ตอนที่ 821

เขาชื่นชมมู่ชิงเกอมาก เนื่องจากพรสวรรค์การบำเพ็ญของเขาเหนือกว่าใครๆ ไม่ว่าเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็ก เรื่องความฉลาดเฉลียวระดับฝืนฟ้าฝืนสวรรค์เขา ถูกใจมู่ชิงเกอมากทีเดียว

แต่การฟื้นฟูเก้าชั้นฟ้า ล้างข้อกล่าวหาตระกูลมู่ในครั้งนั้น ไม่ใช่แค่อาศัยเขาเพียงคนเดียวก็จะทำได้

“หรือเจ้าคิดว่าพวกตระกูลมู่เหลือเดนเหล่านั้นจะสามารถช่วยเจ้าได้” ราชาเทวะเฒ่าพูดขึ้นอีก

ครั้งนี้มู่ชิงเกอหัวเราะขบขันเสียเอง “หากพวกเขาสามารถทำได้ คงไม่ต้องรอถึงหมื่นปีก็ยังต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ หรอก”

คำพูดนางทำให้ราชาเทวะเฒ่าเก็บรอยยิ้ม ราชาเทวะฮ่วนเยวี่ยก็มองมู่ชิงเกอเงียบๆ

“ท่าทางเจ้ายังมีไพ่ตายที่พวกเราไม่รู้ในมืออีก” ราชาเทวะเฒ่าพูด

มู่ชิงเกอยิ้ม “หากไม่มีความมั่นใจพอสมควร วันนี้ข้าจะกล้ามาพูดเรื่องนี้ที่นี่หรือ เกรงตัวเองจะมีชีวิตอยู่นานเกินไปหรือไร”

ราชาเทวะฮ่วนเยวี่ยแค่นยิ้ม “เจ้าใจกล้ามากจริงๆ”

“ขอบคุณราชาเทวะที่ชมเชย” มู่ชิงเกอรับอย่างหน้าชื่นตาบาน

นางมองราชาเทวะเฒ่าและตอบคำถามราชาเทวะเฒ่าว่า “ข้าจะต้องพบเจออะไรนั้นข้าเข้าใจดี ดินแดนเทพที่ร่วมกันทำเรื่องนี้ในครั้งนั้น พวกตัวตั้งตัวตีข้าจะไม่ ปล่อยไปแม้เพียงคนเดียว เส้าเทียน กู่เฟิ่ง เซวียนเช่อ จื่อกวงต่างเป็นพวกเดียวกัน เป็นตัวตั้งตัวตีในครั้งนั้น อีกทั้งอู๋หวา ไห่เทียน สือฟาง จั๋วอวี่ต่างเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด คนเหล่านี้ไม่ว่าตายไปแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่ล้วนต้องจ่ายค่าตอบแทนในสิ่งที่เคยทำทั้งสิ้น”

“ท่าทางเจ้าจะรู้เรื่องทั้งหมดดีอยู่แล้ว คงเป็นผู้เฝ้ามองตระกูลมู่สองคนนั้นบอกเจ้า ครั้งนั้นผู้เฝ้ามองตระกูลมู่สามคน ตายในสงครามครั้งนั้นหนึ่งคน ที่เหลือสองคนหายไปอย่างไร้ร่องรอย” ราชาเทวะฮ่วนเยวี่ยพู เรียบๆ

ราชาเทวะเฒ่าพูดต่อทันทีว่า “ผู้เฝ้ามองมีน้อยมาก เก้าชั้นฟ้ายึดไปแล้วสามคน ที่เหลืออยู่เวลานี้ก็สิ้นไปหมดแล้ว นับรวมแล้ว ทั่วแผ่นดินเทพทั้งสี่สมุทร คง เหลืออยู่เพียงสองคนที่จงรักภักดีต่อตระกูลมู่เท่านั้น”

สำหรับเรื่องนี้ มู่ชิงเกอไม่แสดงท่าทีปฏิเสธหรือเห็นด้วย

ราชาเทวะเฒ่ายิ้มว่า “เจ้าพูดมามากมาย จริงๆ แล้วมีแผนอะไรข้ายังไม่รู้เลย เจ้าอยากให้ดินแดนฮ่วนเยวี่ยเป็นพันธมิตรกับเจ้าก็ควรต้องแสดงความจริงใจอะไร ออกมาบ้าง”

มู่ชิงเกอยิ้มพลางส่ายหน้า “ความจริงใจย่อมต้องมี แต่แผนการเวลานี้ต้องขออภัยที่บอกไม่ได้ เรื่องแผนการลับเหล่านี้ คนรู้ยิ่งน้อยยิ่งดี โอกาสสำเร็จก็จะยิ่งสูง เวลานี้ข้าไม่ได้หวังให้ทั้งสองท่านให้คำตอบ ทั้งสองท่านรออีกสักหลายวัน อีกสักพักแล้วพวกเราค่อยมาคุยเรื่องนี้ดีไหม”

“เจ้าตอบข้าเพียงว่า เจ้าคิดจะล้างมลทินตระกูลมู่อย่างไรก็พอ ข้าอยากรู้มาก” ราชาเทวะเฒ่าพูด

มู่ชิงเกอกลับหัวเราะขึ้นมา นางถามกลับว่า “ในแผ่นดินเทพมารนี้จำเป็นต้องล้างมลทินด้วยหรือ”

พูดจบนางก็ลุกขึ้นยืนและกล่าวลาทั้งสองคน หันกายเดินออกไป

สายตาราชาเทวะฮ่วนเยวี่ยกับราชาเทวะเฒ่า มองไปที่แผ่นหลังอันสง่าผ่าเผยของมู่ชิงเกออยู่นานโดยไม่ละสายตา

ราชาเทวะเฒ่ายังงงงัน หันมองราชาเทวะฮ่วนเยวี่ยและถามว่า “คำพูดเจ้าหนูนี่หมายความว่าอย่างไร เขาไม่อยากล้างชื่อสกปรกที่ตระกูลมู่แบกรับอยู่หรือ เขา ยอมรับว่าตระกูลมู่สมคบกับเผ่ามารหรือไร”

สายตาราชาเทวะฮ่วนเยวี่ยกวาดมาอย่างเย็นเยียบ พูดเรียบๆ ว่า “ความหมายของเขาคือ ในแผ่นดินเทพมาร หมัดใครใหญ่กว่าแข็งแกร่งกว่า คนคนนั้นก็คือความถูกต้อง ชนะเป็นเจ้าแพ้เป็นโจร มลทินมีความจำเป็นอะไรที่ต้องชำระล้างอีก”

ราชาเทวะเฒ่าตกตะลึงไปในทันที พึมพำคำหนึ่ง ว่า “ตระกูลมู่แต่ไหนแต่ไรมาห่วงเรื่องความสง่างาม รักคุณธรรมยิ่งชีวิต ไม่นึกว่าหมื่นปีให้หลังจะมีเจ้าหนูที่บ้าคลั่งชั่วร้ายเช่นนี้ออกมาได้”

มู่ชิงเกอออกจากวังราชาเทวะ นางไม่ได้กลับตำหนักตัวเอง แต่ไปยังถํ้าที่ลูกศิษย์ฮ่วนเยวี่ยธรรมดาพักอาศัย

ไม่ได้พบกันสิบกว่าปี นางยังไม่รู้ว่าเหยาชิงไห่ ซีเซียนเสวี่ยเวลานี้เป็นอย่างไรแล้ว อีกทั้งถงเถิง หลายปีนี้ได้ก้าวหน้าไปแค่ไหนแล้ว

เพียงแต่นางนึกไม่ถึงว่า เพิ่งไปครึ่งทางก็พบกับเฟิ่งซิ่งเข้า

“ศิษย์พี่เฟิ่งซิ่ง?” มู่ชิงเกอรู้สึกผิดคาด

เฟิ่งซิ่งยิ้มพยักหน้า คารวะมู่ชิงเกอด้วยความเคารพ เดินมาที่เบื้องหน้ามู่ชิงเกอแล้วหยิบของจากแขนเสื้อมาวางไว้ในมือมู่ชิงเกอแล้วก็หันกายจากไป

หลังจากเขาไปแล้วมู่ชิงเกอจึงดูของที่เขาให้มา นัยน์ตาเบิกกว้างทันที ตกตะลึงสุดประมาณ ‘ที่แท้สายลับแดนมารในดินแดนฮ่วนเยวี่ยก็คือเฟิ่งซิ่ง!’

ของที่เขายื่นให้เป็นหลักฐานยินยันจากซือมั่ว แน่นอนว่าที่เขาเปิดเผยฐานะตัวเองก็เพราะได้รับคำสั่งจากซือมั่วเช่นกัน

มู่ชิงเกอเก็บของนั้นไว้ในช่องว่าง ตกใจยิ่งนักแต่ไม่แสดงท่าทีอะไรแม้แต่นิด

นางเดินต่อไปข้างหน้า เวลาเดียวกันนั้นก็เริ่มเกิดพายุใหญ่ในแผ่นดินเทพทั้งสี่สมุทร ปกคลุมดินแดนเทพไม่น้อยอยู่ภายใน

ดินแดนเหว่ยอี้กับดินแดนจั๋วอวี่ เนื่องจากราชาเทวะเสียชีวิต เหล่าลูกศิษย์ตำหนักหน้าก็เริ่มแบ่งฝักแบ่งฝ่าย มีทั้งสนับสนุนราชาเทวะน้อยและมีทั้งไม่สนับสนุน กระทั้งเริ่มมีการต่อสู้ภายใน

ในแผ่นดินเทพเหนือ ดินแดนไห่เทียนก็เป็นเช่นเดียวกัน ราชาเทวะไห่เทียนเสียชีวิต เนื่องจากไม่ได้แต่งตั้งราชาเทวะน้อยจึงทำให้ในดินแดนเกิดการต่อสู้ภายในไม่สิ้นสุด มีคนบาดเจ็บล้มตายไม่เว้นแต่ละวัน

ทั้งยังดินแดนเฟิ่งเทียน ลือกันว่าหลียวนราชาเทวะเฟิ่งเทียนระยะนี้แปลกประหลาดมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ อารมณ์ร้ายขี้หงุดหงิด ลูกศิษย์หญิงในดินแดนหายไป จำนวนมาก ทั้งยังเสาะหาหนุ่มรูปงามตามที่ต่างๆ จับตัวเข้าไปดินแดนเฟิ่งเทียน ทำให้แต่ละคนใจคอหวาดหวั่น

ที่ชุลมุนมากที่สุดคือแผ่นดินเทพตะวันตก ในแผ่นดินเทพตะวันตก ลูกศิษย์สี่ดินแดนเทพเกิดกระทบกระทั้งกันไม่หยุด ไต่ระดับถึงขั้นใช้อาวุธต่อสู้กัน ต่าง ฝ่ายต่างไม่พอใจซึ่งกันและกัน โกรธเกรี้ยวราวกับกินดินระเบิดเข้าไป ส่วนราชาเทวะทั้งสี่ดินแดนเทพกลับเสือกที่จะอยู่เฉยเหมือนตกลงกันไว้แล้ว ปล่อยให้เหล่าลูกศิษย์ไปโรมรันกันเอง

ที่สงบมากที่สุดกลับเป็นแผ่นดินเทพใต้ แต่แม้จะสงบมากที่สุด สี่ดินแดนเทพในนั้นก็ยังมีกระทบกระทงกันบ้าง ไม่สุขสันติเหมือนแต่ก่อนนี้

แผ่นดินเทพทั้งสี่สมุทร ความสงบสันติสุขที่ยาวนานถูกทำลาย เรื่องวุ่นวายในที่ต่างๆ รวมทั้งเรื่องแย่งตำแหน่งผู้สืบทอดนับวันยิ่งรุนแรงขึ้น พายุนั้น เมื่อเกิดขึ้นแล้วไม่ว่าใครก็ต้านทานไม่อยู่