ตอนที่ 980 ดอกหลุมศพ
เขาจับตาดูอีกฝ่ายขณะที่บังคับกรอกไวน์เขา ตั้งแต่แรก หมอนั่นไม่ได้แตะต้องไวน์เลย แตะถ้วยไวน์และน้ำเต้าไวน์เท่านั้น ด้วยกรรมวิธีวางยาที่แนบเนียนขนาดนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาต้องเป็นกูรูยาพิษ!
อีกอย่าง พิษนั้นก็รุนแรงขนาดที่นักรบระดับเซียนขั้น 1 อย่างเขายังทำอะไรไม่ได้ ไม่สงสัยเลยว่าอีกฝ่ายจะต้องเป็นกูรูยาพิษระดับ 6 ดาวเป็นอย่างน้อย
แต่กูรูยาพิษระดับนี้ไม่รู้ที่ตั้งของห้องโถงแห่งยาพิษ…คุณตั้งใจจะสั่งสอนบทเรียนผมใช่ไหม?
น่าหัวเราะเหลือเกินที่เขาพยายามจะวางยาอีกฝ่าย สุดท้ายก็ต้องลิ้มรสยาพิษของตัวเอง
“ฮ่าฮ่า ผมจะตามหาที่ตั้งของห้องโถงแห่งยาพิษทำไมถ้าผมไม่ใช่กูรูยาพิษ?” จางเซวียนดีดนิ้วและสั่งการ “บอกข้อมูลมา!”
จางเซวียนรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าอีกฝ่ายวางยาในไวน์ แต่ด้วยการขับเคลื่อนพลังปราณเทียบฟ้า เขาจึงกำจัดพิษนั้นได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็แอบถ่ายทอดกระแสพลังปราณเทียบฟ้าลงไปในไวน์ซึ่งมีพิษร้ายแรง
ด้วยความบริสุทธิ์อย่างน่าทึ่งของพลังปราณเทียบฟ้า มันสามารถซึมซาบเข้าไปในทุกจุดชีพจรและทุกอวัยวะของมนุษย์ ทำให้แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะป้องกัน ต่อให้นักรบระดับเซียนขั้น 1-สูงสุดก็ยังหมดสภาพ
“อ๊ากกกกก”
ทันทีที่จางเซวียนพูดจบ พลังปราณของเขาที่พลุ่งพล่านอยู่ในร่างของหูอวิ๋นเซินก็ทำให้เขาต้องกรีดร้องและกระอักเลือดออกมา
“กะ-แก…ฉันจะฆ่าแก!” หูอวิ๋นเซินหน้าซีดเผือด เขาขับเคลื่อนพลังปราณและพุ่งเข้าใส่จางเซวียน
ในฐานะเจ้าสำนักเมฆหม่น เขาคือบุคคลที่แม้แต่ขุนนางของเมืองจิ้งหยวนยังต้องยำเกรง แต่กลับถูกนักรบระดับเซียนมือใหม่วางยา ความโกรธไหลพล่านไปตามเส้นเลือดของเขาขึ้นสู่ใบหน้าจนเป็นสีแดงราวกับลาวา เขากระโจนเข้าใส่และเงื้อฝ่ามือเตรียมเล่นงานจางเซวียน
“แกนี่ก็ดื้อดึงเสียจริง มานี่!”
จางเซวียนนั่งอย่างเกียจคร้าน เขาเงยหน้าขึ้นดูก่อนจะดีดนิ้วอีกครั้ง
ยังไม่ทันที่ฝ่ามือจะได้ปะทะ ร่างของหูอวิ๋นเซินก็กระตุกราวกับถูกไฟฟ้าช็อต เขากระเด็นกลับไปกระแทกพื้น ร่างกายขดงอราวกับลูกอ๊อด
“พะ-พิษนี้…มีชีวิตจิตใจ?” หูอวิ๋นเซินหายใจหอบอย่างไม่อยากเชื่อ เขาตัวสั่นไม่หยุด ใบหน้าก็ซีดเผือดขึ้นมาทันที
พิษนั้นแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ แบบไม่มีชีวิตจิตใจ กับแบบที่มีชีวิตจิตใจเป็นของตัวเอง
ยาพิษที่ไม่มีชีวิตจิตใจนั้นอันตราย แต่ก็มักจะแก้ไขได้ด้วยการใช้ยาถอนพิษที่ถูกต้อง แต่สำหรับยาพิษที่มีชีวิตจิตใจนั้นทำอันตรายได้มาก หรือแม้แต่ทำตามคำสั่งก็ได้ บางครั้ง ต่อให้มียาถอนพิษอยู่ในมือ ก็ถอนพิษชนิดนั้นไม่ได้
ส่วนการผสมยาพิษที่มีชีวิตจิตใจก็เป็นกระบวนการที่ซับซ้อนมาก เหมือนกับกู้ อย่างน้อยที่สุด ผู้นั้นจะต้องเป็นปรมาจารย์ระดับ 8 ดาวถึงจะทำได้ หรือว่าชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นกูรูยาพิษระดับนั้น (กู้คือแมลงมีพิษที่สามารถฝังเข้าไปในร่างของอีกฝ่ายหนึ่งเพื่อสร้างพิษร้ายขึ้นได้ บังคับให้เขาหลงรัก ทุกข์ทรมาน ควบคุมจิตใจได้สารพัด เกี่ยวข้องกับชนเผ่าโบร่ำโบราณในประเทศจีนสมัยโบราณ และเป็นมนต์ดำผสมกับยาพิษ)
แต่การจะเป็นปรมาจารย์ระดับ 8 ดาวนั้นได้นั้นจะต้องมีวรยุทธระดับเซียนขั้น 6 เป็นอย่างน้อย ทุกคนที่สำเร็จวรยุทธระดับนั้นจะเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งทวีปแห่งปรมาจารย์ แล้วคนระดับนั้นมาที่เมืองเล็กๆ ห่างไกลเพื่อค้นหาที่ตั้งของห้องโถงแห่งยาพิษทำไม?
ในตอนนั้น หูอวิ๋นเซินใจเต้นตุบๆ ความกลัวเข้าครอบงำ
“ฮ่าฮ่า!” จางเซวียนหัวเราะ ขี้คร้านจะอธิบาย
เขาควบคุมพลังปราณเทียบฟ้าได้ ถึงแม้พลังปราณเทียบฟ้าของเขาจะไม่มีชีวิตจิตใจเป็นของตัวเองแต่ก็สามารถแสดงอานุภาพแบบเดียวกัน แต่แน่นอนว่าจะทำได้เฉพาะระยะประชิดเท่านั้น หากเขาอยู่ห่างจากเป้าหมายเกินไป ร่างกายของจางเซวียนก็จะเข้าไม่ถึงพลังปราณเทียบฟ้า ทำให้ไม่อาจควบคุมได้
ยาพิษที่มีชีวิตจิตใจอย่างแท้จริงนั้นจะเหมือนกับสภาวะครรภ์เป็นพิษแต่กำเนิดของเขา คือไม่สามารถที่จะหลีกพ้นได้ไม่ว่าจะไปที่ไหน ทำให้จนปัญญาเมื่อต้องเผชิญหน้ากับมัน
เมื่อรู้แล้วว่ารับมือกับอีกฝ่ายไม่ไหว หูอวิ๋นเซินหน้าแดงก่ำและซีดสลับกัน จากนั้นก็กัดฟันพูด
“ผม…ยอมแพ้!”
จะให้ทำอะไรได้อีกในสถานการณ์แบบนี้?
เขาเอาชนะอีกฝ่ายไม่ได้ และยาพิษที่หมอนั่นใช้ก็ออกฤทธิ์หนักขึ้นทุกที ตอนนี้ความเป็นความตายของเขาขึ้นอยู่กับอีกฝ่ายแล้ว
เขานึกว่าคราวนี้จะได้ขุดทอง แต่ลงท้ายก็กลายเป็นแค่กลลวงที่ล่อเขาเข้าไปติดกับ แค่คิดก็ทำเอาหายใจหายคอไม่ค่อยออก
“ต้องแบบนี้สิ” เมื่อได้ยินหูอวิ๋นเซินเอ่ยปากยอมแพ้ จางเซวียนยิ้มอย่างพอใจ “ผมอยากรู้ทุกอย่างที่คุณรู้เกี่ยวกับห้องโถงแห่งยาพิษ”
หูอวิ๋นเซินกัดฟันตอบ “พูดตามตรงนะ ถึงพวกเราจะมีสายสัมพันธ์พิเศษกับห้องโถงแห่งยาพิษ แต่เราก็ไม่รู้อะไรมากนัก พวกเขาระมัดระวังตัวมากทีเดียว”
“แค่บอกผมมาว่าห้องโถงยาพิษอยู่ที่ไหนในบริเวณของเมืองจิ้งหยวน” จางเซวียนถาม
“ได้” หูอวิ๋นเซินพยักหน้า “สองสามปีที่ผ่านมา มีผู้คนจำนวนหนึ่งตามหาห้องโถงแห่งยาพิษกันผมก็เลยไปดู จากข้อมูลที่ได้รับมา ผมแน่ใจว่ามันอยู่ในทะเลเมฆเขียวอมน้ำเงิน แต่ไม่มีข้อมูลมากพอที่จะระบุตำแหน่งที่ชัดเจนของมัน เท่าที่รู้ เป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าไปที่นั่นโดยไม่มีตราสัญลักษณ์พิเศษ ต่อให้หาตำแหน่งที่ตั้งของมันได้ก็เถอะ!”
“ทะเลเมฆเขียวอมน้ำเงิน?” จางเซวียนขมวดคิ้ว
ทะเลเมฆเขียวอมน้ำเงินเป็นทะเลปิดที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิหงหย่วน มีพื้นที่หลายแสนตารางกิโลเมตร ด้วยความกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา จึงมีทั้งอสูรวิเศษและอสูรระดับเซียนที่ดุร้ายอยู่ในนั้นมากมาย ต่อให้นักรบระดับเซียนขั้น 5 ก็ยังลังเลที่จะเข้าไป
หากห้องโถงแห่งยาพิษอยู่ใจกลางทะเลเมฆเขียวอมน้ำเงินและมีค่ายกลปกปิดไว้ ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะหาพบ ต่อให้รู้ตำแหน่งที่แท้จริงของมัน
ไม่แปลกใจเลยที่อาจารย์ใหญ่คนก่อนตามรอยห้องโถงแห่งยาพิษมาได้ถึงแค่เมืองจิ้งหยวน มันถูกซุกซ่อนไว้อย่างดีจริงๆ
“ใช่ ผู้อาวุโสคนหนึ่งของห้องโถงแห่งยาพิษเผยข้อมูลออกมาโดยไม่ตั้งใจตอนที่เขามาซื้อของบางอย่างจากสำนักเมฆหม่นของเรา นอกเหนือไปจากนี้แล้วผมก็ไม่รู้อะไรอีก” หูอวิ๋นเซินพูดด้วยใบหน้าแดงก่ำเพราะผลกระทบจากยาพิษของจางเซวียน หากไม่ได้ยาถอนพิษเร็วๆ นี้ คงต้องตายแน่ แต่เขาก็ไม่มีข้อมูลสำคัญที่อีกฝ่ายอยากรู้จริงๆ
อันที่จริง ข้อมูลที่ว่าห้องโถงแห่งยาพิษอยู่ในทะเลเมฆเขียวอมน้ำเงินนั้น จะว่าไร้ประโยชน์ก็ว่าได้ ทะเลเมฆเขียวอมน้ำเงินมีอาณาเขตใหญ่โต แถมยังมีอสูรอยู่เยอะแยะ ใครจะไปมีพละกำลังและเวลามากพอที่จะสำรวจพื้นที่ทั้งหมด?
“ซื้ออะไรบางอย่างจากสำนักเมฆหม่นของคุณ?” จางเซวียนไม่ใส่ใจความวิตกกังวลของหูอวิ๋นเซิน เขาขมวดคิ้วกับสองสามคำที่อีกฝ่ายพูดออกมา “ผู้อาวุโสจากห้องโถงแห่งยาพิษมาซื้ออะไรจากคุณ?”
“มีดอกหลุมศพอายุ 100 ปีถูกนำมาขายในการประมูลครั้งก่อน มันเป็นสมุนไพรที่หายากมากและมีสภาพเป็นตัวกลางชั้นเยี่ยมในการผสมยาพิษหลายชนิด มันจึงไปเตะตาผู้อาวุโสคนหนึ่งของห้องโถงแห่งยาพิษเข้า สุดท้ายเขาก็ได้มันไปในราคาที่ต่ำมาก” หูอวิ๋นเซินพูดด้วยสีหน้าไม่สู้ดี
เขาต้องจ่ายเงินเป็นหินวิเศษขั้นสูงกว่า 100 ก้อนเพื่อจะได้ดอกหลุมศพมา และคาดหวังว่าจะได้กำไรอย่างงาม แต่ผู้อาวุโสของห้องโถงแห่งยาพิษคนนั้นจงใจวางยาลูกน้องของเขามากกว่า 12 คนแม้แต่ตัวเขาเองก็เกือบถูกวางยาด้วย เพราะไม่มีทางเลือก จึงต้องขายให้ในราคาแสนต่ำ
พูดได้เลยว่าเขาขาดทุนย่อยยับในการประมูลครั้งนั้น และแม้ผลกำไรที่ได้ตลอดปีก็ยังไม่พอจะชดเชยความเสียหาย
นี่คือเหตุผลที่ทางสำนักเมฆหม่นแทบจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสมุนไพรอีกเลย เพราะมีความเสี่ยงมากเกินไป หากกูรูยาพิษตั้งใจจะฉกฉวยเอาสมุนไพรของพวกเขาล่ะก็ ไม่มีทางแก้ไขอะไรได้เลย
“คุณมีสมุนไพรอะไรที่ทางห้องโถงแห่งยาพิษต้องการบ้าง? จะดีมากหากมันโตเต็มที่พอที่จะดึงดูดใจให้คนของเขาเข้ามาหาเรา” จางเซวียนตั้งคำถามหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
หูอวิ๋นเซินอาจไม่รู้ถึงตำแหน่งที่ตั้งของห้องโถงแห่งยาพิษ แต่ผู้อาวุโสของห้องโถงแห่งยาพิษจะต้องรู้อย่างแน่นอน พอมีความเป็นไปได้อยู่ที่จะใช้สมุนไพรที่พวกเขาอยากได้ล่อลวงให้พวกนั้นออกมาจากถ้ำ ขอแค่พวกเขาปรากฏตัว จางเซวียนก็สามารถบีบให้อีกฝ่ายพาเขาไปยังห้องโถงแห่งยาพิษได้ แล้วปัญหาก็จะได้รับการแก้ไข
แม้ความรู้ความเข้าใจเรื่องยาพิษของเขาจะเทียบเท่ากับกูรูยาพิษแค่ระดับ 2 ดาว แต่เขามีพลังปราณเทียบฟ้าซึ่งเจือจางพิษได้เกือบทุกชนิด ต่อให้มีกูรูยาพิษระดับ 7 ดาวปรากฏตัวตรงหน้า ก็ไม่มีอะไรให้ต้องกลัวเกรง
แต่ก็แน่นอนว่ายังมีบางอย่างที่เหนือความสามารถ อย่างสภาวะครรภ์เป็นพิษแต่กำเนิดที่พลังปราณเทียบฟ้าของเขาทำอะไรไม่ได้เลย
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เหล่ากูรูยาพิษจะสร้างความหวาดกลัวอย่างล้ำลึกให้กับนักรบทั่วทั้งทวีปแห่งปรมาจารย์ เพราะพวกเขามีความสามารถและพละกำลังคู่ควรกับชื่อเสียง
ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงกลัวสภาปรมาจารย์ รวมถึงความเสี่ยงในการใช้ยาพิษล่ะก็ พวกเขาคงจะได้เป็น 1 ใน 9 สถานะระดับบนแน่
“สมุนไพรที่ทางห้องโถงแห่งยาพิษต้องการ?” เมื่อรู้เจตนาของอีกฝ่าย หูอวิ๋นเซินมีสีหน้าอับอาย “สำนักเมฆหม่นของเราไม่ได้นำสมุนไพรเข้ามาเลยในหลายปีที่ผ่านมานี้ หรือต่อให้เรามี มันก็ไม่มีค่ามากพอที่จะทำให้กูรูยาพิษปรากฏตัว!”
หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น เขาก็รู้แล้วว่ากูรูยาพิษน่าสะพรึงแค่ไหน จึงตั้งใจที่จะไม่ทำธุรกิจเกี่ยวกับสมุนไพรอีก ไม่อย่างนั้น หากเกิดการปล้นขึ้นอีกล่ะก็ ทางสำนักมิล้มละลายหรือ?
“ผมเข้าใจ แล้วคุณรู้ไหมว่าสมุนไพรชนิดไหนที่จะทำให้กูรูยาพิษยอมออกมา?” จางเซวียนขมวดคิ้ว
“เท่าที่ผมรู้ การทดสอบเป็นกูรูยาพิษระดับ 7 ดาวจะต้องผสมยาพิษที่สามารถสังหารนักรบระดับเซียนขั้น 2 ได้ และยาพิษชนิดนั้นจะต้องใช้ดอกหลุมศพ…หากใครมีดอกหลุมศพที่โตเต็มที่ ก็จะยิ่งมีพิษมาก เพียงแต่ว่าดอกหลุมศพนั้นเป็นสมุนไพรที่แสนจะหายาก บอกตามตรงนะ ครั้งล่าสุดที่เราได้มันมานั้นก็ถือว่าดวงดีมาก”
“ดอกหลุมศพ?” จางเซวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่
เมื่อครั้งพิธีสถาปนาตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ของเขา อสูรระดับเซียนแห่งสันเขาปุยเมฆมอบสมุนไพรให้เขามากมาย แต่ดูเหมือนจะไม่มีดอกหลุมศพอยู่ในสมุนไพรเหล่านั้น เขาเองก็จำไม่ได้ว่าได้เห็นมันอยู่ในบรรดาสมุนไพรที่ได้มา
ดูเหมือนการจะได้ดอกหลุมศพมาคงจะเป็นปัญหาไม่น้อย
“ถ้าเป็นอย่างนั้น…ผมอยากให้คุณประกาศให้ทั่วกันว่าทางสำนักเมฆหม่นเพิ่งได้ดอกหลุมศพอายุ 200 ปีมา และจะเปิดประมูลเร็วๆ นี้ น่าจะดึงตัวกูรูยาพิษมาได้” จางเซวียนพูด
เป้าหมายของเขาคือการล่อลวงให้กูรูยาพิษออกมา ไม่ใช่ดอกหลุมศพ สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คืออีกฝ่ายต้องปรากฏตัวเสียก่อน เรื่องอื่นไว้คิดทีหลัง
“เอ่อ…ผมเกรงว่ามันจะไม่เป็นไปตามแผนสิ ถ้ากูรูยาพิษไม่ใช้ยาพิษล่ะก็ ไม่มีอะไรที่จะบอกความแตกต่างระหว่างพวกเขากับนักรบทั่วไปได้เลย หากพวกเขารู้ว่าข่าวเรื่องการประมูลดอกหลุมศพเป็นข่าวปลอม ก็คงจะไม่เปิดเผยตัว แล้วจะมีอะไรที่ทำให้เรายืนยันตัวตนของเขาได้” หูอวิ๋นเซินพูดพร้อมกับยิ้มเจื่อนๆ
จางเซวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “คุณพูดถูก”
ก็เหมือนกับผู้พยากรณ์จิตวิญญาณ กูรูยาพิษเป็นอาชีพที่โหดเหี้ยมที่สุดอาชีพหนึ่งในทวีปแห่งปรมาจารย์ พวกเขาจึงไม่ค่อยเปิดเผยตัวตนต่อสาธารณชน ยกเว้นจะจำเป็น ทำให้แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรู้ว่าใครเป็นใคร
เขาเองจะได้ข้อมูลของนักรบมาก็ด้วยการใช้หอสมุดเทียบฟ้าวิเคราะห์เทคนิคการต่อสู้ จึงเป็นเรื่องที่ไม่ได้ผลหากกูรูยาพิษไม่ใช้เทคนิคการต่อสู้ใดๆ อีกอย่าง การประมูลก็ย่อมจะมีผู้คนมากมาย การแยกตัวตนของคน 1 คนหรือ 2 คนจากฝูงชนนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
“ยิ่งไปกว่านั้น หากพวกเขายอมประมูลดอกหลุมศพด้วยขั้นตอนการประมูลทั่วไปล่ะก็ พวกเราจะยิ่งลำบาก…” หูอวิ๋นเซินพูดต่อ
ก็เป็นความจริงที่คราวที่แล้วเขาต้องขายดอกหลุมศพให้กับกูรูยาพิษโดยยอมขาดทุน แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อยนัก ถึงอย่างไรห้องโถงแห่งยาพิษไม่ใช่แหล่งรวบรวมวายร้าย ถ้าอีกฝ่ายประมูลดอกหลุมศพไปตามขั้นตอนธรรมดา แต่ไม่อาจนำไปใช้เป็นสมุนไพรได้ ไม่ช้าไม่นานทั้งสำนักเมฆหม่นก็คงต้องย่อยยับไปด้วยความแค้นเคืองของพวกเขา
“ก็ถูกอีก” จางเซวียนกุมขมับ
ดูเหมือนความคิดของเขาจะไม่เข้าท่า
ตอนนี้ หูอวิ๋นเซินเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา เขาพูดอย่างลังเล “อันที่จริงก็ไม่จำเป็นที่จะต้องปลอม ดอกหลุมศพอาจหายาก แต่ผมเพิ่งนึกได้ว่ามีอยู่คนหนึ่งที่จะต้องมีมันแน่ และก็น่าจะมีอายุเกินกว่า 100 ปีแล้วด้วย!”
เมื่อได้ยินว่ามีใครคนหนึ่งมีดอกหลุมศพอยู่ในครอบครอง จางเซวียนตาโต
“ผมไม่แน่ใจว่าเขาชื่ออะไร แต่เขาเป็นคนฉลาดมาก ทุกคนเรียกเขาว่า” ตาเฒ่าสติเฟื่อง “เขาหมกมุ่นหลงใหลในศาสตร์แห่งสมุนไพรและสะสมสมุนไพรมากมาย รวมถึงของล้ำค่าด้วย ดอกหลุมศพที่ผมได้มาคราวที่แล้วน่ะก็ได้มาจากเขานี่แหละ…ถ้าคุณพบตัวเขา ก็จะได้ดอกหลุมศพอีกดอกหนึ่ง” หูอวิ๋นเซินพูด
