Skip to content

Library Of Heaven’s Path 1199


ตอนที่ 1199 คำสั่งของทายาทยอดขุนพล

“หลัวฉีฉี?”

ทั้ง 3 จดจำชื่อนั้นเอาไว้

ในฐานะประธานสภายอดขุนพล พวกเขาได้ความเคารพจากเหล่าขุนพลจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน รวมถึงความยำเกรงในพละกำลังที่พวกเขามี แม้แต่ในหมู่นักรบการละทิ้งช่องว่างด้วยกันก็แทบไม่มีใครที่จะเทียบชั้นกับพวกเขาได้ แต่ทั้ง 3 ก็ไม่อาจรับมือกับสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้า เรื่องนั้นบ่งบอกถึงประสิทธิภาพการต่อสู้อันน่าทึ่งของเธอ!

“ไม่ทราบว่าคุณฉีฉีสนใจจะเข้าร่วมกับสภายอดขุนพลแห่งจักรวรรดิฉงหยวนของเราหรือไม่?” ประธานจ้าวอี้ก้าวออกมาและประสานมือ

“ฉันไม่สนใจ” หลัวฉีฉีตอบห้วนๆ

ถ้าเธออยากเข้าร่วมกับสภายอดขุนพล เธอคงจะเข้ารับการทดสอบไปนานแล้ว ไม่จำเป็นต้องรอให้ยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้ และพูดตามตรง เธอสนใจแต่การได้อยู่เคียงข้างท่านอาจารย์ของเธอเท่านั้น ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากจะอยู่เคียงข้างเขาไปจนชั่วชีวิต

“เอ่อ” ได้ยินคำปฏิเสธอย่างไม่ลังเล ประธานจ้าวอี้รู้ดีว่าไม่มีทางที่เขาจะโน้มน้าวสาวน้อยคนนี้ได้ จึงได้แต่ถอยหลังไปพร้อมกับยิ้มเจื่อนๆ

ขณะที่เขากำลังจะพูดต่อ เสียงแตรดังลั่นราวกับพายุคำรามก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งสภายอดขุนพลแห่งจักรวรรดิฉิงหย่วน ดังจนแทบจะทะลุไปถึงสวรรค์เลยทีเดียว

เสียงนั้นดังมาจากใจกลางสภายอดขุนพล ห้องประชุมใหญ่ของสภายอดขุนพล!

“คำสั่งเรียกรวมพล!”

นัยน์ตาทั้ง 4 คู่ของเหล่าประธานสภายอดขุนพลต่างเบิกโพลงด้วยความประหลาดใจ

สภายอดขุนพลมีหน้าที่ควบคุมดูแลความปลอดภัยในอาณาจักร และเพราะเหตุนั้น พวกเขาจึงให้ความสำคัญกับการฝึกฝนและฝึกวรยุทธเป็นหลัก แต่เมื่อเสียงแตรดังขึ้น ยอดขุนพลทุกคนที่ได้ยินเสียงจะต้องเข้ามารวมพลในทันที ช้าแม้แต่นิดเดียวก็ไม่ได้

“รีบไปกันเถอะ!”

รู้ดีว่าไม่ใช่เวลาที่จะมามัวพูดคุย พวกเขาจึงรีบไปที่ห้องประชุมใหญ่ของสภายอดขุนพล

เสียงแตรดังขึ้นนั้นย่อมแปลว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

ภายในชั่วพริบตา พวกเขาก็มาถึงหน้าห้องประชุม ตอนนี้ เหล่ายอดขุนพลในจักรวรรดิฉิงหย่วนพากันมารวมตัวด้วยสีหน้าคร่ำเคร่ง พวกเขายืนตั้งแถวเป็นระเบียบราวกับทหารที่รอคอยคำสั่ง

ฟึ่บ!

ทันทีที่ทั้ง 4 ประธานสภายอดขุนพลมายืนแถวหน้า พลังงานเข้มข้นก็สั่นสะท้านไปทั่วทั้งห้องประชุม เกิดเป็นจอภาพขนาดใหญ่ขึ้นกลางอากาศ

“เป็นข่าวสารจากทางสำนักงานใหญ่!”

เมื่อได้เห็น ประธานชิงกับคนอื่นๆพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก พวกเขากังวลว่าจะเกิดการบุกรุกหรืออาจต้องออกไปเผชิญหน้าในสนามรบ โชคดีที่ไม่ใช่เรื่องแบบนั้น

ถ้าเป็นสงคราม สำนักงานใหญ่จะส่งคำสั่งเข้าหาพวกเขาโดยตรงและจัดการให้เกิดการรวมพลโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ พวกเขาจะไม่มาเสียเวลาสร้างจอภาพขนาดมหึมาแบบนี้

ขณะที่ทั้ง 4 ประธานสภายอดขุนพลกำลังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เสียงของผู้อาวุโสคนหนึ่งก็ดังออกมาจากจอภาพ มันดังก้องเข้าไปในหัวใจของยอดขุนพลทุกคน

“ตัวแทนของสภายอดขุนพลแห่งจักรวรรดิฉิงหย่วน, เจิ้งหยาง ได้ผ่านการทดสอบค่ายกลประตูมังกรแล้ว ผมมาที่นี่เพื่อประกาศว่าเขาคือทายาทยอดขุนพลของสภายอดขุนพลของเรา!”

จากนั้นภาพหนึ่งก็ค่อยๆปรากฏบนจอภาพขนาดใหญ่นั้น เป็นภาพของชายหนุ่มที่ถือหอกไว้ในมือ เขามีรังสีอันคมกริบที่ทำให้รู้สึกได้ว่าแทบจะแทงทะลุไปถึงสวรรค์

เจิ้งหยางตอนนี้ดูเฉียบแหลมกว่าแต่ก่อน ภายใต้การสั่งสอนของจางเซวียน เขามีความสามารถอย่างไร้เทียมทาน แต่ยังไม่เคยผ่านความโหดร้ายและการนองเลือดจากการดวลแบบชี้เป็นชี้ตาย จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะดูอ่อนประสบการณ์ไปสักหน่อย แต่ตอนนี้ ภาพของเขาที่ปรากฏนั้นคือเจิ้งหยางผู้ไร้เทียมทาน สร้างความกดดันให้กับทุกคนที่เห็น

สายตาของเขาคมกริบเหมือนกับกริชที่กรีดลงไปบนผิวหนัง

“ทายาทยอดขุนพล?”

ประธานจ้าวอี้ เว่ยเฉียนซู และหลินชิงซานหรี่ตาอย่างประหลาดใจ พวกเขาพากันตัวแข็ง

กว่า 300 ปีมาแล้วหลังจากที่มีทายาทยอดขุนพลคนก่อน พวกเขารู้ดีว่าการประกาศครั้งนี้สำคัญแค่ไหน

ทั้งสามคิดว่าจักรวรรดิฉิงหย่วนคงเป็นแค่จักรวรรดิที่กำลังเสื่อมโทรมและคงจะล่มสลายไปในเวลา ไปในเวลาไม่นาน รวมถึงสภายอดขุนพลของพวกเขาด้วย แต่ใครจะไปคิดว่ายอดขุนพลคนหนึ่งจะสามารถผ่านการทดสอบค่ายกลประตูมังกรและกลายเป็นทายาทยอดขุนพลคนต่อไป?

อย่าว่าแต่เรื่องอื่น แค่ ‘การประกาศชื่อ’ ก็เกินพอที่จะบ่งบอกถึงความสูงส่งของตำแหน่งนี้แล้ว

ความคิดเรื่องนั้นทำให้ทั้ง 3 ปากคอแห้งผากและพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว

พวกเขายังคงรู้สึกว่าตัวเองโชคร้ายที่ไม่อาจคว้ามาได้สักที่นั่งจากการดวลฉันมิตร แต่หลังจากเห็นภาพตรงหน้า ก็ได้รู้ว่าโชคร้ายยังไม่จบสิ้น ตอนนี้สภายอดขุนพลแห่งจักรวรรดิฉิงหย่วนนำหน้าพวกเขาไปแล้ว!

ในเวลาเดียวกัน ประธานชิงก็อดหรี่ตาไม่ได้เช่นกัน

อันที่จริง ตอนที่เขาส่งเจิ้งหยางไปยังสภายอดขุนพลสำนักงานใหญ่นั้น เขาไม่ได้ตั้งความหวังอะไรมากมาย แต่กลับตรงกันข้าม ชายหนุ่มคนนั้นทำได้จริงๆ!

ทายาทยอดขุนพลคือผู้ที่จะได้เป็นประธานสภายอดขุนพลคนต่อไป เป็นเทพเจ้าแห่งการต่อสู้ของทวีปแห่งปรมาจารย์

และชายหนุ่มคนนั้นมาจากสาขาของพวกเขา!

วิ้ง!

ขณะที่กำลังอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ภาพบนจอก็เปลี่ยนไป เป็นเจิ้งหยางที่กำลังกวัดแกว่งหอกของเขาเข้าใส่มังกรตัวมหึมาที่อยู่ตรงหน้า

“นั่นคือการท้าทายค่ายกลประตูมังกร?” ประธานชิงตั้งข้อสังเกต

ในการที่จะได้เป็นทายาทยอดขุนพล ผู้นั้นจะต้องท้าทายค่ายกลประตูมังกรให้ได้ก่อน

ค่ายกลประตูมังกรแบ่งออกเป็น 3 ด่าน คือส่วนหางมังกร ส่วนหลังมังกร และส่วนหัวมังกร ในทุกๆด่าน ผู้เข้าท้าทายจะต้องเผชิญหน้ากับนักรบที่มีวรยุทธสูงขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ระดับเท่ากันไปจนถึงระดับที่สูงกว่าตัวเองถึง 8 ขั้น แถมประสิทธิภาพการต่อสู้ของนักรบในแต่ละด่านนั้นก็ยังได้รับการเสริมกำลังจากค่ายกลประตูมังกรด้วย ทำให้เอาชนะได้ยากขึ้นอีก

เป็นเพราะเหตุนี้ ที่ทำให้ไม่มีใครผ่านค่ายกลประตูมังกรไปได้เลยตลอด 300 ปีที่ผ่านมา

“ทางสำนักงานใหญ่กำลังเผยแพร่ภาพของการเข้าท้าทายค่ายกลประตูมังกรให้เหล่ายอดขุนพลได้ชม เพื่อจะได้รู้ถึงความแข็งแกร่งของทายาทยอดขุนพลคนใหม่ และบอกให้พวกเขารู้ด้วยว่าการแข่งขันนั้นเป็นไปอย่างชอบธรรม”

ภาพที่เผยแพร่อยู่นั้นมาจากผลึกบันทึกของสำนักงานใหญ่ และแน่นอนว่าการเผยแพร่ให้เหล่ายอดขุนพลดูนั้นย่อมมีเหตุผล

เจตนานั้นชัดเจน

คือเพื่อให้เหล่ายอดขุนพลได้รู้และยอมรับถึงความแข็งแกร่งของทายาทยอดขุนพลคนใหม่ สร้างอำนาจและความเคารพให้เกิดขึ้นแก่เขา นี่เป็นกระบวนการที่จำเป็นสำหรับทายาทยอดขุนพลที่จะก้าวขึ้นไปเป็นผู้นำสภายอดขุนพลในอนาคต

ขณะที่ประธานชิงกำลังขึ้นครุ่นคิดอยู่ ก็เห็นเจิ้งหยางเดินไปที่ส่วนหางของมังกร

หอกของเขาพุ่งด้วยความเร็วสูงสุดจนแทบจะมองตามไม่ทัน มันปลิวไปราวกับสายฟ้า

“แข็งแกร่งมาก” แม้จะเป็นเพียงการเผยแพร่ภาพ แต่ประธานชิงก็อดตัวสั่นไม่ได้เมื่อเห็นความเร็วของหอกนั้น

หากเขาต้องเผชิญหน้ากับทายาทยอดขุนพลโดยกดข่มวรยุทธให้มีระดับเดียวกันล่ะก็ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหอกนั้นจะต้องจ่อเข้าที่คอหอยของเขาก่อนที่เขาจะทันได้ทำอะไร

นักรบที่บริเวณส่วนหางมังกรก็ตอบโต้เจิ้งหยาง พวกเขาเข้าปะทะด้วยความรวดเร็ว เกิดคลื่นความสั่นสะเทือนระเบิดไปโดยรอบ

แม้การโจมตีจะถูกตอบโต้ เจิ้งหยางก็ไม่แสดงอาการลังเลแม้แต่น้อย เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างสบายๆ แต่ด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง ภายในชั่วพริบตาก็ไปยืนอยู่ตรงหน้ายอดขุนพลคนหนึ่ง

ควั่บ!

เขากวัดแกว่งหอกอย่างรวดเร็ว สอยยอดขุนพลคนหนึ่งร่วงไป จากนั้นก็สำแดงศิลปะเพลงหอกอย่างต่อเนื่องจนยอดขุนพลอีก 2 คนที่เหลือทำอะไรไม่ได้ เพียง 3 กระบวนท่า ทั้งสามก็พ่ายแพ้ ด้วยเหตุนี้ ส่วนหางมังกรจึงต้องพ่ายแพ้ไป

“เป็นศิลปะเพลงหอกที่รวดเร็วอะไรเช่นนี้”

เหล่ายอดขุนพลที่ได้เห็นพากันอดกำหมัดด้วยความตื่นเต้นไม่ได้

ในเวลาเดียวกัน นัยน์ตาของเหล่ายอดขุนพลจากแผนกศิลปะการต่อสู้ก็เบิกโพลงขณะที่จ้องดูการต่อสู้นั้น

เจิ้งหยางได้ใช้ทั้งหมด 5 กระบวนท่าในการรับมือกับส่วนหางมังกร แม้จะดูเหมือนกับว่าเขาใช้เฉพาะกระบวนท่าที่ตรงไปตรงมา ทั้งการจ้วงแทงและการกวัดแกว่ง แต่ทุกอย่างก็ล้วนแต่ซึมซับไว้ด้วยแก่นของศิลปะเพลงหอก ทำให้ยากที่จะต้านทาน

ต่อให้พวกเขาใช้เวลาทั้งชีวิตฝึกฝนศิลปะเพลงหอก ก็คงทำไม่ได้เหมือนอย่างชายหนุ่ม

แต่นั่นยังไม่จบ การท้าทายค่ายกลประตูมังกรส่วนหางนั้นถือเป็นเพียงการเริ่มต้น ยังคงมีส่วนหลังมังกรและส่วนหัวมังกรให้จัดการต่อไป

นักรบสามคนที่อยู่บริเวณส่วนหลังของมังกรนั้นมีวรยุทธสูงกว่าเจิ้งหยาง 3 ขั้น 4 ขั้นและ 5 ขั้นตามลำดับ

แต่ก็เหมือนเดิม คือเจิ้งหยางไม่ได้ใช้เวลานานนักในการเอาชนะพวกเขา เขาพบกับความ ยากลำบากเล็กน้อย แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

“เขาใช้ทั้งหมด 17 กระบวนท่า!” ประธานชิงอุทานด้วยความตกตะลึง

หลังจากผ่านส่วนหลังของมังกรแล้ว เจิ้งหยางก็เดินต่อไปยังส่วนหัวมังกร

นักรบสามคนที่บริเวณหัวมังกรนั้นมีวรยุทธสูงกว่าเขา 6 ขั้น 7 ขั้นและ 8 ขั้นตามลำดับ ทุกครั้งที่พวกเขาสำแดงกระบวนท่า ก็จะเกิดพายุอันทรงพลังของรังสีที่แผดเผาไปทั่ว

ราวกับมีมังกรอยู่ในพื้นที่จริงๆ มันสร้างเมฆหมอกครอบคลุมไปทั่วทั้งท้องฟ้า เหมือนว่าทั้งโลกจะต้องก้มหน้าอย่างยำเกรงให้พละกำลังของมัน

ส่วนเจิ้งหยางนั้นเหมือนใบไม้ที่ล่องลอยอยู่ในมหาสมุทรอันเกรี้ยวกราด บางครั้งก็ดูเหมือนเขาจะเพลี่ยงพล้ำให้กับพละกำลังของทั้ง 3 นักรบ แต่บางครั้งก็ลอยตัวไปได้

พลั่ก! พลั่ก! พลั่ก!

สุดท้ายหมู่เมฆก็กระจัดกระจาย ร่างของเจิ้งหยางปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เหงื่อผุดขึ้นจากหน้าผาก เขาบาดเจ็บสาหัส มีบาดแผลโชกเลือดอยู่ทั่วตัว แต่ 3 นักรบนั้นนอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่กับพื้น ทำให้เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ยังคงยืนอยู่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาผ่านการทดสอบบริเวณส่วนหัวของมังกรแล้ว!

“ทีนี้ก็มาถึงด่านสุดท้าย ไข่มุกมังกร”

ไม่เหมือนกับค่ายกลประตูมังกรซึ่งง่ายกว่า ค่ายกลประตูมังกรที่สมบูรณ์แบบในสภายอดขุนพลสำนักงานใหญ่นั้นมีส่วนที่เรียกว่าไข่มุกมังกรด้วย และเป็นที่รู้กันว่าเป็นโซนที่ยากที่สุดของการทดสอบทั้งหมด

ตลอด 300 ปีที่ผ่านมามีนักรบราว 10 คนเท่านั้นที่สามารถผ่านค่ายกลประตูมังกรไปได้ แต่ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่สามารถผ่านไข่มุกมังกร

เจิ้งหยางยืนสูดหายใจลึกเพื่อเยียวยาตัวเองจากบาดแผลก่อนจะก้าวต่อไป เลือดยังคงไหลรินออกจากบาดแผลของเขา ทำให้เกิดรอยเลือดเป็นทางยาวตามหลัง

แต่ถึงอย่างนั้น ฝีเท้าของเขาก็ยังมั่นคงและสม่ำเสมอ มีศรัทธาบางอย่างในตัวเขาที่ทำให้เขากล้าหาญและปราศจากความหวาดกลัว แม้ขณะต้องเผชิญหน้ากับความตาย

ไม่ช้า เขาก็ยืนเผชิญหน้ากับผู้พิทักษ์ไข่มุกมังกร

ทั้งคู่พุ่งเข้าใส่กันโดยไม่ลังเล

ผู้พิทักษ์ไข่มุกมังกรเป็นนักรบที่ทรงพลังมาก ทุกท่วงท่าของเขาประกอบด้วยพละกำลังสูงส่ง เมื่อสู้รบไปได้เพียงครึ่งทาง หอกของเจิ้งหยางก็ถึงกับหักเมื่อปะทะกันตรงๆ

แต่ถึงอย่างนั้น เจิ้งหยางก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาใช้ศาสตร์ทุกชนิดที่ร่ำเรียนมา ทั้งเพลงหมัด ศิลปะการเคลื่อนไหว ศิลปะการใช้ขา ทุกอย่างซึ่งล้วนเป็นเทคนิคล้ำลึก แต่สุดท้าย หลังจากที่ใช้ร่างของเขาแทนหอก ก็สามารถฝ่าด่านการป้องกันตัวของนักรบผู้นั้นและได้ชัยชนะ

“388 กระบวนท่า ไม่ง่ายเลยกว่าจะได้เป็นทายาทยอดขุนพล” ประธานชิงออกความเห็น

แม้เจิ้งหยางจะเอาชนะผู้พิทักษ์ไข่มุกมังกรได้ในที่สุด แต่เขาก็มาถึงขีดสุดของตัวเองแล้ว ตอนนี้ไม่มีสักตารางนิ้วเดียวบนร่างของเขาที่ไม่มีบาดแผล เขาสั่นสะท้านอย่างอ่อนแรง แต่ก็ยังคงยืนอยู่ได้อย่างมั่นคง

เหล่ายอดขุนพลพากันอัศจรรย์ใจจนเงียบกริบกับภาพที่เห็นตรงหน้า พวกเขามีความรู้สึกว่าคงไม่อาจลบภาพเหล่านั้นออกจากจิตใจได้

พูดกันตามตรง หากพวกเขาอยู่ในตำแหน่งของเจิ้งหยาง คงจะล้มเลิกความตั้งใจไปตั้งแต่ส่วนหลังของมังกรแล้ว เจตจำนงของพวกเขาไม่อาจต่อสู้กับส่วนที่เหลือได้เลย

เป็นเพราะเจิ้งหยางมีศรัทธาที่ไม่คลอนแคลนอยู่ในตัว ไม่ว่าจะได้รับบาดเจ็บแค่ไหนก็ยังยืนอยู่อย่างมั่นคง ตั้งใจมั่นที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ของเขาให้ได้

จิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้ทำให้เจิ้งหยางแตกต่างจากพวกเขา

“ผม เจิ้งหยาง เป็นผู้ฝึกฝนเพลงหอกธรรมดาๆคนหนึ่งที่มาจากอาณาจักรห่างไกลอย่างอาณาจักรเทียนเซวียน!”

ภาพตัดไปจากค่ายกลประตูมังกร และเมื่อเจิ้งหยางปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็ได้ชำระล้างร่างกายและเยียวยาบาดแผลได้ระดับหนึ่ง

“เป็นพรจากสวรรค์ที่ทำให้ผมได้พบกับท่านอาจารย์ ไม่เพียงแต่เขาจะถ่ายทอดศิลปะเพลงหอกที่แข็งแกร่งที่สุดให้กับผม เขายังสอนคุณธรรมให้ผมอีกหลายอย่าง ขัดเกลาผมอย่างอดทนเมื่อผมก้าวออกไปนอกเส้นทาง ขอบคุณคำชี้แนะของเขาที่ทำให้ผมได้เป็นคนอย่างที่ผมเป็นในทุกวันนี้”

“สำหรับการฝึกฝนวรยุทธ เป้าหมายไม่ใช่เพียงแค่ฝึกฝนความแข็งแกร่ง แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการขัดเกลาบุคลิกและนิสัย ศิลปะเพลงหอกเป็นเส้นทางที่นำไปสู่สิ่งนั้น เหตุผลที่ผมได้เป็นทายาทยอดขุนพลไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่ง แต่เป็นเพราะหลักการและเป้าหมายที่ผมยึดถือไว้เป็นชีวิตจิตใจ ผมหวังว่าสักวันหนึ่งพวกคุณทุกคนจะเข้าใจเรื่องนี้”

“และสุดท้าย ผมขอออกคำสั่งแรกในฐานะทายาทยอดขุนพล!”

ฝูงชนในสภายอดขุนพลพากันคุกเข่าและประสานมือ “พวกเราน้อมรับคำสั่งของทายาทยอดขุนพล!”

หากปราศจากประธานสภายอดขุนพล คำสั่งของทายาทยอดขุนพลถือเป็นคำสั่งของประธาน เป็นคำสั่งที่เหล่ายอดขุนพลจะต้องทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไข

“ผมเป็นหนี้บุญคุณท่านอาจารย์ของผมอย่างมาก หากปราศจากเขา ก็ไม่มีผม ดังนั้นผมจึงอยากให้ทุกคนในสภายอดขุนพล ไม่ว่าจะมีพละกำลังแค่ไหนหรืออยู่ในตำแหน่งใด จะต้องให้เกียรติและเคารพเขาในฐานะอาจารย์”

“ขอรับ” เสียงประสานกันดังขึ้น

ท่านอาจารย์ของทายาทยอดขุนพลก็ถือเป็นท่านอาจารย์ของทั้งสภายอดขุนพลเช่นกัน

ผู้ใดที่บังอาจไม่เคารพเขาก็ถือว่าไม่เคารพสภายอดขุนพล

“ท่านอาจารย์ของผมเป็นคนถ่อมเนื้อถ่อมตัวมาตลอด จึงไม่ควรพูดถึงตัวตนของเขาเมื่ออยู่นอกสภายอดขุนพล ใครที่กล้าเปิดเผยรายละเอียดเกี่ยวกับเขาจะถูกกำจัดออกไปทันที เข้าใจไหม?” เจิ้งหยางสั่งการอย่างวางอำนาจ

“ขอรับ” ฝูงชนประสานเสียงดังลั่น

“เอาล่ะ จำชื่อท่านอาจารย์ของผมไว้ให้ดี”

“ท่านอาจารย์ของผมคือจางเซวียน!”

ACAC

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

error: Content is protected !!
Exit mobile version