บทที่ 184 การศึกแสนลำบาก
เพราะทหารพลังในพื้นที่จิ่วหลิวล้วนเป็นขั้นทหารพลีชีพ ฉะนั้นจึงเริ่มบุกโจมตีอย่างเป็นทางการกับตระกูลเยี่ยจากพื้นที่เชื่อมต่อของจิ่วหลิวและตระกูลเยี่ย แม้จำนวนคนจะไม่ถือว่าเยอะมาก มีเพียงหนึ่งในสามของทหารพลังตระกูลเยี่ยเท่านั้น
แต่ตอนที่ยังไม่ออกจากพื้นที่จิ่วหลิว ก็ถูกฐานอำนาจตระกูลเยี่ยในพื้นที่จิ่วหลิวล้อมเอาไว้ ทหารพลังตระกูลเยี่ยคาดการณ์ไว้แล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้ แต่ทหารพลังตระกูลหลานก็รู้ว่าพวกเขาจะถูกล้อมกำลัง
คนนำทหารพลังตระกูลหลานคือมู่เยี่ย อีกฝั่งคือน้องชายของเขามู่ฮว่า ทั้งสองออกเสียงสั่ง ทุกคนก็วิ่งไปล้อมรอบทหารพลังตระกูลเยี่ยเอาไว้ ทหารพลังตระกูลเยี่ยกลับไม่ตอบโต้
สำหรับการต่อสู้ระหว่างพวกเขา การล้อมรอบศัตรูไม่ได้มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย แต่ทหารพลังตระกูลหลานหลังจากวิ่งไปล้อมรอบพวกเขาไว้กลับไม่โจมตีพวกเขา แต่พากันปักกระบี่ลงบนพื้น ถ่ายทอดพลังวิญญาณเข้าไป
รอจนทหารพลังตระกูลเยี่ยพบว่าสถานการณ์ผิดปกติก็สายเกินไปแล้ว แท้จริงแล้วทหารพลังตระกูลหลานทำการเปลี่ยนแปลงพื้นดินตอนที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
หลังจากที่ทหารพลังตระกูลหลานทำลายพื้นดินจนเสียหายแล้วนั้น ทหารพลังตระกูลเยี่ยก็พากันตกลงไป พื้นดินปรากฏเป็นหลุมขนาดใหญ่ ฝังพวกเขาลงไป ทหารพลังตระกูลเยี่ยคิดจะใช้พลังวิญญาณบินขึ้นมาจากด้านล่าง แต่กลับถูกทหารพลังตระกูลหลานกดเอาไว้อย่างแรงจากด้านบน
ทหารพลังตระกูลหลานแบ่งออกเป็นสองทาง ส่วนหนึ่งใช้พลังวิญญาณต้านทานทหารพลังที่คิดจะขึ้นมา อีกส่วนหนึ่งใช้ก้อนหินและดินทรายฝังคนที่อยู่ข้างล่างเอาไว้อย่างแน่นหนา จากนั้นทุกคนก็รวมกำลังสร้างม่านพลังขึ้นมา ในช่วงเวลาสั้นๆ พวกเขาไม่ต้องคิดว่าจะได้ขึ้นมา ต่อให้เขตม่านพลังพังทลายลง ถ้าไม่ใช่คนส่วนใหญ่ก็ขาดอากาศหายใจตายไปแล้ว หรือไม่พวกเขาก็บุกโจมตีตระกูลเยี่ยใกล้สำเร็จแล้ว
หลังจากจัดการทหารพลังตระกูลเยี่ยทางนี้เสร็จเรียบร้อย มู่เยี่ยและมู่ฮว่าก็นำทหารพลังตระกูลหลานบุกเข้าตระกูลเยี่ย พอผ่านเข้าประตูหลักไป ภายในนั้นมีค่ายกลถูกวางไว้ทั่ว รอการมาถึงของพวกเขา
มู่ฮว่าและมู่เยี่ยมองดูค่ายกลและทหารพลังจำนวนมากข้างด้าน จึงค่อยๆ ชักกระบี่ประจำกายออกมา กระบี่หลุดออกจากฝัก ปลายชี้ท้องฟ้า ทหารพลังตระกูลหลานที่อยู่ด้านหลังทั้งหมดพากันชักกระบี่ประจำกายออกมา ชี้ขึ้นไปบนฟ้าเหมือนที่มู่ฮว่าและมู่เยี่ยทำ
ทุกคนพุ่งตรงไปข้างหน้า พุ่งเข้าไปยังวงล้อมที่ตระกูลเยี่ยจงใจวางเอาไว้ ตระกูลเยี่ยหลอกให้พวกเขาเข้ามา ทหารพลังตระกูลหลานกลับเข้าไปโดยไม่ลังเล ตอนที่เข้าไปแล้วครึ่งหนึ่งทหารพลังตระกูลหลานที่เข้าไปแล้วก็เริ่มต่อสู้ฟาดฟันกับพวกเขา
ทหารพลังตระกูลหลานที่ยังไม่หลุดเข้าไปในวงล้อมหยุดการเขยิบไปข้างหน้า ทุกคนเข้าแถวยืนเป็นสามแถว ถ่ายทอดพลังวิญญาณไปข้างหน้าอย่างเป็นระเบียบ คนที่อยู่ข้างหน้าสุดผลักพลังวิญญาณออกไป ทำให้วงล้อมโดนทะลวงกลายเป็นช่องว่างช่องหนึ่งในพริบตา
ทหารพลังตระกูลเยี่ยโซเซล้มลง ชิวฉือเห็นท่าไม่ดี จึงใช้วิธีเดียวกันกับที่เหวินเย่ว์ ผงยาพิษถูกโปรยไปทั่วฟ้า แต่ทหารพลังตระกูลหลานกลับไม่หลบหลีกแม้แต่น้อย ยังคงพุ่งตรงไปข้างหน้าเช่นเดิม
ทหารพลังตระกูลเยี่ยเริ่มถอยหลังลงแล้ว ทหารพลังที่ตอนแรกยืนเป็นสามแถวเปลี่ยนทิศทาง บุกเข้าไปข้างหลังทหารพลังตระกูลเยี่ยจากอีกทางหนึ่งภายใต้การนำของมู่ฮว่า อุดทางถอยหนีของพวกเขา
ชิวฉือเห็นว่าไม่มีทางหลบหนี จึงส่งสัญญาณออกไป แต่ยังคงเคลื่อนย้ายไปข้างหน้า มู่ฮว่าไม่ทันระวังตัวถูกทหารพลังตระกูลเยี่ยที่พลังวิญญาณระเบิดออกแทงเข้าที่ไหล่จนได้รับบาดเจ็บ เมื่อมู่เยี่ยเห็นเช่นนั้นดวงตาก็แดงก่ำทันใด หลังจากสลัดทหารพลังข้างกายหลุดแล้วก็รีบรุดไปข้างกายมู่ฮว่า จากนั้นจัดการฆ่าทหารพลังที่ทำให้มู่ฮว่าได้รับบาดเจ็บ
“ไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ ฮว่าเอ๋อร์” มู่เยี่ยถามอย่างร้อนรน ระมัดระวังรอบข้างไปพลาง พันบาดแผลมู่ฮว่าไปพลาง
“ท่านพี่ ข้าไม่เป็นไร การศึกจะไม่มีเลือดได้อย่างไร ทางด้านท่านประมุขย่อมไม่มีปัญหา แต่ไม่รู้ว่าทางราชสำนักจะเป็นเช่นไรบ้าง” มู่ฮว่าเอ่ยปาก
