ตอนที่ 419 ต้องร่วมมือกันเท่านั้น

ตอนที่ 419 ต้องร่วมมือกันเท่านั้น
“อ่อกๆ”

ศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีดิ้นรนยกสองมือขึ้นปิดคอตนเอง คิดจะห้ามเลือดที่ไหลทะลัก แต่ก็ไร้ประโยชน์ เลือดสดๆ สีแดงพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ แววตาของเขาตื่นตระหนก มองไปทางคนอื่นๆ ในสำนักอย่างไรเรี่ยวแรง คิดจะขอความช่วยเหลือ แต่เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอมีเพียงเสียงอึกอักแผ่วเบาเท่านั้น

อวิ๋นโม่ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างใจเย็น มือกุมลำคอที่หักของลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีเอาไว้

โครม!

เขาโยนอาวุธวิญญาณที่เปื้อนเลือดลงพื้น พลังปราณกระจายออกมา ชำระรอยเลือดบนมือ

“ศิษย์น้อง!” ลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีที่เป็นระดับคงเขตแดนขั้นสี่ชั้นฟ้าคนหนึ่งตะโกนอย่างรวดร้าว เขาพุ่งเข้ามากอดร่างไร้วิญญาณของคนผู้นั้นพลางร่ำไห้

“เจ้านั่นมีความสามารถอยู่จริงๆ!” ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ หันไปมองอวิ๋นโม่ด้วยความประหลาดใจ คนที่ชอบพูดจาโอ้อวดคนหนึ่งจู่ๆ ก็สามารถสังหารลูกศิษย์ระดับคงเขตแดนขั้นสามชั้นฟ้าของหุบเขาหมื่นอัคคีได้อย่างง่ายดาย ช่างทำให้คนรู้สึกเหนือความคาดหมาย ต้องรู้ว่าความสามารถของลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีไม่ใช่พวกไม่มีสำนักจะเทียบได้ ขนาดพวกเขาคือผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนชั้นกลางยังไม่กล้าพูดว่าสามารถสังหารคนเหล่านั้นได้ง่ายๆ

พวกเขาเพียงสังเกตอวิ๋นโม่เล็กน้อยเท่านั้นแล้วรีบทุ่มเทจิตใจทั้งหมดรับมือการโจมตีของศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคี ต่อให้อวิ๋นโม่เก่งกาจก็เป็นแค่ระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งชั้นฟ้าเท่านั้น ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้ พวกเขาทุ่มเทความสนใจส่วนใหญ่มาที่ตนเอง ดูว่าสามารถหาโอกาสหลบหนีได้หรือไม่

“ไอ้เลว! ข้าจะฆ่าเจ้า” ลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีที่เป็นระดับคงเขตแดนขั้นสี่ชั้นฟ้าผู้นั้นพุ่งเข้ามาอย่างดุดัน มือข้างหนึ่งตวัดลงมาคว้าอวิ๋นโม่ด้วยอานุภาพรุนแรงราวกับกรงเล็บของสัตว์อสูรดุร้าย

อวิ๋นโม่มองคนผู้นั้นแล้วหลบการโจมตีของเขาไปด้านข้างพลางถามด้วยความประหลาดใจ “นี่มีอะไรน่าแปลกกัน ข้าเตือนพวกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ ข้าไม่อยากเป็นศัตรูกับพวกเจ้า แต่พวกเจ้าจะฆ่าข้าให้ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ต้องเตรียมตัวถูกฆ่าเอาไว้แล้ว พวกเจ้าเลือกลงมือกับข้าก่อน ถูกข้าฆ่าไปคน ทำไมต้องทำท่าเหมือนเป็นผู้ถูกทำร้าย”

“สารเลว ข้าจะให้เจ้าชดใช้ชีวิตให้ศิษย์น้องของข้า!” คนผู้นั้นโกรธแค้น ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าอีกฝ่ายไม่มีทางฆ่าคนได้ แต่ตอนนี้ศิษย์น้องของเขาต้องตายด้วยน้ำมืออวิ๋นโม่ที่เป็นระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งชั้นฟ้า จะไม่ให้เขาโกรธแค้นได้อย่างไร

จู่ๆ ลำแสงสีดำสายหนึ่งก็พาดผ่าน ลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีระดับคงเขตแดนขั้นสี่ชั้นฟ้าร่างกระตุก เขาก้มหน้าลงอย่างงุนงง เห็นทวนยาวสีดำแทงเข้าไปในทรวงอกของตน ทะลุผ่านหัวใจออกไป

“เจ้า…” ทันทีที่อ้าปาก เลือดก็ไหลทะลักจากปาก น้ำเสียงอู้อี้

ฉัวะ!

อัสนีดำในมืออวิ๋นโม่สะบัดออกไป ร่างของคนผู้นั้นก็กลายเป็นส่วนๆ

“โอ้! โหดเหี้ยม!” เหล่าจอมยุทธ์จากหุบเขาหมื่นอัคคีทั้งหมดหันความสนใจมายังสถานการณ์ด้านนี้ เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่ลมหายใจ พวกเขาก็สูญเสียลูกศิษย์ไปสองคน ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม

ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ ที่อยู่ข้างกายผู้เฒ่าเฟิงก็สังเกตเห็นสถานการณ์ด้านนี้เช่นกัน ดวงตาของพวกเขาเป็นประกายในทันที มีคนกระซิบ “เจ้านั่นแข็งแกร่งจริงๆ! พวกเจ้าว่าเขาจะแข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะเซียวเฮ่อได้หรือไม่”

“เป็นไปไม่ได้ เซียวเฮ่อเป็นใคร เหนือชั้นกว่าลูกศิษย์ทั่วไปของหุบเขาหมื่นอัคคีอย่างเทียบไม่ได้ ต่อให้โม่อวี่สามารถฆ่าลูกศิษย์ทั่วไปของหุบเขาหมื่นอัคคี แต่เทียบกับเซียวเฮ่อแล้วยังห่างอีกไกล ถึงอย่างนั้นสำหรับพวกเราแล้วนี่เป็นโอกาสดี เขาดึงดูดความสนใจของลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีส่วนใหญ่ไป หากฆ่าอีกสักคนไม่แน่ว่าพวกเราอาจมีโอกาสหลบหนี!” มีคนพูดอย่างตื่นเต้น

“หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น!”

“ข้าจะฆ่ามัน!” ลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีระดับคงเขตแดนขั้นห้าชั้นฟ้าผู้หนึ่งเหาะเข้ามา เขามีไฟลุกท่วมร่างราวกับเทพอัคคีในตำนาน สองตาก็มีเปลวเพลิงลุกโชน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะวิชายุทธ์หรือโกรธแค้นเกินไป

ขณะเดียวกันก็มีลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีที่เป็นระดับคงเขตแดนชั้นกลางหลายคนเหาะเข้ามาล้อมอวิ๋นโม่เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน

“อาวุธวิญญาณระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดหรือ” เซียวเฮ่อหันไปมองอวิ๋นโม่พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาลังเลอยู่บ้าง ลังเลว่าจะไปจัดการอวิ๋นโม่ด้วยตนเองดีหรือไม่ เขากลัวว่าจะมีลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีถูกทำร้ายด้วยน้ำมือของอวิ๋นโม่อีก แต่ก็รู้สึกว่าอวิ๋นโม่ที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งชั้นฟ้า ต่อให้ใช้อาวุธวิญญาณระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดก็ยังไม่คู่ควรให้ตนลงมือ

ถังฉี่มองอวิ๋นโม่แวบหนึ่ง ดวงตาปรากฏความยินดี เขาไม่มีเวลาคิดมากอีกแล้ว หยิบโอสถรักษาอาการบาดเจ็บออกมาหลายเม็ด เทเข้าปากแล้วรีบรักษาอาการบาดเจ็บ

“พี่หญิง พี่โม่อวี่แข็งแกร่งจริงๆ หากพวกท่านร่วมมือกันอาจหยุดเซียวเฮ่อได้!” ดวงตาของเผิงอวี๋สว่างวาบราวกับเห็นความหวัง

เผิงหว่านยิ้มขื่นและส่ายหน้า รำพึงในใจ “จะเป็นไปได้อย่างไร คุณชายถังได้รับบาดเจ็บ ความสามารถในการต่อสู้ลดลงมาก ระดับยุทธ์ของข้ากับเซียวเฮ่อต่างกันถึงสองชั้นฟ้า ความสามารถห่างกันจนยากจะชดเชย โม่อวี่แม้จะเหนือความคาดหมายและมีความสามารถอยู่บ้าง แต่ถึงอย่างไรก็แค่อาศัยทวนยาวระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดเท่านั้น เผชิญหน้ากับเซียวเฮ่อ เขาไม่มีโอกาสชนะเลย”

เพียงครู่เดียว พวกเขาก็ได้ยินเสียงเอะอะน่าตื่นตะลึงและเสียงร้องคำรามอย่างเกรี้ยวกราด พอหันไปก็พบว่าลูกศิษย์ระดับคงเขตแดนห้าชั้นฟ้าของหุบเขาหมื่นอัคคีตายภายใต้คมทวนของอวิ๋นโม่ไปอีกสองคน

“ศิษย์พี่เซียว หอกยาวในมือของมันร้ายกาจมาก พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ โปรดลงมือด้วย!” ลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีตะโกนก้อง แต่พริบตาต่อมาร่างของเขาก็ถูกอัสนีดำแทงทะลุ

“หยุดมือ!” เซียวเฮ่อร้องอย่างเดือดดาล ขณะที่เขาลังเลเพียงชั่วครู่ อวิ๋นโม่ก็สังหารลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีไปสี่ห้าคน ความเสียหายเช่นนี้สำหรับสำนักไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย

“เจ้าบอกว่าหยุด ข้าก็ต้องหยุดหรือ เจ้าคิดว่าตนเองเป็นใคร” อวิ๋นโม่พูดอย่างเย็นชา เขาพุ่งเข้าไปท่ามกลางลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคี เปิดฉากสังหารอย่างใหญ่โต ลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีแต่ละคนไม่ว่าจะเป็นระดับคงเขตแดนชั้นต้นหรือชั้นกลางต่างก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ทุกชีวิตถูกเขาเก็บกวาดอย่างไร้เยื่อใย

“ก่อนหน้านี้ข้าเตือนเจ้าแล้ว ทางที่ดีพวกเราน้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง แต่เจ้าก็ไม่ฟัง เช่นนั้นก็โทษข้าไม่ได้แล้ว” อวิ๋นโม่สีหน้าเฉยชา สังหารผู้คน ใจก็ไม่สั่นแม้แต่น้อย

ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ไกลออกไปเห็นแล้วขนลุก “เจ้านั่นคือคนเดียวกับโม่อวี่คนก่อนหน้านี้ใช่ไหม ทำไมข้าถึงได้รู้สึกว่าเขาเป็นราชาปีศาจ”

“เฮือก สังหารลูกศิษย์ของหุบเขาหมื่นอัคคีราวกับฆ่าไก่ ไม่มียั้งมือเลย นี่มัน… ทำไมข้าถึงได้รู้สึกว่านี่เป็นลักษณะของพรรคมาร” มีคนตะลึงไปแล้ว

“เป็นไปไม่ได้ ลักษณะของเขาไม่เหมือนคนพรรคมารเลย หากเขาเป็นคนพรรคมาร ก่อนหน้านี้ที่พวกเราดูถูกเขาเช่นนั้นต้องถูกฆ่าไปแล้ว”

“อย่ามัวพูดไร้สาระ ฉวยโอกาสนี้รีบหลบหนี! เขาแค่อาศัยทวนยาวระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดด้ามนั้นถึงได้มีความสามารถในการต่อสู้ แต่ว่าเซียวเฮ่อเป็นใคร นั่นคือศิษย์ที่เก่งกาจที่สุดในหุบเขาหมื่นอัคคี ถึงเขาจะมีทวนยาวระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวเฮ่ออยู่ดี!”

“แต่ว่าเรายังไปไม่ถึงศูนย์กลางของหุบเขาวายุเร้นลับ รอบๆ ยังมีอันตรายอยู่มาก ไม่มีผู้เฒ่าเฟิงนำทาง ใครจะกล้าเดินสะเปะสะปะ”

“ผู้เฒ่าเฟิงอยู่ที่ไหน”

“กำลังต่อสู้กับเฒ่าผีคนนั้น”

“ไป ช่วยผู้เฒ่าเฟิงขับไล่เฒ่าผีแล้วรีบออกไป!”

ผู้ฝึกยุทธ์รีบวิ่งไปทางผู้เฒ่าเฟิงและเฒ่าผี เพิ่มแรงกดดันให้เฒ่าผี ยังดีที่ลูกศิษย์หลายคนของหุบเขาหมื่นอัคคีรีบเข้ามารวมกับเขา ต้านทานการโจมตีของเหล่าผู้ฝึกยุทธ์

ไม่ถึงครึ่งก้านธูป ลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีที่ล้อมอวิ๋นโม่ก็ตายกันหมด แม้เซียวเฮ่อจะสกัดเขาไว้ แต่ก็ช่วยชีวิตคนเหล่านั้นไม่ได้ ตอนนี้เหลือเพียงลูกศิษย์ไม่กี่คนที่คอยช่วยเหลือเฒ่าผีเท่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่ ลูกศิษย์เหล่านั้นพอเห็นสถานการณ์ทางด้านนี้ก็ทั้งตะลึงและหวาดกลัว ทั้งยังโกรธเคืองมาก

“ศิษย์พี่เซียว ท่านต้องแก้แค้นให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องทั้งหมด!” ศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีร้องด้วยความโกรธ

เซียวเฮ่อหน้าบูดบึ้งถึงขีดสุด ที่จริงเขาดูถูกผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนขั้นหนึ่งชั้นฟ้าผู้นี้ ต่อให้อีกฝ่ายมีทวนยาวระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดด้ามหนึ่ง เขาก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา แต่เมื่อครู่อวิ๋นโม่สังหารลูกศิษย์หลายคนของหุบเขาหมื่นอัคคีต่อหน้าต่อตาเขา เขาได้แต่เบิกตามองโดยไม่อาจช่วยเหลือ สิ่งนี้ทำให้เขาโกรธมาก “เจ้าตายเสียเถอะ!” เซียวเฮ่อคำรามเสียงเบา ลูกศิษย์หุบเขาหมื่นอัคคีตายไปตั้งมากมาย กลับไปแล้วเขาก็ไม่อาจรายงานกับเหล่าผู้อาวุโสในสำนัก

“ฮ่าๆ ข้าบอกเจ้าตั้งแต่แรกแล้ว หากเปิดศึกกับข้า เจ้าจะรับผลที่ตามมาไม่ไหว เจ้าไม่เชื่อเอง แล้วจะโทษใครได้” อวิ๋นโม่เอ่ยเรียบๆ ทำให้เซียวเฮ่อยิ่งโกรธแค้น

“เจ้าคิดว่ามีอาวุธวิญญาณระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดอย่างเดียวก็เอาชนะข้าได้หรือ ข้าจะให้เจ้าได้รู้ว่าอะไรคือความแข็งแกร่งที่แท้จริง!” เซียวเฮ่อสายตาเย็นชา จ้องอวิ๋นโม่อย่างเอาเป็นเอาตาย

“น้องหว่าน เจ้าไปช่วยโม่อวี่ หากข้าฟื้นฟูกำลังได้เมื่อไรก็จะไปช่วยด้วย! โม่อวี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวเฮ่อ พวกเราจะปล่อยให้เซียวเฮ่อไล่ฆ่าทีละคนๆ ไม่ได้ มีแต่ต้องร่วมมือกันจึงจะเอาชนะมันได้!” ถังฉี่ที่กำลังรักษาตัวอยู่พูดกับเผิงหว่านเบาๆ

“ตกลง ข้าฟังท่าน” เผิงหว่านพยักหน้า มองไปที่น้องสาวของตน “เสี่ยวอวี๋ดูแลคุณชายถังให้ดี อย่าให้ใครรบกวนการรักษาตัวของเขา!”

“อืม พี่หญิง ท่านไปสู้อย่างวางใจเถอะ! พวกท่านร่วมมือกัน จะต้องเอาชนะเซียวเฮ่อได้แน่!” เผิงอวี๋รับคำหนักแน่น

เผิงหว่านพยักหน้า แม้จะยังหนักใจมาก แต่ก็มีความหวังอยู่ส่วนหนึ่ง ไม่แน่ว่าวันนี้อาจผ่านด่านอันตรายไปได้!

พอเห็นเผิงหว่านเข้ามา อวิ๋นโม่ก็หันไปเอ่ย “เจ้ายืนดูอยู่ข้างๆ ก็พอ อย่ามารบกวนข้า”

“เจ้า!” เผิงหว่านได้ยินก็โกรธมาก “อย่าคิดว่าฆ่าลูกศิษย์ทั่วไปของหุบเขาหมื่นอัคคีได้หลายคนแล้วเก่งกาจกว่าเซียวเฮ่อ เขาเป็นลูกศิษย์ที่วรยุทธ์สูงส่งที่สุดในหุบเขาหมื่นอัคคี ไม่ใช่คนที่ลูกศิษย์ทั่วไปจะเทียบได้ แม้เจ้ามีอาวุธวิญญาณระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา! พวกเราต้องร่วมมือกันถึงจะเอาชนะได้!”

เซียวเฮ่อมองอวิ๋นโม่และเผิงหว่านด้วยสายตาเย็นชา “ได้ทั้งนั้น พวกเจ้าเข้ามาพร้อมกันเถอะ ถึงอย่างไรก็ต้องตายกันหมด!”

………………………………………