งแต่แรกที่ตัวเขาเหลือเพียงเศษเสี้ยวของจิตวิญญาณแล้ว จึงไม่สามารถทานทนแรงกดดันมหาศาลของการค้นหาจิตวิญญาณได้ ตัวเขาจึงสูญสลายไปในทันที ไม่เหลือไว้แม้แต่ร่องรอย
หลังจากเสร็จสิ้นการค้นหาจิตวิญญาณของชางซือ จางเซวียนได้พบผู้ที่ถ่ายทอดศาสตร์ลับให้กับชางซือ ซึ่งอยู่ในที่ลุ่มของเมืองหลวงแห่งทุ่งหญ้าทิศเหนือ
เริ่มแรก ชางซือกับเตาโคว่เป็นแค่โจรกระจอก แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง หลังจากที่หนีรอดจากศัตรูมาได้ พวกเขาก็ลงไปในที่ลุ่มนั้น ขณะที่คิดว่าต้องตายแน่แล้ว ก็เจอเข้ากับแท่นประหลาดและได้รับการถ่ายทอดมรดกที่อยู่ภายใน
ทั้งคู่ไม่รู้ว่าใครทิ้งมรดกนั้นไว้ แต่พบว่าตัวเองสามารถเชื่อมต่อจิตวิญญาณกับเจ้าของมรดกตกทอดนั้นได้ ทำให้พวกเขาต้องหาจิตวิญญาณไปเป็นบรรณาการให้กับแท่นทุกๆ 2-3 วัน
และในบรรดาจิตวิญญาณทั้งหมด จิตวิญญาณที่ทั้งคู่ต้องการมากที่สุดก็คือจิตวิญญาณของเหล่าปรมาจารย์
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ปรมาจารย์นับไม่ถ้วนต้องตายด้วยน้ำมือของชางซือ นี่คือเหตุผลที่เขาไม่ได้ลังเลมากนักเมื่อตัดสินใจจะจัดการกับจางเซวียน แม้จะพอคาดเดาได้ว่าจางเซวียนจะไม่ใช่ปรมาจารย์ธรรมดา
ต่อไปเราจะต้องไปสำรวจดู จางเซวียนตั้งใจ ก่อนจะทิ้งเรื่องนั้นไปก่อน
เขานำจิตวิญญาณกลับเข้ากายเนื้อและลืมตาขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้ไม่มีปีศาจใต้สำนึกแล้ว โลกสีดำสนิทที่อยู่ตรงหน้าก็หายวับไป เขาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องเดิมที่สว่างไสวไปด้วยไข่มุกกระจ่างราตรี
ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแค่ความฝัน จางเซวียนงงงันอยู่ครู่หนึ่ง
แต่เมื่อก้มลงดู ก็พบว่าตัวเองถือขวดหยกไว้ในมือ จึงพึมพำออกมาว่า “ดูเหมือนจะไม่ใช่ความฝันแล้วล่ะ เราจัดการปีศาจใต้สำนึกพวกนี้ได้จริงๆ”
จางเซวียนยิ้ม
เขารู้สึกได้ถึงสิ่งที่ถูกกักขังไว้ในขวดหยก ทำให้แน่ใจว่าทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นความจริง
ดูซิว่าสภาพจิตของเราเปลี่ยนแปลงไปบ้างไหม
ก่อนหน้านี้ ตอนที่เขาจัดการปีศาจใต้สำนึกไปได้ตัวหนึ่งขณะเข้ารับการทดสอบหัวใจ ระดับความล้ำลึกของจิตวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นจาก 21.1 ไปเป็น 23.1 แต่คราวนี้เขาจัดการปีศาจใต้สำนึกไปได้ตั้งหลายร้อยตัว แน่นอนว่าระดับความล้ำลึกของจิตวิญญาณของเขาจะต้องเพิ่มขึ้นมาก
จางเซวียนรีบนำหินหยั่งรู้ออกมาเพื่อทดสอบระดับความล้ำลึกของจิตวิญญาณ แต่เมื่อดูตัวเลขก็ต้องอ้าปากค้าง
“เป็นไปได้อย่างไร?” เขาพึมพำ
ระดับความล้ำลึกของจิตวิญญาณยังคงอยู่ที่เดิม, 23.1 ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ราวกับการเผชิญหน้าเมื่อครู่นี้ไม่ได้ช่วยบ่มเพาะจิตใจของเขาแม้แต่นิดเดียว
“นายท่าน ปีศาจใต้สำนึกพวกนั้นน่ะไม่ใช่ของคุณ เพราะฉะนั้น ถึงคุณจะหลอกล่อมันได้สำเร็จก็ไม่ช่วยบ่มเพาะสภาวะจิตใจของคุณหรอก เป็นธรรมดาที่ระดับความล้ำลึกของจิตวิญญาณจะยังคงอยู่เท่าเดิม” ไอ้โหดอธิบายให้จางเซวียนฟังผ่านทางโทรจิต
“ฉันเข้าใจแล้ว” จางเซวียนตอบอย่างเศร้าสร้อย
ทำไมคนอื่นถึงมีปีศาจใต้สำนึกมากมายนัก ขณะที่ตัวเขาไม่มีเลย?
ทำไมโลกถึงไม่ยุติธรรมอย่างนี้? เขาควรจะได้รับโอกาสให้บ่มเพาะสภาวะจิตของตัวเองเหมือนกันนี่นา!
นี่แหละ แข็งแกร่งเกินไปก็มีปัญหา!
ครืนนนนน!
ขณะที่จางเซวียนกำลังคร่ำครวญกับโชคชะตา กำแพงที่อยู่ตรงหน้าเขาก็แยกออก เผยให้เห็นทางเดินอยู่ตรงหน้า ดูเหมือนเขาจะผ่านการทดสอบปีศาจใต้สำนึก มันจึงไปกระตุ้นกลไกบางอย่างให้ถูกเปิดใช้งาน
จางเซวียนสลัดความรู้สึกทั้งหมดทิ้งไป เขาลุกขึ้นยืนและเดินไปตามทางเดินอย่างระแวดระวัง หลังจากแน่ใจแล้วว่ามันปลอดภัย จึงเดินออกไปช้าๆ
ที่ปลายสุดทางเดินนั้นนำไปสู่อีกห้องหนึ่ง มีลูกบอลคริสตัลลูกกลมและเรียบอยู่ใจกลางห้อง
จางเซวียนทาบฝ่ามือลงไปบนนั้น เกิดแสงสว่างเรืองขึ้นมา เผยให้เห็นร่างหนึ่ง
ร่างนั้นเป็นชายชราที่มีเคราและผมสีขาว ยากที่จะกะอายุของเขาจากภาพที่เห็น
“การที่คุณได้มาที่นี่หมายความว่าคุณผ่านการทดสอบปีศาจใต้สำนึกแล้ว และสภาวะจิตของคุณปราศจากข้อบกพร่อง เพราะสิ่งนี้ คุณจึงมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะได้รับมรดกของผม”
ผู้อาวุโสลูบเคราพร้อมกับยิ้มขณะที่พูดต่อ “ผมคือผู้ก่อตั้งแผนกหัวใจ เหตุผลที่ผมก่อตั้งแผนกนี้ก็เพื่อบ่มเพาะหัวใจของเหล่ายอดขุนพล ผู้ที่ผ่านการทดสอบจะได้รับมรดกซึ่งเป็นศาสตร์ลับสูงสุดของแผนกหัวใจ ชื่อว่า ‘ศาสตร์การบ่มเพาะหัวใจแก้วใส’!”
“ศาสตร์การบ่มเพาะหัวใจแก้วใส?”
“ใช่แล้ว เมื่อเข้าถึงการประสบความสำเร็จโดยภาพรวม เทคนิคนี้จะทำให้หัวใจของผู้ฝึกฝนไร้สิ่งปนเปื้อนเหมือนกับแก้วโปร่งใส ทำให้มีภูมิต้านทานต่อการยั่วยุของปีศาจใต้สำนึกทั้งหมด และในเวลาเดียวกัน จิตวิญญาณต้นกำเนิดของเขาก็จะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมากขึ้น มีส่วนเพิ่มพละกำลังและความแข็งแกร่งด้วย!”
ผู้อาวุโสยิ้มให้จางเซวียนก่อนจะพูดต่อ “มีแต่อัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่านั้นที่สามารถต้านทานค่ายกลของปีศาจใต้สำนึกและมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเข้าใจเทคนิคนี้ ในเมื่อคุณมาถึงที่นี่แล้ว ก็หมายความว่าคุณผ่านเงื่อนไขเบื้องต้น เป็นอย่างไรล่ะ สนใจจะเรียนเทคนิคนี้ไหม?”
“ไม่” จางเซวียนตอบอย่างไม่ลังเล
“…..” ผู้อาวุโส
