บทที่ 431 ข้าจะสงเคราะห์ส่งกลับบ้านเก่าก็แล้วกัน! (ต้น)
……
ถอย!……
……
โม่อวิ๋นฉีและหลายคนในที่นั้นต่างพากันตะลึงงัน……
..
พวกเขาจะต้องถอยจริงด้วย!
“ฝ่าบาท!”
ฉับพลันนั้นสตรีสวมเกราะผู้ที่ยืนข้างเหลียนว่านลี่รีบทักท้วงทันที “ถ้าเราถอย คนพวกนั้นจะพากันบุกรุกเข้ามาถึงชายฝั่งทะเลของแผ่นดินชิง และเมื่อถึงเวลานั้นแผ่นดินจะนองเลือดนะเพคะ!”
เหลียนว่านลี่ชะงักหยุด หญิงสาวค่อยหลับตาลงโดยไม่พูดไม่จาอะไรทั้งนั้น
ทุกคนจึงพากันนิ่งเงียบ
ที่นี่คือปราการด่านสุดท้าย ถ้าพวกเขาละทิ้งปราการเสียคนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะเข้าสู่แผ่นดินชิงได้โดยสะดวก กลุ่มคนเหล่านี้มีความบ้าระห่ำถึงขนาดที่แผ่นดินชิงจะมีสภาพเป็นนรกบนดินไปเลยทีเดียว
ทั้งอาณาจักรต้าอวิ๋น แคว้นเจียงและแคว้นหนิง ต่างต้องพบกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังเหลียนว่านลี่ ราวกับกำลังรอฟังคำตอบของหญิงสาว
ขณะต่อมาเหลียนว่านลี่หันหลังกลับและทอดสายตามองไปตามเส้นทางสายไหมแผ่นดินชิง ในท้องทะเลด้านหลังภูเขาทั้งสองลูก เรือเหาะหลายลำโผล่ขึ้นมาให้เห็นอยู่รำไร
มากันแล้ว!
ครู่ต่อมาหญิงสาวเบนศีรษะและมองไปยังเยี่ยฉวนซึ่งยังอยู่บนเรือเหาะที่กำลังลอยลำอยู่ไม่ไกล เมื่อเห็นดังนั้นชายหนุ่มจึงเคลื่อนไหวทันที
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่กำลังจ้องมองเยี่ยฉวนทะยานลงจากเรือเหาะ ก่อนจะเดินตรงมาหาเหลียนว่านลี่จากนั้นจึงหันหน้าไปยังเส้นทางสายไหมแผ่นดินชิง เสียงถามเบาๆ “มากันแล้วสินะ?”
หญิงสาวผงกศีรษะและตอบให้ว่า “เจ้าเข้าใจแจ่มแจ้งดีแล้วใช่ไหม?”
เยี่ยฉวนพยักหน้าแทนคำตอบ
เขาถ่องแท้แล้วถึงความหมายของคุณธรรมและความชั่วร้าย!
ตามความเข้าใจของเยี่ยฉวนไม่ว่าคุณธรรมหรือความชั่วร้ายจะมีความหมายเช่นไร สำหรับเขาเพียงต้องการปกป้องคนที่สมควรปกป้องและสังหารคนที่สมควรตาย!
ง่ายดายเพียงเท่านี้!
ไม่จำเป็นต้องทำให้กระบี่เต๋าเกิดความซับซ้อนซ่อนเงื่อนเลยสักนิด
เพียงเท่านี้เอง!
เมื่อได้ความคิดเช่นนั้น เยี่ยฉวนจึงพบว่าพลังปณิธานกระบี่และกระบี่แห่งเต๋าไม่มีความแตกต่างอันใดเลย อย่างไรก็ตามเยี่ยฉวนไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องดังกล่าวนัก การที่เขารับรู้ดังนี้ได้ทำให้การใช้ทักษะกระบี่ของตนไร้อุปสรรคที่ยากจะเข้าถึง เมื่อในใจปราศจากสิ้นข้อสงสัยแล้วเช่นนี้ ยิ่งเพิ่มความเด็ดเดี่ยวและรวดเร็วในทักษะกระบี่ของเขาให้มากขึ้น
ความจริงสิ่งที่เยี่ยฉวนค้นพบไม่ใช่ความเปลี่ยนแปลงของปณิธานกระบี่……หากคือความเป็นรูปธรรมนั่นเอง!
ช่วงเวลานั้นเรือเหาะด้านนอกภูเขาสองลูกค่อยๆ ทะยอยหยุดนิ่งลงทีละลำ ต่อมาไม่นานนักกลุ่มคนพากันลงจากเรือเหาะและเดินตรงมายังที่เยี่ยฉวนและคนอื่น
เสียงผู้คนโห่ร้องเป็นเชิงให้กำลังใจกันและกันขณะที่พากันลงจากเรือเหาะมาด้านล่าง
คนเหล่านี้มาจากแผ่นดินฉางหลานและปล้นทรัพย์สินเงินทองได้มากมาย สร้างความร่ำรวยมหาศาลให้แก่พวกมัน
เวลานี้จึงแผ่นดินชิงกลายเป็นเป้าหมายในการปล้นครั้งต่อไป
ดังนั้นกลุ่มคนจึงวิ่งดาหน้าเข้ามาพร้อมส่งเสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ
ในมวลหมู่ผู้คนเหล่านี้ ชายคนหนึ่งทะยานตรงมาด้วยความเร็วพร้อมกับร้องตะโกนสร้างความตื่นเต้นเร้าใจ “แผ่นดินชิงล้ำค่า แผ่นดินชิงน่ามหัศจรรย์ มีแต่ผู้หญิงสวยๆ……อีกหน่อยพวกเราจะได้ยินเสียงของผู้หญิงพวกนั้นร้องครวญคราง……ฮ่า……”
“พี่ชายทั้งหลาย แผ่นดินชิงอยู่ข้างหน้าพวกเราโน่น หลังจากที่เข้าไปแล้วทุกคนเชิญเลือกหญิงสาวได้ตามใจชอบเลย ฮ่าฮ่า……”
ขณะที่กำลังส่งเสียงหัวเราะลั่นอยู่นั้น พลันสายตาจับภาพที่ปรากฏในระยะไกลทางเบื้องหน้าได้ เป็นจี้อันซื่อและสตรีอีกสองคนข้างเยี่ยฉวน แววตาของคนผู้นั้นเป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า “พวกพี่ชายทั้งหลาย สามสาวงามปรากฏกายอยู่ตรงหน้าโน่นแล้ว วันนี้เราร่วมหลับนอนกับพวกนางก่อนก็แล้วกัน ฮ่าฮ่า……”
ทันใดนั้น กระบี่ปริศนาทะยานวาบเสียบเข้ากึ่งกลางหว่างคิ้วของคนที่กำลังพูดเมื่อครู่ทันที พลันกระบี่พุ่งทะลุพรวดออกทางด้านหลังศีรษะของมัน โลหิตแดงฉานสาดกระจาย จากนั้นกระบี่หมุนวนในอากาศรอบหนึ่ง ก่อนจะวกกลับคืนไปยังเยี่ยฉวนดังเดิม
กลุ่มคนทางเบื้องหน้าเยี่ยฉวนและคนอื่นนั้น พากันชะงักหยุดกระทันหัน สายตาทุกคู่เหลือบไปมารอบด้านอย่างระแวดระวังเต็มที่
ขณะนั้นชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวออกมาหน้ากลุ่ม พลางจ้องมองมาที่เยี่ยฉวนด้วยสายตาแน่นแน่ “เจ้าเป็นใคร?”
เยี่ยฉวนพูดเสียงเรียบ “แผ่นดินชิงไม่ต้อนรับพวกเจ้า กลับไปได้แล้ว!”
ชายหนุ่มอีกฝ่ายแสยะปาก สีหน้าดุดันน่ากลัวขณะตอบโต้ “กลับงั้นหรือ? ถ้าข้าไม่กลับเล่า?”
ฉัวะ!
กระบี่พุ่งตรงปักทะลุจุดกึ่งกลางหว่างคิ้วของชายหนุ่มปากดีอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาของคนเบิกโพลงค้างอยู่เช่นนั้น แววตาที่มองเยี่ยฉวนราวกับจะบอกว่าไม่เชื่อต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตนเอง “เจ้า……”
อีกฝ่ายเผยฝ่ามือและกระบี่หลิงซิ่วทะยานกลับมาสงบนิ่งบนฝ่ามือข้างนั้น ชายหนุ่มฉวยกระบี่ใบหน้ามองตรง เสียงพูดดังมาจากในระยะไกล “ถ้างั้นข้าจะสงเคราะห์ส่งกลับบ้านเก่าก็แล้วกัน!”
ชายหนุ่มแปลกหน้าล้มหงายหลังตึงลงไปแน่นิ่งบนพื้นดิน
คนที่ยืนใกล้กับเยี่ยฉวนอีกด้าน เหลียนว่านลี่ชำเลืองมองคนข้างๆ นางกำลังยิ้มด้วยตา ด้วยขณะนี้ตนเองออกจะชมชอบอารมณ์ขี้โมโหของเขาอยู่ไม่น้อย!
กลุ่มคนที่เพิ่งมาถึงพากันหยุดชะงัก พวกเขามีกันอยู่หกถึงเจ็ดร้อยส่วนใหญ่เป็นคนขั้นพลังผสานเทพ อย่างต่ำสุดขั้นทะยานสวรรค์ นอกจากนั้นในพวกเขามีคนขั้นผนึกยุทธ์อีกนับสิบ!
หากทุกคนต่างยอมรับว่าคนที่ยืนเผชิญหน้าอยู่นั้น น่าเกรงขามใช่ย่อย!
พลันชายชราผู้หนึ่งปรากฏตัวออกมาต่อหน้าเยี่ยฉวนและคนอื่น สายตาของคนจ้องมองเยี่ยฉวนและเหลียนว่านลี่โดยเฉพาะ ในแววตาร่องรอยหวาดหวั่นฉายแวบวาบ
หลังจากนิ่งเงียบกันไปชั่วอึดใจ ชายชราอีกฝ่ายเอ่ยถามเยี่ยฉวนขึ้นก่อนว่า “อยากทราบว่าเจ้ามีชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไร?”
เยี่ยฉวนตอบเสียงเรียบ “ข้าเป็นคนแผ่นดินชิง ชื่อเยี่ยฉวน!”
เยี่ยฉวนงั้นหรือ?
คนชรารวมทั้งคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ด้านหลังต่างหันมองหน้ากันท่าทางสับสนงงงัน ทั้งหมดไม่มีใครเคยได้ยินหรือรู้จักชื่อนี้มาก่อน
ชายชราตรงข้ามถามเสียงขรึม “เจ้าบอกว่าเป็นคนแผ่นดินชิงงั้นหรือ?”
ชายหนุ่มพยักหน้าแทนคำตอบ
เมื่อได้คำตอบแน่ชัดคนชราหรี่นัยน์ตาลงเล็กน้อย ก่อนถามขึ้นอีกว่า “เจ้าต้องการจะขัดขวางไม่ให้พวกเราเข้าไปยังแผ่นดินชิงสินะ?”
เยี่ยฉวนพยักหน้าอีกครั้ง
อีกฝ่ายหน้าตาขึงขัง สีหน้าเย็นชาขณะพูดเสียงเข้ม “เจ้ามีคนเพียงหยิบมือเดียว ขวางพวกเราไม่ได้หรอก”
เยี่ยฉวนสาวเท้าช้าๆ เดินตรงไปหาชายชราคนพูดขณะมือถือกระบี่หลิงซิ่ว พลางถามทีเล่นทีจริง “อยากลองดูไหมเล่า?”
ชายชราตรงกันข้ามไม่ตอบโต้อีก พลันเหยียดแขนข้างขวาพร้อมกางฝ่ามือขยุ้มออกไปเบื้องหน้าเยี่ยฉวน ชั่วพริบตาถัดมาที่สูงขึ้นไปราวสี่จั้งเหนือศีรษะของเยี่ยฉวนปรากฏกรงเล็บขนาดยักษ์ขย้ำลงมาอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มจึงทะยานถอยฉากเบี่ยงหลบ พร้อมตวัดกระบี่ฟาดออกไป!
ตู้ม!
กรงเล็บยักษ์ระเบิดแตกเป็นเศษเสี้ยว พลันต่อมาเยี่ยฉวนทะยานจากข้างบนลงมาเหนือคนชายชรา เป็นเวลาเดียวกับที่แสงกระบี่พุ่งวาบตัดลงตรงศีรษะของคนเบื้องล่าง
ชายชราเมื่อเห็นเช่นนั้นพลันสีหน้าเผือดวูบ พลางกำหมัดขวาพร้อมกับผลักออกกระแทกขึ้นที่สูง!
แรงผลักดันแข็งแกร่งซึ่งผนึกอยู่ในหมัดของเขาลดวูบลงฉับพลัน ก่อนที่จะระเบิดแหลกไปทันที
ตู้ม!
แรงปะทะรุนแรงระเบิดเสียงดังสนั่นจนหูดับตับไหม้ ร่างของชายชราผงะหงายร่นถอยไปกว่าสี่จั้ง ทันทีที่เขาหยุดลงกับที่กระบี่บินทะยานพุ่งขึ้นจากพื้นตวัดใส่ร่างคน
คนชราไม่ทันสังเกตเห็น ทว่าเขารับรู้ได้ยามเมื่อกระบี่เข้าถึงตัวแล้ว ทันทีที่รู้สึกถึงพลังแห่งกระบี่ความกลัววูบเข้าจับจิต ทันใดนั้นเขาจึงดึงโล่สีดำและผลักออกกางกั้นขวางข้างหน้า พร้อมกับผนึกพลังชี่ไปยังโล่สีดำ จนโล่นั้นปล่อยลำแสงสีดำคมกริบแผ่กระจายออกมา
พลันกระบี่ของเยี่ยฉวนพุ่งเข้ามาพอดี
กระบี่พุ่งเข้าปะทะโล่สีดำตรงๆ ด้วยความรุนแรงยังผลให้โล่สั่นสะเทือนอย่างน่ากลัว ครู่ต่อมามันระเบิดแตกและกระบี่พุ่งตรงเข้าเป้าหมาย
ฉัวะ!
ศีรษะของชายชราขาดกระเด็น!
ทุกคนเบิกตาโพลงด้วยความตื่นตะลึง
คนขั้นผสานเทพสังหารคนขั้นผนึกยุทธ์……จริงหรือ?
