บทที่ 543 โกรธล่ะสิ! (ต้น)
ตอนนั้นสายตาทุกคู่จ้องมองด้วยความสงสัยไปยังเยี่ยฉวน……
มุมมองที่เห็นในระยะห่างเยี่ยฉวนพุ่งตรงเข้าหาชายคนสวมชุดผ้ากระสอบ พร้อมเงื้อกระบี่ฟาดลงไปตรงๆ……
ฝ่ายที่สวมชุดผ้ากระสอบหรี่นัยน์ตาเขม้นมอง พร้อมกันนั้นเขาประกบนิ้วมือผลักออกเพื่อสกัดกั้นคมกระบี่ของเยี่ยฉวนซึ่งฟาดลงมา ถึงกระนั้นดูเหมือนฝ่ายนั้นต้องใช้ความพยายามปัดป้องอย่างสุดความสามารถ
ในขณะเดียวกันมืออีกข้างหนึ่งก็ฟาดฝ่ามือใส่ศีรษะเยี่ยฉวนไปพร้อมกัน!
เยี่ยฉวนหรือจะเกรงการปะทะในระยะกระชั้นชิด ชายหนุ่มพลันเอี้ยวศีรษะหลบพลังฝ่ามือและในจังหวะเดียวกันก็เตะเข้าที่บริเวณกลางลำตัวของอีกฝ่าย พร้อมกับที่ชายคนสวมชุดผ้ากระสอบเหยียดขายืดออกไปในทันที……
เปรี้ยง!
พลันบังเกิดเสียงดังอื้ออึงจากการปะทะกัน จากนั้นร่างสองร่างผงะถอยห่างกันไปสักเก้าสิบชุ่นเห็นจะได้ในเวลาเดียวกัน!
นับได้ว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือคู่คี่สูสีกันมาก
ชายสวมชุดผ้ากระสอบมองเยี่ยฉวนด้วยสายตาแน่วนิ่ง “ไม่คิดเลยว่านอกจากซางเยว่ ในสำนักชางเจี้ยนจะมีปีศาจร้ายแฝงกายอยู่อีกหนึ่งคน ถือว่าเจ้าปกปิดตัวตนได้ดี อย่างไรก็ตามข้าแนะนำตัวก่อน ข้า.เยี่ยฉวน”
“เยี่ยฉวน งั้นหรือ?”
ชายหนุ่มเปิดปากหัวเราะลั่น “เจ้าคือเยี่ยฉวน งั้นหรือ?”
“ใช่มีปัญหาหรือไง?” คนสวมชุดผ้ากระสอบเสียงขรึม
เยี่ยฉวนเหยียดมุมปากยกยิ้ม “เท่าที่ข้ารู้ เยี่ยฉวนเป็นราชันย์กระบี่……”
พูดดังนี้แล้วเขายกกระบี่ขึ้นชี้หน้าชายคนสวมชุดผ้ากระสอบ “เข้ามา พิสูจน์ให้ทุกคนได้เห็นว่าเจ้าเป็นราชันย์กระบี่! ถ้าใช่ ข้าก็จะเชื่อว่าเจ้าคือเยี่ยฉวน ถ้าไม่ ก็แสดงว่าเจ้ามันตลบตะแลงจงใจใส่ไคล้จะให้ร้ายป้ายสีคนอื่น!”
อีกฝ่ายมองนิ่ง ท่าทางไม่สะทกสะท้านดุจเดิม “คนอย่างเจ้าไม่คู่ควร ข้าไม่ใช้ให้เสียกระบี่!”
ทันทีที่พูดจบ เขาก้าวออกไปพร้อมกระทืบพื้นอย่างรุนแรง ส่งผลให้พื้นดินในบริเวณเบื้องหน้าเยี่ยฉวนพลันปริแตกร้าวราน ทันใดนั้นรอยกำปั้นก็พุ่งวาบเข้าใส่
ชายหนุ่มยิ้มเย็น พร้อมกันนั้นได้พุ่งตัวทันทีพร้อมฟาดกระบี่สับลงรุนแรง
ตูม!
พลันรอยหมัดแหลกกระจายเสียงดังสนั่น!
หลังจากพบว่ารอยกำปั้นถูกทำลายด้วยพลังหนึ่งกระบี่ เยี่ยฉวนบิดมุมปากยิ้มสะใจ “อ่อนสิ้นดี!”
สิ้นเสียงคนพูดจบประโยค พลันกระบี่ที่ถือไว้ในมือแปรเปลี่ยนเป็นแสงสว่างวาบดุจสายฟ้า
คนที่อยู่ฟากตรงกันข้าม ชายสวมชุดผ้ากระสอบขยับก้าวออกไปข้างหน้าเพียงหนึ่งก้าว พร้อมกับชี้นิ้วมือออกไป พลันช่องอากาศเบื้องหน้าคนบังเกิดสั่นไหวขึ้นมาทันที และต่อมาแรงสั่นสะเทือนยังแผ่กระจายประดุจกระแสคลื่นในท้องน้ำ อย่างไรก็ตามกระแสสุญญากาศกระทบกับลำแสงกระบี่ของเยี่ยฉวน ส่งผลให้ลำแสงกระจายวาบและพลังแห่งกระบี่ก็พลอยชะงักนิ่งไปทันที
พลังควบยุทธ์สะท้านภพ!
หลายคนในลานอุทานเสียงดังมาให้ได้ยิน!
ตามที่ปรากฏคนที่สามารถใช้พลังสุญญากาศได้ขนาดนี้ อย่างน้อยๆ ต้องมีขั้นพลังควบยุทธ์สะท้านภพ! หรือถ้ายิ่งไปกว่านั้น ก็ต้องเป็นพวกควบยุทธ์สะท้านภพระดับแท้จริง!
ในช่องอากาศเบื้องหน้า กระบี่ของเยี่ยฉวนชะงักหยุดอยู่กับที่ ประหนึ่งมีพลังอำนาจที่มองไม่เห็นจับยึดเอาไว้อย่างแน่นหนา!
ทันใด มือขวาของเยี่ยฉวนคว้าไปในอากาศและฉวยด้ามกระบี่ และ……
เปรี๊ยะ!
เสียงวัตถุแตกละเอียดดังลั่นไปทั่วบริเวณ ขณะต่อมากระบี่เล่มเดียวกับที่ติดอยู่กลางอากาศเมื่อครู่ทะยานวาบออกจากที่เดิม และพุ่งตรงเข้าหาชายสวมชุดผ้ากระสอบ!
เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของชายที่เป็นเป้าของกระบี่แปรเปลี่ยนนิดเดียว พลันเขายกฝ่ามือทั้งสองขึ้นพร้อมทั้งประกบเข้าหากัน
ตูม!
มือทั้งสองของเขาจับกุมกระบี่ของเยี่ยฉวนไว้มั่น!
ทว่าฉับพลันนั้น กระบี่เล่มหนึ่งพุ่งเข้าหาจากทางด้านหลังศีรษะ
กระบี่อสนีบาต!
ในตอนนั้นเองชายสวมชุดผ้ากระสอบแสดงสีหน้าตื่นตกใจและหวาดกลัว จึงกระทืบฝ่าเท้าลงบนพื้นหนักหน่วงพลันร่างคนหายวับไปจากสถานที่ทันที
เมื่อปรากฏกายอีกครา คนผู้นั้นออกมาอยู่ที่ด้านหลังเยี่ยฉวนห่างไปราวสามสิบชุ่น
ถึงกระนั้นด้านหลังศีรษะของเขาปรากฏรอยแผลถูกฟันด้วยกระบี่จนเป็นร่องลึก และรอยแผลนั้นเองโลหิตทะลักจากปากแผลไหลเป็นสาย!
เห็นได้ชัดว่าพลังฟาดครั้งนี้เกือบคร่าชีวิตของเขาแล้ว!
ชายสวมชุดผ้ากระสอบมองเยี่ยฉวนพลางเอ่ยขึ้นว่า “บอกข้าซิว่าเจ้าเป็นใคร?”
ชายหนุ่มตอบหน้าตาขึงขัง “ในเมื่อเจ้าอยากรู้นัก ข้าก็จะไม่ปิดบัง! ข้าก็คือบิดาของเจ้าที่พลัดหลงกันเป็นเวลาหลายปีแล้วยังไงล่ะ!”
ทีแรกที่ได้ยินคำตอบทุกคนต่างตกตะลึง ครู่ต่อมาพลันเสียงหัวเราะด้วยความขบขันเข้ามาแทนที่จนมีแต่เสียงหัวเราะลั่นไปทั่วบริเวณ
เมื่อได้ฟังคำตอบ แรกทีเดียวคนสวมชุดผ้ากระสอบมีสีหน้าหมองคล้ำ “เจ้าเป็นผู้ฝึกกระบี่ แต่ไม่รู้จักการให้ความเคารพคู่ต่อสู้สินะ?”
“ให้ความเคารพ?”
เยี่ยฉวนพูดทำนองเย้ยหยัน “เหตุใดข้าจะต้องให้ความเคารพต่อคนชั่วที่ปลอมตัวเป็นคนอื่น?”
ว่าแล้วก็ใช้เท้าขวากดลงไปที่พื้นดินเพียงเบาๆ ฉับพลันนั้นร่างคนทะยานขึ้นบนอากาศเบื้องเหนือศีรษะเจ้าคนสวมชุดผ้ากระสอบ ในเวลาเดียวกันมือสองข้างฉวยด้ามกระบี่กุมไว้มั่น และถ่ายเทพลังขั้นสุดพุ่งแทงลงมา
ด้านเยี่ยฉวน เขาไม่กล้าเปิดเผยทักษะมากนักไม่ว่าจะเป็นกระบี่แห่งปฐพี พลังปณิธานกระบี่หรือแม้แต่แรงผลักแห่งกระบี่ของตัวเอง
เมื่อใดที่สิ่งเหล่านี้ถูกเปิดเผย ย่อมหมายถึงการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาด้วย!
ทันทีที่ได้ประจักษ์ว่าอีกฝ่ายจู่โจมเข้ามา สีหน้าของชายสวมชุดผ้ากระสอบเปลี่ยนเป็นถมึงทึงดุดัน พริบตาต่อมาเขาทำการประกบนิ้วมือและจิ้มเข้าที่บริเวณหน้าอก ชั่วพริบตาเดียวลมหายใจหนักหน่วงพุ่งปะทุออกจากร่างกายอย่างท่วมท้น จากนั้นก็ผลักหมัดลุ่นสวนออกไปอย่างเฉียบพลัน!
ตูม!
สิ้นเสียงระเบิดร่างของคนสวมชุดผ้ากระสอบปลิวกระเด็นไปไกลราวสามสิบชุ่นในทันที ทว่าเพียงแค่คนหยุดชะงักนิ่ง เยี่ยฉวนปรากฏออกเบื้องหน้าประชิดตัวเสียแล้ว พร้อมกันนั้นชายหนุ่มตวัดกระบี่ฟาดลงไปอีกครั้งหนึ่ง
การฟาดด้วยกระบี่เป็นไปตามปกติยิ่ง ไร้ซึ่งเพลงกระบี่ทว่ารุนแรงยิ่งและเห็นผลชะงัด!
ชายคนสวมชุดผ้ากระสอบได้ตระหนักรู้ถึงพลังแห่งกระบี่ที่ถาโถม พลันสีหน้าวูบทั้งแปรเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง ทันใดนั้นเขาขยับถอยหลังกรูดไปราวสามสิบชุ่นและผละหนีคมกระบี่ของเยี่ยฉวนไปด้วย ในขณะเดียวกันได้ใช้สันหมัดโบกเพื่อปัดป้อง!
ในเวลานั้นขณะเยี่ยฉวนทำท่าจะออกเคลื่อนไหวติดตาม ทันใดช่องอากาศเบื้องหน้าบังเกิดพลังประหลาดพุ่งเข้าหา!
ชายหนุ่มยกกระบี่ขึ้นต้านทานอย่างรวดเร็ว!
เปรี้ยง!
