ตอนที่ 371 ฆ่าฝานอู๋เหอ

ตอนที่ 371 ฆ่าฝานอู๋เหอ
ศาสตร์ลับพายุอัสนี อวิ๋นโม่ฝึกสิ่งนี้จนคล่องแคล่วแล้ว เพียงสะบัดมือก็มีพายุอัสนีเล็กๆ หลายสิบลูกพุ่งออกไป อีกอย่างเขาเข้าสู่ระดับกึ่งคงเขตแดนแล้ว สามารถชักนำพลังในธรรมชาติมาใช้ได้ ในพายุอัสนีเหล่านี้มีสายฟ้าที่รุนแรงซ่อนอยู่

บึ้ม บึ้ม!

ทรงกลมสีเงินทะยานออกไป แยกย้ายกันระเบิดพลังสายฟ้าที่รุนแรง สายฟ้าที่แฝงพลังปราณธรรมชาติโจมตีอย่างหนักหน่วง ทำลายศาสตร์ลับที่แข็งแกร่งของฝานอู๋เหอ

“ทัณฑ์พันอัสนีน่ากลัวจริงๆ!” ทุกคนต่างตกใจ อวิ๋นโม่อาศัยทัณฑ์พันอัสนีก็ต่อสู้กับฝานอู๋เหอได้อย่างสูสี นี่มันช่างน่าตระหนกเกินไปแล้ว

เหล่าจอมยุทธ์ที่เคยจะรั้งอวิ๋นโม่เอาไว้ตอนนี้ต่างพากันหวาดผวา หากทรงกลมสีเงินเหล่านั้นพุ่งใส่พวกเขา เกรงว่าคงต้องตายกันหมด

ติงๆ ผัวะๆ!

อวิ๋นโม่นำดาบอัสนีออกมาต่อสู้ระยะประชิดกับฝานอู๋เหอ การเคลื่อนไหวที่น่ากลัวทำให้เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ ใจสั่น

ตึง!

ในที่สุดดาบอัสนีในมืออวิ๋นโม่ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ทั้งสองผละจากกัน ทำลายดาบอัสนีของอวิ๋นโม่ได้แล้วแต่ฝานอู๋เหอกลับไม่ยินดีแม้แต่น้อย เพราะสองมือของเขาก็ถูกพลังสายฟ้าที่น่ากลัวนั้นจู่โจมจนชา

สีหน้าฝานอู๋เหอเคร่งเครียด เขาเป็นถึงยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้า คิดไม่ถึงว่าจะต้องต่อสู้กับเด็กน้อยระดับกึ่งคงเขตแดนนานขนาดนี้ สำหรับเขา นี่เป็นการเสียหน้ามากเกินไปแล้ว

“ฝานอู๋เหอ นี่คือพลังของระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าอย่างนั้นหรือ ก็เพียงเท่านี้เอง!” อวิ๋นโม่หัวเราะเสียงเย็นชา สองมือเคลื่อนไหว ประกบเข้าหากันเป็นมุทราแปลกประหลาดอย่างหนึ่ง

“ใช้ฆ่าเจ้าได้ก็พอ!” ฝานอู๋เหอเกรี้ยวกราด มือกุมดาบแล้วออกกระบวนท่าอีกครั้ง

“ไม่เล่นกับเจ้าแล้ว จบกันเสียที!” อวิ๋นโม่เอ่ยช้าๆ สายฟ้านับพันหมื่นที่อยู่รอบกายบิดเข้าหากันกลายเป็นโซ่สายฟ้า แต่ละเส้นแผ่บรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัว

“อะไรกัน เด็กคนนี้ยังมีวิชาที่ทรงพลังกว่าอีกหรือ!” ทุกคนหน้าเปลี่ยนสีอย่างรุนแรง ต่างก็ดูออกว่าศาสตร์ลับนี้มีอานุภาพเหนือกว่าศาสตร์ลับที่เขาเคยใช้!

“ฝานอู๋เหอตกอยู่ในอันตราย ขอฝ่าบาทโปรดอนุญาตให้ข้าช่วยเขา!” เมื่อสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวของศาสตร์ลับที่อวิ๋นโม่กำลังจะใช้ หัวหน้าราชองครักษ์ผู้นั้นก็หน้าเปลี่ยนสี เขาก้าวออกไปคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ขอพระราชทานพระอนุญาตจากฮ่องเต้ เขาอยู่ในระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้ามานาน รู้ดีว่าศาสตร์ลับนี้แกร่งเพียงใด ฝานอู๋เหอที่เพิ่งจะเข้าสู่ระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าไม่มีทางรับมือได้

ฮ่องเต้พระพักตร์บูดบึ้ง คิดไม่ถึงว่ามดปลวกตัวนี้จะมีฝีมือแข็งแกร่งไม่ธรรมดา

“ตกลง ต้องฆ่ามันให้ได้!” ฮ่องเต้โย่วสุยพยักพระพักตร์ ฝานอู๋เหอมีความสามารถในการต่อสู้ยอดเยี่ยม พละกำลังไม่ธรรมดา พระองค์ไม่อยากเห็นอีกฝ่ายถูกอวิ๋นโม่ฆ่าไปทั้งอย่างนี้

ซูม!

หัวหน้าราชองครักษ์ขยับร่างพุ่งออกไป

“ข้าฆ่ามันได้” ฝานอู๋เหอคำราม

“อย่ากล่าววาจาไร้สาระ แสดงฝีมือทั้งหมดมา!” หัวหน้าราชองครักษ์แค่นเสียงเย็นชา จากนั้นนำกระจกทองแดงบานหนึ่งออกมา ยิงลำแสงใส่อวิ๋นโม่ ฝานอู๋เหอหน้าบึ้ง แต่ก็ยังร่วมมือกับหัวหน้าราชองครักษ์โจมตีอวิ๋นโม่

“เขตแดนขังอสูร!” อวิ๋นโม่กระซิบเสียงเบา โซ่ตรวนสีเงินที่อยู่ข้างกายเริงระบำขึ้นมา บิดเกลียวเข้าหากัน จากนั้นพุ่งเข้าหาฝานอู๋เหอและหัวหน้าราชองครักษ์

ตูม!

โซ่เงินพันเข้าหา ถักทอเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ การโจมตีของฝานอู๋เหอและหัวหน้าราชองครักษ์ถูกกักอยู่ในตาข่ายและระเบิดออกอย่างรุนแรง พลังปราณที่รุนแรงพวยพุ่ง ลำแสงที่ผสมพลังปราณธรรมชาติระเบิดอย่างสับสน

แม้อยู่ภายใต้สถานการณ์ที่น่ากลัวเช่นนั้น โซ่ตรวนที่ถักทอเป็นตาข่ายก็ไม่ได้รับผลกระทบ และยังคงจู่โจมพวกฝานอู๋เหอด้วยความเร็วสูง

เปรี้ยง ปร้าง ครืนๆ!

โซ่เงินเริงระบำเป็นตาข่ายขนาดใหญ่กลายเป็นกรงขังยักษ์ กักขังฝานอู๋เหอและหัวหน้าราชองครักษ์เอาไว้ภายใน

ปัง ปัง ปัง!

พวกเขาระดมโจมตีอย่างสุดกำลัง แต่กรงขังก็มั่นคงจนน่ากลัว แม้ทั้งสองทุ่มเทพลังทั้งหมดก็ยังไม่ขยับสักนิด!

“อ๊าก!”

ทั้งสองโจมตีไม่หยุด กระทั่งพบว่าไม่อาจทำลายกรงขังได้ ในที่สุดก็เผยสีหน้าตระหนก ฝานอู๋เหอใจสะท้านจนเหน็บหนาว เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าอวิ๋นโม่จะเปลี่ยนเป็นมีพลังที่น่ากลัวถึงขนาดนี้ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่เดือน ถึงตนจะเลื่อนเป็นระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าแล้วก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอวิ๋นโม่

“ไม่ต้องกลัว มันไม่กล้าทำอะไรพวกเรา หากฆ่าพวกเรามันก็ต้องตาย!” หัวหน้าราชองครักษ์กล่าวเสียงขรึม เขาเองก็ตระหนกกับความแข็งแกร่งของอวิ๋นโม่เช่นกัน แต่เขาไม่เชื่อว่าอวิ๋นโม่จะกล้า เขาเป็นหัวหน้าราชองครักษ์ของฮ่องเต้อาณาจักรโย่วสุย หากอวิ๋นโม่กล้าฆ่าตนย่อมต้องตายด้วย!

ฝานอู๋เหอไม่ผ่อนคลายแม้แต่น้อย เขารู้สึกว่าอวิ๋นโม่ไม่ใส่ใจเรื่องนี้ เพราะหากอวิ๋นโม่ไม่กล้าคงจะไม่บุกมาโย่วสุยเพียงลำพัง

“โย่วสุย ข้าแค่ต้องการสังหารฝานอู๋เหอเท่านั้น หากพวกเจ้าไม่แทรกเข้ามา ข้าก็จะปล่อยคน” อวิ๋นโม่ชี้หัวหน้าราชองครักษ์

“ฮ่าๆ!” ฮ่องเต้โย่วสุยแค่นพระสรวล “คิดไม่ถึงว่าจอมยุทธ์ระดับกึ่งคงเขตแดนผู้หนึ่งก็ทำได้ถึงเพียงนี้ ไม่เสียทีที่เป็นอัจฉริยะผู้โดดเด่นที่สุดของจั่วสุย แต่เจ้าคิดว่าฝีมือเช่นนี้ก็สามารถชี้มือชี้ไม้ในอาณาจักรของข้าได้หรือ”

พระองค์เสด็จลงจากราชรถพลางทอดพระเนตรอวิ๋นโม่ ถึงอวิ๋นโม่จะแสดงความสามารถที่แข็งแกร่งในการต่อสู้ออกมา พระองค์ก็ยังไม่เห็นเขาอยู่ในสายพระเนตร

“ความแข็งแกร่งของเจ้า เทียบได้กับผู้แข็งแกร่งระดับคงเขตแดนชั้นกลางหรือไม่” จู่ๆ ฮ่องเต้โย่วสุยก็ระเบิดพลังปราณที่แข็งแกร่งของพระองค์ออกมา เพียงพริบตาอานุภาพที่น่ากลัวของระดับคงเขตแดนชั้นกลางก็ทำให้เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ ต้องล่าถอย

“ฝ่าบาทจะทรงลงมือด้วยพระองค์เอง!” บางคนอุทาน

“นี่คือความแข็งแกร่งของระดับคงเขตแดนชั้นกลางหรือ น่ากลัวเหลือเกิน ฝ่าบาทลงมือ อวิ๋นโม่ต้องตายแน่!”

“ไม่ผิด ศาสตร์ลับที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาไม่มีทางเทียบฝ่าบาทได้เลย!”

แววตาของเหล่าจอมยุทธ์โย่วสุยที่อยู่รอบๆ กะพริบไหว สีหน้าปรากฏความตื่นเต้น พลังของจอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนชั้นกลางเหนือกว่าระดับคงเขตแดนชั้นต้นจะเทียบได้

อวิ๋นโม่ปรายตามองฮ่องเต้โย่วสุยแวบหนึ่ง ระดับคงเขตแดนขั้นห้าชั้นฟ้า ความสามารถของคนผู้นี้ไม่ธรรมดา แต่เขาก็ไม่สนใจ ถามซ้ำอย่างเฉยเมย “หมายความว่าโย่วสุยตั้งใจจะสอดมือใช่หรือไม่”

ฮ่องเต้แค่นพระสรวลเย็นชา “ปล่อยพวกเขาเสีย บางทีข้าอาจจะให้เจ้ามีศพที่สมบูรณ์”

เจ้าสำนักสำนักศึกษาราชวงศ์โย่วสุยก้าวออกมาสองก้าว “อวิ๋นโม่ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะโดดเด่นถึงเพียงนี้ กระทั่งข้าก็ยังเสียดายที่เจ้าต้องตายแล้ว เช่นนี้เถอะ เจ้าปล่อยสองคนนั้นเสีย ข้ารับรองว่าเจ้าจะไม่ตาย เป็นอย่างไร”

อวิ๋นโม่มองฮ่องเต้และเจ้าสำนักศึกษาโยว่สุยอย่างสงบนิ่งโดยไม่เอ่ยอะไร

หัวหน้าราชองครักษ์ที่ติดอยู่ในกรงขังแค่นเสียงหัวเราะ “เป็นอย่างไร ข้าพูดไม่ผิดกระมัง คนผู้นี้ไม่กล้าฆ่าพวกเรา”

“เด็กนั่นยังกลัวตาย!” ผู้คนที่อยู่รอบๆ ก็กระซิบกระซาบกัน

แต่วินาทีต่อมาเสียงสายฟ้าคำรามดังขึ้นอย่างกะทันหัน

อ๊าก!

“ฝ่าบาทช่วยข้าด้วย!”

ฝานอู๋เหอและหัวหน้าราชองครักษ์ที่อยู่ในกรงขังร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด กรงขังสายฟ้าปลดปล่อยพลังสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวโจมตีฝานอู๋เหอและหัวหน้าราชองครักษ์

“ไอ้หนู เจ้ารนหาที่ตาย!” ฮ่องเต้โย่วสุยพิโรธหนัก

เจ้าสำนักศึกษาโย่วสุยส่ายหน้า “ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตายก็โทษพวกเราไม่ได้แล้ว”

อวิ๋นโม่มองคนทั้งสอง จู่ๆ ก็ผุดยิ้มเหี้ยมเกรียม “ข้าให้โอกาสพวกเจ้าแล้ว ดูท่าพวกเจ้าไม่คิดจะรักษา”

“บังอาจ! การพูดกับฝ่าบาทเช่นนี้มีโทษประหารชีวิต!”

“บุกพร้อมกัน ฆ่ามันเลย!”

เหล่าราชองครักษ์บุกเข้าหาอวิ๋นโม่ ฮ่องเต้โย่วสุยและเจ้าสำนักศึกษาโย่วสุยก็ขับเคลื่อนพลังปราณ ป้องกันไม่ให้อวิ๋นโม่สังหารคนได้

“ข้าบอกแล้วไงว่าไม่มีใครช่วยเขาได้” แววตาอวิ๋นโม่เย็นชา ปลายนิ้วดีดโอสถหยาดเหมันต์เม็ดสุดท้ายออกไป พุ่งเข้าไปในฝูงชน

“แย่แล้ว!” สีหน้าของทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง จู่ๆ ก็นึกถึงข่าวลือที่เคยได้ยินก่อนหน้านี้ว่าอวิ๋นโม่อาศัยบางอย่างทำลายมือของฝานอู๋เหอ

ตูม!

โอสถหยาดเหมันต์ระเบิด พลังเย็นยะเยือกจนน่ากลัวกระจายออกมา เหล่าราชองครักษ์ที่อยู่ใกล้ต่างก็กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งไปในทันที

“ความหนาวเย็นเช่นนี้…” คนที่อยู่โดยรอบต่างสั่นสะท้าน ความหนาวที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ แม้แต่จอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนชั้นกลางก็ยังรู้สึกทรมาน

อ๊าก!

ฝานอู๋เหอและหัวหน้าราชองครักษ์ส่งเสียงร้องโหยหวนครั้งสุดท้าย จากนั้นพลังสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวก็ฟาดลงมา เปลี่ยนทั้งสองเป็นเถ้าถ่าน

“หือ” สีหน้าของอวิ๋นโม่พลันเปลี่ยนไป เขาหันไปมองบริเวณที่โอสถหยาดเหมันต์ระเบิดและต้องประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ความหนาวเย็นอันไร้ขอบเขตกระจายออกไปทุกทิศทาง แต่พลังหนาวเย็นสุดขั้วที่บ้าคลั่งนั้นค่อยๆ ถดถอย เมื่อมองอย่างละเอียดอวิ๋นโม่ก็พบว่าเจ้าสำนักศึกษาโย่วสุยกำลังดูดซับพลังเยือกแข็งที่โอสถหยาดเหมันต์ระเบิดออกมา

“หึ อวิ๋นโม่ ขอบคุณมาก!” เจ้าสำนักศึกษาโย่วสุยกล่าว “โอสถนี้ไม่เลวจริงๆ ข้ารู้สึกว่าตัวเองสัมผัสได้ถึงระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดแล้ว สามารถทำให้การบ่มเพาะของข้าเกิดความเคลื่อนไหว โอสถของเจ้านับว่ามีผลงานไม่น้อย”

ฮ่องเต้โย่วสุยที่อยู่ด้านข้างสีพระพักตร์มืดครึ้มอย่างที่สุด ความเหน็บหนาวมหาศาลเมื่อครู่ทำให้แม้แต่พระองค์ก็ยังทรมาน หากไม่ใช่เพราะเจ้าสำนักศึกษาโย่วสุยดูดซับพลังเยือกแข็งที่น่ากลัวอย่างที่สุดนั้นไป เกรงว่าพระองค์คงกลายเป็นคนตายไปแล้ว

“สมควรตาย!” ฮ่องเต้โย่วสุยเค้นเสียงต่ำ ถูกกลิ่นอายความตายครอบคลุมย่อมไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี อีกทั้งนายทหารคนสำคัญของพระองค์สองคนก็ถูกอวิ๋นโม่ฆ่า พระองค์ขอสาบานว่าจะต้องฆ่าอวิ๋นโม่ให้ได้!

ยอดฝีมือระดับคงเขตแดนชั้นกลางผู้ยิ่งใหญ่สองท่านขยับเข้าหาอวิ๋นโม่ ส่วนจอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนคนอื่นๆ ก็ล้อมบริเวณนั้นเอาไว้

บุคคลอันตรายเช่นนี้จะต้องรีบกำจัดก่อนที่จะเติบโต!

………………………………………