ตอนที่ 400 ลงมือ

ตอนที่ 400 ลงมือ
อวิ๋นโม่หน้าบึ้งตึง เขาไม่คิดจะพัวพันกับอีกฝ่าย เดิมทีคิดว่าแค่นำป้ายออกมาก็จะปิดปากคนทั้งสองได้แล้ว คิดไม่ถึงว่าสื่อเม่าจะกล้ามาก ถึงกับทำลายป้ายทิ้ง ป้ายผลงานขั้นมนุษย์เป็นเพียงแผ่นไม้ชิ้นหนึ่งเท่านั้น แม้จะมีความพิเศษอยู่บ้างแต่ก็ไม่ใช่อุปกรณ์วิญญาณ จึงถูกสื่อเม่าทำลายได้ง่ายๆ

“ที่เขานำมาคือป้ายปลอมหรือ” สวี่หมิงชิงหันมาหาสื่อเม่าพร้อมถามเสียงเข้ม

สื่อเม่าเอ่ยอย่างมั่นใจ “ถูกต้อง ข้าเคยเห็นป้ายผลงาน มันไม่ใช่แบบนี้!”

ดวงตาสวี่หมิงชิงเยือกเย็นลง “อวิ๋นโม่ เจ้ามีฐานะเป็นศิษย์รับใช้ ไม่เพียงออกมาจากเขตของตน ทั้งยังทำป้ายปลอม เข้าไปในหอคัมภีร์ที่เจ้าไม่มีสิทธิ์ รู้หรือไม่ว่านี่มีโทษถึงตาย!”

“เฮอะๆ!” อวิ๋นโม่มองพวกเขาอย่างเย้ยหยัน “สื่อเม่า เจ้าทำลายป้ายผลงาน นี่ไม่ใช่มีโทษถึงตายหรือ ขอเตือนให้พวกเจ้าหลีกทางไป ข้าไม่อยากจะยุ่งกับพวกเจ้า เรื่องที่เจ้าทำลายป้าย ข้าจะไม่บอกกับสำนัก แต่ถ้ายังตามราวีไม่เลิกรา พวกเจ้าจะต้องสำนึกเสียใจแน่”

เขาใกล้ออกจากสำนักอยู่แล้ว ไม่คิดจะก่อเรื่อง กับพวกตัวตลกเหล่านี้ก็ไม่คิดใส่ใจ ป้ายผลงานไม่มีประโยชน์กับเขาแล้ว แม้สื่อเม่าทำลายไป เขาก็ไม่คิดเอาความ

สื่อเม่าและสวี่หมิงชิงไม่คิดเลิกราแม้แต่น้อย สวี่หมิงชิงยิ้มเย็น “ป้ายนั่นเป็นของปลอมจริงด้วย ไม่เช่นนั้นหากป้ายถูกทำลาย ทำไมเจ้าถึงยังนิ่งเฉยอยู่ได้ มีแต่ป้ายนั่นเป็นของปลอม เจ้ากลัวว่าสำนักจะลงโทษจึงอยากรีบถอนตัว นี่ก็คือคำอธิบาย!”

เมื่อเห็นความเคลื่อนไหวของที่นี่ ศิษย์รับใช้บนลานกว้างต่างก็ล้อมกันเข้ามา มีคนถามสื่อเม่าว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อได้ยินว่าอวิ๋นโม่ ‘ปลอม’ ป้ายผลงานและเข้าไปในหอเก็บคัมภีร์ก็โกรธทันที

“ข้าก็ว่าเขาดูไม่เหมือนศิษย์อย่างเป็นทางการ ทำไมถึงเข้าไปในหอเก็บคัมภีร์ได้ ที่แท้ก็ปลอมป้าย!” บางคนเอ่ยด้วยความโกรธ

ศิษย์หญิงคนหนึ่งร้องขึ้น “ข้าจำเขาได้ ชายคนนี้มาจากดินแดนหมื่นอาณาจักร เพิ่งได้เป็นศิษย์ของสำนักไม่นาน จะมีป้ายผลงานได้อย่างไร ต้องปลอมแน่!”

“กล้าปลอมป้ายผลงาน อย่าปล่อยเขาไป! รีบแจ้งฝ่ายคุมกฎ!” มีคนตะโกน

“ใช่ แจ้งผู้คุมกฏ!”

อวิ๋นโม่มองไปรอบๆ อย่างเบื่อหน่าย เรื่องที่คนเหล่านี้ไม่มีหลักฐานก็ตัดสินว่าตนทำป้ายปลอม เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด คนมากมายก็เป็นเช่นนี้ เห็นคนอื่นได้ดีก็ริษยา พอพบว่าอีกฝ่ายมีอำนาจ พวกเขาก็รีบประจบ

“พูดถูกแล้ว ศิษย์พี่สวี่ คนผู้นี้ทำผิดกฎร้ายแรง ต้องส่งให้ผู้คุมกฎจัดการ!” สื่อเม่าเอ่ยกับสวี่หมิงชิง

“ตกลง แจ้งผู้คุมกฎให้มาจัดการเรื่องนี้!” สวี่หมิงชิงแค่นเสียงเย็นชา จากนั้นนำยันต์ใบหนึ่งออกมา บอกเล่าสถานการณ์ลงไป

อวิ๋นโม่หรี่ตา ในใจเดาได้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ แอบนำยันต์ออกมาใบหนึ่ง เอ่ยเสียงแผ่วเบา รอบข้างมีเสียงดังสับสน จึงไม่มีใครได้ยินว่าเขาพูดอะไร

“ข้าจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ข้าไม่อยากยุ่งกับพวกเจ้า หลีกไป!” เขากล่าวอย่างเย็นชา ขยับเท้าคิดอ้อมฝูงชนออกจากสถานที่แห่งนี้

เขารู้ว่าสื่อเม่าคิดอะไร อีกฝ่ายคิดจะเรียกผู้คุมกฎมาจับเขาไป ชิงเป็นฝ่ายฟ้องสำนักก่อน ขอเพียงฆ่าเขาได้ เช่นนั้นเรื่องย่อมเข้าทางพวกสื่อเม่าแล้ว ต่อให้สุดท้ายพบว่าเป็นการใส่ร้ายอวิ๋นโม่ แต่เพราะเป็นศิษย์รับใช้คนหนึ่ง สำนักคงไม่ลงโทษสื่อเม่าและสวี่หมิงชิงมากมายอะไร

ในหมู่ผู้คุมกฎมียอดฝีมือระดับมโนสำนึก อวิ๋นโม่ไม่อาจนั่งรอความตาย ต้องรีบไปจากที่นี่

“ฮ่าๆ ในใจมีพิรุธเลยคิดจะหนีใช่ไหม” มีคนเยาะเย้ย

“พวกเราหยุดเขาไว้ อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้!”

“ต้องให้ผู้คุมกฎพาเขาไป!”

พวกสื่อเม่าไม่ต้องชักนำ เหล่าศิษย์รับใช้ที่อยู่รอบๆ ก็ล้อมกันเข้ามา เห็นสถานการณ์แล้วมุมปากของสื่อเม่าก็ขยับยก “อวิ๋นโม่เอ๋ยอวิ๋นโม่ หาเรื่องข้าแล้วเจ้ายังคิดจะรอดได้อีกหรือ หึๆ วันนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเล่นเจ้าให้ตาย! กล้าเป็นอริกับข้าย่อมไม่พบจุดจบที่ดี!”

อวิ๋นโม่สีหน้าเคร่งขรึม ตะโกนกร้าว “ไสหัวไป!”

ตูม!

พลังปราณลึกล้ำพวยพุ่งออกมา กระจายออกไปทุกด้าน เพียงพริบตาเดียวศิษย์รับใช้ที่พลังยุทธ์ต่ำก็ทยอยล้มลงบนพื้น มีแต่ศิษย์รับใช้ระดับคงเขตแดนถึงยืนอยู่ได้ แต่ทั้งหมดพากันหวาดกลัว พวกเขาคิดไม่ถึงว่าเด็กน้อยที่ดูยังหนุ่มแน่นจะมีพลังปราณที่น่ากลัวเช่นนี้

“ฮ่าๆ กลัวแล้วสิ คิดจะหนีแล้วใช่ไหม” ศิษย์รับใช้บางคนแค่นหัวเราะ

“เห็นไหม เจ้านี่มีปัญหาจริงๆ ด้วย!”

“ข้าว่าพวกเราจับมันเอาไว้ก่อน รอให้ผู้คุมกฎมาแล้วค่อยส่งคนให้พวกเขา!”

“ตกลง เอาตามนั้น ในสำนักมีคนเช่นนี้ต้องลงโทษอย่างหนัก!”

“ลุยเลย จับมันไว้!”

ศิษย์รับใช้ระดับคงเขตแดนกลุ่มหนึ่งล้อมวงเข้ามา ถึงจะรู้ว่าอวิ๋นโม่แข็งแกร่งแต่พวกเขาก็ยังจะลงมือ พวกเขาคิดว่าต่อให้อวิ๋นโม่แข็งแกร่งกว่าพวกตนก็มีขีดจำกัด เพราะต้องรับมือคนหมู่มาก พวกตนย่อมจัดการอวิ๋นโม่ได้

“ความสามารถของเจ้านี่ก็แค่แกร่งกว่าข้าเล็กน้อยเท่านั้น คนตั้งมากมายร่วมมือกันย่อมกำราบมันได้!” สื่อเม่าเอ่ยเสียงเบา ปะปนอยู่ในกลุ่มคนแล้วขยับเข้าไปใกล้อวิ๋นโม่

“เดิมทีก็ไม่อยากมีเรื่อง แต่ในเมื่อพวกเจ้าบีบคั้นเช่นนี้ก็อย่าโทษว่าข้าไม่เกรงใจแล้ว!” เขาแค่นเสียง จากนั้นนำทวนอัสนีดำออกมาจากอุปกรณ์จัดเก็บ

“หึ ข้าอยากเห็นว่าเจ้าจะเก่งสักแค่ไหน!”

“ลุย จับเขาไว้!”

ศิษย์รับใช้กลุ่มหนึ่งคำรามและพุ่งเข้าหาอวิ๋นโม่ คิดจะจัดการเขา

“ก็แค่เศษสวะกองหนึ่งเท่านั้น คิดจะเล่นงานข้าหรือ” อวิ๋นโม่มองคนเหล่านี้อย่างเย็นชา โบกทวนอัสนีดำเบาๆ

เปรี้ยง!

ทันใดนั้นสายฟ้าสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็แลบแปลบปลาบ โจมตีผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่รอบๆ

“อ๊าก!”

เสียงกรีดร้องดังระงมในทันที คนเหล่านี้เป็นแค่ระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งหรือสองชั้นฟ้าเท่านั้น สื่อเม่าก็อยู่ในนั้นด้วย และแม้เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดแล้วก็ยังต้านทานสายฟ้าสีดำที่พุ่งออกมาจากทวนไม่ได้

แค่กระบวนท่าเดียว เหล่าศิษย์รับใช้ระดับคงเขตแดนก็พ่ายแพ้ สวี่หมิงชิงที่ดูเรื่องสนุกอยู่ด้านข้างคิ้วกระตุก ไอ้หนูระดับกึ่งคงเขตแดนคนนี้มีฝีมืออยู่บ้าง หากไม่ใช่แข็งแกร่งระดับคงเขตแดนชั้นกลางเกรงว่าไม่สามารถปราบมันได้เลย

“ศิษย์พี่สวี่ พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ โปรดลงมือจัดการไอ้สารเลวนี่!” สื่อเม่าตะโกนเสียงดัง เดิมทีคิดว่าอาศัยคนหมู่มากก็จะเล่นงานอวิ๋นโม่ได้ คิดไม่ถึงว่าความสามารถของมันจะเหนือกว่าที่เขาคาดไว้ เพียงกระบวนท่าเดียว พวกเขาก็ต้องออกจากการต่อสู้แล้ว สายฟ้าสีดำที่โจมตีอยู่บนร่างทำให้พวกเขาร่างกายสะท้านด้วยความเจ็บปวด

“ศิษย์พี่โปรดลงมือ!” ศิษย์รับใช้คนอื่นๆ ก็ตะโกนเช่นกัน

เห็นอวิ๋นโม่เป็นแค่ระดับกึ่งคงเขตแดนก็มีความสามารถระดับนี้ พวกเขายิ่งทั้งอิจฉาและริษยามากขึ้นอีก

“ละเมิดกฎสำนัก ทำร้ายพวกเดียวกัน อวิ๋นโม่ ข้าจำเป็นต้องลงมือกับเจ้า!” สวี่หมิงชิงพูดอย่างเย็นชาพลางเดินเข้าไปหาอวิ๋นโม่ช้าๆ สีหน้าของเขาเรียบเฉย แววตาแสดงออกถึงความมั่นใจ แม้เมื่อครู่อวิ๋นโม่ต่อสู้ได้อย่างน่าตกตะลึง แต่ก็เป็นแค่ความสามารถระดับคงเขตแดนชั้นกลางทั่วไปเท่านั้น ไม่มีทางเทียบกับเขาได้ เขามั่นใจว่าขอเพียงตนลงมือ ทุกอย่างจะเรียบร้อย

“ฮ่าๆ!” อวิ๋นโม่หัวเราะเย็นชา “ในเมื่อเจ้าใช้วิธีต่ำทรามกับข้าก็ไม่ต้องยกคุณธรรมขึ้นมาอ้างแล้ว ข้าไม่ได้ทำผิดกฎสำนัก พวกเขาคิดจะลงมือกับข้า ไม่ฆ่าพวกเขาก็ถือว่าดีมากแล้ว ยังมีเจ้าอีก สวี่หมิงชิง เจ้าคิดว่าเป็นศิษย์ในก็เก่งกาจ สามารถจัดการข้าได้หรือ”

“เจ้าเชื่อมั่นในตัวเองเกินไปแล้ว ข้าขอบอกเจ้าไว้ ต่อให้เจ้าคิดว่าตนเองเก่งกาจแต่ก็ไม่อาจก้าวข้ามความแตกต่างระหว่างพวกเราไปได้ หากข้าลงมือ เจ้าจะไม่มีโอกาสหลบหนีอีกแล้ว” สวี่หมิงชิงพูดอย่างหยิ่งผยอง เขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตน

“หึ เจ้าเด็กนั่นคิดว่าเอาชนะพวกเราได้ก็จะต่อสู้กับศิษย์พี่สวี่หมิงชิงได้หรือ ช่างน่าหัวเราะ!”

“มันไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของศิษย์ใน แค่ศิษย์พี่ลงมือก็เล่นงานมันได้!”

“ศิษย์พี่สวี่เป็นผู้แข็งแกร่งลำดับต้นๆ ในหมู่ศิษย์ใน เจ้าเด็กนี่คิดว่าตัวเองจะหนีรอดจากมือศิษย์พี่ได้หรือ ฝันไปเถอะ!”

“ศิษย์พี่สวี่ จัดการมัน อย่าปล่อยให้มันหนีไป!”

ศิษย์รับใช้ทั้งหมดพากันเอ่ยปาก สื่อเม่าดิ้นรนลุกขึ้น มองอวิ๋นโม่อย่างชั่วร้าย “ศิษย์พี่สวี่คือผู้สืบทอดวิชาของสำนัก เจ้านึกว่าเขาอ่อนแอเหมือนผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปหรือ อวิ๋นโม่เอ๋ยอวิ๋นโม่ ไม่ว่าอย่างไรวันนี้เจ้าก็ไม่รอดแล้ว! เจ้าตายแน่!”

………………………………………