บทที่ 814 : ผู้คนตายได้ แต่เสียหน้าไม่ได้!
บัดนี้ ผู้คนมากมายหันมองเยี่ยฉวนและจั่วชิง
เยี่ยฉวนถือกระบี่เดินไปหาจั่วชิง จั่วชิงกางมือขวาขึ้นพลันดาบใหญ่ปรากฏขึ้นในมือ
ความยาวครึ่งจั้ง ความกว้างมากราวกับมีดพร้า
ไกลออกไป ปรากฏเยี่ยฉวนยืนอยู่ก่อนจะหายตัวลับไปทันที
ในขณะที่เยี่ยฉวนหายไป จั่วชิงหลับตาลงช้าๆ จากนั้นก้าวไปข้างหน้าแล้วส่งกระบี่ขึ้นฟัน
ฟึ่บ!
บริเวณหน้าดาบใหญ่นี้ สุญญากาศอันคมกริบราวกับกระดาษถูกฉีกออกอย่างแรง
บัดนี้ กระบี่ของเยี่ยฉวนมาถึง
ต้านทานสุดฤทธิ์!
ตู้ม!
อยู่ๆ มีเสียงระเบิดเกิดขึ้น ส่งให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือนอย่างแรง ต่างพากันถอยกลับอย่างต่อเนื่อง
ในขณะที่เยี่ยฉวนล่าถอยกลับ ลำแสงแห่งกระบี่ส่องประกายออกมาอย่างเงียบๆ
สีหน้าของจั่วชิงเปลี่ยนไปในทันที แต่ตอบสนองกลับรวดเร็วมาก เพราะเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว เมื่อเยี่ยฉวนใช้กระบี่บิน เขาจึงต้านด้วยดาบ!
ตู้ม!
เมื่อกระบี่บินมาถึง ดาบเล่มใหญ่สั่นสะท้านอย่างรุนแรง จั่วชิงถอยกลับครั้งแล้วครั้งเล่า!
ก่อนที่เขาจะหยุด เยี่ยฉวนปรากฏตัวเบื้องหน้าอีกครั้ง เมื่อเห็นชายหนุ่มชักกระบี่ออกมา พลันดวงตาจั่วชิงหรี่ลงเล็กน้อยก่อนหาวิธีรับมือ!
เยี่ยฉวนชักกระบี่ออก
ดาบของจั่วชิงถูกตัดไปตามแนวยาว!
ในขณะที่จั่วชิงใช้ดาบใหญ่ วิญญาณของเยี่ยฉวนออกจากร่างทันที ในตอนนี้ไม่ได้มีเยี่ยฉวนคนเดียวอีกต่อไป แต่มีถึงสอง!
การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันทำให้สีหน้าจั่วชิงเปลี่ยนไป ก่อนจะตัดสินใจตัดร่างอีกคนอย่างไร้ความปรานี ทว่ากระบี่แห่งจิตวิญญาณกลับเร็วกว่าพร้อมวาดฟันลงมาที่ศีรษะอย่างจัง!
จั่วชิงต้องเปลี่ยนจากการโจมตีเป็นการตั้งรับ
ตู้ม!
กระบี่ปะทะดาบ!
จั่วชิงถอยกลับซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะดวงจิตของเยี่ยฉวนหวนคืนสู่ร่าง ในเวลาเดียวกัน กระบี่บินพลันแทงทะลุหน้าอกจั่วชิง
เมื่อเยี่ยฉวนปรากฏกายต่อหน้าจั่วชิงอีกครั้ง อีกฝ่ายจึงหายไปในทันที เยี่ยฉวนหันกลับไม่ทันตั้งตัว จู่ๆ ดาบใหญ่พุ่งเข้ามาจามศีรษะ!
นิ้วเท้าเยี่ยฉวนชี้เด่ขึ้นเล็กน้อย ทั้งร่างพุ่งถอยไปข้างหลังมากกว่าสิบจั้งดาบใหญ่ยังคงพุ่งตรง ส่งให้ลำแสงพลังชี่แห่งดาบส่องประกายราวกับสายฟ้า
เยี่ยฉวนยกกระบี่ขึ้นจ้วงแทง
ตู้ม!
พลังชี่แห่งดาบแตกสลายอย่างรุนแรง!
ตรงข้ามกับเยี่ยฉวน จั่วชิงเหลือบไปมองหน้าท้องซึ่งมีแผลที่เกิดจากกระบี่ทะลวง แต่อาการบาดเจ็บนี้ฟื้นตัวเร็วมาก
จั่วชิงมองขึ้นไปที่เยี่ยฉวนซึ่งอยู่ไม่ไกลก่อนพูดเบาๆ ว่า “กระบี่เจ้า……เร็วจริงๆ! ประสานงานของจิตวิญญาณและกายเนื้อนั้นยอดเยี่ยมมาก!”
เยี่ยฉวนกล่าวว่า “ร่างกายเจ้ามีความพิเศษมากเช่นกัน!”
ภายใต้สถานการณ์ปกติ การโจมตีนั้นสังหารคู่ต่อสู้ได้ แต่ถึงกระนั้น จั่วชิงกลับไม่เป็นอะไรเลย!
จั่วชิงยิ้มก่อนจะพูดว่า “เข้ามาเลย!”
หลังจากนั้น รีบพุ่งทะยานเข้าหาเยี่ยฉวนด้วยดาบใหญ่ อีกทั้งยังเร็วขึ้นและเร็วขึ้น! เมื่อจะเข้าประชิดตัวเยี่ยฉวน ปรากฏภาพติดตาจำนวนมากอยู่ข้างหลังเขา!
นั่นเป็นเพราะเร็วเกินไป!
ในไม่ช้า จั่วชิงถึงตัวเยี่ยฉวน ส่งดาบวาดฟันชายหนุ่ม “สลาย!”
บังเกิดแสงสีดำขึ้นบนใบมีดอย่างช้าๆ ในชั่วพริบตา พื้นที่ใดที่ใบมีดผ่านพลันต้องถูกทำลาย!
พื้นดินที่อยู่ใต้ชายหนุ่มเท้าสั่นสะเทือน จนพลังแห่งผืนดินจำนวนมหาศาลรวมตัวกันเข้าหา ในเวลาเดียวกัน พลังแห่งสุญญากาศโดยรอบรวมตัวกันเข้าหาเขาราวกับกระแสน้ำ
ในไม่ช้า เยี่ยฉวนชักกระบี่ออกแล้วฟันลงไป
ฟึ่บ!
ทันใดนั้น เสียงร้องของกระบี่ดังกึกก้องไปทั่วฟ้า!
ตู้ม!
พื้นที่บริเวณนั้นโดนทำลายลงทันที ในเวลาเดียวกันทั้งคู่ล่าถอยกลับอย่างต่อเนื่อง ในกระบวนการล่าถอยของเยี่ยฉวนกระบี่บินพุ่งเข้าหาจั่วชิงซึ่งอยู่ไม่ไกล
เจ้ากระบี่บินพวกนี้เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ มุ่งเป้าไปยังจุดสำคัญของจั่วชิง!
จั่วชิงถอยกลับซ้ำแล้วซ้ำอีก ยกดาบใหญ่ของตนขึ้นต่อต้านก่อนจะฟาดฟันลงไป
บัดนี้เยี่ยฉวนตัวสั่นเทิ้ม รีบตรงไปที่จั่วชิง ขณะที่กระบี่บินนับไม่ถ้วนยังคงส่งแรงฟาดฟันอย่างต่อเนื่อง
ในอีกด้านหนึ่ง โม่เยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย
ข้างมั่วเยี่ย สตรีนางหนึ่งนาม ‘อาเฟิ่ง’ กล่าวด้วยเสียงอันล้ำลึก “จั่วชิงโดนกำราบหรือ!”
ด้วยเหตุนี้นางจึงมองไปที่เยี่ยฉวน “กระบี่บินคนผู้นี้เร็วมาก!”
โม่เยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย “ในแง่ความเร็ว นับว่ายอดเยี่ยมมาก”
ปรากฏร่องรอยความกังวลในดวงตาจั่วชิง
ต่อมา เกิดเสียงดังมาจากระยะไกล ขณะที่เยี่ยฉวนและจั่วชิงถอยกลับไปไม่หยุด!
หลังจากจั่วชิงหยุดลง ลำแสงแห่งกระบี่คืบคลานเข้าหาอย่างเงียบๆ พลันหน้าถอดสีก่อนจะประสานมือเข้าด้วยกัน
ตู้ม!
เขาจับกระบี่บินด้วยมืออย่างจัง ทว่าต้องถอยกลับซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในตอนนั้นเองที่กระบี่บินหลายเล่มทะลุผ่านร่าง หนึ่งในนั้นผ่านแสกหน้าไป
ทุกอย่างตกอยู่ในสายตาทุกคน ขณะที่จั่วชิงล่าถอยห่างออกไปหลายสิบจั้ง!
บัดนี้ ทั้งร่างโดนกระบี่บินทะลุทะลวง!
ยามที่เห็นเช่นนี้สีหน้าทุกคนพลันเปลี่ยนไป!
กระบี่บิน!
ช่างน่าเกรงกลัวนัก!
เกินไปแล้ว!
แม้แต่สตรีนามอาเฟิ่งยังอดกลัวไม่ได้!
กระบี่บินไม่เพียงแต่แข็งแกร่ง ทว่ายังเร็วอีกด้วย จนทุกคนไม่อาจคาดเดาได้
ทุกสายตาจดจ้องไปที่จั่วชิง ภายใต้แววตาแสนประหลาดใจ ร่างกายค่อยๆ เริ่มฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว!
เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของเหล่าอัจฉริยะบนกำแพงใหญ่จางเถี่ยนต่างหมองหม่นลงทันที
ฆ่าไม่ตายงั้นหรือ?
เยี่ยฉวนอับอายยิ่งนัก……กระบี่บินตัดขาดอวัยวะสำคัญของจั่วชิง ทว่ากลับไม่สามารถฆ่าเขาได้งั้นหรือ?
นี่ตัวเองไร้ความสามารถจริงๆ หรือ?
ไม่ไกลนัก จั่วชิงสูดหายใจเข้าลึก รอยแผลทั้งหมดในร่างฟื้นฟูขึ้นแล้ว แต่สภาพซีดเซียวไปมาก!
จั่วชิงมองไปยังเยี่ยฉวนจากที่ไกลๆ มือกำแน่นขึ้น จนพื้นที่โดยรอบเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เยี่ยฉวนพูดในใจว่า ‘เจ้าหุน เจ้ารู้หรือไม่ว่าร่างกายนั่นพิเศษอย่างไร? กายาไร้เทียมทานหรือ?’
เจ้าหุนกล่าวว่า “ข้าหารู้ไม่”
เยี่ยฉวน “……”
ขณะนี้ ผู้เยี่ยมยุทธชั้นสองพูดขึ้นมาทันทีว่า “คงจะเป็นกายาอมตะในตำนาน!”
เยี่ยฉวนพูดไม่ออก “เป็นไปไม่ได้ที่จะสังหารจริงๆ หรือ?”
ผู้เยี่ยมยุทธชั้นสองตอบเบาๆ “ย่อมไม่ได้อย่างแน่นอน! อย่างที่คาดไว้ สิ่งที่เจ้าเห็นบัดนี้หาใช่ร่างจริงไม่”
หาใช่ร่างจริง!
เยี่ยฉวนขมวดคิ้วเล็กน้อย “หมายความว่าอย่างไร?”
ผู้เยี่ยมยุทธชั้นสองกล่าวว่า “สิ่งที่เจ้าเห็นตอนนี้คือสิ่งที่ควบแน่นด้วยปราณฟ้าดิน กระบี่เจ้ากลืนกินเขาได้เท่านั้น ทว่าไม่อาจปลิดชีพให้สิ้นได้ เว้นแต่จะสังหารซ้ำๆ มากกว่าหนึ่งร้อยครั้งแล้วกลืนกินให้จนหมดสิ้น!”
สีหน้าของเยี่ยฉวนหมองลง “บัดซบ! มิใช่ว่ากายนี้อยู่ยงคงกระพันหรือ?”
ผู้เยี่ยมยุทธชั้นสองกล่าวว่า “ร่างกายและสายเลือดเจ้าน่าหวั่นเกรงกว่าเขาเสียอีก!”
เยี่ยฉวนตกตะลึงก่อนถามว่า “ร่างกายนี้เป็นอย่างไรกัน? เจ้าหุนไม่ได้บอกว่าข้าเป็นคนปกติหรอกหรือ?”
ผู้เยี่ยมยุทธชั้นสองกล่าวว่า “ข้าพูดอะไรไปหรือ?”
เยี่ยฉวน “……”
ในขณะนี้เยี่ยฉวนพบว่าพื้นที่โดยรอบเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ในไม่ช้า สุญญากาศโดยรอบแตกออก บังเกิดพลังสสารมืดจำนวนนับไม่ถ้วนแทรกซึมออกจากสุญญากาศออกมาเรื่อยๆ
เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของเยี่ยฉวนมืดดำลง ราวกับกำลังคิดคำนึงถึงบางสิ่ง กฎเต๋าแห่งสุญญากาศกลางแสกหน้าชายหนุ่มกลั่นตัวในทันใด ส่งให้สุญญากาศรอบๆ ฟื้นฟูตัวอย่างเร็ว
ทุกคนต่างมองไปที่เยี่ยฉวน ชายหนุ่มยกมือขวาขึ้นโบกเบาๆ ก่อนที่สุญญากาศทั้งหมดจะกลับสู่สภาวะปกติ
ทุกคน “……”
ตรงข้ามกับเยี่ยฉวนมีจั่วชิงที่มองมา วิชาเฉพาะตัวหายไปแล้วสินะ……
เยี่ยฉวนเดินไปหาจั่วชิงพร้อมกับกระบี่ในมือ จั่วชิงค่อยๆ กำมือแน่น จนฝ่ามือเต็มไปด้วยพลังอันแข็งแกร่ง
เยี่ยฉวนกระโดดพุ่งขึ้น ตรงไปที่หัวของจั่วชิง แล้ววาดกระบี่ฟาดฟันลงไป
ฟึ่บ!
ครู่ต่อมา บังเกิดเสียงบางอย่างที่กำลังฉีกขาดดังขึ้น
เบื้องหน้าเยี่ยฉวน อยู่ๆ จั่วชิงส่งหมัดเข้าใส่ “ทลาย!”
ต่อยออกไป
ตู้ม!
บริเวณที่ชายหนุ่มยืนอยู่แตกสลายเป็นวงกว้างส่งให้ต้องล่าถอยกลับไป ทว่ากระบี่หลายเล่มเข้าทิ่มแทงจั่วชิงไม่หยุด จนจั่วชิงต้องถอยกลับอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าใส่ ครู่ต่อมา……
ลำแสงแห่งกระบี่พุ่งเข้าหาทุกทิศ!
ลำแสงแห่งกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนห้อมล้อมจั่วชิงราวกับตาข่ายขนาดมหึมา!
ทั้งคู่เริ่มสู้โดยไม่มีอาวุธ เสียงระเบิดดังอย่างต่อเนื่อง
เยี่ยฉวนรู้อย่างแจ่มชัดว่าคงไม่พบร่างที่แท้จริงเจ้าคนนั้นแน่……จึงทำได้เพียงกลืนกินจนกว่าจะตายกันไปข้าง!
หลังจากที่การต่อสู้ระยะประชิดได้เริ่มขึ้น เยี่ยฉวนมีแผนกำราบจั่วชิงทุกวิถีทาง เหตุเพราะจั่วชิงไม่อาจหยุดยั้งการแยกดวงจิตและกระบี่บินได้!
ด้วยการนี้จั่วชิงที่จวนจะหมดท่าจึงค่อยๆ ถอยกลับ
ไม่ไกลนัก โม่เยี่ยมองไปที่เยี่ยฉวนและจั่วชิงโดยไม่แสดงสีหน้าหรือสงสัยใคร่รู้
ถัดจากโม่เยี่ย อาเฟิ่งพูดด้วยน้ำเสียงอันลึกล้ำว่า “หากสิ่งต่างๆ ดำเนินต่อไปเช่นนี้ จั่วชิงจะถูกฆ่าโดยผู้ฝึกฝนวิชากระบี่คนนี้!”
โม่เยี่ยไร้คำพูด…
อาเฟิ่งจ้องเขม็งไปที่เยี่ยฉวนกับจั่วชิงซึ่งอยู่ไม่ไกล มือขวากำแน่นพร้อมออกสู้อย่างห้าวหาญ!
บนกำแพงใหญ่จางเถียน จ้านจุนพร้อมกับพรรคพวกเมื่อได้เห็นภาพนี้ ส่งให้สีหน้าต่างผ่อนคลายโล่งอกลง
ใต้กำแพงเมืองเยี่ยฉวนและจั่วชิง ถูกห้อมล้อมด้วยลำแสงแห่งกระบี่บังเกิดเสียงระเบิดที่ยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งถ้วยชา มีเสียงดังขึ้นจากลำแสงแห่งกระบี่ แล้วระเบิดออกตู้ม ทำให้เยี่ยฉวนผละออกจากจั่วชิง ขณะเดียวกันลำแสงลำแสงแห่งกระบี่ส่องประกายออกจากลำคอจั่วชิง
ฉ่า!
ศีรษะจั่วชิงร่วงหล่นมาในทันที!
ทุกคนจ้องมองไปที่จั่วชิงไม่วางตา จนตาค้างไปตามๆ กันเมื่อศีรษะงอกเกิดขึ้นมาใหม่!
เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ จ้านจุนและคนอื่นๆ ต่างกระวนกระวายอยู่ไม่สุข
ฆ่าไม่ตายจริงๆ ด้วย……โอ้สวรรค์!
เยี่ยฉวนถือกระบี่ยืนแน่นิ่ง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลรอยฟกช้ำ พลังไม่อาจเทียบเทียมจั่วชิง ทว่าอาการบาดเจ็บสามารถหายเองได้
ห่างออกไป จั่วชิงกำมือแน่น พลันพลังชี่แห่งจิตวิญญาณโดยรอบเริ่มรวมกลั่นตัวเข้าหา จนสุญญากาศโดยรอบทั่วผืนดินสั่นสะท้านหวั่นไหว
จั่วชิงจ้องไปที่เยี่ยฉวนไม่วางตา “เจ้าสังหารข้าไม่ได้หรอก ฮ่าๆๆๆ!”
จากนั้น เขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น จู่ๆ พลังชี่แห่งจิตวิญญาณที่อยู่รอบๆ ระหว่างฟ้าดินถาโถมเข้าหาชายหนุ่มราวกับแม่น้ำ
ไม่ไกลออกไปเยี่ยฉวนที่ยืนอยู่เงียบๆ ทันใดนั้นกฎเต๋าแห่งสุญญากาศที่แสกหน้าเขาปรากฏขึ้น ภายใต้แรงขับเคลื่อน สุญญากาศโดยรอบเริ่มยุบตัวแล้วจางหายไป พลังชี่แห่งจิตวิญญาณที่อยู่รายล้อมก็เช่นกัน!
ทำลายพลังชี่แห่งจิตวิญญาณ!
ยามที่รับรู้สิ่งนี้ สีหน้าโม่เยี่ยที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลพลันถอดสี
อาเฟิ่งที่กำลังจะพุ่งเข้าใส่ ทว่าโม่เยี่ยมองนางอย่างเฉยเมย “ตัวต่อตัว เป็นการต่อสู้ที่ยุติธรรม!”
อาเฟิ่งอับอายเล็กน้อย “จะเฝ้าดูเพียงอย่างเดียวเช่นนี้หรือ?”
โม่เยี่ยพูดเบาๆ ว่า “ผู้คนตายได้ ทว่าเสียหน้าไม่ได้”
อาเฟิ่งพูดอย่างโกรธเคือง “ข้าไม่สน! เขาเป็นสหาย……ข้าไม่สามารถทนดูเขาตายได้!”
หลังจากนั้นเขาจึงรีบออกไปทันที
โม่เยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ไกลนัก……อาเฟิ่งหยุดชะงักลงพลางเบี่ยงศีรษะออกไปทางซ้าย เพราะจู่ๆ ที่ด้านขวานั้นมีดาบยาวโผล่มาจากกลางอากาศ!
