หลังจากถึงเวลาเจียงหลิงนำคนเดินทางมุ่งไปข้างหน้า หลานเฟิงและหลานเยี่ยตามไปในพื้นที่ลับตา ชายแดนซีเชวีย ซึ่งก็เป็นชายแดนเหวินเย่ว์ ตรงกลางมีที่ราบว่างเปล่าผืนหนึ่งกั้นกลางไว้ ไม่ได้สั้นมาก ประมาณสามลี้ ใครผ่านตรงนั้นไปก่อน ฝ่ายตรงข้ามก็จะโจมตีเขา

ไม่ผิดจากที่คาดไว้ กองทัพทหารที่เจียงหลิงนำไปเพิ่งจะเข้าไปในพื้นที่โล่งผืนนั้น อีกฝ่ายก็มีการเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว เริ่มขยับเขยื้อนขึ้นมา

ฝุ่นควันตลบอบอวลเป็นพื้นที่กว้าง ไม่มีพระอาทิตย์ที่ร้อนแรง มีเพียงฝุ่นควันเต็มท้องฟ้า เสียงเกือกม้าดังสนั่นไปทั่วบริเวณ ทุกคนล้วนใช้พละกำลังทั้งหมดในการรับมือข้าศึก

ทหารพลังอยู่ข้างหน้า ใช้พลังกระแสวิญญาณที่เข้มข้นที่สุดในการฆ่ากำจัดศัตรู เลือดกระจายว่อนไปทั่ว ผืนดินสีเหลืองกลายเป็นสีแดง

หลานเฟิงและหลานเยี่ยกำลังวิเคราะห์สถานการณ์อยู่ในบริเวณที่มองไม่เห็น มองดูสองฝ่ายประมือต่อสู้ คนตระกูลเยี่ยมีการเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว ฉะนั้นเมื่อต้องรับมือจึงไม่ได้กินแรงมากเท่าไรนัก

แต่ทางด้านตระกูลหลานยิ่งหาญกล้าเพิ่มมากขึ้น จู่ๆ ก็มีลมกระแสหนึ่งพัดมาจากทางตระกูลเยี่ย หลานเฟิงเห็นแล้วไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร แม้ลมกระแสนั้นจะดูเหมือนมีพิษ

ทหารพลังตระกูลหลานที่อยู่ข้างหน้าค่อยๆ สูญสิ้นเรี่ยวแรง พากันล้มลงไป ทหารพลังด้านหลังไม่ได้ถูกผลกระทบเร็วขนาดนั้น ฉะนั้นยังพอมีกำลังที่จะไปต่อสู้กับทหารพลังตระกูลเยี่ย

ตระกูลเยี่ยรีบพุ่งโจมตีด้านหน้า ไม่ได้สนใจทหารพลังตระกูลหลานที่ล้มอยู่บนพื้น เหมือนว่ามีเรื่องอะไรบางอย่างที่ทำให้พวกเขาอยากจบการต่อสู้สนามนี้ด้วยเร็ว

หลานเฟิงมองดูสถานการณ์จริงจากที่ลับตาพอสมควร นำขลุ่ยของหลานเยี่ยถือขึ้นมา วางไว้ข้างปาก เป่าออกมาเป็นทำนองเสียงสูง

ทหารพลังตระกูลหลานที่แต่เดิมล้มลงไป จู่ๆ ก็ปีนขึ้นมาจากพื้น หันกลับไปโจมตีทหารพลังตระกูลเยี่ยข้างหลัง เช่นนี้ทหารพลังตระกูลเยี่ยก็ถูกทหารพลังตระกูลหลานบีบโจมตีจากทั้งข้างหน้าและข้างหลัง

ทหารพลังตระกูลเยี่ยแม้จะอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ แต่เมื่อเผชิญอันตรายกลับไม่วุ่นวาย แบ่งออกเป็นสองส่วน แบ่งไว้รับมือป้องกันทหารพลังตระกูลหลานทั้งสองฝั่ง เพื่อที่จะสามารถรักษาชีวิตไว้ ทหารพลังตระกูลเยี่ยนำเอายาเม็ดหนึ่งออกมาจากแผ่นอกใส่เข้าไปในปาก

หลานเฟิงดวงตาเป็นประกาย แต่ไม่นานก็ผ่อนคลายลง ทหารพลังตระกูลหลานเร่งโจมตีตระกูลเยี่ยมากขึ้น ชนะไปทีละกลุ่ม

ทหารพลังตระกูลเยี่ยกินยาเพิ่มพลังกระแสวิญญาณระยะสั้นเข้าไป ฉะนั้นทหารพลังตระกูลหลานจำต้องทำให้พวกเขาแพ้ก่อนที่ยาจะออกฤทธิ์

แต่ไม่ได้ง่ายถึงเพียงนั้น จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงขลุ่ยดังขึ้น ทหารพลังตระกูลหลานทั้งหมดพากันแย่งออกเป็นสองทาง วิ่งหนีไป ทหารพลังตระกูลเยี่ยตามโจมตีอยู่ด้านล่างไม่ขาด แต่รอจนมาถึงบริเวณพื้นที่แห่งหนึ่งแล้วกลับหยุดลง ด้านหน้าคือซีเชวีย พวกเขาสงสัยว่ามีกับดัก

ทหารพลังตระกูลหลานเป็นว่าพวกเขาไม่ก้าวต่อ ฉะนั้นจึงพุ่งเข้าไปโจมตีพวกเขาอีกครั้ง โจมตีเป็นระลอก วิ่งหนีอีกเป็นระลอก ทำให้ตระกูลเยี่ยยิ่งมั่นใจความคิดว่าตรงนั้นมีกับดัก

ทหารพลังตระกูลหลานโจมตีอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้กลับไม่วิ่งหนี ในเวลานี้พลังกระแสวิญญาณของทหารพลังตระกูลเยี่ยแทบจะฟื้นกลับมาเป็นสภาวะเดิมแล้ว หากยาหมดฤทธิ์เมื่อใด ผลข้างเคียงของยาก็จะออกฤทธิ์

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง ทหารพลังตระกูลเยี่ยก็เริ่มแสดงอาการข้างเคียง คนบางส่วนที่ไม่ได้โดนโจมตีก็ล้มลงไป คนตระกูลเยี่ยไม่ปล่อยพวกเขา ฆ่ากวาดล้างทุกคน

มีทหารพลังตระกูลเยี่ยบางคนที่ไม่ได้กินยายังพอมีพลังเหลืออยู่บ้าง แต่คนตระกูลเยี่ยมีจำนวนมาก ผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็แพ้พ่ายลง

รอจนเวลาผ่านไปสองชั่วยาม ตระกูลหลานได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ หลานเฟิงเป่าขลุ่ยเก็บกำลัง

“นี่เพียงแค่ทหารพลังของเหวินเย่ว์ซีเชวียเท่านั้น ภายในยังมีทหารพลังอีกหรือไม่” หลานเยี่ยถามหลานเฟิง ทั้งสถานการณ์ล้วนเป็นหลานเฟิงที่เตรียมพร้อม เขาเพียงแค่คิดแผนการเท่านั้น

“มี แต่ไม่เยอะ ไม่มากพอเป็นปัญหา”

“ไม่รู้ว่าทางราชสำนักและจิ่วหลิวจะเป็นเช่นไร”