ตอนที่ 1457 : ไข่มุกแห่งทะเลทองคำ

ในตอนที่เข้าไปใกล้ หลัวเฟิง ได้เปลี่ยนจากหินกลับเป็นร่างมนุษย์ในเกราะเงิน มันมีปีก 5 คู่นที่หลังของเขา สายตาของเขาไม่ได้ดูต่างไปจากเดิม ไม่มีใครทำให้การตัดสินใจในการฆ่า แบ๊ดดี้ ของเขาเปลี่ยนไปได้!

แบ๊ดดี้ เป็น อสูรทลายมิติ ที่แข็งแกร่งที่สุด ถ้า หลัวเฟิง ฆ่า แบ๊ดดี้ ได้ มันก็จะใช้เวลานานกว่าที่ อสูรทลายมิติ ระดับ 6 จะเกิดมาซึ่งนั่นจะเป็นการยื้อเวลาให้กับเผ่าในทะเลจักรวาลออกไปอีก

“ข้าต้องฆ่า แบ๊ดดี้!” หลัวเฟิง มีเป้าหมายเดียวในหัวคือต้องฆ่า แบ๊ดดี้!

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

หลังจากที่เทเลพอร์ทมากกว่า 100 ครั้ง สุดท้ายเขาก็รู้สึกได้ถึงคลื่นการเทเลพอร์ท

“มันอยู่ตรงนั้น!”

หลัวเฟิง มุ่งหน้าเข้าไปหาคลื่นนั้น เขาปิดกั้นมิติเพื่อไม่ให้ใครเทเลพอร์ทและหนีออกไปได้

****

แบ๊ดดี้ เพิ่งจะเข้าระดับ 5 และเต็มไปด้วยพลังงาน มันกำลังจะไปจัดการกับ อสูรทลายมิติ ระดับ 4 มันถึงกับพยายามจำกัดการเทเลพอร์ทของตัวเองให้ไกลเหมือนกับที่เคยทำได้ตอนที่อยู่ระดับ 4

อยู่ๆ แบ๊ดดี้ ก็รู้สึกได้ถึงคลื่นพลังที่เข้ามาหาตัว จากนั้นมิติรอบตัวก็ถูกปิดกั้น

“หือ?”

ต้นกำเนิดคลื่นพลังนี้ไม่ได้มีตัวตนของ อสูรทลายมิติ ซึ่งหมายความว่ามันไม่ใช่ อสูรทลายมิติ ที่เข้ามาหาตัวมัน ปรากฏว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตจากเผ่าในทะเลจักรวาล

คนจากทะเลจักรวาลได้เข้ามาที่เขตหลักโดยไม่มีใครรู้งั้นรึ?

และก็พุ่งเข้าหา แบ๊ดดี้ โดยตรงด้วย?

รึว่ามันจะเป็นเรื่องบังเอิญ?

มันมี อสูรทลายมิติ เกือบ 10 ล้านตัวในนี้และพวกมันต่างก็มั่นใจในตัวเอง ถ้าพวกมันไม่ต้องการให้ อสูรทลายมิติ ตัวอื่นหามันพบ มันก็แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะวิ่งเข้ามาหา แบ๊ดดี้ เองแบบนี้

“มันคงเป็น หลัวเฟิง” แบ๊ดดี้ พูดขึ้น “มีแค่เขา เขาทำให้ โมโลซ่า กลายเป็นทาส และตอนนี้เขาก็รู้ว่า อสูรทลายมิติ อยู่ที่ไหนกันบ้าง” แบ๊ดดี้ มีความคิดมากมายโผล่มาในหัว “ใครกันแน่?”

แบ๊ดดี้ รู้ว่าตัวเองไม่อาจจะเทเลพอร์ทได้ มันหงุดหงิด มันไม่ได้เร่งรีบและมองไปยังคลื่นพลังที่เข้ามาหาตัวมัน

ไกลออกไปชายเกราะเงินยืนอยู่ในมิติ ปีกทั้ง 5 คู่กางออกและเขาก็มองมายัง แบ๊ดดี้ ด้วยสายตาแบบหมาป่ามองแกะ!

“เจ้าคืออันดับหนึ่งในทะเลจักรวาล ทางช้างเผือก งั้นรึ?” แบ๊ดดี้ ถามขึ้นมา

แบ๊ดดี้ ตกใจอย่างมากเมื่อเข้าสู่ระดับ 5 มันรู้สึกได้ถึงจุดกำเนิดแห่งการทำลาย พลังของมันเพิ่มขึ้นและตอนนี้มันก็แสร้งทำเป็นว่าอยู่ระดับ 4 ด้วยการเทเลพอร์ทในระยะทางที่สั้นกว่าเดิม

ระดับ 5 แทบจะเป็นพลังชั้นสูงสุดในระดับการพัฒนาของ อสูรทลายมิติ เทียบกับระดับ 6 แล้ว ระดับ 5 ไม่ได้มีหมื่นร่างและไม่อาจจะสู้ได้นานนักแต่นอกจากนั้นแล้วพวกมันไม่ได้มีจุดอ่อนมากนัก

หลัวเฟิง เปิดปากพูด “แบ๊ดดี้?”

“เจ้ารู้จักข้าด้วยรึ?” ตาทั้งสองข้างของ แบ๊ดดี้ มีแสงเป็นประกายขึ้นมา “ดูเหมือนว่า โมโลซ่า จะบอกเจ้าเรื่องข้าและเจ้าก็แอบเข้ามาที่นี่ได้โดยที่ อสูรทลายมิติ ตัวอื่นไม่รู้ เจ้านี่น่าประทับใจจริงๆ…แม้แต่ข้าเองก็ไม่รับรู้ถึงเจ้า เมื่อเจ้าแสดงตัวแล้ว ดูเหมือนว่าเจ้าจะมาที่นี่เพื่อข้าโดยเฉพาะ”

“ถูกต้อง” หลัวเฟิง พยักหน้า

บทสนทนาอาจจะดูเป็นกันเองแต่ หลัวเฟิง ก็ยังคงสังเกตร่างกายของ แบ๊ดดี้ อยู่

แบ๊ดดี้ ไม่กลัวเลยรึ?

ความสงบของมันทำให้การระวังตัวของ หลัวเฟิง เพิ่มมากขึ้น โมโลซ่า ได้บอกข้อความกับ อสูรทลายมิติ ทุกตัวก่อนที่จะตกเป็นทาส ปรากฏว่า อสูรทลายมิติ ระดับ 4 นั้นไม่ใช่คู่มือของ หลัวเฟิง การเผชิญหน้ากับศัตรูที่มันไม่อาจจะรับมือได้นั้น มันควรจะลนลานหรือไม่ก็โจมตีก่อน แต่ แบ๊ดดี้ นี้ใจเย็นแปลกๆ

“ข้าต้องตามหาเจ้าในอนาคตอยู่แล้วแต่เมื่อเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว ข้าจะ…” ตาของ แบ๊ดดี้ เปล่งประกายความบ้าคลั่งออกมา

“เป็นข้าต่างหากที่จะฆ่าเจ้า!” หลัวเฟิง ตะโกน

ฮ่ง!

ปีกทั้ง 5 กางออกและในเวลาเดียวกันพลังอมตะก็ได้หลอมรวมกับปีกซื่อหวู๋ ยังคงใช้คู่มือ 3 อันแรกของ วูดูเหมย แม้แต่ในโลกแห่งจิน การเผาขั้น 3 ที่ระดับเทพแท้จริงก็ถือว่าเป็นขีดจำกัด หลัวเฟิง ได้ใช้ขั้น 3 การสลักของปีกซื่อหวู๋ด้วยพลังอมตะของเขา

อยู่ๆ พื้นที่หลายปีแสงก็ครอบคลุมไปด้วยหมู่เมฆ มันคือแค่คิดก็สร้างมิติ!

พลังผูกมัดได้เข้าโจมตี แบ๊ดดี้ ทันทีแต่มันกลับหัวเราะออกมา

“ฮ่า ฮ่า! เจ้าใช้ท่านี้เพื่อกักพลังของ โมโลซ่า ในการใช้ทางเดินส่วนแสงงั้นรึ? หืม…มันเพียงพอที่จะจัดการกับ อสูรทลายมิติ ระดับ 3 แต่มันเป็นเรื่องตลกสำหรับข้า!”

เช้ง!

แสงพร่ามัวกัดกร่อนพื้นที่ของแค่คิดก็สร้างมิติ แสงนั้นแข็งแกร่งกว่า มันยังคงบังคับให้พื้นที่ของแค่คิดก็สร้างมิติถอยออกไป

“หือ?” หลัวเฟิง อึ้ง “ขอบเขตส่วนแสงทรงพลังแบบนี้ได้ยังไง? ขอบเขตส่วนแสงของระดับ 4 น่าจะอยู่ระดับเดียวกับแค่คิดก็สร้างมิติของข้า แบ๊ดดี้ เข้าถึงระดับ 5 แล้วรึ?”

แม้ว่าจะเป็นท่าเดียวกันแต่ขอบเขตส่วนแสงต่างออกไปตอนที่ถูกใช้โดยระดับ 5

เมื่อคู่ต่อสู้อยู่ระดับ 4 พลังของเทคนิคนี้ขึ้นกับส่วนในตัว อสูรทลายมิติ และระดับ 5 ก็มีส่วนนั้นที่เหนือกว่า

“ไม่แปลกใจเลย …..มันคือ แบ๊ดดี้ มันได้เข้าสู่ระดับ 5 แล้ว” เสียงของ หลัวเฟิง เย็นชาแต่มันก็ดังไปถึงหลายปีแสง

“ฮ่า ฮ่า! ไม่แปลกใจเลยว่าเจ้าเป็นอันดับหนึ่งในทะเลจักรวาล เจ้าสรุปได้ว่าข้าเข้าถึงระดับ 5 ได้เร็วแบบนี้” แบ๊ดดี้ หัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย

หลัวเฟิง รู้จาก โมโลซ่า ว่า แบ๊ดดี้ นั้นหยิ่งทะนงและใจแข็ง

“ข้าเข้าสู่ระดับ 5 จริงแต่เมื่อเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว เจ้าก็เท่ากับมาฆ่าตัวตาย! ทักษะมิติและเวลาของเจ้าไม่อาจจะเทียบกับขอบเขตส่วนแสงของข้าได้ ครั้งนี้….”

แต่อยู่ๆ แบ๊ดดี้ ก็อึ้งเมื่อไข่มุกได้ลอยออกมาจากฝ่ามือ หลัวเฟิง เปล่งแสงสีทองออกมา ไข่มุกสีทองลอยอยู่เหนือหัว หลัวเฟิง และพลังอมตะที่เผาไหม้ก็หลอมรวมเข้ากับมัน ไข่มุกนั้นได้เปลี่ยนเป็นคลื่นสีทองที่กว้างใหญ่

ฮัวะ! ฮัวะ! ฮัวะ!

คลื่นสีทองปรากฏขึ้นในพื้นที่ที่ หลัวเฟิง และ แบ๊ดดี้ อยู่ คลื่นสีทองและแค่คิดก็สร้างมิติได้เพิ่มพลังให้กันเองและพลังนั้นก็ปะทุเพิ่มขึ้น พวกมันได้สยบขอบเขตส่วนแสงของ แบ๊ดดี้ บังคับให้ท่านั้นต้องถอยกลับไป

ไข่มุกนี้คือไข่มุกแห่งทะเลทองคำ มันคือสมบัติล้ำค่าที่ หลัวเฟิง ได้มาจากโลกแห่งจิน

สมบัติเครื่องจักรขอบเขตที่ถูกใช้โดยเทพแท้จริงมิติ มันเป็นแค่สมบัติทั่วไปสำหรับเทพแท้จริงมิติและเทพแท้จริงมิติขั้นกลางก็สามารถใช้มันได้แล้ว ขีดจำกัดของสมบัติเทพแท้จริงนั้นคืออยู่ที่ขั้น 9 เท่านั้น ตอนที่ หลัวเฟิง เข้าใจการพัฒนาของความปั่นป่วน เขาก็ก้าวข้ามขีดจำกัดนั้นได้ เขาสามารถใช้พลังเทียบเท่ากับเทพแท้จริงมิติทั่วไปได้!

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงได้ใช้ไข่มุกแห่งทะเลทองคำ อันที่จริงต่อที่ หลัวเฟิง ได้แลกคะแนนกับสมบัติในโลกแห่งจิน เขาก็ยังทำการแลกสมบัติเป็นคะแนนด้วย เขาได้รับสมบัติมากมายที่เขาใช้พลังมันได้เต็มที่และเข้าใจมัน ถ้าเขาไม่อาจจะใช้มันได้ เขาก็จะทำการแลกมัน มันก็เหมือนกับเทพวูฉีซึ่งเป็นหนึ่งในสมบติเทพแท้จริงเครื่องจักรและมี 3 ระดับ 3 ระดับนี้บ่งบอกว่ามันยากที่จะใช้ได้มากกว่าสมบัติเครื่องจักรระดับเทพแท้จริงมิติ

“การสลักระดับ 3 ของปีกวูฉีนั้นค่อนข้างเรียบง่าย” หลัวเฟิง ถอนหายใจ “ข้าสามารถใช้มันได้ตอนที่ข้าเป็น เจ้าแห่งจักรวาล และแม้แต่เทพแท้จริงทั่วไปก็สามารถใช้มันได้ นอกจากนี้ปีกซื่อหวู๋ของข้าก็ไม่ได้มีจุดกำเนิด ดังนั้นท่านี้จึงอ่อนแอกว่าขอบเขตส่วนแสง”

ยิ่งเทคนิคระดับสูงเท่าไหร่ มันยิ่งทรงพลังเท่านั้น แค่คิดก็สร้างมิติทั่วไปนั้นด้อยกว่าของ หลัวเฟิง อย่างมาก โชคร้ายที่ระดับ 4 ของปีกซื่อหวู๋อย่างก่อตั้งจักรวาลด้วยความคิดนั้นซับซ้อนเกินไปที่ หลัวเฟิง จะใช้มันออกมาได้ ถ้าเขาเข้าใจมันและใช้พลังที่แท้จริงมันออกมาได้ เขาก็จะใช้พลังออกมาได้มากกว่าตอนนี้อย่างมาก

ไข่มุกแห่งทะเลทองคำนั้นซับซ้อนกว่าแค่คิดก็สร้างมิติ มันถูกใช้ได้แค่โดยเทพแท้จริงมิติและมันเป็นสมบัติระดับสูงสุดที่ หลัวเฟิง สามารถใช้ได้ มันคือสมบัติกลไก แม้ว่ามันจะไม่ได้โดดเด่นเท่ากับปีกซื่อหวู๋แต่มันก็ยังทรงพลังมากกว่าแค่คิดก็สร้างมิติ

****

ทะเลทองคำและแค่คิดก็สร้างมิติได้กดดันขอบเขตส่วนแสง

เฮ่ง!

แบ๊ดดี้ ฮึดฮัดออกมา ขอบเขตส่วนแสงตอนนี้เล็กจนเป็นชั้นหุ้มตัวบางๆ ถึงจะแบบนั้นแต่ชั้นนี้ก็หนาและสามารถป้องกันการโจมตีให้กับ แบ๊ดดี้ ได้

“ทางช้างเผือก” แบ๊ดดี้ ฮึดฮัดออกมา “สมบัติทั้งหมดที่เจ้ามี เจ้าได้ขัง โมโลซ่า ไว้ในหอคอยดวงดาวและสุดท้ายเจ้าก็ทำให้มันเป็นทาส หากไม่มีสมบัติของเจ้า เจ้าก็ไม่อาจจะทำแบบนั้นได้”

สิ่งที่ แบ๊ดดี้ พูดนั้นคือความจริง หลัวเฟิง ได้ใช้แค่คิดก็สร้างมิติ, พลังของการสยบและพลังของจุดกำเนิดจักรวาลย่อยในการสยบไม่ให้ โมโลซ่า ระเบิดตัวเอง

“ข้าได้ยินมาว่าเจ้ามีร่างมหาสมุทร” แบ๊ดดี้ พูดขึ้น

ตอนที่มันพูด แสงสีดำ ได้ยิงออกมาล้อมรอบตัว หลัวเฟิง เอาไว้ มันเร็วจน หลัวเฟิง ไม่อาจจะหลบได้ เส้นแสงสีดำ ห่อหุ้มตัว หลัวเฟิง ไว้เป็นรังไหม

“แต่เจ้าก็เป็นแค่มนุษย์” แบ๊ดดี้ พูดขึ้น “และเจ้าก็เป็นเทพแท้จริงซึ่งหมายความว่าเจ้ามีแค่ร่างมนุษย์อย่างเดียว เจ้าอาจจะเสียร่างมหาสมุทรไป ไม่จำเป็นที่ต้องมาสู้กับเจ้า ที่ข้าต้องทำก็แค่เผาพลังอมตะของเจ้า!”

แบ๊ดดี้ มองไปที่รังไหมแล้วยิ้มออกมา “อสูรทลายมิติ สามารถใช้พลังที่ต่างจากระดับ 4 แม้ว่าจะใช้ท่าเดียวกันก็ตาม เมื่อพลังข้าบริสุทธิ์และทรงพลังกว่า พลังของส่วนนั้นของข้าก็แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก”

ชี่! ชี่! ชี่!

หลัวเฟิง ไม่ได้พยายามจะออกมา เขากลับเริ่มเผาพลังอมตะใส่รังไหม พลังอมตะและพลังของ อสูรทลายมิติ นั้นเผากันเอง

“เจ้าอยากแข่งเรื่องพลังอมตะงั้นรึ?” หลัวเฟิง พูดขึ้น

เขายิ้มออกมา เขาสามารถเปลี่ยนพลังอมตะเป็นพลังของ อสูรทลายมิติ ได้อย่างง่ายดาย กลับกันแล้วศัตรูไม่อาจจะทำแบบนั้นได้แต่เขาเลือกที่จะทำแบบนี้แทน

ตามที่ โมโลซ่าบอก พลังของ อสูรทลายมิติ ระดับ 5 เทียบได้กับเทพแท้จริงที่สูง 100 ล้านกิโลเมตร หลัวเฟิง คิด แต่มันก็ยังน้อยกว่า 1 ในล้านล้านของข้า