บทที่ 1296 ซ่างฮวงลืมตา!

ระลอกคลื่นที่ทำให้ระบบดาวที่ 4 ตลอดจน 36 ระบบดาวชั้นบนทั้งหมดสั่นสะเทือน ในเสี้ยวขณะนี้ แผ่ระลอกมาเบาๆ

ภายในรอยแยก แสงสีแดงฉานที่พวยพุ่งขึ้นในดวงตาของโครงกระดูกหลีจูก็ไหวระริกทันที ราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัด

หลังจากนั้น…ก็ถอยร่นไปอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจสิ่งใด ถอยไปข้างหลังทันที

แต่ก็ยังสายเกินไป

ระบบดาวชั้นบนทั้งหมด ในเสี้ยวขณะนี้ ตกเข้าสู่ความเงียบสงัดโดยสมบูรณ์!

ไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้าหรือผู้บำเพ็ญ จะเป็นสรรพสิ่งทั้งหลายสิ่งมีชีวิตทั้งปวง หรือจะเป็นดวงดาวนับไม่ถ้วน ทุกสิ่งทุกอย่าง ในเสี้ยวขณะนี้ ล้วนจิตใจว่างเปล่า

ราวกับว่ามีดวงตาคู่หนึ่งข้ามมิติมา เปลี่ยนตำแหน่งจากสถานที่มองในแต่เดิม มองมายัง…ท้องฟ้าดารา!

นั่นคือการจ้องมองที่เหนือกาลอวกาศ

นั่นเป็นเสี้ยวหน้ามหึมากลางอากาศ เหนือแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ในระบบดาวที่ 9 ซึ่งในขณะนี้…มันได้เงยหน้าขึ้นมาแล้ว

ลืมตาขึ้นโดยสมบูรณ์!

ดังนั้น ในระบบดาวที่ 4 ที่นอกรอยแยก ในร่องของรอยพับกาลอวกาศ รูม่านตาเคลือบทองข้างหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน

ในนั้นสะท้อนให้เห็นภาพทั้งหมดของรอยแยก

ในเสี้ยวขณะที่มองไป

โครงกระดูกหลีจูในรอยแยกหยุดชะงัก สั่นสะท้านอย่างไม่เป็นมาก่อน ถูกสายตานี้จ้องมองโดยตรง ร่างกายขององค์ท่านก็ส่งเสียงแหลมบาดแก้วหู วงแหวนเทพที่เหลืออยู่บนร่างก็ระเบิดออกต่อเนื่อง

ส่วนพลังปกปิดอำพรางต่อสติสัมปะชัญญะเทพที่ราชาเทพชราใช้กับองค์ท่าน ก็แตกสลายไปในตอนนี้ ทำให้ผู้นำเทพหลีจูสติฟื้นคืนกลับมา

เพียงแต่ในเสี้ยวพริบตาองค์ท่านฟื้นคืนสติกลับมา จิตใจขององค์ท่านก็ถูกความตายเข้าปกคลุม

พร้อมกับร่างขององค์ท่าน สลายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกลบออก ราวกับถูกความว่างเปล่ากลืนกิน

เสียงระเบิดราวกับการเสียดสีดังหวีดแหลมขึ้น บริเวณรอยแยกเกิดรอยร้าวอย่างใยแมงมุมขึ้นมา แผ่ลามไปอย่างรวดเร็ว อีกทั้งรอยร้าวทุกทางล้วนส่งเสียงสั่นที่คล้ายกับกระจกแตกออกมา

ทั้งมิติราวกับเปลือกไข่ที่ถูกอสูรตัวมหึมาแทะ ในเสี้ยวขณะนี้หลุดลอกออกไปเป็นชั้นๆ

พังทลายลงทันที

โซ่เทพเจ้าแต่ละเส้น…แต่ละเส้น ในนั้น ในตอนนี้ก็สั่นสะเทือนไปเช่นกัน อักขระเทพที่ปรากฏบนพื้นผิวของโซ่ก็ระเบิดออกต่อเนื่อง พังทลายลงโดยสมบูรณ์

ส่วนกาลอวกาศก็แผ่ระลอกคลื่นเช่นกัน ถูกบิดเบี้ยวไปอย่างไร้รูปร่าง

หลุมดำที่กำลังยุบตัวแต่ละหลุม…แต่ละหลุม กลายเป็นคลื่นวน ต่างปรากฏออกมาจากในความบิดเบี้ยวนี้

ฉีกกระชากห้วงกาลอวกาศที่อยู่ที่นี่ทั้งหมดอย่างบ้าคลั่ง อีกทั้งยังบังคับให้หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างไม่มีเหตุผล

ก่อตัวเป็นเงาเสมือนของโลกที่ไม่มีอยู่จริงแต่ละแห่ง…แต่ละแห่ง

ภาพนี้ทำให้สวี่ชิงที่ยังไม่ได้จากไปจากในปากรอยแยกนี้โดยสมบูรณ์ จิตใจเกิดคลื่นยักษ์สะท้านฟ้า

เขาเห็นอย่างชัดเจนว่าเงาเสมือนของโลกแห่งหนึ่งใบหนึ่งในนั้นมีเงาของตัวเองอยู่

ตัวเขาที่อยู่ในนั้น กำลังยกจอกดื่มกับเอ้อร์หนิว ส่วนสีหน้า…กลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกหวาดกลัว

ไม่ทันที่สวี่ชิงจะมองได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ห้วงกาลอวกาศภายในรอยแยกนี้ ก็เหมือนกับกระดาษเซวียนที่ถูกขยำ เศษเสี้ยวของเส้นเวลาที่แตกต่างกันก็เริ่มทับซ้อนไขว้กัน

เอ้อร์หนิวที่อยู่ในเส้นผมของสวี่ชิง ตอนนี้จิตใจปั่นป่วน เขาดูเหมือนจะเห็นตัวเองในวัยเด็กของชาตินี้ลอยปรากฏขึ้นในอากาศ แต่ในอีกเศษเสี้ยวหนึ่ง ร่างที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ของเขาในเวลาเดียวกันก็กำลังประสบกับความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากการที่วิญญาณแตกสลาย

และความรู้สึกต่างๆ ก็หลอมรวมมาที่เขาและปะทุขึ้น

ความสับสนที่ก่อตัวขึ้น พลิกกลับตาลปัตรทุกสิ่ง

สวี่ชิงทางนั้นในใจก็สั่นสะท้านบ้าคลั่งเช่นกัน ธรรมนูญของเขากับกาลอวกาศที่ความปั่นป่วนไม่อาจควบคุมได้ในตอนนี้ มีความสอดคล้องกัน ในคลื่นวนเวลาที่ปั่นป่วนวุ่นวาย เขามองเห็นอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของตัวเอง

ร่างแยกนับไม่ถ้วนกำลังทำการเลือกที่แตกต่างกัน แต่ทุกการเลือกล้วนก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในจักรวาล

ภาพฉากเหล่านี้ ทำให้ธรรมนูญของเขาแผ่ระลอกอย่างรวดเร็ว

และภาพฉากที่แปลกประหลาดยิ่งกว่านั้น ก็ปรากฏขึ้นในตอนนี้เช่นกัน

เห็นเพียงในเศษเสี้ยวหนึ่ง บนกระดูกเทพที่กองเป็นแท่นบูชาของที่นี่ ก็มีกิ่งก้านที่มีลักษณะอย่างผลึกแก้วงอกออกมา และกลายเป็นต้นผลไม้แต่ละต้น…แต่ละต้น ไปอย่างรวดเร็ว

เพียงแต่ผลที่ออกมา กลับเป็นสวี่ชิงและเอ้อร์หนิวขนาดจิ๋วมากมาย

เอ้อร์หนิวขนาดจิ๋วบนกิ่งก้านหนึ่งพลันหันหน้ามา ยิ้มแปลกประหลาดให้กับร่างจริงของตัวเขา

ในเสี้ยวพริบตาที่เห็นรอยยิ้มนี้ หูซ้ายของสวี่ชิงก็ถูกบาด เลือดที่ไหลซึมออกมาผสมไปกับฝุ่นกาลอวกาศที่อยู่ข้างๆ แข็งตัวเป็นน้ำค้างแข็งทันที และจากในเสียงน้ำแข็งค้างนั่น เขาก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของตัวเองในอีก 3 อึดใจให้หลังแว่วมา

นี่คือเสียงที่หลงเหลือจากอนาคต

กาลอวกาศ ปั่นป่วนวุ่นวาย

ส่วนโลงศพสัมฤทธิ์ที่อยู่ที่ไกล ในการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เป็นชุดนี้ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

คล้ายว่าจะต่อต้าน

จะเห็นว่าลวดลายบนชั้นนอกของโลงศพกำลังแตกสลาย เผยให้เห็นในชั้นตรงกลางไหลเวียนไปด้วยพลังงานต้นกำเนิดเทพ ที่เป็นของเหลว

และพลังงานต้นกำเนิดเทพก็กำลังสลายไป มือแห้งเหี่ยวขาวซีดนับไม่ถ้วนที่แฝงด้วยความเก่าแก่โบราณ ยื่นออกมาจากในนั้น ดิ้นรนไปข้างนอก

แต่ภายใต้สายตาที่อยู่นอกรอยแยก มือเหี่ยวแห้งก็กลายเป็นเถ้าธุลีไปหมด

จนกระทั่งเสี้ยวอึดใจต่อมา โลงศพที่สั่นสะเทือนนั่นก็พลันเปล่งแสงสีขาวเจิดจ้าออกมา จากนั้นก็มีเสียงสนั่นหวั่นไหวระเบิดดังขึ้น

โลงสัมฤทธิ์แหลกสลายระเบิดออก!

เศษชิ้นส่วนกลายเป็นเหยี่ยวสัมฤทธิ์นับล้านตัว บินกระจายออกไป

เงาร่างผุพังร่างหนึ่ง พุ่งออกมาจากในนั้น!

มองไม่เห็นหน้าตาที่ชัดเจน ทำได้เพียงในขณะที่สัมผัสได้ถึงความเน่าเปื่อยขององค์ท่าน ก็เห็นแถบแสงราวกับแม่น้ำสีทองไหลเวียนอยู่รอบๆ เงาร่างนี้ และแสงของแถบแสงก็กะพริบวูบวาบไปด้วยคุณสมบัติเทพสูงสุด

อีกทั้งในเสี้ยวขณะที่ปรากฏตัว องค์ท่านก็ไม่ได้หยุดแม้แต่น้อย และไม่มีเสียงเทพด้วยเช่นกัน ทว่ากลับมุ่งหน้าไปยังที่ไกลใช้ความเร็วสูงสุดของตัวเอง ทะลวงมิติหนีไป!

ในเสี้ยวพริบตานี้ ผู้มีสถานะสูงสุดใน 36 ระบบดาวทั้งหมดต่างจิตใจเกิดระลอกคลื่นอารมณ์ ต่างจ้องมองที่นี่ และพื้นที่รอยแยกนี้ ในนั้นกาลอวกาศวุ่นวายปั่นป่วน มิติยุบตัวพังทลายอย่างต่อเนื่อง

ทุกสิ่งทุกอย่าง กำลังสลายไป

แม้แต่สวี่ชิงทางนั้นจะมีผลกรรมเวรของซ่างฮวงอยู่ อีกทั้งยังรอดตายมาได้หลายครั้งภายใต้การลืมตาขององค์ท่าน แต่ความวุ่นวายปั่นป่วนของกาลอวกาศที่นี่ สำหรับเขาก็อันตรายเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน

ไม่สามารถหลบหนีออกไปได้เลย

ขณะเดียวกัน หลุมดำคลื่นวนแต่ละหลุม…แต่ละหลุม เหล่านั้นที่ปรากฏขึ้นที่นี่ล้วนเป็นต้นกำเนิดของความปั่นป่วนวุ่นวายของกาลอวกาศ

สวี่ชิงรู้ว่า หากตัวเองถูกดึงเข้าไป ก็ยากที่จะหลบหนีอย่างแน่นอน จะต้องติดอยู่ภายในนั้น

แต่โชคดีที่ธรรมนูญของเขามีแนวคิดของกาลอวกาศ ยิ่งมีพลังของผสานจักรวาลซ้อนกาลเวลาด้วย นี่พอจะทำให้สามารถดิ้นรนและท่องไปในความปั่นป่วนผิดปกติและความบิดเบือนนี้ได้

เพียงแต่ทั้งร่างกายและวิญญาณ ต่างอยู่ในสภาวะที่สูญเสียการควบคุม ถูกฉุดกระชากในห้วงกาลอวกาศที่บิดเบี้ยวนี้ เสียงร้องโหยหวนของเอ้อร์หนิวที่ข้างหูก็กลายเป็นเลือนรางมายา

กระทั่งร่างกายสวี่ชิง บางส่วนได้กลายเป็นอนุภาคแสงแล้ว ราวกับจะรวมเป็นหนึ่งเข้ากับความวุ่นวายปั่นป่วนของที่นี่

ส่วนเอ้อร์หนิวทางนั้นก็ตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน ร่างกายกำลังสลายไป มีเพียงฟันที่กัดเส้นผมของสวี่ชิงไว้แน่น แต่นี่ก็ไม่ขัดขวางการร้องโหยหวนของเขา

และเศษชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนที่พุ่งออกมาจากการระเบิดของโลงศพก่อนหน้านี้ ตอนนี้มีชิ้นหนึ่งถูกกระแสความปั่นป่วนดึงดูดมา ชนเข้ากับร่างของสวี่ชิง แหวกเลือดเนื้อ ฝังเข้าไปในร่างกาย เลือดก็สาดกระเซ็นไปทั่ว

สวี่ชิงไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ เขารู้ว่าที่นี่ไร้ระเบียบโดยสิ้นเชิงแล้ว อีกทั้งพังทลายอย่างต่อเนื่อง ใกล้จะกลายเป็นความว่างเปล่าแล้วเต็มที อันตรายเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน

ในช่วงวิกฤตอันตรายนี้ สวี่ชิงจิตใจพลันเกิดระลอกคลื่นอารมณ์ขึ้น

“ภาพนี้ดูเหมือนเคยเกิดขึ้นมาก่อน!”

สมองของสวี่ชิงสั่นสะเทือน เขาพลันนึกถึงตอนที่อยู่ห้วงมายาของเทพเจ้าแห่งความทุกข์ทนในตอนนั้น ตัวเองเผชิญกับการไล่ล่าสังหารจากเทพเจ้า ถูกบีบจนหมดหนทาง ทำได้เพียงต้องเข้าไปในกระแสความปั่นป่วนของกาลอวกาศ และหาวาสนาเซียนคิมหันต์ได้เจอภายในนั้น

และภาพฉากในตอนนี้ แม้จะไม่เหมือน แต่ก็คล้ายคลึงกัน

“ภาพมายาของเขาแฝงซึ่งความจริง…หรือว่า…”

คิดถึงตรงนี้ สวี่ชิงก็เงียบไปชั่วขณะ หลังจากนั้นดวงตาก็เผยความเด็ดเดี่ยว ควบคุมธรรมนูญของเขาให้กลายเป็นเส้นไหมมากมาย ปกคลุมตัวเอง ถักทอเป็นรังไหม

หลังจากนั้น ก็พุ่งตรงไปยังหลุมดำคลื่นวนลูกหนึ่ง

เข้าสู่กระแสความปั่นป่วนของห้วงกาลอวกาศ!

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)