บทที่ 434 มีน้องสาวนี่มันดีจริงๆ! (ปลาย)
คนที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศตกตะลึงนิ่งขึงไปชั่วขณะ เซี่ยโหวเจ่าหมุนตัวรอบหนึ่งพร้อมกับฟาดหมัดกระแทกลงไปด้านล่างเต็มแรง “ดึงพลังหมัดสยบฟ้า……สะบั้นพสุธา!”
ช่วงจังหวะนั้นแรงผลักดันของเซี่ยโหวเจ่ากลับพุ่งทะยานขึ้นมากมายจนน่าประหลาดใจ ไม่น้อยกว่าห้าเท่าและทันใดนั้นแรงผลักดันของเยี่ยฉวนก็ถูกอีกพลังขัดขวางโดยสิ้นเชิง ในเวลาเดียวกัน พลังที่มีความรุนแรงพุ่งกวาดลงมาจากบนอากาศปานจะถล่มพื้นโลกให้พินาศย่อยยับในบัดดล!
คนด้านล่างเยี่ยฉวน ซึ่งขณะนั้นทั้งพลังและแรงผลักดันกดลงมาอย่างหนักหน่วง ทำเอาชายหนุ่มกลายเป็นประหนึ่งเรือที่อยู่ท่ามกลางมรสุม พร้อมจะถูกกระแสคลื่นลมกลืนกินได้ทุกเมื่อ!
ทุกสายตาจับตามองเหตุการณ์ด้วยใจจดใจจ่อ ทันใดนั้นเยี่ยฉวนกระแทกฝ่าเท้าข้างขวาลงบนพื้นดิน จากนั้นร่างทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่สีดำสนิทก่อนที่จะพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!
หนึ่งกระบี่ชี้ชะตา!
เมื่อเยี่ยฉวนตัดสินใจใช้ทักษะนี้ ส่งให้แรงผลักดันซึ่งประจุภายในกระบี่ทะยานขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ และอำนาจแรงผลักดันแห่งกระบี่ได้กำราบแรงผลักดันแห่งพลังสยบฟ้าดินที่เซี่ยโหวเจ่าปลดปล่อยออกมา จนอ่อนกำลังลงไปทันที รวมทั้งทุกที่ที่ลำแสงกระบี่เคลื่อนผ่านทุกๆ อณูชั้นบรรยากาศพลันฉีกขาดด้วยพลังรุนแรงที่ยากจะต้านทาน!
ครั้งนี้กล่าวได้ว่าเป็นการออกปะทะฟาดฟันที่แข็งแกร่งที่สุดที่เคยมีมา โดยเฉพาะการออกต้านทานด้วยพลังปณิธานกระบี่ชั่วร้าย ซึ่งพลังรุนแรงพอที่จะทำลายล้างโลกได้ทั้งโลก!
เปรี้ยง……
ทั่วท้องนภาในช่วงเวลานั้น ลั่นไปด้วยเสียงคำรามสนั่นครั่นครืน และตามมาด้วยลำแสงกระบี่ปะทะหมัดพ่นพลังออกมามากมายมหาศาล คนหลายคนที่ยืนรอบๆ ต่างตื่นตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงเป็นอีกครั้งที่หลายคนพากันถอยหนี หากครานี้พากันถอยร่นไปไกลนับสิบสิบจั้ง
สถานที่ที่เยี่ยฉวนและเซี่ยโหวเจ่าใช้ในการต่อสู้บัดนี้ท่วมท้นไปด้วยแสงกระบี่และคลื่นอากาศเป็นระลอก อย่างไรก็ตาม ภายในลำแสงกระบี่และระลอกคลื่นอากาศยังคงมีเสียงดังออกมาตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าทั้งสองยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด
ไม่มีใครทันสังเกตว่าการต่อสู้กินระยะเวลานานเท่าใด เมื่อแสงกระบี่และระลอกคลื่นอากาศค่อยทะยอยจางลงกระทั่งเหือดหาย ร่างของเยี่ยฉวนและเซี่ยโหวเจ่าจึงปรากฏออกมาให้ทุกคนประจักษ์แก่สายตา
ขณะนั้นคนทั้งคู่หยุดอยู่ในระยะห่างกันราว 21 จั้ง
เยี่ยฉวนกุมกระบี่เหลยเซี่ยวโดยชี้ปลายลงเบื้องล่าง ที่ปลายกระบี่สีดำสนิทมีโลหิตไหลรินต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอ
ผู้ที่อยู่ในทิศทางตรงกันข้าม เซี่ยโหวเจ่าหยุดอยู่กับที่ และแขนข้างขวาหายไปทั้งแขนโดยสิ้นเชิง!
เมื่อเห็นว่าเซี่ยโหวเจ่าเสียแขนข้างขวา คนที่อยู่ข้างหลังต่างพากันหน้าถอดสีเครียดเคร่งไปตามกัน
ซึ่งแสดงถึงความพ่ายแพ้ของเซี่ยโหวเจ่าอย่างไม่ต้องสงสัย!
คนเสียแขนจ้องมองเยี่ยฉวนไม่วางตา “ข้าไม่ได้แพ้เจ้า หากข้าพ่ายให้แก่กระบี่สวรรค์ที่เจ้าถืออยู่ต่างหาก!”
เยี่ยฉวนยกกระบี่ขึ้นดูทำทีพินิจพิจารณา สีหน้าภูมิใจแจ่มชัด “น้องสาวมอบกระบี่ให้ข้า เจ้าจะโทษใครได้ในเมื่อไม่มีอาวุธล้ำค่าขั้นสวรรค์เอง จริงไหม? เจ้าต้องโทษตัวเองสิ! อยากไม่มีน้องเองนี่นา!”
เซี่ยโหวเจ่า “……”
ขณะพูดชายหนุ่มถือกระบี่ไว้ในมือ ท่าทางปลาบปลื้มยินดีอย่างยิ่ง อันที่จริงอะไรที่เยี่ยหลิงมอบให้ เยี่ยฉวนก็ชอบทั้งนั้น!
มีน้องสาวนี่ดีจริงๆ!
แน่ละ ไม่ใช่คนอย่างทั่วปาเซียวเหยา ถ้ามีน้องแบบนั้นคนเป็นพี่คงต้องเศร้าใจไปจนวันตาย!
เซี่ยโหวเจ่าพูดเสียงเข้มขณะมองเยี่ยฉวนอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ “ข้าประมาทฝีมือเจ้าเกินไป! ตระกูลซือถูก็ประมาทฝีมือของเจ้าด้วยเช่นกัน! แต่วางใจได้หลังจากที่ข้ากลับไปครั้งนี้ พวกเขาจะไม่มีทางประมาทฝีมือเจ้าอีกต่อไป! เจ้า……”
พลันนั้นเอ งกระบี่เหลยเซี่ยวที่เยี่ยฉวนถือไว้ในมือแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงกระบี่และพุ่งวาบออกไป คนที่อยู่ตรงข้ามเซี่ยโหวเจ่าถึงกับหน้าเผือดวูบ เขาตั้งใจจะใช้แขนขวาขึ้นสกัดกั้นตามสัญชาตญาณ ทว่ากลับต้องตกตะลึงด้วยพบบัดนี้ตนไร้ซึ่งแขนขวาเสียแล้ว……! ครั้งนี้เขาจึงชะงักนิ่งไปชั่วขณะ เป็นเวลาเดียวกับที่กระบี่ทิ่มพรวดเข้าที่จุดกลางระหว่างคิ้วสองข้างพอดี!
ฉึก!
โลหิตพุ่งกระฉูดเป็นริ้วออกมาจากหว่างคิ้วของเซี่ยโหวเจ่า!
เยี่ยฉวนเดินช้าๆ ไปหยุดอยู่เบื้องหน้าอีกฝ่าย “กลับไป? ยังคิดว่าจะได้กลับไปงั้นหรือ? เจ้านี่มันช่าง ฝันลมๆ แล้งๆ สิ้นดี!”
จากนั้นคนพูดโบกมือครั้งหนึ่ง พลันวงแหวนสัมภาระของเซี่ยโหวเจ่าทะยานมาตกปุลงกลางฝ่ามือที่ยื่นออกมารอรับของเยี่ยฉวน!
เมื่อได้เห็นวงแหวนสัมภาระของเซี่ยโหวเจ่า เยี่ยฉวนถึงกับตะลึงไปชั่วขณะ!
ที่จริงภายในวงแหวนมีอาวุธทวนขั้นแท้จริงระดับสูงชิ้นหนึ่ง นอกจากนั้นก็มีสุดยอดศิลาจิตวิญญาณอีกหนึ่งร้อยล้านชิ้น!
มีแต่ของล้ำค่า!
แวบแรกที่เห็นความคิดผุดขึ้นในหัวของเยี่ยฉวนฉับพลัน ของล้ำค่าสุดยอดศิลาจิตวิญญาณทั้งหมดนี่ต้องเป็นของที่ได้จากการปล้นทำลายแผ่นดินฉางหลาน ซึ่งแน่นอนรวมทั้งอาวุธทวนขั้นแท้จริงระดับสูงด้วย!
เมื่อคิดเช่นนี้แล้วชายหนุ่มจึงหันไปเผชิญหน้ากับคนจำนวนหลายร้อยทางเบื้องหน้า ราวกับว่าคนเหล่านี้คงจะบรรทุกเอาทรัพย์สินล้ำค่ามาไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของทั้งหมด
และถ้าคนพวกนี้บุกเข้าสู่แผ่นดินชิงได้จริงล่ะก็ แทบไม่ต้องจินตนาการเลยว่าแคว้นเจียงและแคว้นหนิงจะมีสภาพน่าสยดสยองเพียงใด
เวลานั้นแววตาของคนนับร้อยที่อยู่ข้างหน้ามีแต่ความหวาดหวั่นขวัญหนีดีฝ่อ!
เยี่ยฉวนสังหารเซี่ยโหวเจ่าผู้รั้งอันดับสี่แห่งทำเนียบยอดคน ย่อมหมายความว่าความกล้าแกร่งของเยี่ยฉวนทะยานขึ้นเทียบเท่าระดับที่สี่แล้ว!
น่ากลัว!
ไม่มีใครไม่กลัว!
ทว่าถึงตอนนี้ยังไม่มีใครล่าถอยไป! พวกเขามาถึงที่แผ่นดินชิงแล้ว และเมื่อเข้าไปได้ทั้งหญิงสาว ทั้งแก้วแหวนเงินทอง……ใครอยากจะได้อะไรย่อมได้ดังใจปรารถนา!
ล้มเลิกกลางครัน มีแต่เสียกับเสีย!
ทันใดนั้นตาแก่หลังโก่งคนหนึ่งเดินออกมาข้างหน้า!
ขั้นพลังควบยุทธ์สะท้านภพ!
บัดนี้ไม่เหลือคนขั้นผนึกยุทธ์อีกแล้ว จึงมีแต่คนควบยุทธ์สะท้านภพเท่านั้น!
ชายชราหลังโกงเดินมาหยุดเบื้องหน้าเยี่ยฉวน ขณะจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตาสุภาพอ่อนโยน “ข้าเป็นอาวุโสแห่งสำนักซวนโหย่วมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้ว่าสำนักเราจะไม่จัดอยู่ในกองกำลังชั้นเลิศ แต่ในสำนักมียอดฝีมือกล้าแกร่งขั้นผนึกยุทธ์นับสิบคน และในนี้บางคนบรรลุขั้นควบยุทธ์สะท้านภพแล้วสี่หรือห้าคน ไม่ได้มากมายนัก อืม……”
คนหลังโก่งมองสบตาเยี่ยฉวนครู่หนึ่ง จึงกล่าวในทำนองสำนึกผิด “ข้าไม่ได้จะข่มขู่คุกคามแต่ประการใด ด้วยความสัตย์จริง ไม่ได้มีเจตนาข่มขู่แม้แต่น้อย เจ้า.สหายโปรดใจเย็นก่อน อย่าเพิ่งคิดมาก!”
เยี่ยฉวนนิ่งฟังขณะคิดนิดหนึ่ง จากนั้นจึงคลี่ยิ้มก่อนตอบว่า “ข้าเข้าใจ! จริงสิ เจ้าเคยได้ยินชื่อสถานศึกษาฉางมู่บ้างไหม?”
ชายชราพยักหน้าทันที “แน่นอนข้ารู้จักดี!”
ชายหนุ่มจึงพูดยิ้มๆ ว่า “ข้าเองที่ถล่มฉางมู่เสียพินาศย่อยยับ……อ้อข้าไม่มีตัวช่วยด้วยนะ จริงๆ ไม่มีแม้แต่คนเดียว ที่สถานศึกษาฉางมู่มียอดฝีมือขั้นผนึกยุทธ์เป็นสิบ และยังคนที่มีขั้นพลังเหนือกว่าควบยุทธ์สะท้านภพอีกด้วย ข้าก็จัดการพวกมันจนไม่เหลือ……โอ๊ะ ดูทำหน้าเข้าสิ ผู้อาวุโสเป็นไรไป? อย่าตกใจเลย ข้าไม่มีคนคอยช่วย ก็เลยลงมือคนเดียวจริงๆ!”
