ตอนที่ 324 : มโนภาพและตัวจริงของ ‘ผู้รับใช้’
เขตราชินี คฤหาสน์หรูหราของเคาต์ฮอลล์
ณ ห้องรับประทานอาหาร
ตามธรรมเนียมเก่าแก่ของขุนนาง ออเดรย์ต้องกล่าวคำทักทายกับพ่อแม่และพี่ชายให้เรียบร้อย ก่อนจะเริ่มรับประทานอาหารเช้า
“เทพธิดาจงเจริญ!” เด็กสาวทำสัญลักษณ์กึ่งกลางหน้าอกสี่จุด ตัวแทนเทพธิดารัตติกาล เพื่อเป็นอันเสร็จธรรมเนียมปฏิบัติ
อย่างไรก็ตาม ยังไม่ทันสิ้นเสียงสวด ภาพการมองเห็นออเดรย์เกิดพร่ามัวกะทันหัน ตามด้วยเสียงก้องกังวานของชายผู้ดูแคลนทุกสิ่งจากเบื้องบน
“แผ่นคั่นหนังสือใบนั้น…คือไพ่เย้ยเทพจากฝีมือการสร้างของโรซายล์”
มิสเตอร์ฟูล…ไพ่เย้ยเทพ?
ออเดรย์รู้สึกตื่นเต้นในตอนต้น แต่จากนั้นก็เกิดข้อสงสัยตามมา เธอไม่เข้าใจว่าไพ่เย้ยเทพหมายถึงสิ่งใด
อย่างไรก็ตาม เด็กสาวมิได้ไร้เดียงสา ความทรงจำของเธอเป็นเลิศ จึงพอจะคาดเดาความเกี่ยวข้องได้อย่างเลือนราง
ออเดรย์เคยได้ยินว่า จักรพรรดิโรซายล์ทำการสร้างไพ่ทั้งหมด ยี่สิบสอง ชุด ทั้งหมดจะแฝงอำนาจพิเศษ หลายฝ่ายต่างพากันคาดเดาว่า ไพ่ชุดดังกล่าวมีรูปลักษณ์ภายนอกคล้ายคลึงกับไพ่ทาโรต์
ไม่เพียงเท่านั้น แฮงแมนยังระบุอีกว่า ไพ่ของจักรพรรดิโรซายล์คือความลับสู่เส้นทางแห่งเทพ เส้นทางสำหรับเปลี่ยนมนุษย์ธรรมดาให้กลายเป็นเทพโดยสมบูรณ์
สิ่งนั้นมีชื่อว่าไพ่เย้ยเทพเองหรือ…คงตั้งให้สอดคล้องกับศิลาเย้ยเทพกระมัง…ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ไพ่เย้ยเทพต้องเป็นสมบัติล้ำค่าของโลกผู้วิเศษแน่นอน!
นั่นคือเส้นทางสู่การเป็นเทพเชียวนะ!
เป็นสาเหตุให้ผู้รับใช้ของมิสเตอร์ฟูลต้องต้องหาคนช่วยยืนยันก่อนลงมือสินะ…เขาคนนั้นต้องการพิสูจน์ว่า แผ่นคั่นหนังสือดังกล่าวคือไพ่เย้ยเทพของจริง เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดขึ้นในภายหลัง…
เพราะหากขโมยไปแล้วไม่ใช่ โบสถ์จักรกลไอน้ำจะทราบทันทีว่า หนึ่งในแผ่นคั่นหนังสือของโรซายล์มีไพ่เย้ยเทพแฝงอยู่…
เขาจะทำสำเร็จไหมนะ…
หน่วยผู้วิเศษของโบสถ์จักรกลไอน้ำยังไม่ติดต่อขอพบเราเพื่อสอบปากคำ แปลว่า ผู้รับใช้ของมิสเตอร์ฟูลยังไม่เริ่มลงมือ คงกำลังวางแผนจารกรรมอยู่…
ขณะร่างกายออเดรย์สั่นเทาแผ่วเบาด้วยความตื่นเต้น ภาพเหตุการณ์หนึ่งถูกฉายต่อเนื่องเบื้องหน้าทันที
บุรุษผู้หนึ่ง กำลังก้มหน้าสวดภาวนาถึงมิสเตอร์ฟูลในลักษณะนอบน้อม
“ท่านเดอะฟูลผู้ยิ่งใหญ่ รบกวนถ่ายทอดเจตจำนงของผมไปยังผู้ร่วมปฏิบัติการด้วย ช่วยบอกกับคนผู้นั้นว่า ข้อมูลของคุณทำให้งานของผมง่ายขึ้นมาก ด้วยเหตุนี้ ผมยินดีจ่ายเงินทั้งสิ้นสามพันปอนด์เป็นค่าตอบแทน โดยสามารถหักจากเงิน ห้าพันปอนด์ซึ่งยังติดค้างกันอยู่ อีกฝ่ายสมควรได้รับค่าตอบแทนมากมายเช่นนี้แล้ว”
เขาขโมยสำเร็จ…? ง่ายแบบนี้เลยหรือ…แต่หนังสือพิมพ์ฉบับเช้าไม่ได้เขียนถึงคดีจารกรรมพิพิธภัณฑ์ไว้เลย มีเพียงคดีฆาตกรรมต่อเนื่องรายใหม่…แต่ไม่ผิดแน่ การยอมเพิ่มค่าตอบแทนเป็นสามพันปอนด์นั้นหมายความว่า ผู้รับใช้ของมิสเตอร์ฟูลขโมยแผ่นคั่นหนังสือไพ่เย้ยเทพสำเร็จ!
เจ๋งเป้ง! แม้ว่าคำพูดติดปากของจักรพรรดิโรซายล์จะไม่เหมาะกับกุลสตรีอย่างเรา แต่ก็ไม่มีวลีใดสื่อถึงอารมณ์ได้เหมาะสมกว่านี้แล้ว!
ชุมนุมทาโรต์ของเรามีเส้นทางสู้การเป็นเทพในครอบครอง!
คงเป็นเส้นทางสมบูรณ์ใช่ไหม?
แล้วจะเป็นเส้นทางใดกัน…
แต่ไม่ว่าจะเส้นทางใด หนทางสู่การเป็นเทพก็มิอาจประเมินค่าได้!
ภายใต้ความยิ่งใหญ่ของท่านมิสเตอร์ฟูล องค์กรลับของพวกเรา ชุมนุมทาโรต์ ได้กลายเป็นหนึ่งในมหาอำนาจของโลกผู้วิเศษอย่างเป็นทางการ!
ไพ่เย้ยเทพใบอื่นจะซ่อนอยู่ไหนกันนะ…
ออเดรย์พยายามระงับอาการตื่นเต้นซึ่งเกิดจากความภูมิใจและผูกพันต่อชุมนุมทาโรต์
ขณะเดียวกัน เด็กสาวขยับตัวเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เพื่อหลบทางให้สาวใช้ประจำห้องอาหารช่วยผูกผ้าเช็ดปาก สายตาชำเลืองมองเคาต์ฮอลล์ผู้มีอุปนิสัยชอบอ่านหนังสือพิมพ์พลางรับประทานอาหารเช้า
“ท่านพ่อ มีข่าวน่าสนใจบ้างไหมคะ?”
เคาต์ฮอลล์ผ่อนลมหายใจ
“เจ้าปีศาจฆ่าคนบริสุทธิ์ไปสิบสองรายติดต่อกันแล้ว เหยื่อคราวนี้เป็นนักออกแบบด้านแฟชั่น เพิ่งโด่งดังขึ้นมาในระยะหลัง แต่เมื่อก่อนเคยเป็นโสเภณีข้างถนนเนื่องจากขัดสนเงินทอง ไม่น่าเชื่อว่า แม้แต่คนประสบความสำเร็จก็ยังตกเป็นเหยื่อ โชคดียังดี ในคราวนี้มีพยานรู้เห็นขณะฆาตกรก่อเหตุ เขาวิ่งหนีพร้อมกับตะโกนว่า ‘ช่วยด้วย’ สลับกับ ‘ฆาตกร’ เป็นระยะ เฮ่อ ช่างน่าสงสาร เขาคงเกิดความหวาดกลัวจนฉี่แทบราด แต่นั่นถือเป็นการกระทำอันชาญฉลาด ปีศาจจึงไม่กล้าไล่ตามมาทำร้าย ส่งผลให้ตำรวจมีเบาะแสเพิ่มขึ้น และแกะรอยเข้าใกล้คนร้ายเต็มทีแล้ว”
ออเดรย์วาดสัญลักษณ์พระจันทร์แดงกลางหน้าอกพร้อมกับสวดภาวนา
“ขอให้ปฏิบัติการของพวกเขาลุล่วง…ท่านพ่อ จากคำอธิบายของท่าน เหตุการณ์ฟังดูน่าหวาดกลัวและตลกขบขันในเวลาเดียวกัน หวังว่าพยานรู้เห็นคนนั้นจะไม่เกิดแผลใจไปตลอดชีวิต”
ในค่ำคืนเดียวกัน ผู้รับใช้ของมิสเตอร์ฟูลสามารถลอบเข้าไปจารกรรมไพ่เย้ยเทพในพิพิธภัณฑ์ได้สำเร็จ แม้ว่าด้านในจะถูกอารักขาอย่างแน่นหนาก็ตาม…ออเดรย์มโนภาพตามอย่างฝันหวาน สอดแทรกความเกินจริงเข้าไปเล็กน้อย
…
ณ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ภายในโถงจำลองห้องอ่านหนังสือของจักรพรรดิโรซายล์
“พวกคุณแน่ใจแล้วหรือ ว่าคนร้ายขโมยไปเพียงแผ่นคั่นหนังสือสองใบ?” หัวหน้าจิตแห่งจักรกล มักซ์·ลิเวอร์มอร์ หันไปซักถามสมาชิกในทีมทั้งสอง
ขณะกล่าว มันชำเลืองสายตามองบุคคลสำคัญซึ่งกำลังยืนหันหลังให้พวกตน
อีกฝ่ายเป็นชายชราสวมชุดคลุมและหมวกของนักบวชเคร่งศาสนา ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้มีอำนาจสูงสุดของจิตแห่งจักรกลเขตมุขมณฑลกรุงเบ็คลันด์ และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกสภาศักดิ์สิทธิ์แห่งโบสถ์จักรกลไอน้ำ
ฮารามิค·ไฮเดิน
บุคคลสำคัญผู้นี้ไม่เพียงเป็นนักบวช แต่ยังเป็นนักวิทยาศาสตร์คนดัง แฝงตัวไปรับงานเป็นศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ประจำมหาวิทยาลัยกรุงเบ็คลันด์
“ไม่ผิดแน่ครับ มีเพียงแผ่นคั่นหนังสือถูกขโมยไปสองใบ” สมาชิกหน่วยเมื่อคืนตอบอย่างฉะฉาน
มักซ์หันไปพยักหน้ารับ และหันกลับมาจ้องมองแผ่นหลังของฮารามิค·ไฮเดิน มันทำสีหน้าครุ่นคิดก่อนจะซักถาม
“เจ้าคุณท่านขอรับ หลังจากพิพิธภัณฑ์ปิดให้บริการเมื่อวานในช่วงเย็น กลุ่มหนุ่มสาวทายาทขุนนางใหญ่ได้เข้าชมต่อทันที มีบางรายใช้มือสัมผัสแผ่นคั่นหนังสือสองใบดังกล่าว ต้องการให้ผมเรียกตัวมาสอบปากคำหรือไม่ขอรับ”
“เรื่องนั้นผมทราบแล้ว” ฮารามิคปล่อยแขนส่องข้างลงและหันกลับมา “ผมใช้พลังตรวจสอบและยืนยันได้ว่า หนุ่มสาวชนชั้นสูงเหล่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหัวขโมยแต่อย่างใด จึงไม่มีความจำเป็นต้องสืบสวนให้เสียเวลาทั้งสองฝ่าย”
“ขอรับ เจ้าคุณท่าน” ตัวมักซ์เองก็ไม่ได้สงสัยในเหล่าชนชั้นสูงนัก ยิ่งเมื่อได้ยินบุคคลทรงพลังอย่างฮารามิคช่วยยืนยัน ความเคลือบแคลงเล็กน้อยในใจก็สลายเป็นปลิดทิ้ง
ใบหน้าอันอ่อนโยนและเมตตากรุณาของฮารามิคไม่ปรากฏความขุ่นเคือง เพียงสอดส่ายมองทุกคนเล็กน้อย
“เมื่อคืนมีผู้รุกบุกมากกว่าหนึ่งคน อย่างน้อยก็สอง และคนทั้งสองไม่ใช่ฝ่ายเดียวกัน หนึ่งในนั้นเป็นบุคคลทรงพลัง อาจแข็งแกร่งยิ่งกว่าผมเสียอีก ส่วนอีกคนมีเทคนิคหลบหนีอันน่าทึ่งและยังเป็นปริศนา แม้ผมจะจำลองฉากเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้ทั้งหมด แต่ก็พอจะ ‘เห็น’ รายละเอียดอย่างคราวอยู่บ้าง เรื่องนี้ซับซ้อนเกินจินตนาการพวกเรา”
กล่าวถึงตรงนี้ ฮารามิคถอนหายใจยาว
“ผมพอจะทราบด้วยว่า เหตุใดพวกเขาถึงพยายามแย่งชิงแผ่นคั่นหนังสือ…โบสถ์จักรกลไอน้ำของพวกเราถูกโรซายล์ปั่นหัวมาตลอดหนึ่งร้อยห้าสิบปี…”
…
การทำใจยอมปล่อยเงิน สามพันปอนด์หลุดลอยมือไม่ใช่เรื่องง่าย…เงินออมทั้งชีวิตของเรามีเพียงพันกว่าปอนด์เท่านั้น…
แต่ไพ่เย้ยเทพก็มิอาจถูกประเมินมูลค่าเป็นเงินทอง ต่อให้รวยล้นฟ้า หากไม่มีวาสนาก็หมดสิทธิ์ครอบครอง การเสี่ยงทำภารกิจของจัสติส ควรค่าแก่การได้รับผลตอบแทนในระดับนั้นแล้ว…
โชคยังดี เราสามารถหักเอาจากเงินติดค้างของเธอได้ ไม่อย่างนั้นคงต้องกินแกลบไปอีกสักพักใหญ่…
ถ้าเรามีโอกาสได้พบมิสเตอร์อะซิก ผู้รับใช้ของเดอะฟูล ในภายหลัง หากเราไม่มีเงิน หนึ่งหมื่นห้าพันปอนด์มอบให้ ก็คงต้องจ่ายเป็นสูตรโอสถของผู้วิเศษลำดับสูงแทน…
ชักอยากรู้แล้วว่า ไพ่เย้ยเทพใบอื่นจะจำแลงกายในรูปลักษณ์ใด คนจิตไม่ปรกติอย่างโรซายล์คงไม่ทำออกมาธรรมดาแน่…
หลังจากไคลน์ตอบจัสติสเสร็จ มันกวาดสายตามองรอบพระราชวังโบราณอันเวิ้งว้างว่างเปล่า และถอนหายใจแผ่วเบา
เพื่อความไม่ประมาท ชายหนุ่มตัดสินใจเก็บไพ่จักรพรรดิมืดไว้ในมิติสายหมอก โดยวางข้างนกหวีดของอะซิก บนโต๊ะทองแดงยาวเก่าแก่โบราณหน้าเก้าอี้เดอะฟูล
และเมื่อกลับมายังโลกจริง ไคลน์ประกอบพิธีกรรมอัญเชิญตัวเอง นำร่างจิตมาหยิบมาสเตอร์คีย์ กุญแจนำพาความซวย กลับไปเก็บไว้ในมิติสายหมอกเช่นเดียวกัน ถึงแม้ผลข้างเคียงจะไม่รุนแรงอะไรนัก แต่บางครั้งก็นำพาชีวิตไปตกอยู่ในอันตรายได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ไคลน์ตัดสินใจไม่ใช้งานกุญแจต้องสาปจนกว่าจะถึงคราวจำเป็น
เดิมที มาสเตอร์คีย์คือสมบัติวิเศษซึ่งเกิดจากผู้วิเศษลำดับเก้า ดวงซวย บังเอิญคลุ้มคลั่งทันทีหลังจากดื่มโอสถ ส่งผลให้พลังของผู้วิเศษลำดับกลางอย่างนักมายากล ไม่เพียงพอจะระงับความโชคร้ายดังกล่าวเอาไว้…
แต่ถ้าเราไม่ได้คิดไปเอง ‘ผู้ฝึกหัด’ คนนั้นไม่ได้คลุ้มคลั่งด้วยความโชคร้ายตามปรกติ อาจมีบางสิ่งอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้…
หมายความว่า การตัดสินใจของเรานับว่าถูกต้องแล้ว ไม่ควรสำรวจอาคารหมายเลข 32 ของถนนเวอร์ดี้อย่างบุ่มบ่าม…
นั่นสินะ เราไม่ควรประมาท เพราะพลังของสมบัติวิเศษ ไม่จำเป็นต้องเกิดจากพลังของผู้วิเศษก่อนตายเท่านั้น อาจมีปัจจัยอื่นร่วมด้วย เช่นการปนเปื้อนของพลังเทพมาร…
ถัดมา ไคลน์ชำระร่างกายด้วยน้ำเย็นชืด เนื่องจากทิ้งช่วงไว้เป็นเวลานาน ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำด้วยร่างกายสะอาดหมดจด
เมื่อถึงชั้นล่าง มันลิ้มรสปอเปี๊ยะข้าวโพดซึ่งแวะซื้อระหว่างทางขากลับ สิ่งนี้คืออาหารท้องถิ่นของชาวเขาในเขตอาณาจักรเฟเนพ็อต รสชาติกรุบกรอบและหอมหวาน
เมื่อเติมเต็มท้องจนอิ่ม ไคลน์ลองทบทวนความทรงจำของตัวเองจากเหตุการณ์เมื่อคืน เพื่อหาว่า มีเบาะแสเกี่ยวกับสุนัขปีศาจตนนั้นหลงเหลือบ้างหรือไม่
ถึงจะมีมาสเตอร์คีย์ในมือ แต่ถ้าเราไม่ใช่ผู้วิเศษเส้นทางชำนาญการหลบหนี คงไม่มีทางรอดจากเงื้อมมือสุนัขปีศาจได้แน่ ย้อนกลับไปในตอนนั้น หญิงสาวลึกลับคงมั่นใจว่าเราไม่ใช่นักสืบเอกชนธรรมดา แน่นอน เราเองก็ไม่มีเจตนาปิดบังอยู่แล้ว…
ในเมื่อเธอไม่จับกุมเรา แปลว่ามีความเป็นไปได้สองทาง หนึ่งคือ เธออาจเป็นผู้วิเศษของทางการ แต่ก็เป็นมิตรและเห็นใจผู้วิเศษนอกกฎหมายด้วย หรือ เธอไม่ใช่ผู้วิเศษของสามโบสถ์หลักและกองทัพโลเอ็นเลย…
อย่างหลังมีโอกาสเป็นไปได้มากกว่า เพราะถ้าเป็นประเภทแรก อย่างน้อย เธอก็ควรยึดมาสเตอร์คีย์ไปจากเรา…นึกว่าจะถูกจับขังคุกเหมือนผู้วิเศษนอกกฎหมายคนอื่นเสียแล้ว เราเคยคิดไกลไปถึงแผนการแหกคุก แต่ใครจะรู้ว่า สตรีผู้นั้นเพียงจากไปอย่างเงียบงันท่ามกลางความมืด…
เธอสังกัดองค์กรลับใด? หรือจะเป็นพวกเร่ร่อน? ไม่มีทาง ผู้วิเศษลำดับครึ่งเทพขึ้นไปต้องมีองค์กรลับหนุนหลัง หรือไม่ก็เป็นเจ้าของเสียเอง…
สุนัขปีศาจคงพยายามลบหลักฐานภายในจุดเกิดเหตุจนหมด รวมถึงเบาะแสของเราด้วย เพราะในทางทฤษฎีของศาสตร์เร้นลับ มันไม่มีทางเลือกลบเฉพาะเบาะแสของตัวเองเพียงอย่างเดียวได้ ขณะเดียวกัน สตรีปริศนาคนนั้นก็คงลบร่องรอยตอนมาพบเราจนเกลี้ยงเช่นกัน หมายความว่า รัฐบาลและสามโบสถ์หลักแทบไม่มีโอกาสสาวถึงเรา
ส่วนเหตุการณ์ภายในพิพิธภัณฑ์ ทางโบสถ์จักรกลไอน้ำคงเร่งสืบสวนหาเจ้าของร่างวิญญาณแบบพิเศษ ตัวตนลึกลับซึ่งใช้วิธีหลบหนีเหนือสามัญสำนึก ไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับตัวเรา นักสืบเชอร์ล็อก·โมเรียตี้ แม้แต่อย่างเดียว…
ไคลน์ครุ่นคิดพลางอมยิ้ม จิตใจของชายหนุ่มเริ่มสงบลง
แน่นอน มันกล้าเดินทางกลับบ้านเพราะผลทำนายยืนยันแล้วว่าปลอดภัย ประหนึ่งกับดักในพิพิธภัณฑ์ไม่ช่วยให้โบสถ์จักรกลไอน้ำสาวถึงตัวจริงของร่างวิญญาณได้
ฟู่ว!
เรื่องของไพ่เย้ยเทพจบลงเสียที หลังจากนี้เราควรทำอะไรต่อ? ฝึกพลังนักมายากล? ซ้อมยิงปืนและกินอาหารฟรีในสโมสรครักซ์?
จริงสิ เรายังไม่มีข้อมูลว่า กรมตำรวจได้เบาะแสของสุนัขปีศาจไปมากแค่ไหน ถ้าอย่างนั้นก็ควรเขียนจดหมายแจ้งไอเซนการ์ดเพิ่มเติมเกี่ยวกับรูปคดี…
ขณะความคิดไคลน์กำลังโลดแล่น โสตประสาทพลันได้ยินเสียงกริ่งบ้านดังแว่ว
จดหมายฉบับใหม่? จากใคร?
มันเดินไปเปิดประตูด้วยสีหน้าประหลาดใจ
และไม่ผิดคาด มีจดหมายฉบับใหม่ถูกวางอยู่ในกล่อง
ผู้ส่งคือ ไอเซนการ์ด·สแตนธอน
………………….
