ตอนที่ 947 ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว!
ในฐานะเพื่อนสนิทของโหยวฉู่ ลู่เฟิงได้สร้างปัญหาให้จางเซวียนไม่น้อยเมื่อครั้งอยู่ในสถาบันปรมาจารย์
แต่ด้วยการเปิดเผย ‘ตัวตน’ ของจางเซวียน, การปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่ของปรมาจารย์หยางในสภาผู้อาวุโส และการได้เป็นอาจารย์ใหญ่คนใหม่ของสถาบันปรมาจารย์ ลู่เฟิงจึงถูกลงโทษและหายตัวไปจากสถาบัน
ตามที่หัวหน้ามั่วบอก ลู่เฟิงสมัครใจลงมาที่อาณาจักรใต้ดินเพื่อไถ่โทษ และเป็นที่ค่อนข้างแน่นอนว่าเขาจะไม่มีวันกลับไป
ในครั้งนั้น จางเซวียนคิดหนักอยู่พักใหญ่
ด้วยความใหญ่โตของอาณาจักรใต้ดิน เขาคิดว่าคงยากมากที่จะมีโอกาสพบลู่เฟิงอีกครั้ง ใครจะไปคิดว่าจะได้พบกับอีกฝ่ายทันทีที่ลงมาในอาณาจักรใต้ดิน แถมพบว่าพวกเขากำลังจนมุม?
ตอนนี้ ลู่เฟิงดูซีดเซียวและเหนื่อยอ่อนมาก ความสง่างามและทรงอำนาจที่เคยมีอยู่ในตัวเขาเมื่อครั้งเป็นหัวหน้าโรงเรียนนักปรุงยานั้นหายไปหมดสิ้น แขนเสื้อด้านซ้ายซึ่งควรจะมีแขนซ้ายของเขาอยู่โบกสะบัดกลางอากาศ ตามเนื้อตัวมีบาดแผลมากมาย แม้บาดแผลส่วนใหญ่จะปิดแล้วแต่ก็ยังดูน่าพรั่นพรึง
แม้ลู่เฟิงจะต้องอดทนอดกลั้นกับอาการบาดเจ็บสาหัส แต่นัยน์ตาของเขาก็ยังคมกริบและสุขุมอยู่ ราวกับการสู้รบกับเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นได้นำสันติสุขมาสู่หัวใจของเขา
ด้วยเหตุนี้ วรยุทธระดับกึ่งการรับรู้จิตวิญญาณของเขาก็ได้รับการปรับสภาพ ทำให้ใกล้จะฝ่าด่านวรยุทธได้เต็มที
แม้อาณาจักรใต้ดินจะเต็มไปด้วยอันตราย แต่มันก็ทำให้เขาได้เห็นความผิดพลาดที่ผ่านมา ได้เปิดโลกทัศน์ให้กว้างขึ้น
นอกจากลู่เฟิง ปรมาจารย์ระดับ 6 ดาวขั้นสูงสุดคนอื่นๆก็แผ่รังสีคมกริบที่เทียบได้กับรองหัวหน้าโรงเรียนของสถาบันปรมาจารย์
แต่พวกเขามีอายุกว่าพันปีแล้ว ร่างกายต้องผจญกับการเสื่อมถอย บ่งบอกว่าใกล้สิ้นอายุขัยเต็มที
มีบ้างเป็นครั้งคราวที่ปรมาจารย์ซึ่งใกล้จะสิ้นอายุขัยจะลงมาที่อาณาจักรใต้ดิน โดยวัตถุประสงค์ของพวกเขาก็คืออยากสังหารเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นให้ได้อีกสัก 2-3 ตัวเพื่อยืดระยะเวลาแห่งความสงบสุขของมวลมนุษย์ออกไป
เราต้องหาทางช่วยชีวิตพวกเขาให้ได้ จางเซวียนคิดอย่างเคร่งเครียด
ถ้าเป็นเมื่อก่อน หากต้องเผชิญหน้ากับความแปลกประหลาดเช่นนี้ เขาจะไม่มีวันเอาชีวิตไปแขวนไว้บนเส้นด้ายเพื่อช่วยเหลือคนแปลกหน้ากลุ่มหนึ่ง แต่หลังจากทุกสิ่งที่ได้ผ่านมา จางเซวียนรู้แล้วว่าปรมาจารย์เหล่านี้ได้อุทิศตัวเพื่อทำประโยชน์ให้กับมวลมนุษยชาติมากแค่ไหน เป็นเพราะพวกเขายอมเอาชีวิตเข้าเสี่ยง ทวีปแห่งปรมาจารย์จึงมีสันติสุขมาได้เป็นเวลาหลายพันปี
เหล่าปรมาจารย์ที่อยู่ตรงหน้าเขาล้วนควรค่าแก่การเคารพ และเขาไม่อาจปล่อยให้คนเหล่านี้ต้องเผชิญชะตากรรม
รู้ดีว่าการใช้กำลังย่อมไม่เป็นผล จางเซวียนขมวดคิ้ว
ต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นมากกว่า 200 ตัว ต่อให้เขาใช้ทุกวิถีทางที่มีอยู่ในมือ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะช่วยชีวิตปรมาจารย์ได้ทั้งหมด ตรงกันข้าม อาจจะทำให้เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นเกิดโมโหและดิ้นรนต่อสู้จนสุดตัว ซึ่งถ้าเกิดเหตุแบบนั้นขึ้น พวกเขาก็คงต้องตายกันหมด
ถึงสถานการณ์จะเร่งด่วนอย่างไร เขาก็ไม่อาจบุ่มบ่ามได้ จะต้องมีแผนการก่อน แผนที่จะทำให้เขากำจัดพวกมันได้ทั้งหมดและช่วยชีวิตปรมาจารย์ให้สำเร็จ
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จางเซวียนสะบัดข้อมือและนำหนังสือเล่มหนึ่งออกมา “ไอ้โหด แกมีวิธีปลอมตัวฉันให้กลายเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นหรือเปล่า?”
การจะฝ่าวงล้อมของเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นกว่า 200 ตัวเพื่อเข้าไปช่วยชีวิตปรมาจารย์นั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย เว้นเสียแต่เขาจะเป็นหนึ่งในพวกมันเสียเอง!
“คุณอยากปลอมตัวเป็นหนึ่งในพวกนั้นหรือ?”
หัวใจที่อยู่ในหนังสือเต้นหลายครั้งก่อนจะตอบ “ง่ายมากเลยนายท่าน! เพราะคุณได้ฝึกฝนเคล็ดวิชากายทองคำเบญจโชติช่วงแล้ว ก็สามารถยืดความสูงและเพิ่มน้ำหนักได้ ส่วนเรื่องเจตนาสังหาร ผมช่วยคุณเอง การปลอมตัวแบบนี้อาจจะยากที่จะล่อลวงจักรพรรดิปีศาจจากโลกอื่น แต่ถ้าล่อลวงเจ้าพวกนี้ล่ะก็ เกินพอ!”
ส่วนที่ยากที่สุดในการปลอมตัวเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นคือการเลียนแบบเจตนาสังหารของพวกมัน ตราบใดที่แก้ปัญหานี้ได้ การเปลี่ยนแปลงรูปร่างด้านอื่นๆก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
จางเซวียนสำเร็จเคล็ดวิชากายทองคำเบญจโชติช่วงที่ความโชติช่วงระดับ 4 แล้ว ทำให้เขาปรับเปลี่ยนกล้ามเนื้อและโครงสร้างของกระดูกได้ตามใจ
“ผมจะลองดู”
เมื่อรู้ว่าเป็นไปได้ จางเซวียนถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาใช้หุ่นตัวหนึ่งในแหวนเก็บสมบัติเป็นแบบ จากนั้นก็ปรับเปลี่ยนกล้ามเนื้อและกระดูกจนเกิดเสียงแกรกกราก ภายใน 2 อึดใจ รูปลักษณ์ของเขาก็เปลี่ยนไปทั้งหมด
จากนั้นเขาก็นำเสื้อผ้าของหุ่นมาใส่ ตอนนี้จางเซวียนดูเหมือนเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นไม่มีผิด ต่อให้ปรมาจารย์ส่วนใหญ่ก็บอกความแตกต่างไม่ได้
“นายท่าน ซ่อนนิ้วของผมไว้ในมือของคุณ ผมจะแผ่เจตนาสังหารออกมาจากร่างของคุณ ทำให้ไม่มีใครรู้” ไอ้โหดพูดขึ้นหลังจากเห็นจางเซวียนปรับเปลี่ยนรูปร่างเสร็จแล้ว
“อือ” จางเซวียนพยักหน้า
ฟึ่บ!
นิ้วหนึ่งร่วงลงมาจากหนังสือเทียบฟ้าและเข้าสู่ฝ่ามือของเขา มันหลอมรวมเข้ากับผิวหนังและหายวับไป
จากนั้นจางเซวียนก็รู้สึกถึงพลังงานพิเศษที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง เป็นพลังงานที่แตกต่างจากพลังปราณของนักรบอย่างสิ้นเชิง
พลังงานนี้รุนแรงมากราวกับจะฉีกกระชากโลกทั้งโลกหากทำได้ ใครที่เข้าใกล้หรือสัมผัสกับพลังงานนี้บ่อยครั้งเกินไปก็จะซึมซับเอาความก้าวร้าว ทำให้กระหายสงครามและการนองเลือด
“นี่คือบ่อเกิดเจตนาสังหารของเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นหรือ?” จางเซวียนถามพร้อมกับขมวดคิ้ว
ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นถึงก้าวร้าวมาก คงไม่มีใครในโลกนี้ที่จะยังคงวางตัวสุขุมอยู่ได้หากได้ฝึกฝนพลังปราณที่ว่า
“ใช่ เราเรียกว่าปราณสังหาร!” ไอ้โหดตอบก่อนจะถามอย่างสงสัย “นายท่าน คุณรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวหลังจากขับเคลื่อนปราณสังหารหรือเปล่า?”
“ไม่ค่อยสบายตัว?” จางเซวียนผลักดันปราณสังหารให้ไหลเวียนไปทั่วร่างของเขา สุดท้ายก็ส่ายหัว นัยน์ตามีประกายของความตื่นเต้น “ไม่เลย ผมรู้สึกกระชุ่มกระชวยดี!”
“กระชุ่มกระชวย?” ไอ้โหดถึงกับผงะ
สำหรับนักรบทั่วไป ต่อให้เป็นนักรบระดับเซียนก็ไม่อาจต้านทานปราณสังหารได้ แต่นายท่านของเขาสามารถขับเคลื่อนมันได้ตามใจโดยไม่รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย ทั้งยังบอกว่ากระชุ่มกระชวยเสียอีก
ร่างกายของเขาจะปรับตัวได้ดีเกินไปหน่อยไหม?
“ก็ดีแล้วที่คุณไม่รู้สึกอะไร!” ไอ้โหดถอนหายใจเฮือกใหญ่
ในเมื่อได้สาบานไว้แล้วว่าจะจงรักภักดีต่อจางเซวียน จึงต้องใส่ใจความปลอดภัยของอีกฝ่าย เขากำลังคิดจะถอนพลังปราณออกหากอีกฝ่ายรู้สึกไม่สบายตัว แต่ในเมื่อไม่มีอะไรแบบนั้น ทุกอย่างก็ราบรื่น
รู้ดีว่าไอ้โหดกำลังคิดอะไรอยู่ จางเซวียนตอบรับด้วยการพยักหน้า “อือ”
ในเมื่อร่างกายของเขาทนทานได้แม้แต่พลังปราณเทียบฟ้า แล้วปราณสังหารจะมาทำอะไรได้?
จางเซวียนเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ในเมื่อพลังปราณเทียบฟ้าสามารถเลียนแบบคุณสมบัติของพลังปราณอื่นๆได้ เป็นไปได้ไหมว่ามันจะเลียนแบบปราณสังหารได้ด้วย
เขาเคยคิดว่าเจตนาสังหารเป็นรังสีที่เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นแผ่ออกมา แต่ว่าแท้จริงแล้วเป็นพลังปราณชนิดหนึ่ง เป็นไปได้ไหมที่เขาจะเลียนแบบด้วยการสร้างขึ้นเอง?
พลังปราณเทียบฟ้าเป็นพลังปราณที่ทำได้ทุกอย่าง ไม่มีส่วนประกอบ สามารถหลอมรวมเข้ากับพลังงานชนิดไหนก็ได้และซึมซับเอาคุณสมบัติของมันมา
เมื่อเกิดความคิดนั้นขึ้น เขาก็เริ่มเอาคุณสมบัติของพลังปราณเทียบฟ้าใส่เข้ามาในร่างกาย ร่างกายของเขากระตุกทันทีที่พลังปราณเทียบฟ้าเริ่มไหลเข้ามา ต่อมาเจตนาสังหารก็พุ่งขึ้นสู่กลางอากาศ มันไม่ทรงพลังเท่าเจตนาสังหารที่ออกจากนิ้วของไอ้โหด แต่บริสุทธิ์กว่าและสะอาดกว่า
ขณะที่จางเซวียนกำลังดีอกดีใจกับความสำเร็จของตัวเอง ก็ได้ยินคำถามของไอ้โหด “จอมจักรพรรดิ มันเป็นไปได้อย่างไร? นายท่าน คุณเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นปลอมตัวมาหรือ?”
“จอมจักรพรรดิ?” จางเซวียนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนหัวเราะลั่น “เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นปลอมตัวมา จะเป็นแบบนั้นได้ไง?”
ทำอย่างกับหมอนี่ไม่รู้ว่าเขาเป็นปรมาจารย์ฟ้าประทาน จะให้เขาเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นอย่างนั้นหรือ?
“เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นมีหลายลำดับชั้นตามสายเลือด จักรพรรดิมีสายเลือดบริสุทธิ์ที่สุด ตามมาด้วยราชา ท่านอ๋อง ขุนนาง และชนชั้นสามัญ ที่แข็งแกร่งที่สุดในลำดับชั้นจักรพรรดิก็คือจอมจักรพรรดิ” ไอ้โหดพูด “พลังปราณที่นายท่านเพิ่งแผ่ออกมานั้นบริสุทธิ์มาก เป็นลักษณะเฉพาะตัวของลำดับชั้นจอมจักรพรรดิ”
“จอมจักรพรรดิ?” จางเซวียนกะพริบตาปริบๆ
เขาแค่ใช้พลังปราณเทียบฟ้าเลียนแบบปราณสังหาร นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะทรงพลังขนาดนี้
“ใช่แล้ว!” ไอ้โหดตอบด้วยความเคารพ ถึงอย่างไรมันก็อดสงสัยในตัวตนของนายท่านไม่ได้
ชัดเจนว่าอีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์ฟ้าประทาน แต่ไอ้การที่เขาไม่รู้สึกอะไรกับการขับเคลื่อนปราณสังหาร แถมร่างกายยังแผ่รังสีของลำดับชั้นจอมจักรพรรดิออกมาเสียอีก
นายท่านของเขายังกุมความลับไว้อีกกี่อย่างกันนี่?
“ถ้าฉันเป็นจอมจักรพรรดิ แล้วแกล่ะ?” จางเซวียนถาม
ด้วยความบริสุทธิ์ของพลังปราณเทียบฟ้า พูดได้เลยว่าปราณสังหารที่เขาแผ่ออกมาอยู่ในระดับชั้นสูงสุด แต่เท่าที่ดูจากน้ำเสียงประหลาดใจของไอ้โหด หรือว่าตัวมันไม่ได้มาจากชั้นจอมจักรพรรดิ?
ไอ้โหดเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นไม่ใช่หรือ?
ไม่อย่างนั้น จะยืนหยัดต้านทานปรมาจารย์ขงได้อย่างไร?
“ผม” ไอ้โหดยิ้มเจื่อนๆและกำลังจะตอบ ก็พอดีกับที่รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง มันรีบส่งโทรจิตเตือนจางเซวียน “นายท่าน เราถูกพบตัวแล้ว!”
“เราถูกพบตัว?” จางเซวียนผงะและเงยหน้าดู สิ่งที่เขาเห็นทำให้ต้องกระพริบตาปริบๆและแทบจะลมจับไปเดี๋ยวนั้น
เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่น 50 ตัวกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศเหนือศีรษะของเขาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่ละตัวแผ่รังสีอันทรงพลังออกมา พวกมันปิดล้อมพื้นที่ตรงนั้นอย่างแน่นหนาด้วยปราณสังหาร ทำให้เขาไม่มีทางหนีเลย
เขาปกปิดตัวเองไว้อย่างดีแล้วไม่ใช่หรือ?
ทำไมถึงถูกพบตัวแบบนี้?
ถูกล้อมตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มแผนการช่วยชีวิตเหล่าปรมาจารย์เลย นี่ถือเป็นความผิดพลาดอย่างแรง!
ความผิดพลาดจะต้องเกิดขึ้นตอนที่เราเปลี่ยนพลังปราณเทียบฟ้าเป็นปราณสังหารแน่ จางเซวียนคิดขณะหน้าตาบูดเบี้ยว
ตามที่เขาคิดไว้ เมื่อพลังปราณเทียบฟ้าถูกเปลี่ยนเป็นปราณสังหารแล้วจะเหมือนกับเจตนาสังหารของเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่น แต่เขาลืมควบคุมพละกำลังไปชั่วขณะ ทำให้เจตนาสังหารของเขาระเบิดขึ้นกลางอากาศช่วงเวลา
ช่วงเวลานั้นเองที่เป็นการเปิดเผยตัวเขาต่อเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่น
ขณะที่จางเซวียนอับจนหนทาง เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นที่อยู่กลางอากาศก็จ้องหน้าเขา บรรยากาศตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย จากนั้นเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นที่มีวรยุทธระดับเซียนขั้น 2 ก็ร่อนลงมาจากกลางอากาศแล้วเดินเข้ามาหาจางเซวียน
“คุณเป็นใคร?” เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นซึ่งมีวรยุทธระดับเซียนขั้น 2 ถามอย่างสงสัย
“ผม” ตอนนั้นเองที่จางเซวียนพลันได้ว่าเขาเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตัวเองแล้วและกำลังสวมเสื้อผ้าของเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นอยู่
เจตนาสังหารที่มีอานุภาพร้ายแรงยังพวยพุ่งออกจากตัวเขา ทำให้ใครต่อใครเห็นชัดเจนว่าเขาเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่น
อีกฝ่ายคงคิดว่าเขาเป็นพวกเดียวกับมัน แต่ด้วยใบหน้าที่ไม่คุ้นตา จึงต้องถามเพื่อให้แน่ใจ
“ผม” จางเซวียนถอนหายใจเฮือกและกำลังเตรียมจะหาชื่อเพื่อรับมือกับเรื่องนี้ ถึงอย่างไรที่นี่ก็มีเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นอยู่มากมาย หมอนี่คงจำไม่ได้หมดทุกตัวหรอก
แต่ในตอนนั้น ความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมา
จางเซวียนหรี่ตาและสูดหายใจลึก จากนั้นปราณสังหารจากนิ้วของไอ้โหดก็ระเบิดออกมา
บึม!
แม้ปราณสังหารที่มาจากพลังปราณเทียบฟ้าของเขาจะบริสุทธิ์ แต่ก็อยู่ในระดับกึ่งเซียนเท่านั้น แต่เจตนาสังหารจากนิ้วของไอ้โหดมีพลังมาก ทำให้อีกฝ่ายกะไม่ถูกว่าเขามีพละกำลังที่แท้จริงแค่ไหน ราวกับเผชิญหน้ากับมหาสมุทรกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
“เอ่อ” เมื่อรู้สึกได้ถึงพละกำลังมหาศาลนั้น เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นที่มีวรยุทธระดับเซียนขั้น 2 ถึงกับหน้าซีดและตัวแข็ง
“ผมคงไม่ต้องพูดอะไรเกี่ยวกับตัวตนของผมอีกแล้วใช่ไหม?” จางเซวียนเอาสองมือไพล่หลังและลดสายตาลงมองอีกฝ่ายอย่างผู้เหนือกว่า
ตัวเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่น ไอ้โหดอาจรู้บ้าง 1 หรือ 2 อย่าง แต่ความฉลาดและไหวพริบของมันก็ล้าสมัยไปหลายร้อยหลายพันปีแล้ว อีกทั้งความทรงจำก็แตกฉานซ่านเซ็น จึงพึ่งพาไม่ได้
ถึงเขาจะหาชื่อมาได้สักชื่อหนึ่ง ก็มีโอกาสที่จะเกิดความผิดพลาด ยกตัวอย่าง ถ้าชื่อที่เขาคิดได้ไม่ใช่ชื่อที่ใช้กันทั่วไป หรือเป็นชื่อที่เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นไม่ใช้กันล่ะ? เขาจะต้องตกที่นั่งลำบากแน่
อีกอย่าง ต่อให้ทำสำเร็จและเข้าร่วมกลุ่มกับพวกมันได้ ก็ไม่แน่เสมอไปว่าพวกมันจะไว้ใจเขามากพอที่จะให้เข้าถึงตัวเหล่าปรมาจารย์ การช่วยชีวิตพวกเขาคงจะเป็นเรื่องยากมาก
ดังนั้น วิธีการที่ดีที่สุดก็คือสมมุติตัวตนของตัวเองให้เป็นใครสักคนที่อีกฝ่ายหวาดกลัว
ในเมื่อเผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นแบ่งลำดับชั้นกันจากความบริสุทธิ์ของปราณสังหาร เขาก็จะใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ทำให้พวกมันหวาดกลัว
จางเซวียนเชี่ยวชาญเรื่องนี้เป็นอย่างดี เพราะถึงอย่างไรก็ทำมาแล้วหลายครั้ง
ไม่ต้องพูดอะไรเกี่ยวกับตัวตนของคุณอีกแล้ว?
เผ่าพันธุ์ปีศาจจากโลกอื่นที่มีวรยุทธระดับเซียนขั้น 2 ก็ชะงัก
ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อนด้วยซ้ำ แล้วผมจะไปรู้ได้อย่างไรว่าคุณเป็นใคร?
