บทที่ 1282 ทำไมจะไม่กล้า!

ราชาเทพ

ในระบบดาวที่ 4 ถือเป็นผู้สูงส่ง

หลังจากองค์ท่านเงียบไปนาน สุดท้ายตอนนี้ก็ก้าวออกมาจากเรือนเทพช้าๆ

แสงบนฟ้าดาราเริ่มบิดเบี้ยว รัศมีสายฟ้าสีรุ้งนับไม่ถ้วนปรากฏ ถักทอเป็นบันไดมหึมากลางอากาศ ลอยมาด้านล่าง

ให้องค์ท่านย่างเหยียบ เดินลงมาทีละก้าว

ทุกก้าวทำให้ฟ้าดาราเกิดลวดลายคล้ายเครื่องเคลือบเปราะแตก ในรอยแยกเหล่านั้นเห็นภาพมายามากมาย

ในบางภาพสรรพสิ่งเริ่มย้อนกลับ ต้นไม้เก่าแก่เสียดฟ้าหดเป็นเมล็ด สิ่งมีชีวิตวัยฉกรรจ์ถอยกลับเป็นตัวอ่อน

ทั้งบางภาพดวงดาวเริ่มแห้งเหี่ยว กระทั่งดับสูญ เปลวไฟเจิดจ้าส่องฟ้าดาราจนแวววาว

ภาพเหล่านี้เผยความสง่างามขององค์ท่านเต็มที่

ทั้งระบบดาวที่ 4 ได้รับผลกระทบ

พวกเปราะบางร่างแตกเป็นเสี่ยงทันที ระเบิดเหมือนดอกบัวเบ่งบาน มันสมองกลายเป็นสะพานรุ้งเชื่อมขอบฟ้า

ศาลเจ้าทั้งหมดเกิดเสียงดังสะท้านฟ้าสะเทือนดิน แบกรับคุณสมบัติเทพสูงสุดไม่ไหว แปรสภาพตามสัญชาตญาณ เริ่มโปร่งแสง เปลี่ยนเป็นแก่นเทพเหลือบแสงสลัวช้าๆ

แม้แต่วงจรดาวทั้งกลางวันกลางคืนยังค้างแข็งเป็นผลึก

ทั้งมีสิ่งมีชีวิตเก่าแก่ซึ่งซ่อนตัวใต้ช่องว่างกาลเวลาทยอยขดตัวมาทางเรือนเทพ ตัวสั่นอย่างรุนแรง

ตอนนี้เหล่านายแห่งเทพก็ก้มศีรษะอันสูงส่งมาทางเรือนเทพ

สิ่งเหล่านี้คือการกราบไหว้!

ตอนนี้เหล่าเทพต่างจับจ้อง!

กระทั่งผู้สูงส่งก้าวลงมา สุดท้ายร่างยิ่งใหญ่เกินคาดเดา สรรพสิ่งไม่อาจสืบสัมผัสได้ทั้งหมดก็เผยตัวกลางฟ้าดารา

ร่างนั้นเกิดจากเงา 3 ล้านล้านทับซ้อนกัน!

รอบนอกสุดคือหมอกเศษซากทางช้างเผือกเวียนวน แสงแวววาวซึ่งยุบตัวเข้าด้านในควบรวมเป็นเงาคนทีละน้อย ทว่าชั่วพริบตายามใกล้ก่อตัวเป็นรูปร่างกลับระเบิดเป็นดาวนับหมื่นแสน

ผู้คิดมองหน้าองค์ท่านตรงๆ ได้แค่เห็นวังวนเมฆาดาราหดตัวอย่างต่อเนื่อง ทั้งแต่ละรอยพับเหมือนมีวัฏจักรของการเกิดกับดับสูญแฝงซ่อน

ในนั้นเปี่ยมความปั่นป่วนของพลังงานซึ่งฉีกทึ้งรอยแยกมิติ

มีแสงแผ่ซ่านเป็นครั้งคราว เปลี่ยนเป็นสะเก็ดดาวร่วงหล่นลงบนโลก กลายเป็นฟ้าดินที่เผ่าเทพอาศัยอยู่ แสงเทพทอดยาวพันล้านลี้

ใต้การสาดส่องของแสงนี้ สายลมพัดผ่านบนดวงดาวชะงักค้างทันที ชั้นเมฆนับไม่ถ้วนกลายเป็นกระจกสีดำขอบทอง ขณะเดียวกันอาวุธเหล่าทวยเทพมีของเหลวสีทองเข้มซึมออกมา!

ส่งเสียงคร่ำครวญ

อาวุธเทพที่เดิมควรคงอยู่นิรันดร์ ถึงกับเสื่อมสลายภายใต้พลังอำนาจเทพ

นี่ก็คือราชาเทพ!

เสียงเทพดังก้องทั่วระบบดาว ส่งผลต่อโองการเทพของสรรพสิ่ง

“ทางหล่อเลี้ยงวิสุทธิ์เทพ ไร้ขอบเขตเหลือคณา…ในที่สุดก็เปิดออก!”

“เส้นทางนี้ซ่อนอยู่ตรงส่วนลึกวิถีเทพดังคาด…”

เสียงไม่ได้ดังข้างหูเหล่าเทพ แต่ดังก้องเหมือนระฆังเปียนจงจากส่วนลึกในไขกระดูกของเหล่าองค์ท่าน!

เนื่องจากคำพูดทั้งหมดล้วนสิ้นความหมายเมื่อโองการเทพมาเยือน

สิ่งที่สรรพชีวิตกับเหล่าเทพได้รับตอนนี้ นั่นคือการเปลี่ยนแปลงกฎที่ประทับลงบนต้นกำเนิดจิตวิญญาณ

จากนั้น…ก็เริ่มพังทลาย

ด้วย 8 คำนั้นถือเป็นสิ่งต้องห้าม!

อิทธิพลต่อโลกภายนอกเหล่านี้ ถึงขั้นว่าไม่ใช่สิ่งที่ราชาเทพเจตนา

นี่เป็นเพียงผลกระทบเล็กน้อยเมื่อองค์ท่านมาเยือน แค่คลื่นสะเทือนที่แผ่ออกมา ทั้งเป็นเพียงประโยคเสริมท้ายขององค์ท่านเท่านั้น

แค่นี้ก็ทำให้ทั้งระบบดาวที่ 4 มีแนวโน้มว่าจะแปรสภาพเป็นสิ่งประหลาด

ไม่ว่าเป็นเทพแท้หรือนายแห่งเทพ… ต่อให้เป็นโลงศพในแดนต้องห้ามของห้วงอวกาศ… ตอนนี้ก็เงียบสงัดไร้สุ้มเสียง

ล่องลอยกลางวังวนโซ่อักขระเทพ

ตั้งแต่ต้นจนจบสิ่งที่ราชาเทพสนใจมีเพียงชายชราสวมรองเท้าฟางที่ยืนตรงหน้า

“การเคลื่อนไหวครั้งนี้ของเจ้า ข้าไม่ได้ขัดขวาง ตอนนี้…เจ้าจะขวางหรือไม่”

ราชาเทพเหลือบสายตามองชายชรา

นัยน์ตาชายชราฉายแววเลื่อนลอย สืบสัมผัสประตูดาราที่เปิดออกนอกดาวแม่ดั้งเดิม

จากนั้นค่อย…ส่ายศีรษะเล็กน้อย

ราชาเทพไม่เอ่ยวาจาอีก ยกมือซ้ายขึ้น

สิ่งที่ปรากฏบนฝ่ามือไม่ใช่ตะวันจันทราหรือแดนแรกกำเนิด แต่เป็น ‘ตัวตน’ บางอย่างที่เหนือกว่าวัตถุ

วงแสงทรงนัยน์ตานับไม่ถ้วนวูบไหวในนั้น

ในแต่ละวงแสงสะท้อนอารยธรรมร่วงโรจน์ต่างกันไป

นั่นคือสิ่งที่คนต่างระดับกับองค์ท่านไม่อาจเข้าใจได้…คุณสมบัติเทพสูงสุด!

ราชาเทพจ้องฝ่ามือ กำมือซ้ายช้าๆ จากนั้นค่อยก้าวไปข้างหน้า

ทุกย่างก้าวร่างมหึมาขององค์ท่านข้ามผ่านความไร้ขอบเขต ปรากฏตัวนอกดาวแม่ดั้งเดิม

ที่นั่นองค์ท่านไม่แม้แต่จะมองดาวแม่ดั้งเดิม ในสายตามีเพียง…ประตูดาราที่เปิดออก รวมถึงโลกสีเทาในประตูดารา

เขาไม่ลังเล เดิมนี่ก็คือโอกาสเพียงหนึ่งเดียวที่องค์ท่านเฝ้ารอมานาน!

องค์ท่านจึงก้าวเข้าไปในประตูดารา!

ไปตามหา…หนทางแห่งวิสุทธิ์เทพ!

ร่างมหึมาขององค์ท่าน พลังชวนประหวั่น ชั่วพริบตายามก้าวเข้าประตูดารา ประตูดาราดังครั่นครื้นทันที คล้ายกำลังต้านทานไม่ไหว

ทั้งมีการดิ้นรนจากวิถีเทพของระบบดาวที่ 4

แต่กลับเปล่าประโยชน์ ด้วยประตู…เปิดออกแล้ว!

ครู่ต่อมาร่างองค์ท่านจึงฝืนเข้าไปได้ พุ่งตัวไปทางหมอกควันตรงส่วนลึกในโลกสีเทานั่น

ด้วยการบุกเข้าไปอย่างรุนแรง ประตูดาราเลยแตกเป็นเสี่ยง พังทลายลงมา

สิ่งที่ดังก้องพร้อมเสียงพังทลาย นั่นคือเสียงครวญของวิถีเทพบนระบบดาวที่ 4

วิถีเทพเสื่อมถอย!

แต่ก่อนหน้านี้โซ่เหล็กที่ก่อตัวจากสัญลักษณ์ประตูดาราทอดยาวมาข้างนอก ตอนนี้แม้ว่าประตูดาราถล่ม โซ่เหล็กข้างในพังทลาย แต่ด้านนอกยังมีช่วงหนึ่ง…เชื่อมต่อกับดาวแม่ดั้งเดิม

ทะลวงผ่านความว่างเปล่าทั้งหมดชั่วพริบตา แม้แต่ดวงชะตาของระบบดาวที่ 5 ยังไม่อาจขวาง โดนมันทลายออกทันที ปรากฏบนเวิ้งฟ้าเหนือดาวแม่ดั้งเดิม

คล้ายอสรพิษยักษ์กลืนกินโลก พุ่งมาหานายน้อยจี๋กวงที่อยู่เบื้องล่าง!

นี่คือเรื่องไม่คาดฝัน!

อานุภาพกดดันจากโซ่เหล็กนี้ ทำให้ดาวแม่ดั้งเดิมสั่นสะเทือน เวิ้งฟ้าแตกละเอียด สวี่ชิงกับเซียนหลิงหวงสั่นไหวในใจ

นั่นไม่ใช่พลังอำนาจเทพ ทั้งไม่ใช่วิถีเซียน

นั่นคือสิ่งที่วิวัฒน์จากความลึกลับเก่าแก่ เหนือขอบเขตความเข้าใจ

คล้ายมหันตภัย

นายน้อยจี๋กวงตกสู่ช่วงวิกฤติ

“วิถีเซียนถือกำเนิดอย่างมีเกียรติ วิถีเทพตายอย่างมีเกียรติ…ยืมพลังเจ้ามาปลดเปลื้องคุณสมบัติเทพของข้าได้เร็วขึ้นพอดี!”

ภายใต้มหันตภัยร้ายแรงนี้ นัยน์ตานายน้อยจี๋กวงฉายแววเด็ดเดี่ยว ขณะพึมพำยังใช้มือขวาแทงเข้าดวงตา 2 ข้าง

ลากแสงทองตรงนัยน์ตาออกมาข้างนอก ก่อนตัดขาดกลางฝ่ามือ!

เบ้าตาเขาหลั่งเลือดเหมือนสายน้ำทันที

จากนั้นเขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ใช้กระดูกในตัวที่กำลังแปรสภาพตอนนี้ ตามหา…บัญญัติแท้จริงที่เกิดขึ้นช่วงวัยเด็กของเขากลับมา!

นั่นคือบัญญัติคันฉ่อง!

จากนั้นค่อยใช้บัญญัติดั้งเดิมของตน เข้ามาแทนดวงตา 2 ข้างที่เสียไป

ครู่ต่อมานัยน์ตาเขาจึงส่องสว่างอีกครั้ง!

ดวงตาฟื้นคืน!

นัยน์ตานี้ซ่อนคันฉ่อง สะท้อนเวิ้งฟ้าทั่วทิศ ขอเพียงธารดวงชะตาส่องสะท้อนในนั้น

ย่อมเหมือนเกิดขึ้นกับตัวเช่นกัน!

ทำให้ธารดวงชะตาถาโถมเข้าใส่

ท่ามกลางเสียงดังครั่นครื้น พลังดวงชะตาถักทอทั่ว ซ้อนทับกันและกัน!

ทำให้ตัวนายน้อยจี๋กวงระเบิดอานุภาพสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ผสานกับดวงชะตาระบบดาวที่ 5 ชั่วพริบตายามไม่แบ่งแยกจากกัน เสียงเขาพลันดังก้อง “สวี่ชิง ให้ของขวัญเจ้าอย่างหนึ่ง เจ้ากล้ารับหรือไม่”

สวี่ชิงได้ยินดังนี้ นัยน์ตาฉายแววประหลาด

ในใจเขาเดาออกว่าของขวัญที่นายน้อยจี๋กวงกล่าวถึงคืออะไร!

มีเพียงของขวัญเดียว หลังจากนายน้อยจี๋กวงเปลี่ยนจากเทพเป็นเซียนแล้วไม่อาจแตะต้อง!

นั่นก็คือ…สิ่งที่ชิงมาจากราชาเทพระบบดาวที่ 4 ยามนายน้อยจี๋กวงกลายเป็นนายแห่งเทพ…อำนาจเทพชะตา!

สวี่ชิงพอคาดเดาได้เพราะทราบสาเหตุที่ตนถูกราชาเซียนส่งมาที่นี่!

ในใจเขาจึงสั่นสะเทือนรุนแรง ลมหายใจกระชั้นถี่ทันที ส่งเสียงกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว

“แน่นอนว่ากล้ารับ!”

กฎกรรมของซ่างฮวง คนอื่นไม่กล้ารับ แต่ระหว่างสวี่ชิงกับซ่างฮวงผูกกฎกรรมลึกซึ้งนานแล้ว

ร่างแยกของเขาก็สร้างจากเลือดเนื้อของซ่างฮวง

ต่อให้อย่างแรกเป็นเพราะศิษย์พี่ใหญ่ขโมยมา อย่างหลังเกิดเพราะอาจารย์เลือกนำมาใช้ด้วยความไม่รู้

แต่ความจริงก็เป็นเช่นนี้ ถ้ารับอำนาจเทพมาเพิ่มจะเป็นอะไรเล่า

เมื่อนึกถึงตรงนี้ นัยน์ตาสวี่ชิงส่องประกาย

บนเวิ้งฟ้า นายน้อยจี๋กวงได้ยินคำตอบสวี่ชิงแล้วหัวเราะลั่น

ยกมือขวาคว้าเวิ้งฟ้า ดวงชะตาระบบดาวที่ 5 ถูกเขาชักนำมาทันที ควบรวมกลางฝ่ามือ… กลายเป็นดาบดวงชะตา!

จากนั้นค่อยอาศัยแรงสะเทือนของกระดูกภายในร่าง ใช้ความสามารถระดับนายแห่งเทพกับนายแห่งเซียนผสานกัน อาศัยสื่อนำเทพจากพิบัติเทพมาเชื่อมโยง เหวี่ยงดาบดวงชะตาใส่โซ่อักขระที่มาเยือน…

ดาบฟาดฟันออกไป!

เมื่อเหวี่ยงดาบนี้ เส้นชะตาทั่วระบบดาวที่ 4 เกิดรอยแยก เงาแสงอนาคตกับอดีตถักทอเป็นน้ำตกสีเลือด

ระบบดาวที่ 5 ปั่นป่วนเช่นกัน สรรพสิ่งต่างขานรับ

เมื่อดาบยาวปะทะกับโซ่เหล็ก…

เสียงเหมือนเบิกฟ้าผ่าปฐพีดังก้องดาวแม่ดั้งเดิมชั่วพริบตา กระทบทะเลความทรงจำ

เกิดคลื่นยักษ์ท่วมฟ้า

โซ่เหล็กสั่นสะเทือน!

นายน้อยจี๋กวงตัวสั่นรุนแรง ถอยร่นออกมา ในตัวเหมือนจักรวาลนับพันหมื่นระเบิดออก กายเนื้อโดนกรีดทึ้งเกิดรอยแผลนับไม่ถ้วน โลหิตเทวะกลายเป็นผลึกน้ำแข็งสีชาดลอยทั่วฟ้า

ทุกผลึกน้ำแข็งสะท้อนภาพยามเขาเปลี่ยนจากเซียนเป็นเทพก่อนหน้านี้

เมื่อดวงชะตากับโซ่เหล็กปะทะกัน ผลึกน้ำแข็งพวกนี้ละลายอย่างรวดเร็ว

ก่อตัวเป็นวารีแรกกำเนิดรากฐานของวิถีเซียน ซัดมาทางนายน้อยจี๋กวง

ชั่วพริบตายามเข้าตันเถียน ทะเลเทพของเขาเริ่มพังทลายก่อตัวใหม่ คุณสมบัติเทพซึ่งจมลงก้นสมุทรพลันลอยเด่น เส้นไหมนับไม่ถ้วนเชื่อมโยงกับนายน้อยจี๋กวง

ต้านพลังภายนอกที่มาเยือน!

เส้นไหมเหล่านี้คือกฎกรรม!

“ยังไม่พอ!!”

นายน้อยจี๋กวงกระอักเลือดสีเงินเหลือบทองออกมา มองเส้นไหมไร้สิ้นสุด หน้าตาเหี้ยมเกรียม

ตอนนี้นัยน์ตาเกิดลวดลายปลาคู่หยินหยาง

ตาซ้ายคือคุณสมบัติเทพรายล้อมด้วยเส้นกฎกรรม กฎเกณฑ์เจียนพังทลายของระบบดาวที่ 4 กระเพื่อมไหว

ตาขวาคือวังวนปราณเซียนเกิดใหม่ สะท้อนภาพสรรพสิ่งบนระบบดาวที่ 5

ทะยานตัวเข้าหาโซ่อักขระที่ฟาดลงมาอีกครั้ง!

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)