ตอนที่ 1000 ของล้ำค่าของผม
ในบ้านพักที่หัวหน้าพักอยู่ ผู้อาวุโสฉู่นั่งอยู่ด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม
“คุณกำลังบอกว่าเป็นเพราะกูรูยาพิษผู้มีคุณธรรมที่ชื่อซุนฉางเป็นผู้ช่วยชีวิตคุณไว้จากอันตราย คุณถึงได้กลับมาที่ห้องโถงแห่งยาพิษได้?” ชายชราที่นั่งอยู่ตรงข้ามผู้อาวุโสฉู่ตั้งคำถาม
เขาดูมีอายุราว 60-70 ปี มีรอยยิ้มอ่อนโยน หากไม่รู้มาก่อนก็ไม่มีทางที่ใครจะคิดว่าเขาคือหัวหน้าห้องโถงแห่งยาพิษแห่งจักรวรรดิหงหย่วน, กูรูยาพิษระดับ 7 ดาว
“ใช่แล้ว กูรูยาพิษซุนคนนั้นเป็นคนดีมาก ทั้งยังเฉลียวฉลาดและกล้าหาญด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ผมคงตายเหมือนผู้อาวุโสชเวไปแล้ว” ผู้อาวุโสฉู่นัยน์ตาเป็นประกายด้วยความยกย่องและเคารพขณะที่พูดถึงซุนฉาง
สามารถช่วยชีวิตเขาจากเงื้อมมือของนักรบระดับเซียนขั้น 4 ทั้งกล้าหาญและเฉลียวฉลาดจนทำสิ่งที่น้อยคนในโลกจะทำได้สำเร็จ
“นักรบระดับเซียนมือใหม่ที่สามารถรับมือกับผู้เชี่ยวชาญระดับนั้นได้โดยไม่พลาดพลั้ง เขาช่างปราดเปรื่องอย่างหาตัวจับยาก เอาล่ะ ผมอนุมัติเรื่องนี้ เขาจะได้รับโอกาสให้เข้ารับการทดสอบเป็นกูรูยาพิษเพื่อเข้าร่วมกับห้องโถงแห่งยาพิษของเรา” ชายชราลูบเคราขณะพูดยิ้มๆ
“ขอบคุณมาก ท่านหัวหน้า!” ผู้อาวุโสฉู่รีบลุกขึ้นยืนและประสานมือ เขาพูดต่ออย่างมั่นใจ “วางใจได้เลยว่าคุณจะไม่เสียใจในสิ่งที่ตัดสินใจไปวันนี้ กูรูยาพิษซุนเป็นบุคคลที่น่าไว้วางใจถึงขนาดที่เราฝากฝังชีวิตไว้ได้เลยทีเดียว!”
“น้อยครั้งนะที่คุณจะชมเชยใครขนาดนี้ ผมจะรอพบกูรูยาพิษซุนก็แล้วกัน” หัวหน้าพยักหน้า
ยังไม่ทันจบประโยคดี ชายคนหนึ่งก็พรวดเข้ามาในห้องขณะตะโกนโหวกเหวก “หัวหน้า!”
“ผู้อาวุโสเฟิง มีอะไร?” ผู้อาวุโสฉู่รู้จักชายที่เป็นผู้อาวุโสของห้องโถงแห่งยาพิษเป็นอย่างดี เขาคือเฟิงผิง
แต่ตอนนี้หน้าตาของเขาแตกต่างไปจากเดิมมาก จมูกคดงอ ใบหน้าบวมฉึ่ง เนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบเลือดราวกับเพิ่งผ่านการดวลแบบชี้เป็นชี้ตายมา
“มีอะไร? คุณยังกล้าถามผมอีกหรือว่ามีอะไร?” เมื่อเห็นผู้อาวุโสฉู่ เฟิงผิงโมโหเดือดขึ้นมาทันทีเขาคำรามกร้าวและพุ่งเข้าใส่ผู้อาวุโสฉู่ ดูเหมือนอยากจะฉีกฝ่ายให้เป็นชิ้นๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะฉู่โหยวพาหมอนั่นมา ห้องโถงแห่งยาพิษจะต้องเดือดร้อนอย่างวันนี้หรือ?
“ผู้อาวุโสเฟิง ไม่ค่อยจะเหมาะนักนะที่ผู้อาวุโสอย่างคุณจะโจมตีสหายโดยไม่บอกไม่กล่าว พูดมาซิ มันเกิดอะไรขึ้น?” หัวหน้าตวาดพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ท่านหัวหน้า” เมื่อได้ยินเสียงตวาด ผู้อาวุโสเฟิงอ้ำอึ้งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหยุด เขากัดฟันกรอดและพูดอย่างหัวเสีย “ผู้อาวุโส 14 คนของห้องโถงแห่งยาพิษเพิ่งถูกสังหาร ผู้ที่เอาชีวิตรอดมาได้คือตัวผม ผู้อาวุโสตู้ และอีก 4 คน แม้แต่รองหัวหน้าหมิงก็ต้องบาดเจ็บที่แขน ตอนนี้ยังอาการหนักอยู่”
“อะไรนะ? ผู้อาวุโส 14 คนเพิ่งถูกสังหาร? รีบอธิบายเข้าซิ!” ด้วยความตกใจกับข่าวที่ได้รับ หัวหน้าลุกพรวดและหรี่ตามองผู้อาวุโสเฟิง
มีผู้อาวุโสอยู่ทั้งหมด 22 คนในห้องโถงแห่งยาพิษของจักรวรรดิหงหย่วน เพิ่งเมื่อครู่นี้เองที่เขาได้ข่าวว่าผู้อาวุโสชเวเสียชีวิต และพริบตาต่อมา ผู้อาวุโสอีก 14 คนก็ถูกสังหารอย่างนั้นหรือ?
ผู้อาวุโสเหล่านั้นควรจะอยู่ในห้องโถงแห่งยาพิษ แต่กลับมาถูกฆ่า…มีข้าศึกบุกรุกหรือเปล่า?
“ตัวการก็คือ…แขกที่ผู้อาวุโสฉู่พามานั่นแหละ” ผู้อาวุโสเฟิงกัดฟันตอบ
“ซุนฉาง? เกิดอะไรขึ้น?” ผู้อาวุโสฉู่ถึงกับงงงัน
“เรื่องเป็นอย่างนี้”
ผู้อาวุโสเฟิงเล่าเรื่องราวอย่างรวดเร็ว ทั้งเรื่องที่ต้วนเริ่นท้าทายซุนฉาง เรื่องที่รองหัวหน้าหมิงโมโหเดือด รวมถึง…เรื่องที่พวกเขาเข้าล้อมซุนฉางเพียงเพื่อจะถูกสังหาร
“เป็นแบบนั้นได้อย่างไร” หลังจากได้ยินคำอธิบาย ผู้อาวุโสฉู่รู้สึกเหมือนจะหน้ามืด
ผมรู้ว่าผมบอกคุณว่าคนในห้องโถงแห่งยาพิษเคารพความแข็งแกร่ง และคุณก็ไม่จำเป็นต้องออมมืออะไรให้พวกเขา แต่เลยเถิดไปถึงขั้นสังหารผู้อาวุโส 14 คนของห้องโถงแห่งยาพิษ!
เมื่อครู่นี้เอง ผมเพิ่งพูดไปว่าคุณเป็นผู้ชอบธรรมและไว้วางใจได้คนหนึ่ง แต่พริบตาต่อมาคุณก็สร้างปัญหาให้ผมเสียแล้ว…คุณจะให้ผมไปมองหน้าคนอื่นๆ ได้อย่างไร?
“รีบไปดูกันเถอะ!” หัวหน้าสะบัดแขนเสื้อก่อนจะตวัดสายตาเย็นเยียบมองผู้อาวุโสฉู่และรีบตามผู้อาวุโสเฟิงออกไป
เป็นธรรมดาที่ผู้อาวุโสฉู่จะไม่มีทางเลือก นอกจากต้องตามไปด้วย
ไม่ช้าก็มาถึงบ้านพักที่ผู้อาวุโสฉู่จัดเตรียมไว้ให้จางเซวียน พวกเขาเห็นพื้นดินที่เต็มไปด้วยซากศพ
คนเหล่านี้ล้วนเป็นนักรบระดับเซียนขั้น1-สูงสุด และเป็นกูรูยาพิษ พวกเขาสามารถรับมือกับนักรบระดับเซียนขั้น 1 ทั่วไปจำนวน 3-4 คนได้อย่างสบาย แต่ภายในเวลาเพียงครู่เดียวก็ต้องมากลายเป็นศพนอนเรียงรายอยู่กับพื้น
เมื่อกวาดสายตาไปทั่วพื้นที่ ไม่ช้าเขาก็เห็นตัวการ, ซุนฉาง ฝ่ายนั้นยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้น กำลังฝึกฝนวรยุทธด้วยดวงตาที่ปิดสนิท ราวกับไม่ได้มีส่วนในเรื่องน่าสะพรึงที่เพิ่งเกิดขึ้นเลย
“ผู้อาวุโสหวง ผู้อาวุโสหลี่ ผู้อาวุโสหลิว” เมื่อเห็นศพที่กองอยู่กับพื้น หัวหน้ารู้สึกถึงก้อนแข็งๆ ที่จุกอยู่ในคอ เขากำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว
คนเหล่านี้คือคนที่ร่วมหัวจมท้ายกับเขามาหลายศตวรรษ แต่ภายในเวลาเพียงครู่เดียวก็ถูกหมอนั่นสังหาร
ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าตัวการยังนั่งไม่รู้ไม่ชี้อยู่ตรงนี้ เขาจะหยามห้องโถงแห่งยาพิษเกินไปแล้ว!
“หัวหน้า คุณต้องสังหารเจ้าหมอนั่นเพื่อล้างแค้นให้พี่น้องของเรานะ!” รองหัวหน้าหมิงรีบเข้ามาวิงวอนอย่างสิ้นหวัง
เขาเพิ่งจะพันแขนและกินยาฟื้นฟูสภาพร่างกายเพื่อช่วยบรรเทาอาการจากบาดแผล แต่อาการบาดเจ็บนั้นก็รุนแรงเกินไปจนเกินกำลังที่เขาจะฟื้นตัวได้เต็มที่ พูดง่ายๆ ก็คือเขาจะต้องพิการ
“หัวหน้า เจ้าหมอนั่นโอหังมาก ตอนที่สู้กับเราน่ะเขาไม่ยอมลืมตาเสียด้วยซ้ำ หายนะต้องเกิดกับห้องโถงแห่งยาพิษแน่หากเราปล่อยให้หมอนี่อยู่ในหมู่พวกเรา”
“เราต้องสังหารเขานะ ไม่อย่างนั้นจะมองหน้าพี่น้องของเราที่เสียชีวิตไปแล้วได้อย่างไร? เรื่องนี้ถือเป็นศักดิ์ศรีของห้องโถงแห่งยาพิษของเรา!”
…..
รองหัวหน้าอีก 2 คนและเหล่าผู้อาวุโสคำรามเป็นเสียงเดียวกัน
ในฐานะหนึ่งในอาชีพที่น่าสะพรึงที่สุดของทวีปแห่งปรมาจารย์ คนอื่นๆ มีแต่จะเผ่นหนีเมื่อพวกเขาปรากฏตัว มันเรื่องอะไรกันที่พวกเขาจะต้องสูญเสียผู้อาวุโสไปถึง 14 คนโดยชายที่ต่อสู้ทั้งๆ ยังหลับตา?
“ไม่ต้องห่วงน่ะ ไม่มีใครลอยนวลไปได้หลังจากที่ก่อเรื่องในห้องโถงแห่งยาพิษ!” หัวหน้าโบกมืออย่างวางมาดแล้วหันไปสั่งการกับรองหัวหน้าเฉียน “สอบสวนฉู่โหยวและพาไปขังไว้ หลังจากจัดการหมอนี่แล้วผมจะสอบสวนเขาเป็นการส่วนตัวอีกที”
“ได้” เมื่อได้ยินคำสั่ง เหล่าผู้อาวุโสก็เข้าล้อมผู้อาวุโสฉู่ไม่ให้หลบหนี
“ท่านหัวหน้า!” นึกไม่ถึงว่าสถานการณ์จะเป็นแบบนี้ ผู้อาวุโสฉู่ร้องลั่นอย่างตื่นตระหนก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้
ไม่มีทางที่เขาจะอธิบายตัวเองได้เลย
ตอนที่เดินทางมาห้องโถงยาพิษพร้อมกับเขา อีกฝ่ายก็ยังดูปกติดี ตอนนั้นหมอนี่ยังถึงกับสัญญาด้วยว่าจะอยู่แบบเจียมเนื้อเจียมตัว แต่เพิ่งมาถึงได้เพียงแป๊บเดียว เพียงแค่เขารายงานเรื่องราวกับท่านหัวหน้าเสร็จ หมอนั่นก็สังหารผู้อาวุโสไปถึง 14 คน…
นี่คือคำจำกัดความของคำว่าเจียมเนื้อเจียมตัวของคุณหรือ?
คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อเข้ารับการทดสอบเป็นกูรูยาพิษหรอก แต่มาเพื่อกวาดล้างห้องโถงแห่งยาพิษของเราให้หายไปจากโลก!
แต่ถึงจะคับอกคับใจแค่ไหน ผู้อาวุโสฉู่ก็รู้ดีว่าเขาเป็นหนี้ชีวิตกับกูรูยาพิษซุน หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “ท่านหัวหน้า กูรูยาพิษซุนไม่ใช่คนชนิดที่จะฆ่าผู้บริสุทธิ์ จะต้องเกิดการเข้าใจผิดขึ้นแน่ๆ”
“ให้เขาหุบปากซะ!” หัวหน้าคำรามกร้าว
ผู้อาวุโส 14 คนของห้องโถงแห่งยาพิษเพิ่งถูกสังหารไป แต่ผู้อาวุโสฉู่ยังกล้าพูดว่าเรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิด ถ้าเรื่องแบบนี้ใช้คำว่าเข้าใจผิดคลี่คลายได้ แล้วเรื่องอื่นๆ ในโลกจะมิคลี่คลายได้กันหมดหรือ?
รองหัวหน้าเฉียนพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าไปหาผู้อาวุโสฉู่ ด้วยการแตะปลายนิ้ว เขาก็สกัดกั้นผู้อาวุโสฉู่ให้หมดความสามารถในการพูดไปทันที
เมื่อเห็นผู้อาวุโสฉู่หมดสภาพแล้ว หัวหน้าก็หันกลับไปมองชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม “ซุนฉาง, ใช่ไหม? กล้าเข้ามาสร้างปัญหาในห้องโถงแห่งยาพิษ ผมต้องขอยอมรับว่าคุณมีกึ๋น แต่ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหรือมาที่นี่เพราะอะไร ในเมื่ออยู่ที่นี่แล้ว ก็อย่าได้คิดจะกลับออกไปทั้งยังมีชีวิต!”
หัวหน้าเดินเข้าหาจางเซวียน เขาเคาะนิ้วเบาๆ แล้วเต่าทองที่มีขนาดราวเล็บมือแถวหนึ่งก็บินออกมา พวกมันมีทั้งหมด 9 ตัว
เปลือกสีทองเข้มที่อยู่บนหลังและปีกของพวกมันสะท้อนแสงอาทิตย์ เป็นภาพที่น่าดูอย่างประหลาด
“นั่นคือแมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มของท่านหัวหน้า!”
“แมลงนี้มีพิษร้ายแรงถึงขนาดสามารถสังหารนักรบระดับเซียนขั้น 3 ได้สบาย!”
“จริงด้วย ท่านหัวหน้าต้องใช้เงินมหาศาลในการเลี้ยงดูแมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มเหล่านี้ ลำพังแค่สมุนไพร เจ้าพวกนี้ก็ต้องกินเป็นร้อยๆ ต้น แต่โชคดีที่การลงทุนของเขาได้ผล มันหายากและมีราคาแพงมาก แต่เขาก็เลี้ยงไว้ได้ถึง 9 ตัว!”
“แต่ละตัวสามารถสังหารนักรบระดับเซียนขั้น 3 ให้ถึงตายได้ทันที ในเมื่อมีถึง 9 ตัว ต่อให้นักรบระดับเซียนขั้น 4 ก็ต้องเผ่นหนี ปล่อยพวกมันออกมาทีเดียวพร้อมกันแบบนี้ ดูเหมือนหัวหน้าของเราจะโมโหจริงๆ !”
“เจ้าหมอนั่นตายแน่ ถึงผมจะไม่รู้ว่าเขากินยาถอนพิษชนิดไหนที่ทำให้พิษของพวกเราไร้ประสิทธิภาพ แต่ก็ไม่มีทางที่เขาจะถอนพิษของแมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มของท่านหัวหน้าได้หรอก!”
…..
เมื่อเห็นหัวหน้าปล่อยเต่าทองพิษสีทองเข้มออกมา ทุกคนก็ตาโต
พวกเขาได้เลี้ยงแมลงมีพิษหรืองูพิษไว้บ้างเหมือนกัน แต่ในแง่ของการทำร้ายให้ถึงตาย ไม่มีตัวไหนที่จะเทียบได้กับแมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มของหัวหน้าเลย
ลำพังเพียงตัวเดียวก็วางยานักรบระดับเซียนขั้น 3 ให้ถึงตายได้แล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมถึงเป็นที่หวาดกลัวของใครๆ !
ถ้าหัวหน้าตั้งใจจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ล่ะก็ แมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มเหล่านี้สามารถสังหารคนทั้งเมืองหลวงแห่งจักรวรรดิหงหย่วนได้เลยทีเดียว
นี่คือความน่าสะพรึงของกูรูยาพิษระดับ 7 ดาว
ในสายตาของทุกคน ต่อให้ยาถอนพิษที่ซุนฉางกินเข้าไปจะมีอานุภาพรุนแรงสักแค่ไหน ทั้งหมดที่เขาทำได้ก็แค่เจือจางผงพิษเท่านั้น หากต้องเผชิญหน้ากับแมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มล่ะก็ โอกาสเดียวคือความตายเท่านั้น!
ผู้อาวุโสฉู่มีทีท่าแตกต่างจากทุกคน เขาตื่นตระหนกและพยายามตะโกน แต่เพราะถูกสกัดกั้นความสามารถในการพูดไว้ จึงทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่ร่ำไห้เงียบๆ อยู่ในใจ
หัวหน้าไม่ใส่ใจความตื่นเต้นของฝูงชน เขากระดิกนิ้วอย่างเคร่งขรึม แล้วเลือด 9 หยดก็ลอยออกมา แมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มทั้ง 9 ตัวกลืนเลือดลงไป แล้วสีสันของมันก็สว่างขึ้น
“ไปได้” หัวหน้าตวาดกร้าวและชี้นิ้วไปยังซุนฉางที่ยังนั่งอยู่กับพื้น เจตนาสังหารฉายชัดในดวงตาของเขา
หวี่ หวี่ หวี่!
เมื่อได้ยินคำสั่ง เต่าทองทั้ง 9 ตัวก็บินไป ในชั่วพริบตาพวกมันก็ไปอยู่ตรงหน้าจางเซวียน
จางเซวียนยังคงนั่งนิ่งหลับตาอยู่กับที่ ไม่เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย ราวกับไม่รู้เลยว่าอันตรายมาจ่ออยู่ตรงหน้า
เห็นอีกฝ่ายไม่มีทีท่าจะหลบ หัวหน้าคำรามเยาะ เขาสั่งการแมลงเต่าทองให้มันเกาะอยู่บนร่างของจางเซวียน ที่แขน ที่คอ ที่ขา ทุกที่ที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมา
ฉึก ฉึก ฉึก!
เต่าทองกัดเขาอย่างจัง และพิษก็ไหลจากปากของมันเข้าสู่ร่างของจางเซวียน
“พวกมันกัดเขาแล้ว!”
“ทันทีที่แมลงเต่าทองพิษสีทองเข้มกัดเหยื่อ ของเหลวมีพิษจะไหลจากปากของมันเข้าเส้นเลือดของผู้นั้น และภายใน 3 อึดใจ เหยื่อก็จะตาย!”
“ถูกแมลงเต่าทองกัดพร้อมกันทีเดียว 9 ตัว ถ้าเขารอดชีวิตอยู่ได้แม้เพียงอึดใจเดียว ก็ปาฏิหาริย์แล้วล่ะ”
…..
ทุกคนคิดว่าหมอนั่นจะต้องเผ่นหนีด้วยความสะพรึงหลังจากเห็นแมลงเต่าทองพิษสีทองเข้ม แต่ใครจะไปคิดว่าเขาจะยังคงนั่งนิ่งอยู่กับพื้นแล้วปล่อยให้เต่าทอง 9 ตัวเล่นงานเอาตามใจ มีเต่าทองถึง 9 ตัวกัดเขาพร้อมๆ กันแบบนี้ ต่อให้เทพเจ้าก็ช่วยชีวิตเขาไม่ได้!
ฟิ้ววว!
หลังจากกัดจางเซวียน เต่าทองทั้ง 9 ตัวก็บินขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ยังไม่ทันจะไปได้ไกล หัวของพวกมันก็พับไปด้านข้าง ราวกับถูกยาพิษ
ตุ้บ! ตุ้บ!
จากนั้นพวกมันก็ร่วงลงกับพื้น แข้งขาหงิกงอไปชั่วขณะก่อนจะนอนนิ่ง
พลั่ก!
หัวหน้าหน้าซีดเผือด เลือดกระอักออกจากปาก เขาถอยหลังไป 8 ก้าวก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างอ่อนแรง เขามองเต่าทองที่ร่วงลงมาด้วยความสะพรึง
“ของล้ำค่าของผม”
