หล่านเย่ว์คือกลุ่มองค์กรที่หลานเยี่ยจัดตั้งขึ้นด้วยความนึกสนุกตอนที่หนีมาเมืองหลวง

แม้จะเกิดขึ้นเพราะความสนุกเพียงชั่วครู่ แค่ก็ทำให้เขาบริหารขึ้นมาอย่างเป็นรูปเป็นร่าง คนภายในหล่านเย่ว์ล้วนเป็นเด็กกำพร้าที่เมืองหลวงเก็บมาหรือเป็นคนไร้บ้านให้กลับ ภายในช่วงเวลานั้นหลานเยี่ยสอนวิชากำลังให้พวกเขาด้วยตนเอง ได้ใช้ชีวิตอยู่กับเด็กๆ เหล่านี้ก็มีความสุขเป็นอย่างมาก

คนภายในหล่านเย่ว์นั้นแบ่งออกเป็นหลายส่วน ที่สำคัญที่สุดก็คือครอบครองข่าวสารของทุกพื้นที่รวมไปถึงอบรมฝึกสอนฆาตกรระดับสูงสุดกลุ่มหนึ่ง เพื่อเตรียมไว้ในยามที่ต้องการ แล้วยังมีส่วนที่จัดตั้งขึ้นสำหรับรับเก็บเด็กกำพร้าเป็นการเฉพาะ บางทีอาจเป็นเพราะว่าหลานเยี่ยมักจะเก็บเด็กกำพร้าอยู่บ่อยครั้งจึงทำให้หลานเยี่ยใส่ใจงานนี้เป็นอย่างมาก

ตอนแรกหลังจากที่หลานเยี่ยถูกหลานชิงจับตัวกลับไปแล้วนั้น ได้ให้หลานเฟิงมอบหล่านเย่ว์ให้อวี่มั่วช่วยดูแล และกำชับเขาว่าจะต้องดูแลเด็กเหล่านั้นให้ดี หลายปีมานี้หล่านเย่ว์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นคนสัดส่วนที่แน่นอน ตอนแรกหล่านเย่ว์ไม่มีแหล่งที่มาของเศรษฐกิจ อวี่มั่วได้ลงทุนร้านค้าสองสามร้านภายในเมืองหลวง กิจการถือว่าโด่งดัง ยิ่งบวกกับหอเมฆาคลาย การสนับสนุนหล่านเย่ว์นั้นถือว่าเหลือเฟือ

เพราะเรื่องนี้ทำให้หลังจากนั้นหลานเยี่ยขอบคุณเขาอยู่บ่อยครั้ง

ที่ตั้งของหล่านเย่ว์นั้นลึกลับเป็นอย่างมาก สถานที่แห่งนี้อวี่มั่วเป็นคนเลือกมา สถานที่ตั้งอยู่กลางป่าเขา ด้านหลังมีภูเขาติดกับสายน้ำ ได้เปรียบทางภูมิประเทศอย่างมาก ครั้งนี้ที่มาทำให้อวี่มั่วรู้สึกถึงหมู่บ้านกลางหุบเขา

อวี่มั่วและเทียนซีมาบริเวณบริเวณอาณาเขตของหล่านเย่ว์ ทันใดนั้นก็มีคนออกมาขวางพวกเขาไว้ แม้อวี่มั่วจะช่วยดูแลหล่านเย่ว์แทนแต่สำหรับพวกเขาแล้วพวกเขายอมรับเพียงสองอย่างเท่านั้น หนึ่งคือหลานเยี่ย และอีกหนึ่งคือป้ายหล่านเย่ว์

อวี่มั่วหยิบป้ายหล่านเย่ว์ออกมา หลังจากคนเหล่านั้นดูแล้วถึงปล่อยพวกเขาเข้าไป

ภายในหล่านเย่ว์ถูกหลานเยี่ยตกแต่งเหมือนกับเขาหลานวั่ง หอคอยตึกสูงแสนประณีตหลากประเภท แล้วยังมีต้นไม้ใบหญ้านานาชนิด เหมือนกับดินแดนในอุดมคติอย่างไรอย่างนั้น

ที่นี่สามารถเห็นเด็กที่กำลังหยอกล้อเล่นสนุก เด็กหนุ่มเด็กสาวที่กำลังฝึกวิชา พ่อแม่ที่เต็มด้วยเมตตาและผู้เฒ่าที่เป็นมิตร โดยสรุปแล้วที่นี่ก็เหมือนกับครอบครัวใหญ่ที่เต็มไปด้วยความสุข

อวี่มั่วและเทียนซีเดินไปถึงโถงประชุมของหล่านเย่ว์ ในนั้นปกแล้วจะมีคนเฝ้าอยู่เป็นประจำ อวี่มั่วนำเอาป้ายหล่านเย่ว์ออกมาแล้วจึงเดินเข้าไป

“เรียกพบบุคคลชั้นสูงทั้งหมดของหล่านเย่ว์ มีเรื่องสำคัญต้องปรึกษา”

“ขอรับ” คนที่เฝ้าอยู่ตรงนั้นหลังจากรับป้ายคำสั่งไปก็รีบดำเนินการในทันที

ไม่นานบุคคลชั้นสูงทั้งหมดของหล่านเย่ว์ก็มาถึง เห็นคนที่นั่งอยู่ด้านบนคืออวี่มั่วก็ไม่ได้ตกใจเท่าไรนัก

ตั้งแต่หลายปีก่อนหน้านี้ท่านหัวหน้าก็ไม่ค่อยมาเท่าไรนัก คนที่มามีเพียงนายท่านคนนี้

“ไม่ทราบว่านายท่านมาครั้งนี้ด้วยเรื่องอันใดหรือ”

“หลายวันก่อนนี้จู่ๆ ท่านหัวหน้าก็ไร้ซึ่งข่าวสาร หาตัวไม่พบ แม้ก่อนหน้านี้จะเคยเกิดเรื่องเช่นนี้บ้างแต่องครักษ์ของท่านหัวหน้าล้วนสามารถติดต่อได้ แต่ครั้งนี้ท่านหัวหน้าและองครักษ์หลานเฟิงหายตัวไปพร้อมกัน เหมือนกับถูกใครลักพาตัวไป

คิดว่าทุกคนคงรู้ดี ท่านหัวหน้าและองครักษ์ของเขามีของวิเศษอยู่ติดกาย คนที่ต้องการครอบครองนั้นมีจนนับไม่ถ้วน ข้าสงสัยว่าครั้งนี้ท่านหัวหน้าตกอยู่ในอันตรายแล้ว” อวี่มั่วพูดจบ คนที่อยู่ด้านล่างก็ปรึกษาหารือกัน

“พลังของท่านหัวหน้าเยี่ยมยอดถึงเพียงนั้น ทำไมถึงยังถูกคนลักพาตัวเล่าขอรับ”

“พลังของท่านหัวหน้าเยี่ยมยอด แต่ใจคนนั้นน่ากลัว ไม่ว่าวิธีใดก็คิดได้ทั้งนั้น จะมีพลังสูงมากเพียงใดก็ไม่อาจป้องกันได้ทั้งหมด ดังนั้นทุกท่าน ข้าหวังว่าสามารถแบ่งคนที่สามารถแบ่งได้ของหล่านเย่ว์ออกตามหาท่านหัวหน้าเต็มกำลัง”

“ในเมื่อนายท่านออกคำสั่ง พวกข้าจะต้องพยายามตามหานายท่านสุดความสามารถ คิดถึงตอนนั้นหากไม่มีท่านหัวหน้าก็คงไม่มีพวกเราในตอนนี้”