บทที่ 1278 นายแห่งเทพมี่หมิง

แทบจะในเสี้ยวพริบตาที่คำพูดของนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองดังออกมา…เหนือดาวแม่ดั้งเดิม นอกผิวหนังของดวงดาวที่ขาดวิ่น อีกด้านหนึ่งของรอยแยกกาลอวกาศ จู่ๆ ก็มีดวงตามหึมา 1 ข้างปรากฏขึ้น!

ดวงตานี้ศักดิ์สิทธิ์ ใหญ่มโหฬาร!

รูม่านตาประกอบด้วยคลื่นวนสีทองหม่นที่กลืนกินแสงดาว และบนม่านตาเต็มไปด้วยลวดลายสีเงินแตกร้าว ดูแล้วน่าตกตะลึงอย่างยิ่ง

ยิ่งมีดวงดาวนับไม่ถ้วน สะท้อนหักเหเป็นเงาซ้อนแปลกประหลาดอยู่ในนั้น ราวกับว่าจักรวาลนับไม่ถ้วนและตลอดจนแดนดารามากมายล้วนเป็นเพียงแค่เงาสะท้อนของดวงตาดวงนี้เท่านั้น

ขณะเดียวกันก็มีคลื่นกระแสพลังงานต้นกำเนิดเทพที่เหมือนกับทางช้างเผือกเป็นทาง…เป็นทาง ไหลออกมาจากขอบตาล่าง ทุกที่ที่ผ่าน ความว่างเปล่าเดือดพล่านราวกับปรอทที่ถูกต้ม

และในตอนนี้ องค์ท่านกำลังมองดาวแม่ดั้งเดิมในรอยแยกผ่านจากรอยแยกกาลอวกาศ!

ภายใต้การจ้องมองขององค์ท่าน ภายในรอยแยกความว่างเปล่าที่ดาวแม่ดั้งเดิมตั้งอยู่เริ่มฉีกขาดและพังทลายลง

และผิวหนังขาดวิ่นของดวงดาวยิ่งส่งเสียงกังวานสะท้อนก้องราวกับกระจกแตกออกมาทันที กฎเกณฑ์ทั้งหมดที่อยู่ในนั้นเริ่มพังทลาย กลายเป็นพลังงานต้นกำเนิดที่บริสุทธิ์และไหลไปหาดวงตานี้

ไม่เพียงแค่ผิวหนังของดวงดาวเท่านั้นที่เป็นเช่นนี้ ดาวแม่ดั้งเดิมก็เป็นเช่นนี้ด้วยเช่นกัน กระทั่งว่ารวมไปถึงพลังของเทพเจ้าทั้งหลายที่ไหลไปหานายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองเพื่อสร้างคุณสมบัติเทพให้กับเขาอีกด้วย

ล้วนถูกดวงตานี้ดูดซับไปหมด!

ราวกับว่าดวงตาดวงนี้ได้กลายเป็นคลื่นวนที่กลืนกินทุกสิ่ง ทุกอย่างล้วนแตกสลายกลายเป็นจุดแสงระยิบระยับภายใต้สายตานี้

องค์ท่านกำลังตัดสารอาหารที่จำเป็นสำหรับการยกระดับของนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรอง!

ยิ่งจะลบอนาคตของนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองทิ้งไป!

ในขณะที่แสงรูม่านตาขององค์ท่านหมุนวน ก็พลันมีภาพเงาร่างในอนาคตของนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองเป็นฉากๆ ปรากฏขึ้นภายในนั้น

เงาร่างเหล่านี้บางภาพได้กลายเป็นเศษธุลีภายใต้สายตานั้น บางภาพก็ได้รับพลังพิเศษภายใต้การจ้องมองอันศักดิ์สิทธิ์นี้

นี่คือการขานตอบของจักรพรรดิเทพหย่งเหิงต่อนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรอง!

ดาวแม่ดั้งเดิมทั้งดวงส่งเสียงระเบิดกึกก้องทันที

ท้องฟ้าผิวหนังของดวงดาวเหี่ยวแห้งโรยรา สลายไปเป็นบริเวณกว้าง ฝนเลือดมหาศาลราวกับทางช้างเผือกหอบม้วนไปภายนอก กระทั่งว่าสีสันของดวงดาวแม่ก็กำลังถูกดึงออกไป กลายเป็นสีขาวซีด!

มิติก็บิดเบี้ยว กาลเวลาเกิดรอยร้าว ฝุ่นจำนวนนับไม่ถ้วนแหลกสลายไปในความว่างเปล่า ก่อเป็นฝุ่นดาวเจิดจ้าพร่างพรายกลุ่มแล้วกลุ่มเล่า แล้วสลายไปอย่างรวดเร็ว

ทุกอย่างอยู่ภายใต้การจ้องมองจักรพรรดิเทพหย่งเหิง ล้วนเริ่มหมุนย้อน

ร่างและวิญญาณของสวี่ชิงเกิดสัญญญาณของการแตกสลายด้วยเช่นกัน!

แต่การมีอยู่ของนามแท้จริง ก็พลันแสดงประโยชน์ขึ้นในเสี้ยวขณะนี้ ทำให้เขาเหมือนกับเรือเดียวดายในมหาสมุทรล่องลอยไปในพายุ ดิ้นรนสุดกำลัง

เซียนหลิงหวงที่อยู่ข้างๆ เขาสีหน้าซีดเซียวไปเช่นกัน

จนกระทั่งเสี้ยวขณะต่อมา ร่างที่ยิ่งใหญ่ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ข้างหน้าสวี่ชิงและเซียนหลิงหวง บดบังสายตาที่มาจากนอกพิภพให้พวกเขา

“สมแล้วที่เป็นนายแห่งเทพ”

ในยามที่เสียงสงบนิ่งดังมาจากปากของนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรอง องค์ท่านก็มายืนอยู่หน้าคน 2 คนที่มีความสำคัญที่สุดในชีวิตของตัวเอง มองไปยังท้องฟ้า

ประสานสายตากับจักรพรรดิเทพหย่งเหิง!

ทันทีที่สายตาประสานกัน แผ่นผลึกสีดำบนผิวร่างกายขององค์ท่านก็ล้วนสั่นสะเทือน เกิดรอยร้าวเล็กละเอียดนับไม่ถ้วน ปรากฏขึ้นราวกับว่าจะแตกสลาย

แม้แต่พลังจากพลังงานต้นกำเนิดเทพที่ไหลเวียนอยู่ในร่างขององค์ท่าน ภายใต้การประสานสายตานี้ก็หยุดชะงักไปชั่วคราวเช่นกัน

ราวกับว่ามีฝุ่นดาวทั่วท้องฟ้าพังทลายลงในความว่างเปล่า กลายเป็นเสียงเทพที่ดังก้องอยู่ในส่วนลึกของวิญญาณองค์ท่าน และอักขระทุกตัวกำลังกัดกินวิญญาณเทพขององค์ท่าน

“แบบนี้สิถึงจะสนุก!”

นายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองยิ้ม ตาที่ 3 บนหว่างคิ้วของเขา ในเสี้ยวขณะนี้มี อักขระคำสาปสีเลือดมากมายลอยอยู่ อักขระทุกตัวล้วนส่งเสียงครืนครั่นกึกก้องสะท้านสะเทือน

จากนั้นนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองได้ยกมือขวาขึ้นและควักมันออกมา

ดวงตาข้างที่ถูกองค์ท่านควักออกมา หลังจากที่ค้างอยู่ในฝ่ามืออยู่ 1 อึดใจ องค์ท่านก็สะบัดตาดวงนี้ออกไปยังท้องฟ้า

ทันใดนั้นแสงเรืองรองแห่งขั้วโลกนับไม่ถ้วน…ก็พลันปะทุออกมาจากดวงตานี้ ก่อตัวเป็นคลื่นกระแสน้ำบ้าคลั่ง!

โหมทะลักไหลบ่าไปยังท้องฟ้า

สวี่ชิงที่เห็นภาพเหล่านี้ก็หายใจหอบถี่ ตาดวงนี้ก่อนหน้านี้เขามองไม่เห็นเงื่อนงำอะไรมากนัก แต่ในตอนนี้ดวงตานี้พุ่งไปยังท้องฟ้า และในเสี้ยวขณะที่เปล่งแสงเรืองรองออกมา…

เขาก็จำได้แล้ว

นั่นคือแสงของผู้นำเซียนจี๋กวง ดวงตานี้…ก็คือมรดกของผู้นำเซียนจี๋กวง!

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ นี่คือดวงตาของผู้นำเซียนจี๋กวง เขาทิ้งดวงตานี้ไว้ให้กับบุตรชาย ในนั้นแฝงไว้ซึ่งธรรมนูญของเขา!

และในตอนนี้ จากการปะทุของแสงเรืองรองที่แปรเปลี่ยนมาจากลูกตา ท้องฟ้าดาวแม่ดั้งเดิมทั้งผืน ก็เกิดระลอกคลื่นเป็นวงกว้างขึ้นมา แล้วพลันแปรเปลี่ยนเป็นมหาสมุทรสีเขียวหยกที่ไหลอยู่

ไม่ใช่แค่สีแดงเท่านั้น!

แถบแสงหลากสีนับไม่ถ้วนก็ราวกับเทพผู้สร้างกวัดแกว่งสะบัดหมึกอย่าง น้ำตกแสงสี สีน้ำเงินคราม สีม่วงแดง และสีขาวเงินก็เดือดพล่านโหมทะลักในชั้นเมฆ

ลำแสงสีสันเหล่านี้ต่างพันเกี่ยวและปีนป่ายซึ่งกันและกัน ที่นอกดาวแม่ดั้งเดิมก็หลอมรวมตัวกันเป็นหลังคาโค้งผลึกกึ่งโปร่งแสง

ทุกชุ่นล้วนสกัดกั้นแสงเจิดจ้าที่มากพอจะทำให้วิญญาณเทพมอดไหม้ได้

เหนือมันยิ่งปรากฏเงามายาตาที่ 3 มหึมาดวงหนึ่งออกมาอย่างรางเลือน ประสานสายตากับจักรพรรดิเทพหย่งเหิงที่นอกรอยแยกกาลอวกาศ…

สายตาประสานกัน!

ความว่างเปล่าส่งเสียงคำรามเลื่อนลั่น

เสียงหนักทึบดังมาจากนอกรอยแยกกาลอวกาศ

บนพื้นผิวของม่านแสงสีเขียวหยกมีอักขระลึกลับมากมายปรากฏขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นยังมีชีพจรแสงผุดนูนขึ้นมาบนผิวของปราการกั้นแล้วขยับเต้นขึ้นมา สายฟ้าสีน้ำเงินเข้มแลบแปลบปลาบไปในช่องระหว่างลำแสง

ราวกับแปลงเป็นอสูรยักษ์ผลึกแก้วที่กลืนกินทุกสิ่ง ตัดแสงสายตาของการจ้องมองของจักรพรรดิเทพหย่งเหิง!

และแยกแสงให้กลายเป็นผีเสื้อแสงที่ก่อตัวขึ้นจากจุดแสง 7 สี

ผีเสื้อแสงที่ประกอบขึ้นจากพลังงานต้นกำเนิดเทพเหล่านี้ ภายใต้อาบย้อมจากแสงเรืองรองแห่งขั้วโลก ก็ได้กางปีกทอดยาวไปทั่วท้องฟ้า ใช้ความเร็วสูงสุดม้วนกระแส พุ่งตรงออกไปนอกรอยแยกกาลอวกาศ

สกัดกั้นสายตาจากจักรพรรดิเทพหย่งเหิงโดยสิ้นเชิง!

ขัดขวางการดูดซับขององค์ท่าน หยุดการรบกวนขององค์ท่าน!

นำผลกระทบทั้งหมดที่ถูกย้อน เขียนแก้ใหม่อีกครั้ง แก้ไขปรับปรุงอีกรอบ ทำให้อำนาจเทพที่หลงเหลืออยู่กลายเป็นช่วงหนึ่งของความผันผวนในแถบแสงเรืองรองแห่งขั้วโลก

นี่คือใช้แสงเรืองรองแห่งขั้วโลกที่ไม่มีที่สิ้นสุดประทับตราสัญลักษณ์อันรุ่งโรจน์ไว้บนท้องฟ้า!

เหมือนดั่งที่เจ้าของธรรมนูญนี้ในยามมีชีวิตอยู่ไม่อาจทนได้ที่บุตรชายอันเป็นที่รักจะต้องสืบทอดความเจ็บปวดทุกข์ทนที่ตนได้รับ ดังนั้นจึงปรารถนาที่จะตาย

หลังจากที่แตกดับไป…ก็ยังคงปกป้อง!

ภาพแต่ละฉาก…แต่ละฉาก นี้สั่นคลอนไปทั่วทุกสารทิศ เทพแท้จริงทั้งหมดนอกดาวแม่ดั้งเดิมต่างมีสัญชาตญาณของชีวิตผุดขึ้น เริ่มถอยหลังไป

และเนตรเทพที่อยู่นอกรอยแยกกาลอวกาศก็หมองหม่นลงในขณะนี้ ถูกผีเสื้อแสงมากมายมหาศาลบดบัง

เหลือเพียงพลังคุณสมบัติเทพที่หลอมรวมจนถึงช่วงสำคัญสุดท้ายบนดาวแม่ดั้งเดิมที่ถูกแสงเรืองรองแห่งขั้วโลกปกคลุม!

ปะทุขึ้นอย่างเต็มที่!

ในสายตาของสวี่ชิงและเซียนหลิงหวง นายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองในเสี้ยวขณะนี้ คุณสมบัติเทพที่อยู่ข้างหน้าเขาเปล่งประกายแสงที่ไม่เคยมีมาก่อน

และแผ่นผลึกสีดำที่ปกคลุมร่างกายขององค์ท่านกำลังกลืนกินแสงทั้งหมด และสะท้อนลวดลายนามแท้จริงออกมาบนเกล็ดทุกแผ่น

จนกระทั่งหลายอึดใจต่อมา บนแผ่นผลึกสีดำรอบๆ ตัวองค์ท่านลวดลายที่ประกอบขึ้นจากนามแท้จริงเหล่านั้นก็ดูเหมือนจะตอบสนองต่อเงื่อนไขทั้งหมด ในเสี้ยวพริบตานี้…ก็ราวกับสิ่งมีชีวิตเคลื่อนที่ไปมา!

รวมตัวกันที่หน้าอก วาดเค้าร่างคลื่นวนสีทองหมุนวนลูกหนึ่งขึ้นมาที่นั่น

ใจกลางคลื่นวน เส้นไหมสีทองเป็นเส้นๆ แผ่ขยายออกไป สอดประสานเชื่อมโยงกับคุณสมบัติเทพสีเลือดที่ลอยอยู่ข้างหน้าขององค์ท่าน!

ทำให้คุณสมบัติเทพที่เติบโตอย่างรวดเร็ว บนนั้นก็มีลวดลายเป็นทางๆ ที่เหมือนกับนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองปรากฏขึ้นด้วยเช่นกัน

เส้นไหมทุกเส้นในนั้นล้วนแฝงไว้ซึ่งพลังที่สามารถทำลายฟ้าดินได้

ยิ่งไปกว่านั้นในกระบวนการที่เส้นไหมสีทองสอดประสานเชื่อมโยงกับคุณสมบัติเทพ รูปลักษณ์ของนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองก็ได้หลุดพ้นจากลักษณะของผู้บำเพ็ญไปอย่างสิ้นเชิง

เปลี่ยนมาสูงใหญ่ยิ่งขึ้น ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้น มีลักษณะที่ไม่อาจพรรณาได้รางๆ !

โดยเฉพาะกระดูกสันหลังขององค์ท่านเหมือนจะเชื่อมต่อกับสายมิติของความเป็นจริงและมายา การสั่นสะเทือนทุกครั้งล้วนเกิดการสั่นพ้องของระบบดาวทั้งดวง

แปรเปลี่ยนเป็นเสียงเทพที่แพร่กระจายไปทั่วระบบดาว

“คุณสมบัติเทพสำเร็จ!”

ในเสี้ยวขณะต่อมา คุณสมบัติเทพข้างหน้าองค์ท่านเปล่งแสงเจิดจ้า!

ในเสี้ยวพริบตาที่สำเร็จอย่างสมบูรณ์ ฟ้าดินต่างสั่นสะเทือน จักรวาลคำรามก้อง แดนดาราเดือดพล่าน ระบบดาวที่ 4 ทั้งดวง…เกิดระลอกคลื่นความปั่นป่วนในทันที!

สรรพชีวิตทั้งหลายสั่นสะท้าน เหล่าเทพเจ้าทั้งหลายตกใจกลัว ทะเลความทรงจำเกิดคลื่นยักษ์ที่ไร้ขอบเขตสิ้นสุด

พลังงานต้นกำเนิดของจักรวาลทั้งใบล้วนแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นกระแสน้ำถล่มภูเขาล่มมหาสมุทร ทะลักโหมบ่า

ระบบดาวฤกษ์ทั้งหมดที่อยู่ในระยะนับร้อยล้านปีแสงต่างเหมือนฝุ่นผงที่ถูกดูดเข้าไปในคลื่นวน เริ่มยุบตัวไปยังดาวแม่ดั้งเดิมอย่างบ้าคลั่ง

ทั้งระบบดาวที่ 4 พลันมืดมิด

ภาพนี้สร้างผลกระทบที่ใหญ่หลวงนัก ต่อให้เป็นระบบดาวดวงอื่น ก็มีเทพเจ้าสัมผัสได้เช่นกัน สำแดงอำนาจเทพออันไม่สิ้นสุด ทอดสายตามองมาจากที่ไกลๆ

และตอนนี้ ระบบดาวที่ 4 ที่มืดมิด มีเพียงคุณสมบัติเทพที่มาจากนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองบนดาวแม่ดั้งเดิมเท่านั้นที่แผ่แสงสีแดงสดออกมา!

นั่นคือลูกบาศก์ที่ประกอบขึ้นจากอักขระสีแดงนับไม่ถ้วน แต่ละด้านเหมือนกระจก ล้วนสะท้อนถึงชะตากรรมสุดท้ายของสรรพสิ่ง สรรพชีวิต เทพเจ้าทั้งหลายในอารยธรรมต่างๆ ในระบบดาวที่ 4

นั่นคือ…อำนาจแห่งชะตากรรม!

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ นี่คือใช้กระจกเป็นธรรมนูญ ชะตากรรม…ที่ช่วงชิงมาจากราชาเทพทางนั้น!

จ้องมองคุณสมบัติเทพนั่น ในดวงตาของเซียนหลิงหวงก็เผยให้เห็นถึงความกังวลใจ นางรู้ว่าขั้นตอนที่สำคัญที่สุดมาถึงแล้ว

ส่วนสวี่ชิงที่อยู่ข้างๆ นาง ในเสี้ยวพริบตาที่เห็นชะตากรรมบนคุณสมบัติเทพ ในใจก็เกิดความมึนงงขึ้นมา

“นั่นคือ…อำนาจเทพของซ่างฮวง…” สวี่ชิงพึมพำ

ความเข้าใจถ่องแท้ผุดขึ้นมาในความรู้ความเข้าใจของเขาในเสี้ยวขณะนี้

……

ในเวลาเดียวกัน ในเสี้ยวพริบตาที่คุณสมบัติเทพของนายน้อยแห่งวังเซียนแสงเรืองรองก่อตัวขึ้น ในห้วงอวกาศลึกของระบบดาวที่ 4 ภายในแดนต้องห้ามแห่งนั้นที่รายล้อมไปด้วยฝุ่นสีแดง

บนแท่นบูชาที่กองขึ้นมาจากกระดูกเทพและแมลง ในโลงศพสัมฤทธิ์ที่ถูกโซ่ตรวนเทพนับไม่ถ้วนพันธนาการเอาไว้ รายล้อมไปด้วยหมอกแห่งความสับสนวุ่นวาย เสียงหัวเราะที่แหบแห้งบาดหูดังก้องขึ้นมาอีกครั้ง

“เป็นเช่นนี้นี่เอง…”

“หนานเคอ เจ้าสมแล้วที่เป็นผู้ที่ขโมยอำนาจเทพซ่างฮวงได้ แม้ว่าเจ้าจะผนึกข้าไว้จนถึงทุกวันนี้ แต่ก็ต้องบอกว่าเจ้าไม่ธรรมดาจริงๆ!”

“หากเรื่องนี้เจ้ารู้ตัวล่วงหน้า เช่นนั้นเจ้าจะต้องขัดขวางอย่างแน่นอน”

“แต่ผู้บำเพ็ญที่ใช้เซียนเลื่อนขั้นจนมาถึงระดับเดียวกับเรา ใช้ผลกรรมเวรของซ่างฮวงปกปิดการหยั่งรู้แห่งชะตากรรมของเจ้า ทำให้ความจริงปรากฏขึ้นก่อนการรับรู้ของเจ้า…”

“และเจ้าเองเดิมทีก็สามารถแก้ไขมันได้ แต่กลับเลือกที่จะปล่อยปละละเลย”

“เพราะ…นี่ก็เป็นโอกาสของเจ้าด้วยเช่นนั้นหรือ!”

“เจ้าจะอาศัยโอกาสนี้ให้เทพเจ้าทั้งหลายของระบบดาวที่ 4 เผชิญเคราะห์หลงเหลือของซ่างฮวงให้กับเจ้า!”

“นี่คือผลกรรมเวรจากการที่เจ้าฉวยโอกาสที่ซ่างฮวงผจญเคราะห์ ขโมยอำนาจบางส่วนมานำมาให้ บางทีตั้งแต่ตอนนั้นเจ้าก็ได้เริ่มเตรียมพร้อมสำหรับวันนี้แล้ว”

“ไม่รู้ว่า จักรพรรดิเทพที่อยู่ใต้การปกครองของเจ้าเหล่านั้นตอนนี้จะรู้สึกอย่างไร”

เสียงหัวเราะดังขึ้นเรื่อยๆ

ขณะเดียวกัน ในระบบดาวที่ 4 อันมืดมิด ในราชวงศ์เทพทั้ง 12 จักรพรรดิเทพทั้งหมดต่าง…เงียบนิ่ง

พวกองค์ท่านได้มองเห็นผลกรรมเวรอย่างชัดเจนแล้ว และรู้ทุกอย่าง ดังนั้นจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นและรวบรวมสัมผัสรับรู้ไปยังศาลเทพที่สูงส่งที่สุดในระบบดาวที่ 4

แม้แต่จักรพรรดิเทพหย่งเหิง ตอนนี้ก็ค่อยๆ หลับตาลงในตำหนักเทพขององค์ท่าน รวบรวมสัมผัสรับรู้ไปที่นั่น

เพียงแต่…ศาลเทพสูงส่งสูงสุดที่ราชาเทพประทับอยู่ แม้กระทั่งในตอนนี้ก็ยังคงไม่มีการตอบสนองใดๆ

……

ส่วนในระบบดาวที่ 5 ในตอนนี้กาลอวกาศกำลังแผ่ระลอกคลื่นปั่นป่วน

ในความว่างเปล่าที่สรรพชีวิตทั้งหลายไม่อาจหยั่งถึง เงาร่างของจอมเซียนก็กำลังเคลื่อนไปข้างหน้า

มือซ้ายของเขาสะท้อนภาพฉากที่ผู้นำเซียนจี๋กวงบุตรชายของเขาในยามมีชีวิตได้ขึ้นครองบัลลังก์ควบคุมโชคชะตา

มือขวาไหลรินไปด้วยเวลาพันปีที่ถูกลบทิ้งไปพร้อมกันในตอนนั้นด้วย

“เวลา มาถึงแล้ว”

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)