ตอนที่ 1477 : การต่อสู้อันรุนแรง

อสูรทลายมิติ ตัวหนึ่งยืนอยู่ในมิติที่เต็มไปด้วยอากาศปั่นป่วน รอบตัวมันถูกผนึกเอาไว้

“มันมาแล้ว” ทั้ง 2 หัวของ อสูรทลายมิติ มองไปยังทางเดียวกัน

ลำแสงหนึ่งบินเข้ามาก่อนจะหยุดลง มันคือชายเกราะเงินและ อสูรทลายมิติ อีกตัวที่อยู่ข้างกาย

“โมโลซ่า เจ้าได้กลายเป็นทาส เจ้าโง่!” โมฮี ตะโกนออกมา “เจ้าทำให้ อสูรทลายมิติ ต้องอับอาย!”

“โมฮี!” โมโลซ่า ตะโกนออกมา “โชคชะตาให้ข้ากลายเป็นราชา…เจ้าไม่มีสิทธิที่จะพูดอะไรแบบนั้นกับข้า!”

หลัวเฟิง มองไปที่ อสูรทลายมิติ ตรงหน้า มันตัวใหญ่กว่าและมีรอยสลักเลือดที่ซับซ้อนกว่า มันมีเขาที่แต่ละหัวและมีแสงสีขาวที่เต็มไปด้วยพลังการทำลายล้าง!

บวกกับขวานในมือขวาของมัน

“นั่นมัน…” ใจของ หลัวเฟิง เต้นรัว “อาวุธของ ขวานยักษ์!”

“เจ้ารู้จักมันด้วยรึ?” โมฮี หันไปหา หลัวเฟิง ตาทั้ง 2 ข้างของมันแสดงความบ้าคลั่งออกมา “เจ้าเคยเห็นขวานในมือข้ารึ? ใช่ มันมาจากสิ่งมีชีวิตตัวแรกของทะเลจักรวาล จากข้อมูล เจินเจี๋ย และคนอื่นๆ ข้าจึงได้รู้ว่ามันชื่อ ขวานยักษ์ และเขาก็เคยเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษย์! ข้าเคยอยู่ที่ส่วนริมของรังและเห็นเขาเข้ามาที่รัง ข้าพบเขาเป็นคนแรก! จากนั้นข้าก็ฆ่าเขาด้วยการโจมตีวิญญาณ”

หลัวเฟิง มองไปที่ โมฮี ด้วยสีหน้าอันน่ากลัว

“บังเอิญจริงๆ” โมฮี พูดขึ้น “ข้าได้ขวานนี้มาจากเขา”

โมฮี มองไปที่ขวานในมือ

“ข้าชอบขวานนี่ทันทีที่เห็นมัน ข้าเกิดมาใช้ขวาน ข้าสร้างเทคนิคขวานขึ้นมาได้อย่างง่ายดายและข้าก็ทำความเข้าใจกับขวานนี่! แม้ว่าข้าจะไม่อาจจะเป็นเจ้าของอาวุธได้แต่ข้าก็ยังใช้มันเป็นเครื่องมือได้ มันคมและหนักแน่น”

โมฮี พูดต่อด้วยการกระซิบ “ถ้าข้าใช้เครื่องมือ ข้าก็จะแข็งแกร่งขึ้น”

หลัวเฟิง คิ้วขมวด อสูรทลายมิติ ตัวนี้แตกต่างจากตัวอื่นๆ

โมโลซ่า ได้บอกกับเขาว่า โมฮี นั้นเจ้าเล่ห์ ทุกครั้งที่ หลัวเฟิง พบกับ อสูรทลายมิติ ตัวอื่นๆ พวกมันจะคำรามและเข้าโจมตีเขาทันที ในทางกลับกันแล้ว โมฮี กลับพูดคุยกับเขาอย่างใจเย็น ชัดแล้วว่ามันพูดแบบนั้นเพื่อโจมตีจิตใจ หลัวเฟิง ซึ่งทำให้อารมณ์ของเขาสั่นไหว

“ข้าฆ่า อสูรทลายมิติ มากกว่า 8 ล้านตัวในคราวเดียว” หลัวเฟิง พูดขึ้น “เจ้าทำอะไรข้าได้?”

หลัวเฟิง ทำให้ โมฮี อึ้งด้วยประโยคเดียว

ใช่ วิธีที่ หลัวเฟิง ได้ฆ่า อสูรทลายมิติ นั้นทำให้ โมฮี กลัว มันไม่รู้ว่า หลัวเฟิง ฆ่า อสูรทลายมิติ กว่า 8 ล้านตัวในคราวเดียวได้ยังไง

“โชคดี” โมฮี มองออกไป “คู่ต่อสู้ของข้าคือ โมโลซ่า ถ้าข้าฆ่า โมโลซ่า ได้ ข้าก็จะกลายเป็นราชา! ตอนที่ข้าเป็นราชา แม้ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งกว่าเดิมร้อยเท่าแต่เจ้าก็ยังต้องตายอยู่ดี!”

ฮ่ง!

ทันทีที่พูดจบขอบเขตแสงหลากสีก็ระเบิดออกจากตัว โมฮี ครอบคลุมพื้นที่ไว้หลายปีแสง มันคือเขตส่วนแสงอันแข็งแกร่ง ยิ่ง อสูรทลายมิติ แข็งแกร่งมากเท่าไหร่ เขตส่วนแสงก็แข็งแกร่งเท่านั้น

“มีดีแค่นี้งั้นรึ?” หลัวเฟิง ฮึดฮัด “จำไว้ว่าเรามีกัน 2 คน”

ปีก 5 คู่กางออกและส่องประกายออกมา จักรวาลย่อยเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 100 ปีแสงก่อตัวขึ้นมา ครั้งที่แล้วตอนที่สู้กับ แบ๊ดดี้ จักรวาลย่อยที่เขาสร้างนั้นไม่ได้ทรงพลังแบบนี้!

จากจุดกำเนิด พลังของจักรวาลย่อยจึงเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก

ฮ่ง!

สนามรบอยู่ในพื้นที่ของทะเลจักรวาลและมันก็มีอากาศปั่นป่วนอยู่ทั่วทุกที่ มันช่วยในการสร้างจักรวาลด้วยความคิด อากาศปั่นป่วนในจักรวาลย่อยนั้นแข็งแกร่งและสยบแสงหลากสีของเขตส่วนแสงให้แคบลงได้

“มันมีแค่ 2 คนต่างหาก” โมฮี พูดขึ้น “แต่ข้ามีเป็น 10 ล้าน”

ร่างของ โมฮี ส่องแสงสีขาวออกมาและแสงสีเลือดก็เข้าห่อหุ้มขวานเอาไว้ มันเร่งความเร็วจนเร็วกว่าแสงแสนเท่า, ล้านเท่าก่อนจะพุ่งเข้าหา โมโลซ่า

ภายใต้กฎสูงสุด มันต้องมีราชากำเนิดขึ้นมา โมโลซ่า ไม่อาจจะซ่อนตัวอยู่ในหอคอยดวงดาวได้เพราะนี่คือโชคชะตา นี่คือการต่อสู้ของ อสูรทลายมิติ เพื่อเฟ้นหาราชา มันเป็นการต่อสู้ที่ตัดสินชะตาของทุกเผ่าในทะเลจักรวาล

“บัดซบ!” หลัวเฟิง สะบัดปีกแล้วปัดการโจมตี

ดาบแสงส่องประกาย!

ประตูสีทองเปิดออกและพลังทำลายจากประตูก็พุ่งเข้าฟันใส่ โมฮี ที่ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็นแสงเลือด

นี่คือเทคนิคดาบขั้นสูงของ หลัวเฟิง ประตูแห่งความตาย!

ตอนที่พยายามล่า อสูรทลายมิติ กลุ่ม อสูรทลายมิติ ระดับ 5 ได้กลายเป็นทาสของหลัวเฟิง เขาได้บอกให้พวกมันใช้การทำลายออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อที่เขาจะได้ทำความเข้าใจ ในพื้นที่ที่เวลาเดินเร็วกว่า 10 ล้านเท่า หลัวเฟิง ได้เปลี่ยนมันเป็นความเข้าใจของตัวเองและพัฒนาระดับตัวเองขึ้น

ประตูแห่งความตายคือเทคนิคขั้น 12 !

ถ้าเขามีอีกหมื่นหรือล้านปี หลัวเฟิง สามารถพัฒนาไปได้มากกว่านี้!

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม หลัวเฟิง จึงคิดว่ากฎสูงสุดเข้าข้าง อสูรทลายมิติ กฎสูงสุดไม่ยอมให้ราชา อสูร ทลายมิติ กลายเป็นทาสง่ายๆ ผลก็คือมันจึงส่งกฎข้อที่ 5 ออกมา

ฮู่!

โมฮี เหวี่ยงขวานในมือ ในเวลาเดียวกันแสงร่าง อสูรทลายมิติ ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังมันสะบัดฝ่ามือแล้วมีดาบแสงราวกับอัดแน่นด้วยเพชรนับหมื่นสะท้อนการโจมตีของ หลัวเฟิง

ฮ่ง!

ทุกอย่างแตกสลาย มิติกลายเป็นช่องว่าง โมฮี กระเด็นออกไปด้วยความเร็วถึงล้านเท่าของแสง

“เป็นไปไม่ได้” โมฮี หยุด ตาของมันได้แสดงความกลัวออกมา “ข้าเข้าใจจุดกำเนิดการทำลาย และข้าได้หลอมรวมมันกับเทคนิคขวานของข้า ข้าไม่เหมือนไอ้โง่ตัวอื่นๆ ที่รู้จักแค่ใช้การทำลาย ข้าเข้าใจความลึกลับของท่านั้นและหลอมรวมมันเข้ากับขวาน ข้าได้ใช้เทคนิคสูงสุดในการทำลาย….ท่านี้แข็งแกร่งกว่าการทำลายถึง 10 เท่า! ข้าล้มเหลวได้ยังไง?”

หลัวเฟิง ยืนอยู่ห่างออกมามองไปที่ โมฮี “ชัดแล้วว่าเพราะข้าแข็งแกร่งกว่าเจ้า!”

ระดับของเขาพัฒนาขึ้นมาและเขาได้สร้างประตูแห่งความตายขึ้นมาได้

ผลก็คือในที่สุดเขาก็เข้าใจขั้น 3 ของเทพวูฉีและใช้ดาบเงาเลือดตอนที่ใส่เทพวูฉี เขาสามารถดึงพลังออกมามากกว่าเดิมและเทคนิคดาบของเขาก็พัฒนาขึ้นมาด้วย

ตอนที่ทั้ง 2 รวมกันแล้วพลังในการสู้ของเขาก็ขึ้นสู่ระดับใหม่ เป็นธรรมดาที่มันจะแข็งแกร่งกว่าเทคนิคขวานของ โมฮี!!

หลัวเฟิง แข็งแกร่งเพียงพอที่จะเอาชนะ อสูรทลายมิติ หมื่นตัวด้วยตัวเองได้

“วิเศษ” โมฮี พูดขึ้น “ไม่แปลกใจเลยว่าเจ้าเป็นภัยต่อ อสูรทลายมิติ”

โมฮีมองไปที่ หลัวเฟิง มันไม่ได้ชายตามอง โมโลซ่า ที่อยู่ไกลออกไป “ข้าเห็นว่าข้าคงฆ่า โมโลซ่า ได้หลังจากที่ฆ่าเจ้า”

“ในที่สุดเจ้าก็เข้าใจ” หลัวเฟิง จับดาบเงาเลือดแน่นและปีกที่หลังก็กางออกก่อนจะไปยืนอยู่ตรงหน้า โมโลซ่า

“ข้าได้ฆ่า ยู ด้วยเทคนิคขวานของข้า” โมฮี พูดขึ้นมา “แต่เจ้าก็ยังเอาชนะมันได้ โชคดีที่ระหว่างทางกลับมาจากเขตทะเลหลง ข้าเข้าใจเทคนิคสูงสุดของ อสูรทลายมิติ”

หลัวเฟิง ตะลึง ไม่จำเป็นที่ โมฮี ต้องมาโกหก มันไม่มีเหตุผลที่จะมาคุยโว

“แยก!” โมฮี ตะโกนขึ้นมา

ฮัวะ!

อยู่ๆ ที่ปลายเขาทั้ง 2 ก็เปล่งแสงออกมา หลังจากนั้นมิติและเวลาก็เปลี่ยนไป หลัวเฟิงรู้สึกว่าทุกอย่างพร่ามัว โมฮี 2 ร่างปรากฏขึ้นมา แสงสีขาวถูกดึงกลับไปก่อนที่มิติและเวลาจะคงที่ มันคือ โมฮี 2 ตัวจริงๆ

อสูรทลายมิติ ระดับ 6 มี 10 ล้านร่าง บวกกับ หลัวเฟิง รู้มาจาก โมโลซ่า ว่าก่อนที่ โมฮี จะเริ่มสู้กับเขา มันก็มี 10 ล้านร่างแล้ว แม้ว่ามันจะตายแต่ร่างอื่นๆ ก็ฟื้นฟูกลับไปเป็นระดับ 6 ได้ทันที

“เกิดอะไรขึ้น?” หลัวเฟิง ช็อค

“เดี๋ยวนะนายท่าน” โมโลซ่า พูดขึ้นมาด้วยความกังวล “ปกติแล้วระดับ 6 จะแยกได้หลายร่างแต่ทุกร่างนั้นอ่อนแอมากดังนั้นจึงมีแต่ร่างหลักที่ยังแข็งแกร่งแต่โมฮี กลับมีอีกร่าง มันได้แบ่งพลังครึ่งหนึ่งออกจากกัน ร่างหลักและร่างแยกนั้นมีพลังเท่าเทียมกัน”

หลัวเฟิง พยักหน้า เขารู้สึกถึงมันได้ 2 ร่างนี้อ่อนแอกว่าก่อนหน้านี้จริง ถ้าร่างหลักอยู่ระดับ 6 ขั้นสูง งั้น 2 ร่างตอนนี้ก็คงอยู่แค่ระดับ 6 ทั่วไป

“มันลดพลังของตัวเองลงรึ?” หลัวเฟิง สับสน “หากมันแยกเป็น 2 ร่าง พลังของมันก็จะอ่อนแอลง ทางที่ดีที่สุดคือรวมร่างซะแต่มันกลับทำตรงกันข้ามทำไม?”

“เจ้าน่าจะรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ตายเพราะท่านี้” โมฮี พูดขึ้น

ทั้ง 2 ร่างของ โมฮี ยืนอยู่ไกลออกไป ในเวลาเดียวกันรอยสลักเลือดก็ลอยออกมาจากตัวสร้างภาพขนาดใหญ่เป็นแสงร่าง อสูรทลายมิติ

อสูรทลายมิติ ทั้ง 2 ได้ใช้การทำลายออกมาพร้อมกัน

แทนที่จะใช้เทคนิคขวาน มันคือการทำลายเพียงอย่างเดียว!

ฮ่ง! ฮ่ง!

ประตูน้ำวน 2 อันพันเข้าหากัน กำแพงของมันเหมือนกับกระจกที่สะท้อนแสง

กระจกสะท้อนกันเองสร้างโลกที่ไร้ที่สิ้นสุดขึ้นมา

หลัวเฟิง ช็อคกับเทคนิคนี้ เขานึกถึง แบ๊ดดี้ ที่เคยใช้เทคนิคทางเดินเกิดใหม่มาก่อน

ตอนนี้มันก็เหมือนกัน แบ๊ดดี้ เข้าใจเทคนิคนี้ได้อย่างยากลำบากแต่ โมฮี กลับแยกเป็น 2 ร่างและทั้ง 2 ร่างก็ใช้ประตูแห่งการทำลายออกมาพร้อมกัน ตอนที่ใช้ร่วมกัน มันก็ดูสมบูรณ์แบบ

ถ้าเทคนิคที่ แบ๊ดดี้ ใช้คือแก่นดาบ งั้นเทคนิคที่ โมฮี ใช้ตอนนี้ก็คือดาบที่แหลมคม!

“การทำลายแห่งการเกิดใหม่!” ทั้ง 2 ร่างตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

ประตูน้ำวนทั้ง 2 พันตัวเข้าหากันทำลายทุกอย่างทั้งมิติและเวลา จักรวาลย่อยสั่นไหวก่อนจะแตกออก

ประตูทั้ง 2 ได้พุ่งเข้าหา หลัวเฟิง โดยไม่มีท่าทีจะหยุด