ตอนที่ 729 เสียทีครั้งใหญ่

ตอนที่ 729 เสียทีครั้งใหญ่
เซี่ยอี้หันกลับมา เมื่อเห็นอวิ๋นโม่ สีหน้าสงบนิ่งก็เปลี่ยนเป็นโกรธทันที “เป็นเจ้า!”

ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ในสวนสมุนไพร พอเห็นสมุนไพรล้ำค่ามากมายพวกเขาก็ดีใจมาก คิดว่าตนเก็บเกี่ยวได้ครั้งใหญ่ คิดไม่ถึงว่าสมุนไพรส่วนใหญ่จะถูกอวิ๋นโม่เก็บไป ยิ่งกว่านั้นตอนที่อวิ๋นโม่จากไปก็ยังหลอกล่อพวกเขารอบหนึ่ง ทำให้เขาแค้นใจมาก ตอนนี้ได้พบอวิ๋นโม่อีกครั้งย่อมโกรธมากเป็นธรรมดา ไม่คิดจะปล่อยเขาไป

เซี่ยหมิงเต๋อและเซี่ยอี้ต่างเดินไปหาอวิ๋นโม่ “คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะป่ายปีนขึ้นมาถึงบันไดรอบภูเขาชั้นที่แปด”

อวิ๋นโม่ยิ้ม “พวกเจ้าขึ้นมาได้ ทำไมข้าจะมาไม่ได้”

“อย่าไร้สาระ ส่งสมุนไพรวิญญาณมา แล้วเราจะให้เจ้าได้รับการรู้แจ้งที่นี่ ไม่เช่นนั้นก็อย่าฝันว่าจะได้รับอะไรทั้งสิ้น!” เซี่ยอี้กัดฟันพูด ที่จริงเขาต้องการผนึกปฐมอัสนีนิลสุวรรณของอวิ๋นโม่ แต่ที่นี่มีคนมากมาย เขาไม่สามารถแย่งชิงสิ่งของอย่างไร้เหตุผล หากจะท้าทายสำนักกระบี่หลิ่วหยวน เขาก็ยังไม่มีความกล้ามากขนาดนั้น

เซี่ยหมิงเต๋อมองมาทางนี้ด้วยสายตาคมกริบเช่นกัน เห็นได้ชัดว่ายังจดจำเรื่องก่อนหน้านี้ได้อยู่ สมุนไพรวิญญาณที่พวกเขาสองพี่น้องเก็บรวบรวมด้วยกันน้อยกว่าสมุนไพรที่อวิ๋นโม่เก็บเพียงคนเดียว ในใจของเขาย่อมขุ่นข้อง

“เจ้านั่นเป็นใครกันถึงได้กล้าล่วงเกินสองพี่น้องตระกูลเซี่ย” มีคนถามด้วยความสงสัย

“เจ้าไม่รู้หรือ คนผู้นั้นคือโม่อวี่ของสำนักกระบี่หลิ่วหยวน ข้าได้ยินมาว่าสำนักกระบี่หลิ่วหยวนพากลับมาจากแดนดาราชายขอบสามพันแห่ง”

“หือ คนผู้นี้คือโม่อวี่?”

“ข้าเคยได้ยินเรื่องของเขา ว่ากันว่าเขาเอาชนะลั่วเฉินเฟิงได้ แต่ความแข็งแกร่งของลั่วเฉินเฟิงน้อยกว่าเซี่ยอี้มาก นับประสาอะไรกับเซี่ยหมิงเต๋อ เจ้านั่นกล้ายั่วโมโหเซี่ยอี้และเซี่ยหมิงเต๋อได้อย่างไร”

“น่าแปลกอย่างที่ว่า เขาเป็นศิษย์ของสำนักกระบี่หลิ่วหยวน ถึงเซี่ยหมิงเต๋อและเซี่ยอี้ไม่อาจฆ่าเขาได้ แต่จะเล่นงานเขาสักรอบก็ไม่ใช่ปัญหา”

“ใช่แล้ว ไอ้หนูระดับพรหมราชขั้นสี่ชั้นฟ้าคนหนึ่งจะเป็นคู่ต่อสู้ของสองพี่น้องตระกูลเซี่ยได้อย่างไร ล่วงเกินสองคนนี้ไม่ใช่เรื่องฉลาดเลย”

คนรอบๆ เห็นอวิ๋นโม่เผชิญหน้ากับพี่น้องเซี่ยก็เริ่มถกเถียงกัน ฐานะของอวิ๋นโม่เป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็ว เซี่ยหมิงเต๋อเป็นยอดอัจฉริยะของตระกูลเซี่ย ความสามารถแข็งแกร่ง เป็นหนึ่งในคนที่โดดเด่น ดังนั้นสายตาของคนมากมายจึงมุ่งมาที่นี่

ลั่วชิงสุ่ยกะพริบตาโต มองอวิ๋นโม่อย่างแปลกใจ ชายคนนี้เป็นคนประหลาดจริงๆ ล่วงเกินพวกนางที่เป็นลูกศิษย์ของสำนักเทพสวรรค์ลั่วเทียนยังไม่พอ แม้แต่คนตระกูลเซี่ยก็กล้าล่วงเกิน ถึงนางจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แต่สองพี่น้องตระกูลเซี่ยที่อยู่ตรงหน้าก็ไม่ใช่คนที่ควรจะยุแหย่

แค่เซี่ยอี้ก็เป็นคนที่มีพรสวรรค์ยุทธ์สูงมาก เขาเป็นระดับพรหมราชขั้นเก้าชั้นฟ้า แข็งแกร่งอย่างยิ่ง แม้อวิ๋นโม่จะเก่งกล้าแต่ก็เป็นเพียงระดับพรหมราชขั้นเจ็ดชั้นฟ้าเท่านั้น ไม่มีทางเอาชนะได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเซี่ยหมิงเต๋อที่อยู่ข้างๆ ซึ่งมีความแข็งแกร่งลึกล้ำเช่นกัน คนผู้นี้เป็นสุดยอดอัจฉริยะในระดับพรหมราชของตระกูลเซี่ย ความแข็งแกร่งอยู่ในระดับพรหมราชชั้นสูงสุด เกรงว่าแค่มือข้างเดียวก็กำราบโม่อวี่ได้แล้ว

“เฮอะๆ อยู่ต่อหน้าจอมยุทธ์ตระกูลเซี่ยทั้งสอง คราวนี้เจ้าต้องก้มหัวแล้วกระมัง” ลั่วชิงสุ่ยบิดปาก นางคิดว่าแม้อวิ๋นโม่ทรงพลังและเย่อหยิ่ง แต่เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ไม่อาจรับมือได้ก็ต้องยอมสยบ

อวิ๋นโม่มองเซี่ยหมิงเต๋อและเซี่ยอี้พลางพูดอย่างใจเย็น “ทั้งสองท่าน พวกเราไม่ได้มีความแค้นลึกล้ำอะไรกันไม่ใช่หรือ ทำไมพวกเจ้าต้องสร้างความลำบากให้ข้าอยู่เรื่อย”

ลั่วชิงสุ่ยได้ยินก็เบะปาก จุ๊ๆ เจ้าคนที่ชอบรังแกผู้อ่อนแอหวาดกลัวผู้เข้มแข็ง นี่ไม่ใช่ว่ากำลังยอมแพ้อยู่หรือ เฮอะๆ เจอยอดฝีมือทั้งสองของตระกูลเซี่ย เจ้าก็รู้จักกลัวเหมือนกันสินะ

เซี่ยอี้พูดเสียงต่ำ “สมุนไพรวิญญาณในสวนนั่น พวกเราพบมันพร้อมกัน เจ้าคนเดียวเก็บไปกว่าครึ่ง ไม่รู้สึกว่าทำเกินไปหรือ”

ที่นี่มีคนมากมาย พวกเขาสองพี่น้องย่อมไม่กล้าทำเรื่องอุกอาจ แต่ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ต้องให้อวิ๋นโม่มอบสมุนไพรเหล่านั้นคืนมา สมุนไพรมากมายขนาดนั้นจะปล่อยให้ชายหนุ่มยึดไปคนเดียวกว่าครึ่งได้อย่างไร

“ฮ่าๆ พวกเจ้าสองคนอยากจะเสียหน้านักหรือ ตอนนั้นบอกว่าต่างคนต่างเก็บตามความสามารถ พวกเจ้าช้ากว่า จะโทษข้าได้อย่างไร” อวิ๋นโม่ตะโกนให้ทุกคนได้ยิน

เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ คาดเดาบางอย่างได้ทันที ต่างทำสีหน้าพิลึก สองพี่น้องเซี่ยหมิงเต๋อและเซี่ยอี้มีความสามารถแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ยามแย่งชิงสมุนไพรวิญญาณถึงกับเสียเปรียบ สีหน้าลั่วชิงสุ่ยก็เปลี่ยนไป เมื่อครู่นางยังเข้าใจว่าอวิ๋นโม่กลัวสองพี่น้องตระกูลเซี่ย ตอนนี้พอได้ยินเขาพูดดูเหมือนจะไม่ใช่เช่นนั้น

ได้ยินคำพูดเสียงดังอย่างจงใจของอวิ๋นโม่ สีหน้าของเซี่ยหมิงเต๋อและเซี่ยอี้ก็ดำทะมึน สำหรับพวกเขา หากเรื่องในวันนั้นแพร่ออกไปนับว่าไม่ใช่เรื่องดี ประการแรกพวกเขาเสียทีอวิ๋นโม่และจะถูกผู้คนกังขาในความสามารถ ประการที่สองหากโต้แย้งก็จะถูกถากถาง

เซี่ยหมิงเต๋อสีหน้าบึ้งตึง “อย่าบังคับให้พวกเราใช้กำลัง ปากคอเราะรายไปก็ไร้ประโยชน์! ต่อให้เจ้าชักแม่น้ำทั้งห้า หากวันนี้ไม่มอบสมุนไพรออกมาก็อย่าฝันว่าจะรอด!”

เขาจงใจพูดกำกวมเพื่อให้คนฟังสับสน ผู้อื่นจะได้คิดว่าเรื่องราวมีเลศนัย และอวิ๋นโม่ปั้นเรื่อง

เห็นเซี่ยหมิงเต๋อมีท่าทีคุกคามคล้ายต้องการลงมือ ลั่วชิงสุ่ยก็คิดในใจ “ดูซิว่าเมื่อเจอกับเซี่ยหมิงเต๋อที่แข็งแกร่ง เจ้าจะทำอย่างไร”

โม่อวี่เป็นเพียงระดับพรหมราชขั้นเจ็ดชั้นฟ้าเท่านั้น แม้แข็งแกร่งกว่านางและเข้าใจมรรคาเต๋าที่ลึกซึ้ง แต่เซี่ยหมิงเต๋อก็แข็งแกร่งกว่า ซ้ำยังได้รับการรู้แจ้งมรรคาเต๋าของที่นี่ จะต้องไม่อ่อนแอกว่าโม่อวี่ หากสู้กันขึ้นมา โม่อวี่จะต้องไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา นางอยากเห็นว่าเจ้าคนจองหองนั่นจะทำเช่นไร

อันที่จริงเซี่ยหมิงเต๋อก็บรรลุจุดประสงค์แล้วเช่นกัน เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ ได้ยินก็เชื่อว่าเรื่องราวมีลับลมคมในและไม่คิดมากอีก มองมาทางพวกเขาด้วยความสนใจ รอให้เกิดการต่อสู้ จะสนใจไปไยว่าระหว่างพวกเขามีความแค้นอะไร มีการต่อสู้ให้ชมก็เป็นเรื่องดี

“พวกเจ้าว่าโม่อวี่จะยอมแพ้แล้วมอบสมุนไพรให้สองพี่น้องหรือไม่”

“แม้โม่อวี่มีความสามารถอยู่บ้าง แต่ไม่น่าจะกล้าปะทะกับสองพี่น้องตระกูลเซี่ย หากต่อสู้กันเขาไม่มีโอกาสชนะเลย”

“ใช่ ต่อให้เป็นเซี่ยอี้ก็คงกำราบโม่อวี่ได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเซี่ยหมิงเต๋อเลย”

“ข้ากลับหวังว่าเขาจะกระดูกแข็งสักหน่อย ต่อสู้กับสองพี่น้องสักรอบ ให้ข้าได้เห็นว่าอัจฉริยะที่มาจากแดนดาราชายขอบสามพันแห่งจะสามารถรับมือสองพี่น้องตระกูลเซี่ยได้กี่กระบวนท่า”

เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ ต่างเห็นว่าอวิ๋นโม่จะต้องยอมแพ้และส่งมอบสมุนไพรออกมา เพื่อแลกกับโอกาสในการรู้แจ้ง เพราะหากสองพี่น้องตระกูลเซี่ยไม่ยอมให้เขาได้รับการรู้แจ้ง เขาก็หมดโอกาสรั้งอยู่ที่นี่แล้ว

คำพูดต่อมาของอวิ๋นโม่เหนือความคาดหมายของทุกคน ได้ยินเขาถอนหายใจแผ่วเบา จากนั้นเอ่ย “จำเป็นด้วยหรือ ทำไมต้องหาเรื่องใส่ตัวด้วย เดิมทีข้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับพวกเจ้า ยอมปล่อยให้พวกเจ้าได้รับการรู้แจ้งอย่างสงบ แต่ในเมื่อพวกเจ้าทั้งสองไม่รู้จักรักดี ข้าก็ไม่จำเป็นต้องเมตตาแล้ว”

“หา” ทุกคนได้ยินแล้วก็ตาเบิกโพลง คนผู้นี้บ้าไปแล้วหรือ ถึงเขาเอาชนะลั่วเฉินเฟิงได้ แต่สองคนตรงหน้าไม่ใช่ผู้ที่ลั่วเฉินเฟิงจะเทียบได้เลย

ลั่วชิงสุ่ยก็พูดไม่ออกเช่นกัน คนผู้นี้กล้าบ้าบิ่นหรือว่าสายตาไม่ดีกันแน่ เขาไม่ตระหนักถึงความแข็งแกร่งของเซี่ยหมิงเต๋อจริงหรือ เมื่อครู่ได้เห็นความแข็งแกร่งของเขาแล้ว นางก็ยกระดับอวิ๋นโม่ขึ้นมาอีกหน่อย แต่ไม่คิดว่าเขาจะสู้กับเซี่ยอี้ได้สักกี่มากน้อย ยิ่งเทียบกับเซี่ยหมิงเต๋อก็ยิ่งห่างกันไกล เจ้านั่นกล้าโอหังต่อหน้าพี่น้องตระกูลเซี่ย ช่างไร้สมองจริงๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของอวิ๋นโม่ สีหน้าของเซี่ยหมิงเต๋อก็ดำทะมึน เซี่ยอี้ถึงกับเต้นผาง

“ไอ้หนู บังอาจนัก!” เซี่ยอี้พูดด้วยความโกรธ “คนแซ่โม่ ไม่รู้ว่าเจ้าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ก่อนหน้านี้ใครกันที่ถูกนักพรตน้อยทุบตีจนต้องหนีหางจุกตูด แค่ชั่วกะพริบตาความกล้าของเจ้าก็ผงาดขึ้นมาแล้วหรือ”

เรื่องที่ตนเองเคยแพ้นักพรตน้อย อวิ๋นโม่ไม่ได้รู้สึกอับอาย เพราะเขาไม่คิดว่าตนเองสู้ไม่ได้ ขอเพียงเพิ่มระดับยุทธ์ขึ้นมา เขาก็มั่นใจว่าจะจัดการนักพรตน้อยได้ อวิ๋นโม่มองเซี่ยอี้อย่างเย้ยหยัน “คนอย่างเจ้าเทียบกับนักพรตน้อยได้หรือ ฮ่าๆ ต่อให้เป็นพี่ของเจ้าก็ยังนับว่าต่างชั้น เจ้ายิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย ข้าเคยแพ้นักพรตน้อย แต่เจ้าสองคนคิดจะเล่นงานข้ายังห่างอีกไกล!”

แม้จะเคยแพ้นักพรตน้อย แต่เขาก็นับถือคนผู้นี้อยู่หลายส่วน ความสามารถและความแข็งแกร่งของเจ้านั่นหาได้ยาก คู่ควรกับคำว่าอัจฉริยะ

“ฮึ่ม! ข้าไม่ดีเท่านักพรตน้อยก็จริง แต่เป็นเพราะระดับยุทธ์ของข้ายังไม่ถึงระดับพรหมราชชั้นสูงสุด พี่ชายของข้านี่สิแข็งแกร่งพอ เทียบกับนักพรตน้อยได้! นักพรตน้อยทำให้เจ้าต้องหนีหัวซุกหัวซุน วันนี้พวกเราก็ทำได้เช่นกัน!” เซี่ยอี้ตะคอกเสียงเย็นชา

อวิ๋นโม่ย่นจมูกให้กับคำพูดของเซี่ยอี้ เซี่ยหมิงเต๋อร้ายกาจก็จริง หากอยู่ด้านนอก พวกเขาคงต้องต่อสู้กันอย่างยากลำบาก เขาในตอนนี้ ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ แต่เซี่ยหมิงเต๋อด้อยกว่านักพรตน้อยมาก นักพรตน้อยเก็บงำความสามารถที่แท้จริงเอาไว้ ส่วนเซี่ยอี้ใครๆ ก็ดูออกว่าเป็นแค่ถุงกระสอบเท่านั้น

ได้ยินคำสนทนาระหว่างพวกเขา ลั่วชิงสุ่ยที่อยู่ด้านข้างก็พูดอะไรไม่ออก ช่างเป็นคนที่สมควรโดนอัดจริงๆ เมื่อครู่ยังคิดว่าที่เขาล่วงเกินลูกศิษย์ของสำนักเทพสวรรค์ลั่วเทียนและสองพี่น้องตระกูลเซี่ย ซึ่งก็นับว่าน่าปวดหัวมากแล้ว คิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้ยังจะเคยขัดแย้งกับนักพรตน้อยของสำนักมหาวิถีไท่เสวียนด้วย

เซี่ยหมิงเต๋อยืดอกอย่างภาคภูมิใจ เขาไม่คิดว่าตนเองมีอะไรที่สู้นักพรตน้อยไม่ได้ ไอ้หนูโม่อวี่นับว่ามีดีอยู่บ้าง แต่เขาก็สามารถเล่นงานมันให้สะบักสะบอมเหมือนกับที่นักพรตน้อยทำได้ สมุนไพรวิญญาณที่ล้ำค่าเหล่านั้น เขาจะต้องเอาคืนมาให้ได้! ตั้งแต่แรกเขาก็เห็นว่าสมุนไพรในสวนทั้งหมดเป็นของตนเองแล้ว จะปล่อยให้อวิ๋นโม่เอาไปได้อย่างไร

“เทพธิดาชิงสุ่ย รบกวนเจ้าช่วยถอยไปไกลหน่อย ยามที่ลงมือกันเจ้าจะได้ไม่โดนลูกหลง” เซี่ยหมิงเต๋อมองลั่วชิงสุ่ยที่อยู่ข้างๆ อวิ๋นโม่

“ในที่สุดก็จะลงมือกันแล้วหรือ” ลั่วชิงสุ่ยสูดหายใจลึกก่อนขยับห่างออกไป จากนั้นหันไปมองอวิ๋นโม่ “ดูซิว่าเจ้าไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใด!”

เซี่ยอี้ก้าวไปทางอวิ๋นโม่ “พี่ใหญ่ ให้ข้าจัดการมันเอง!”

เซี่ยหมิงเต๋อส่ายหน้า “ให้ข้าเถอะ เจ้าไปคอยดูอยู่ด้านข้าง”

ตอนอยู่ที่สวนสมุนไพร อวิ๋นโม่แสดงความสามารถที่แข็งแกร่งจนเซี่ยหมิงเต๋อสงสัยว่าน้องชายของตนจะเอาชนะอีกฝ่ายได้หรือ เพื่อความปลอดภัย เขาตัดสินใจจัดการด้วยตัวเอง กำราบอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วจะได้ไม่เกิดเรื่องแทรกซ้อน

เห็นได้ชัดว่าระหว่างพี่น้องตระกูลเซี่ย เซี่ยหมิงเต๋อเป็นผู้นำ เซี่ยอี้ไม่กล้าคัดค้าน ถอยไปด้านข้างอย่างเชื่อฟัง ขณะเดียวกันก็ไม่ลืมพูดกับอวิ๋นโม่ “เจ้าหนู แกแส่หาเรื่องเอง!”

เซี่ยหมิงเต๋อวางท่าเย่อหยิ่ง ยื่นมือออกมาทำมุทราอย่างรวดเร็ว จากนั้นขยับนิ้วทั้งสิบ รอบด้านก็มีพลังโหมมารวมกันอย่างรวดเร็ว เขาหยิบยืมพลังของมรรคาเต๋าในที่แห่งนี้ พลังมหาศาลที่เคลื่อนไหวอยู่บนภูเขาเคลื่อนไปโจมตีอวิ๋นโม่

“ความสามารถยิ่งแข็งแกร่งก็ยิ่งควบคุมพลังโดยรอบได้มาก หากความเข้าใจในมรรคาเต๋าลึกล้ำก็จะชักนำพลังได้มหาศาล เจ้าไม่แข็งแกร่งเท่าข้า เพิ่งมาถึงชั้นที่แปด ความรู้แจ้งในมรรคาเต๋าของที่นี่ยิ่งห่างจากข้าอีกไกล เจ้าจะต้านทานการโจมตีของข้าได้อย่างไร” เซี่ยหมิงเต๋อพูดเสียงหยัน เขามั่นใจว่าความเคลื่อนไหวนี้เพียงพอที่จะปราบโม่อวี่

อวิ๋นโม่ยิ้มฝืดเฝื่อน ความคิดของอีกฝ่ายก็เหมือนกับเขาไม่ใช่หรือ หากอยู่ข้างนอก เขาคงต้องระวังเซี่ยหมิงเต๋อ แต่เมื่ออยู่ที่นี่เขาไม่กลัวเลย เพราะความเข้าใจมรรคาเต๋าในที่แห่งนี้ของเขาเหนือกว่าเซี่ยหมิงเต๋อ พลังที่เขาสามารถเรียกมาใช้เหนือกว่าอีกฝ่ายไปไกลมาก นี่คือเหตุผลที่เขามั่นใจ!

ลั่วชิงสุ่ยที่อยู่ห่างไปไกลมองเซี่ยหมิงเต๋อชักนำพลังที่น่ากลัวมาใช้ด้วยความประหลาดใจพลางพึมพำ “จอมยุทธ์ที่ใกล้จะขึ้นไปบนขั้นบันไดรอบภูเขาชั้นที่เก้าสามารถชักนำพลังได้มากถึงเพียงนี้เชียวหรือ ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!”

เมื่อเทียบกันแล้ว ปริมาณพลังที่นางสามารถดึงมาใช้มีอยู่น้อยมาก เกรงว่าโม่อวี่คงจะต้องเสียทีแน่ พลังที่เขาแสดงออกมาเมื่อครู่แม้จะแข็งแกร่งกว่านาง แต่ก็ห่างจากเซี่ยหมิงเต๋ออีกไกล

………………………………………