บทที่ 336 ถึงตอนนี้เจ้าได้พยายามเต็มที่แล้ว! (ต้น)
ต้านได้แค่ไหน? ขณะที่มือข้างขวากำด้ามกระบี่แน่น ความรู้สึกสลดใจพลุ่งขึ้นวูบหนึ่ง ถ้ายอดยุทธ์อย่างหลี่มู่ตั้งใจจะจู่โจมจริงแล้วล่ะก็ เยี่ยฉวนก็คงไม่สามารถต้านทานได้ ถึงแม้คนผู้นั้นจะไม่จู่โจมมาที่ตนโดยตรง ทว่ามีค่าเท่ากัน!
สตรีลึกลับ? ความคิดหวนกลับไปยังสตรีลึกลับผู้นั้น ในสถานการณ์เช่นนี้ นางคงแก้ไขได้ด้วยพลังปะทะเพียงหนึ่งกระบวนท่า แต่เมื่อชายหนุ่มกลับคิดอีกครา……ไฉนเขาคิดคอยแต่จะพึ่งนางไปเสียทุกเรื่อง? ณ เวลานั้นทุกคน จี้อันซื่อ เจียงจิ่ว ไป๋เจ๋อ โม่อวิ๋นฉี ศิษย์ฉางหลานทุกคน รวมทั้งทหารแคว้นเจียงพากันเข้ามารวมตัวจุดที่เยี่ยฉวนกำลังยืนอยู่
สายตาของทุกคนมองตรงไปยังกองทัพม้าแคว้นชูที่กำลังดาหน้าเข้ามาจากระยะไกล แววตาของแต่ละคนทั้งเจียงจิ่ว รวมทั้งคนอื่นไม่มีใครรู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เจียงจิ่วขยับเข้ามา ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นเช็ดคราบโลหิตที่มุมปากของเยี่ยฉวน เสียงพูดแผ่วเบา “เจ้าได้พยายามเต็มที่แล้ว”
ได้พยายาม! เยี่ยฉวนนิ่งฟัง ครู่หนึ่งจึงเหยียดมุมปากคลี่ยิ้ม พยายาม! ไม่มีใครรู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่วันนี้เขาต้องพยายามทำอย่างเต็มที่! ไม่ต้องไปคำนึงถึงผลลัพธ์ให้มากนัก จงพยายามทำทุกอย่างให้ถึงที่สุด! ชายหนุ่มเบนหน้าไปทางคนอื่นที่อยู่ในบริเวณ พลางพูดยิ้มๆ “ถ้าวันนี้ต้องตาย พวกเจ้าจะเสียใจหรือไม่?”
เจียงจิ่วเหลือบมองหน้าก่อนพูดว่า “เจ้าหนีไปก็ยังทัน แต่ถ้าเลือกสู้ตายพร้อมกับพวกเราที่นี่ เจ้าจะเสียใจงั้นหรือ?” เยี่ยฉวนส่ายหน้า “ไม่เลยขอรับ” อีกฝ่ายยิ้มให้ “ข้าก็ไม่เช่นกัน!”
“ไม่เสียใจ!” ในตอนนั้น ทหารนับพันนับหมื่นส่งเสียงประสานมาพร้อมกัน ไม่เสียใจ! เยี่ยฉวนอดหัวเราะไม่ได้ “ถึงแม้พวกเราจะไม่ได้เกิดมาพร้อมกัน แต่เราเลือกที่จะตายพร้อมกัน! ถ้าอย่างนั้น ก่อนตายมาช่วยสังหารศัตรูกันสักหน่อยประไร!”
ทันทีที่เสียงพูดจบลง เยี่ยฉวนเผยฝ่ามือข้างขวาออกไป ฉับ! กระบี่คู่ทะยานตัดข้ามลานกว้าง! ระยะห่างไปกว่าสิบจั้ง ทหารแคว้นชูถูกสะบั้นศีรษะขาดกระเด็นคนแล้วคนเล่า. “สู้ตาย!” เสียงของทหารคำรามดังสนั่นมาจากด้านหลังเยี่ยฉวน
ในขณะนั้นเอง เหตุการณ์บางอย่างพลันบังเกิด ในที่ไม่ไกลนักหลี่มู่หันขวับไปเพ่งมองอีกทาง ห่างไปมีกองม้ากลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้าตรงมายังลานนี่ กะโดยสายตาอย่างคร่าวๆ ราวหมื่นคน! ที่สำคัญทัพทหารม้ามีผู้นำเป็นสตรี! ทัวป้าเหยียน! ฮ่องเต้สตรีแห่งแคว้นหนิง!
หลี่มู่นิ่งขึงด้วยความตกตะลึง! กำลังสนับสนุนมาจากที่ไหน? ในขณะนั้น ม้าเร็วจากกองทัพแคว้นชูควบตรงเข้ามา “มีรายงาน สายของเราแจ้งมาว่าพบกองทัพม้าแคว้นหนิงจำนวนหนึ่งกำลังมุ่งมาทางนี้ ท่าทางไม่มาดีแน่ขอรับ!”
กองทัพม้าแห่งแคว้นหนิงอย่างนั้นหรือ? สายตากร้าวของหลี่มู่จ้องเขม็งไปยังกลุ่มทหารม้า ซึ่งกำลังควบจนฝุ่นฟุ้งตลบตรงมา ครู่ต่อมาสีหน้าของคนแปรเปลี่ยนสิ้นเชิง! ด้วยเห็นชัดแจ้งว่าทหารม้าทั้งหมดตรงมาทางนี้ไม่ผิดแน่! พลันคนพึมพำเสียงขึ้งโกรธ “แคว้นหนิงกำลังคิดอะไรกันแน่?”
“ฆ่าให้หมด!” คนที่กำลังควบม้ามาจากระยะไกล ทัวป้าเหยียนกัดฟันกรอดขณะเสียงคำรามดังมาจากกองทหารม้าเกราะเหล็กซึ่งตามมาข้างหลัง ขณะเร่งฝีเท้าม้าเข้าหากองทัพม้าแคว้นชู ด้วยความที่กองกำลังม้าจู่ๆ ปรากฏตัวออกมากระทันหัน ทหารแคว้นชูจึงไม่ทันระวังตัวจนพลันแตกกระจายไม่เป็นส่ำ ทั้งยังผลให้ค่ายกลพลอยแตกทำลายไปด้วย
ฝ่ายเจียงจิ่วและคนที่บนกำแพงต่างตะลึงต่อภาพที่เห็นเบื้องหน้า แคว้นหนิงกำลังมาช่วยอย่างนั้นหรือ? สิ่งที่เห็นได้สร้างความสับสนแก่ทุกสายตา ด้วยต่างไม่มีใครเคยคาดฝันว่ามันจะเกิดขึ้น! เยี่ยฉวนเรียกสติได้หายจากอาการตะลึงก่อนใคร เมื่อความรู้สึกกลับมาเป็นตัวของตัวเอง จึงร้องตะโกนเสียงก้องพร้อมกับผลักกระบี่ในมือออกไป “ฆ่ามัน!” จากนั้น คนก็พุ่งทะยานไปข้างหน้ารวดเร็ว! ขณะเดียวกันคนกลุ่มใหญ่ทะยานออกตามหลัง ทั้งกองทหารแคว้นเจียงและศิษย์ฉางหลานพากันมุ่งไปข้างหน้า
ในขณะนั้น ทหารแคว้นชูกลับเป็นฝ่ายถูกจู่โจมจากศัตรูทั้งสองด้าน! สีหน้าของหลี่มู่ยามนี้เหมือนคนกำลังคลั่งสุดขีด เพราะจากการคาดการณ์ของตนเอง เขาไม่คิดว่าแคว้นหนิงจะมาช่วยเหลือ! ตามแผนแล้วอาณาจักรต้าอวิ๋นจะเข้าโจมตีทำลายแคว้นหนิงเป็นอันดับสุดท้าย ด้วยพวกเขากับแคว้นหนิงต่างไม่เคยมีเหตุขัดข้องหมองใจกันมาก่อน!
ยิ่งเมื่อเห็นทัพทหารแคว้นชูถูกตีแตกกระเจิงเช่นนี้ หลี่มู่พลันชำเลืองไปทางด้านข้างพร้อมออกคำสั่งกับกองกำลังเพลิงโลกันตร์ทันที “บุก!” ภายในกองกำลังเพลิงโลกันตร์ พวกมันนิ่งงันไปชั่วครู่ก่อนจะทะยานออกจากที่ไปอย่างรวดเร็ว ชั่ววิบตาเดียวเท่านั้นก็ไปถึงยังที่กองทัพสองฝ่ายกำลังปะทะกันอย่างดุเดือด ทำให้เพียงไม่กี่วินาที กองทหารม้าแคว้นหนิงกลับเป็นฝ่ายถูกตีจนแตกกระเจิง!
จากเดิมที่อยู่ในสถานะเสียเปรียบ เมื่อมีกองทัพเพลิงโลกันตร์สถานการณ์ของทัพแคว้นชูกลับพลิกผันทันที! เมื่อได้ประจักษ์ต่อหน้าต่อตาหลี่มู่ถึงกับนิ่งงัน ความน่าเกรงขามของกองทัพเพลิงโลกันตร์เป็นเช่นนี้เอง! ด้วยเหตุนี้ กองกำลังจึงมีชื่อเสียงจนเป็นที่กล่าวขานกระทั่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์! แม้แต่สถานศึกษาฉางมู่กับแดนอันธการอันธการยังไม่มีใครกล้าต่อกร ไม่ต้องพูดถึงทหารธรรมดา!
พลันทัวป้าเหยียนเริ่มสังเกตเห็นความเป็นไปที่เกิดขึ้น นางหันไปทางเยี่ยฉวน ซึ่งขณะนั้นเขายืนอยู่ห่างจากกลุ่มที่กำลังต่อสู้ “มาช่วยข้าจัดการกองทัพเพลิงโลกันตร์ เร็ว!” กองทัพเพลิงโลกันตร์! เมื่อได้ยินดังนั้น เยี่ยฉวนทะยานวาบขึ้นไปบนม้าทันที พลันเข้านั่งซ้อนทางข้างหลังทัวป้าเหยียนหากเวลานี้เยี่ยฉวนไม่มีเวลามัวคำนึงถึงท่าทีประหลาดของอีกฝ่าย จากนั้นก็เอื้อมมือไปแตะที่เอวบอบบางของฝ่ายหญิงไว้
ทัวป้าเหยียนนิ่วหน้าเล็กน้อย แววตาเป็นประกายเยือกเย็น เมื่อเริ่มแรกนางเกือบสิ้นความอดทน ทว่าเสียงเยี่ยฉวนดังขึ้นเหมือนจะรู้เสียก่อน “อย่าเข้าใจผิดข้าไม่ได้คิดจะฉวยโอกาสกับเจ้า รีบเข้าเถอะ เร็ว!” สิ้นเสียงพูดมือข้างซ้ายซึ่งเกาะกุมอยู่ที่เอวคนข้างหน้าดึงเข้าหาตัวกระชับแน่นขึ้นอีกนิด ทำให้เวลานี้ ร่างของทั้งสองแนบสนิทชิดกันยิ่งขึ้น สายตาเย็นชาของหญิงสาวเหลือบมองข้ามไหล่ไปที่เยี่ยฉวน จากนั้น จึงดึงม้ากลับก่อนเผ่นโผนเข้าหากลุ่มทหารกองทัพเพลิงโลกันตร์ซึ่งไม่ห่างไปเท่าใดนัก!
ขณะนั้น ม้าทะยานเข้าไปใกล้กองทัพเพลิงโลกันตร์ขึ้นทุกขณะ! เยี่ยฉวนเอ่ยขึ้นว่า “ระวังพวกมือสังหารกับกองทัพเพลิงโลกันตร์ให้ดี!” พูดจบคนทะยานวาบหายไปจากด้านหลัง เมื่อเยี่ยฉวนปรากฎตัวอีกครา ชายหนุ่มพลันไปปรากฏตัวเผชิญหน้ากับกองทัพเพลิงโลกันตร์!
จากนั้น ชายหนุ่มผลักกระบี่แทงพรวดออกไป!
