ตอนที่ 370 ปะทะฝานอู๋เหอ

ตอนที่ 370 ปะทะฝานอู๋เหอ
ก่อนที่ทั้งสองจะประมือกัน เหล่ายอดฝีมือในอาณาจักรโย่วสุยต่างก็คิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้คงใช้เวลาไม่นาน ปรากฏว่าเพียงพริบตาเดียวการต่อสู้ก็จบลงแล้ว

แต่ผลลัพธ์ต่างจากที่พวกเขาคาดการณ์ไว้อย่างสิ้นเชิง

ฝูงชนมองเหตุการณ์กลางอากาศอย่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก อวิ๋นโม่ต่อยออกไปครั้งเดียว พลังหมัดก็ทำลายเกราะของแม่ทัพโย่วสุยผู้นั้น ทะลุผ่านทรวงอกออกไปด้านหลัง

“ข้า…” แม่ทัพนามกระเดื่องของโย่วสุยพูดออกมาได้คำเดียว ดวงตาก็ปิดลง

อวิ๋นโม่ยกมือซ้ายผลักแม่ทัพคนนั้นออกจากไหล่ของตนเบาๆ พลังปราณเคลื่อนไหว เลือดที่เปื้อนมือสลายไปจนหมด ร่างของคนผู้นั้นหล่นลงกับพื้น พลังชีวิตสูญสิ้น

ทุกคนมองฉากนี้ด้วยความตกใจ คิดไม่ถึงว่าอวิ๋นโม่ที่เป็นแค่ระดับกึ่งคงเขตแดนจะฆ่ายอดฝีมือระดับคงเขตแดนได้ในพริบตา

“แม่ทัพหลี่เป็นยอดฝีมือระดับคงเขตแดนที่มีพลังต่อสู้ขั้นสองชั้นฟ้ากลับถูกมันต่อยตายในหมัดเดียว! เป็นไปได้อย่างไร เด็กคนนี้เป็นแค่ระดับกึ่งคงเขตแดนชัดๆ จะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร”

ทุกคนไม่อยากเชื่อผลลัพธ์เช่นนี้ จอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งชั้นฟ้าบางคนใจเต้นระส่ำ “สวรรค์ เจ้านั่นแข็งแกร่งขนาดนี้ ก่อนหน้านี้ข้ายังคิดว่าจะฆ่ามันได้!”

คนเหล่านั้นต่างหน้าซีด หวาดเสียวขึ้นมา “หากไม่ใช่เพราะเขารวดเร็วมากจนพวกข้าตามไม่ทัน พวกข้าคงต้องพบจุดจบเช่นเดียวกันแล้ว!”

“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว เกรงว่าคงมีเพียงยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าขึ้นไปเท่านั้นถึงจะกำราบเจ้าเด็กนี่ได้”

หลายคนตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของเขา แต่หลังจากนั้นบางคนก็หัวเราะอย่างเย็นชา

“เจ้าเด็กนี่ขุดหลุมฝังตนเอง เดิมทียังมีโอกาสรอดชีวิตอยู่ แต่ตอนนี้เขาฆ่าแม่ทัพหลี่ไปแล้ว ฝ่าบาทจะปล่อยเขาไปได้อย่างไร”

“ฆ่าแม่ทัพหลี่ก็เท่ากับท้าทายโย่วสุยเรา เด็กคนนี้ไม่มีทางมีชีวิตรอดออกไปแน่”

ฮ่องเต้โย่วสุยประทับอยู่บนราชรถอันงดงาม พระพักตร์บูดบึ้ง สำหรับอาณาจักรโย่วสุยแล้ว จอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนผู้หนึ่งมีคุณค่ามหาศาล คิดไม่ถึงว่าจะถูกอวิ๋นโม่สังหารในหมัดเดียว

“ฝ่าบาท ให้ข้าฆ่ามันเถอะ” จอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าที่มีความสามารถแข็งแกร่งที่สุดในหมู่ราชองครักษ์เอ่ยปาก

ฮ่องเต้ทรงโบกพระหัตถ์ “ไม่รีบ ปล่อยให้ฝานอู๋เหอลงมือเอง ข้าจะดูสิว่าเขาคุ้มค่ากับการที่ข้าต้องเสียแม่ทัพระดับคงเขตแดนไปผู้หนึ่งหรือไม่ ถ้าฝานอู๋เหออ่อนแอเกินไปก็ไม่จำเป็นต้องเก็บมันไว้”

ฝานอู๋เหอเหาะขึ้นไปในอากาศที่ระดับความสูงเดียวกับอวิ๋นโม่ เขาเอ่ยเสียงเข้ม “คิดไม่ถึงว่าความสามารถของเจ้าจะมาถึงระดับนี้แล้ว แต่หากเจ้ามีความสามารถเพียงเท่านี้ ชีวิตของเจ้าก็ต้องทิ้งเอาไว้ที่นี่แล้ว เพราะว่า…”

ตูม!

พลังปราณแข็งแกร่งระเบิดออก กลายเป็นรังสีทรงอานุภาพที่ครอบคลุมเบื้องล่างทั้งหมด เหล่าจอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งชั้นฟ้าพากันถอยหนีด้วยสีหน้าตื่นตะลึง

“ระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้า! ฝานอู๋เหอเลื่อนไปยังระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าแล้ว!” บางคนเอ่ยอย่างตกตะลึง ยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้า ทั่วทั้งอาณาจักรโย่วสุยนับได้ไม่เกินสองมือ ฝานอู๋เหอเลื่อนเป็นระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้า สำหรับโย่วสุยย่อมมีความหมายไม่เหมือนเดิม

ฮ่องเต้โย่วสุยกะพริบพระเนตรอยู่หลายครั้ง มุมพระโอษฐ์แย้มสรวล “ดูท่าชีวิตของฝานอู๋เหอจะรักษาเอาไว้ได้แล้ว”

“ขอแสดงความยินดีกับฝ่าบาทที่ทรงรับยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าไว้อีกคนหนึ่ง!” หัวหน้าราชองครักษ์ถวายคำนับ

“เช่นนี้เจ้าและข้าก็ไม่จำเป็นต้องลงมือแล้ว จัดการอวิ๋นโม่ แค่ฝานอู๋เหอคนเดียวก็เพียงพอ” ฮ่องเต้ตรัสเรียบๆ

หัวหน้าราชองครักษ์เอ่ย “ต่อให้เขาแข็งแกร่งกว่านี้ก็เป็นแค่ระดับกึ่งคงเขตแดนเท่านั้น หมัดที่ใช้กับแม่ทัพหลี่เมื่อครู่คงเป็นกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาแล้ว และความแข็งแกร่งนี้ยังไม่อาจคุกคามยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้า”

สตรีผู้เป็นเจ้าสำนักศึกษาราชวงศ์โย่วสุยมองอวิ๋นโม่ด้วยสายตาชื่นชมอย่างไม่ปิดบัง “อวิ๋นโม่ ตอนนี้จะเสียใจทีหลังก็ไม่ทันแล้ว เพราะเจ้าฆ่าแม่ทัพไปคนหนึ่ง แต่หากยินยอมเข้าสำนักศึกษาของข้า ข้าก็สามารถรักษาชีวิตของเจ้าได้”

“ไม่เข้าสำนักโย่วสุยและไม่มีใครฆ่าข้าได้” อวิ๋นโม่พูดเสียงเรียบ จากนั้นหันไปทางฝานอู๋เหอ “คำพูดไร้สาระไม่จำเป็นแล้ว วันนี้เจ้าต้องตาย!”

“ฮ่าๆ! เจ้ากำลังพูดกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าหรือ

“เหอะ ทำไม คิดว่าฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งชั้นฟ้าได้หนึ่งคนก็จะฆ่าข้าได้? หรือคิดว่าเจ้าจะใช้โอสถประหลาดนั่นทำร้ายข้าได้อีก”

ฝานอู๋เหอแค่นเสียงเย็นชา “ใช้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้าเถอะ ไม่เช่นนั้นจะไม่มีโอกาสแล้ว”

เจ้าสำนักหญิงของสำนักศึกษาโย่วสุยถอนหายใจ “พรสวรรค์โดดเด่นอย่างยากจะหาได้ในโลก เปรียบเทียบกับเหล่าอัจฉริยะของที่นั่นแล้วไม่อ่อนแอกว่าสักเท่าไร น่าเสียดายที่โอหังเกินไป ไม่อาจใช้สอย มีแต่ต้องตายเท่านั้น”

“ท่านเจ้าสำนัก อย่าได้สิ้นเปลืองคำพูดกับมันอีกเลย ฆ่ามันเสีย แก้แค้นให้ลูกศิษย์ที่ตายไปของท่าน!” ผู้ฝึกยุทธ์ของสำนักมหาธาราตะโกนเสียงดัง

ฟุบ!

จู่ๆ ฝานอู๋เหอก็นำดาบที่มีประกายเหน็บหนาวออกมาเล่มหนึ่งพร้อมเหาะเข้าหาอวิ๋นโม่ด้วยสีหน้าเปี่ยมไอสังหาร “วันนี้ไม่มีใครช่วยเจ้าได้อีกแล้ว!”

“นี่เป็นคำพูดที่ข้าอยากพูดกับเจ้าเช่นกัน” อวิ๋นโม่ใช้วิชาวัชระไพรีพินาศสะบัดสองหมัดใส่ฝานอู๋เหอ

ติงๆ ผัวะๆ!

เพียงชั่วพริบตาทั้งสองก็ปะทะกันอย่างดุเดือด อวิ๋นโม่ต่อสู้กับฝานอู๋เหอด้วยมือเปล่า หมัดของเขากระแทกสันดาบและตัวดาบอย่างแม่นยำ เสียงผิวเนื้อกระทบอาวุธกลับเหมือนเสียงโลหะกระทบกัน เพียงพริบตาสะเก็ดไฟก็สาดกระจายไปทุกทิศทาง ฝานอู๋เหอที่เป็นยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าใช้อาวุธวิญญาณที่ไม่ต่ำทรามเล่มหนึ่ง กลับไม่อาจทำอะไรอวิ๋นโม่ได้

ทุกคนต่างตะลึง คิดไม่ถึงว่าเขาที่เป็นแค่ระดับกึ่งคงเขตแดนจะสามารถปะทะกับยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าได้ถึงขั้นนี้ ฮ่องเต้โย่วสุยเห็นแล้วยิ่งตัดสินพระทัยแน่วแน่ว่าต้องฆ่าเขาให้ได้ ปีศาจเช่นนี้เก็บเอาไว้จะเป็นภัย

เจ้าสำนักศึกษาโย่วสุยเห็นแล้วยิ่งรู้สึกเสียดาย “อัจฉริยะเช่นนี้ ไม่อยากจะฆ่าเลย”

“อ๊าก!” จู่ๆ ฝานอู๋เหอก็ร้องออกมาและถอยหลังไป เขามองอวิ๋นโม่ด้วยสายตาเย็นชา “มันจบแล้ว ข้าไม่มีแก่ใจจะเล่นกับเจ้าอีกแล้ว ตายเสียเถอะ”

ทันใดนั้นพลังปราณบนร่างของฝานอู๋เหอก็ระเบิดออก สองมือกุมดาบ ทุ่มเทพละกำลังทั้งหมด

ตูม!

ที่ซัดออกมาไม่ใช่ลำแสงดาบ แต่เป็นคลื่นพลังปราณอันโหมกระหน่ำ คลื่นพลังปราณที่น่ากลัวอย่างยิ่งแต่ละลูกม้วนเข้าหาอวิ๋นโม่

“ฮึ่ม!”

อวิ๋นโม่ทุ่มเทพลังทั้งหมดใช้วิชาวัชระไพรีพินาศ เขาบุกเข้าหาคลื่นที่น่าตระหนกเหล่านั้นพร้อมต่อยหมัดออกไปหลายหมัด

เปรี้ยง!

ภายใต้คลื่นพลังปราณอันน่าตระหนกที่โจมตีลงมา เกราะบนร่างของเขาแตกออก จากนั้นเขาก็ถูกคลื่นพลังปราณม้วนเข้าใส่และซัดออกไป พลังที่บ้าคลั่งโจมตีใส่ร่างกายของเขาไม่หยุด

อวิ๋นโม่ถูกคลื่นพลังปราณที่บ้าคลั่งซัดออกไปไกลหลายร้อยจั้งถึงหยุดลงได้ เสื้อผ้าขาดวิ่น เส้นผมกระเซอะกระเซิง ท่าทางน่าอนาถ

“ข้าเคยพูดแล้ว วันนี้เจ้าต้องตาย!” ฝานอู๋เหอมองเขาอย่างเย็นชา เดินเข้าไปหาทีละก้าว

“เป็นเช่นนั้นจริงๆ ถึงเขาจะแข็งแกร่งกว่านี้ก็เป็นแค่ระดับกึ่งคงเขตแดนเท่านั้น ไม่อาจเทียบกับจอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าได้!” ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งพูดพลางมองไปทางเขาราวกับมองคนตาย

อวิ๋นโม่มองหมัดเปื้อนเลือดของตน “วัชระไพรีพินาศยังอ่อนแอเกินไป”

วัชระไพรีพินาศที่เขาได้รับมาเป็นเพียงศาสตร์ลับระดับคงเขตแดน หากไม่ใช่เพราะอวิ๋นโม่มีกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง พลังปราณในร่างก็เหนือกว่าจอมยุทธ์ในระดับเดียวกัน เขาที่เป็นระดับกึ่งคงเขตแดนคงไม่มีทางใช้ศาสตร์ลับนี้รับมือยอดฝีมือระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าได้เลย

“ถ้าอย่างนั้น…” เขาเงยหน้ามองฝานอู๋เหอ สองแขนกางออก

ตูม!

พริบตานั้นก็เกิดเสียงฟ้าร้อง ปรากฏสายฟ้านับพันนับหมื่นรอบกายอวิ๋นโม่ด้วยบรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง จอมยุทธ์อาณาจักรโย่วสุยที่อยู่รอบๆ พากันล่าถอย มองเขาด้วยสีหน้าตื่นตะลึง

“นี่คือทัณฑ์พันอัสนี พลังปราณนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!”

“ลือกันว่าอวิ๋นโม่ฝึกทัณฑ์พันอัสนีสำเร็จ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเรื่องจริง!”

“ก็แค่เปลือกนอกที่น่าตะลึงเท่านั้น ตายเสียเถอะ!” ฝานอู๋เหอฟันดาบอีกครั้ง คลื่นพลังปราณที่น่ากลัวจำนวนมหาศาลกระแทกลงมา นี่คือความแตกต่างระหว่างผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนและระดับท่องพันลี้ พลังปราณธรรมชาติที่พวกเขาสามารถควบคุมได้มีอานุภาพเหนือกว่าจอมยุทธ์ระดับท่องพันลี้ เมื่อครู่ที่เกราะบนร่างของอวิ๋นโม่สลายก็เป็นเพราะถูกพลังนี้ทำลาย

อวิ๋นโม่สีหน้าเยือกเย็น สองมือทำมุทราก่อนผลักออกไปเบื้องหน้า ทันใดนั้นวัตถุทรงกลมสีเงินยวงสิบกว่าลูกก็พุ่งเข้าใส่ฝานอู๋เหอ

………………………………………