ตอนที่ 1558 ตระกูลหลัวรู้ข่าว
ที่ตระกูลหลัวสาวน้อยคนหนึ่งวิงวอนอย่างทุกข์ระทมอยู่หน้าฉนวนขนาดใหญ่ “พี่ชายได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะฉันจะรีบกลับมาทันทีหลังจากช่วยชีวิตเขา…”
เส้นผมของเธอดำขลับเป็นมันเงาผิวพรรณอ่อนนุ่มซึ่งดูราวกับจะฉีกขาดได้เพียงลมพัดมาความงดงามของเธอจัดว่าน่าทึ่งราวกับเทพธิดาที่สวรรค์ส่งลงมายังโลกมนุษย์ไม่มีคำใดจะพรรณนาความงดงามนี้ได้
ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือชายหนุ่มอายุราว 30 ต้นๆ -หลัวชวนฉิง!
“หยูชิงเธอล้มเลิกความคิดนั้นซะเถอะเหตุผลเดียวที่พี่ได้รับอนุญาตให้ใช้ค่ายกลทะลุมิติกลับมาก็เพื่อยับยั้งเธอไม่ให้ก่อเรื่อง…”
หลัวชวนฉิงรู้สึกปวดใจเล็กน้อยเมื่อมองลึกลงไปในดวงตาเว้าวอนของน้องสาวแต่เขาก็ไม่ละทิ้งความตั้งใจและส่ายหัวยืนกราน “เขาก่อเรื่องขึ้นเองถ้าเขาเอาตัวรอดจากเหตุการณ์นี้ได้พี่ก็จะเชื่อว่าเขามีความสามารถและคู่ควรที่จะแต่งงานกับเธอเธอไม่จำเป็นต้องห่วงเขาให้มากไปหรอกในเมื่อสภาปรมาจารย์เข้ามาเกี่ยวข้องพี่ก็ไม่คิดว่าพวกนั้นจะทำอะไรเกินเลยอย่างมากที่สุดก็แค่ลงโทษเขาไม่น่ามีอันตรายถึงชีวิต!”
“อย่างนั้นหรือ?” ได้ยินคำตอบของพี่ชายสาวน้อยถอนหายใจอย่างโล่งอก “ขอแค่ชีวิตของเขาไม่เป็นอันตรายฉันก็เชื่อว่าเขาจะผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปได้”
“เธอ…เฮ้อออ!พี่ไม่รู้จริงๆ ว่าหมอนั่นใช้เวทมนตร์ชนิดไหนถึงทำให้เธอเป็นมากขนาดนี้!” เห็นสีหน้าห่วงหาอาวรณ์ของน้องสาวหลัวชวนฉิงได้แต่ส่ายหน้า
เขามีโอกาสกาสใช้เวลาร่วมกับจางเซวียนหลายครั้งและรู้ดีถึงวิถีทางต่างๆ นานาที่ชายหนุ่มคนนั้นมีแต่ถึงจะไร้เทียมทานแค่ไหนเมื่อต้องเผชิญหน้ากับยักษ์ใหญ่อย่างสภาปรมาจารย์สำนักงานใหญ่หมอนั่นก็ดูจะไม่มีทางเลือกมากนัก
ต่อให้ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตแต่ก็มีโอกาสที่เขาจะต้องทุกข์ทรมานไม่น้อย
หลัวชวนฉิงไม่เข้าใจว่าทำไมน้องสาวของเขาถึงมั่นใจในตัวจางเซวียนนัก
“มันไม่ใช่เวทมนตร์อะไรหรอกฉันแค่เชื่อมั่นในตัวเขา” สาวน้อยตอบ
“เธอจะเชื่อมั่นหรือไม่น่ะไม่ใช่ประเด็นเธอทำอย่างกับไม่รู้ว่าตระกูลของเราจัดการเรื่องนี้อย่างไรและเธอก็ควรเข้าใจถึงผลที่จะตามมาด้วยพวกเขาจะไม่อนุญาตให้เธอแต่งงานกับใครทั้งนั้นนอกจากทายาทน้อยของตระกูลจางอนาคตระหว่างเธอกับเขาน่ะไม่มีหรอก!” หลัวชวนฉิงถอนหายใจขณะก้มหน้ามองพื้นไม่อยากเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของน้องสาว
ยิ่งน้องสาวของเขามีความรู้สึกลึกซึ้งต่อหมอนั่นมากเท่าไหร่ก็ต้องเผชิญกับความทุกข์ระทมมากขึ้นเท่านั้นการแต่งงานระหว่างตระกูลจางกับตระกูลหลัวจะส่งผลกระทบต่อสภาปรมาจารย์เครื่องรางฟ้าประทานในตำนานและมหาคัมภีร์แห่งฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงพวกเขาจะไม่มีวันปล่อยให้เกิดปัญหาใดๆ ขึ้นเพียงเพราะความรู้สึกของเธอเพียงคนเดียว
“ฉันรู้…ฉันรู้ว่าไม่มีอนาคตระหว่างตัวฉันกับเขาแต่ขอแค่เขาปลอดภัยฉันก็พอใจแล้ว” สาวน้อยตอบขณะนั่งกอดเข่า
“เธอ…จริงๆ เลย!” หลัวชวนฉิงอยากจะเรียกสติของน้องสาวกลับคืนมาแต่เห็นสีหน้าของเธอแล้วเขาก็ไม่อาจบังคับตัวเองให้ทำลายน้ำใจของเธอมากไปกว่านี้
เธอมักรู้สึกโดดเดี่ยวอยู่เสมอแม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ห้อมล้อมไม่ง่ายเลยกว่าจะพบใครสักคนที่เธอชอบจริงๆ แม้ท้ายที่สุดแล้วจะไม่เหลืออะไรนอกจากความเศร้าแต่บางทีก็อาจจะดีที่ปล่อยให้เธอได้อยู่กับอารมณ์นั้น
ในช่วงเวลาของความเงียบงันระหว่างทั้งคู่มีเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังขึ้นจากที่ไกลๆ ไม่ช้าร่างหนึ่งก็พรวดพราดเข้ามา
“นายน้อย,องค์หญิงน้อย…”
เมื่อเห็นบุคคลผู้นั้นเต็มตาหลัวชวนฉิงถามอย่างร้อนรน “ผู้อาวุโสเฉินชิงมีอะไร?”
อีกฝ่ายไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้อาวุโสแห่งตระกูลหลัวที่เคยทำร้ายจางเซวียนเมื่อครั้งอยู่ในเมืองหลวงแห่งจักรวรรดิฉิงหย่วน,หลัวเฉินชิง!
ในตอนนั้นใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้นรำวกับเพิ่งได้ข่าวบางอย่างที่ไม่น่าเชื่อ
“นายน้อยผมจับตามองสถานการณ์ในสมาพันธ์นานาจักรวรรดิและเพิ่งได้ข่าวจากคนของผมที่อยู่ที่นั่นหลังจากปรมาจารย์จางถูกเหล่าผู้เชี่ยวชาญของสภาปรมาจารย์สำนักงานใหญ่ต้อนให้จนมุมแล้วก็ไม่มีทางที่เขาจะหลบหนีได้แต่ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานนั้น…บรรดาลูกศิษย์ของเขาก็ปรากฏตัว!” หลัวเฉินชิงรายงาน
“ลูกศิษย์ของเขา?คุณหมายถึงหวังหยิ่งกับคนอื่นๆ หรือ?” สาวน้อยรีบถาม
“ใช่แล้วคนแรกที่มาถึงคือหัวหน้าห้องโถงแห่งยาพิษตามมาด้วยผู้พยากรณ์จิตวิญญาณประธานสมาคมผู้พลิกฟื้นจิตวิญญาณ…” ขณะที่หลัวเฉินชิงรายงานข่าวที่ได้รับมาก็กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
เขาตรวจสอบเรื่องนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอดรู้สึกไม่ได้ว่ามันเหลือเชื่อ
“คุณกำลังบอกผมว่าลูกศิษย์ของหมอนั่นกลายเป็นหัวหน้าห้องโถงแห่งยาพิษประธานสมาคมผู้พลิกฟื้นจิตวิญญาณหัวหน้าสภายอดขุนพลหัวหน้าตระกูลหยวน…” หลัวชวนฉิงนัยน์ตาเบิกโพลงอย่างไม่อยากเชื่อ
นั่นคือกลุ่มอำนาจที่ไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าตระกูลหลัวเลยและมีบรรดาลูกศิษย์ของจางเซวียนเป็นผู้นำ!
จางเซวียนเป็นแค่นักรบพื้นที่ลวงตาไม่ใช่หรือ?
ลูกศิษย์ของเขาเก่งกาจขนาดนั้นได้อย่างไร?
“นั่นยังไม่หมดนะเซียนดาบชิงกับเซียนดาบเหมิงแห่งตระกูลจางก็มาถึงหลังจากนั้นไม่นาน…” หลัวเฉินชิงพูดต่อ “หลังจากดวลกับปรมาจารย์จางเซียนดาบชิงก็ยอมแพ้และพูดว่า…ว่า…”
เห็นหลัวเฉินชิงไม่ยอมจบเรื่องเสียทีหลัวชวนฉิงขมวดคิ้วอย่างรำคาญ “พูดว่าอะไร?”
“เขาพูดว่า…แท้ที่จริงแล้วปรมาจารย์จางเป็น…ลูกชายของเขา!หรือพูดอีกอย่างก็คือปรมาจารย์จางคือทายาทน้อยที่ไม่เคยปรากฏตัวตลอดเวลาที่ผ่านมา!” หลัวเฉินชิงเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้นและไม่อยากเชื่อ
ตอนที่เขาได้อ่านข่าวครั้งแรกเขานึกว่าตัวเองตาฝาดต้องอ่านรายละเอียดถึง 8 ครั้งพร้อมกับตรวจสอบครั้งแล้วครั้งเล่ากว่าจะแน่ใจว่าไม่มีข้อผิดพลาดแต่ถึงอย่างนั้นเมื่อมารายงานต่อหลัวชวนฉิงก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนตัวเองฝันไปมันเหลือเชื่อจริงๆ !
ไม่ใช่เรื่องง่ายที่องค์หญิงน้อยจะพบใครสักคนที่เธอชอบแต่ความรับผิดชอบใหญ่หลวงที่เธอต้องแบกรับไว้ก็ทำให้ทั้งคู่ไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกันได้ใครจะไปคิดว่าคู่หมั้นของเธอกลับกลายเป็นคนที่เธอชอบนี่เอง!
“คุณว่าอะไรนะ?” หลัวชวนฉิงถึงกับจังงัง
องค์หญิงน้อยก็ตัวแข็งเมื่อได้ยินข่าวนั้นเสียงของเธอสั่นสะท้านด้วยความไม่อยากเชื่อขณะตั้งคำถาม “คุณพูดว่า…ปรมาจารย์จางคือทายาทน้อยของตระกูลจางหรือ?”
“ใช่!ผมตรวจสอบข้อมูลหลายรอบแล้วไม่มีทางผิดพลาดไปได้ได้ยินว่าผู้อาวุโสที่ 1 รีบกลับมาที่ตระกูลก็เพราะเรื่องนี้และผมเชื่อว่าไม่นานข่าวนี้ก็คงแพร่สะพัดไปทั่วตระกูลของเรา!” หลัวเฉินชิงพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น
เขาเป็นพ่อบ้านเก่าแก่ขององค์หญิงน้อยและดูแลเธอมาตั้งแต่ยังเด็กจึงรู้จักนิสัยใจคอของเธอดีเพราะความเป็นห่วงที่ทำให้เขาลักลอบออกไปหาจางเซวียนเพื่อเตือนอีกฝ่ายเขาคิดว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่ทั้งคู่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกันดังนั้นก็คงดีกว่าหากจะตัดความสัมพันธ์เสียแต่ต้นลมเพื่อให้เจ็บปวดน้อยลง
แต่เมื่อเขาพบว่าองค์หญิงน้อยจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับคนที่เธอชอบจริงๆ ทั้งความตื่นเต้นและความยินดีที่เขารู้สึกก็ไม่ได้น้อยไปกว่าทั้งองค์หญิงน้อยและจางเซวียนเลย
“มะ-หมอนั่น…เป็นทายาทน้อยจริงๆ !” หลัวชวนฉิงชกลมฟึดฟัดด้วยความตื่นเต้นและระงับอารมณ์ไม่อยู่
ในหัวของเขาภาพของทายาทน้อยที่เขาจงเกลียดจงชังค่อยๆ มาทับซ้อนกับภาพของจางเซวียนไม่ช้าความยินดีปรีดาที่ไม่อาจบรรยายได้ก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างขจัดความเหน็ดเหนื่อยของเขาออกไปหมดสิ้น
เหตุผลที่ก่อนหน้านี้เขาเกลียดทายาทน้อยก็เพราะรู้ว่าน้องสาวของเขาจะไม่มีวันมีความสุขในชีวิตแต่งงานการแต่งงานกับใครสักคนที่เธอไม่ได้รักจะทำให้เธอต้องโศกเศร้าไปชั่วชีวิต
แต่ถ้าจางเซวียนเป็นทายาทน้อยเรื่องก็จะไม่ลงเอยแบบนั้นอีกต่อไปทั้งคู่มีความรู้สึกดีๆ ให้กันและในฐานะพี่ชายก็แน่นอนว่าการที่น้องสาวของเขาจะได้รับความสุขถือเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลองอย่างยิ่ง
“ปรมาจารย์จาง…” เมื่อได้รู้ว่าคนที่เธอหมั้นหมายด้วยเป็นคนเดียวกันกับคนที่เธอชอบความกังวลและความลังเลที่เกาะกุมหัวใจของสาวน้อยอยู่ตลอดมาก็หายวับไป
ยังไม่ทันที่เธอจะรู้ตัวภาพตรงหน้าก็พร่าเลือนน้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้ม
ด้วยการหมั้นหมายระหว่างทั้งคู่ในที่สุดเธอก็จะได้ใช้ชีวิตกับเขาอย่างเปิดเผยเสียทีไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวอะไรอีกแล้ว
ในตอนนั้นเธอก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้องค์หญิงน้อยรีบปาดน้ำตาแล้วหันไปถามหลัวเฉินชิงอย่างวิตกกังวล “แล้ว…เขามีทีท่าอย่างไรหลังจากที่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นทายาทน้อยของตระกูลจาง?”
“แน่นอนว่าเขายินดีมากดูเหมือนเขาจะให้คำสัญญากับผู้อาวุโสที่ 1 ของเราด้วยว่าหลังจากได้การยอมรับจากเหล่าบรรพบุรุษของตระกูลจางแล้วเขาก็จะมุ่งหน้ามาที่นี่เพื่อขอคุณแต่งงานทันที!” หลัวเฉินชิงพูด
“เขาจะมาที่นี่เพื่อขอฉันแต่งงาน?” สาวน้อยใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันทีแต่นัยน์ตาของเธอเปล่งประกายแห่งความคาดหวังล้ำลึกต่ออนาคตที่อยู่เบื้องหน้า
“ฉันจะรอ…”
