ตอนที่ 819 สังหารแม่ทัพอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 819 สังหารแม่ทัพอันดับหนึ่ง
จอมยุทธ์ระดับอริยะใต้สังกัดของเกาเหอต่างมองอวิ๋นโม่ด้วยความสนใจ ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าถึงขนาดมาที่นี่เพื่อช่วยคน

“ไอ้หนู เจ้าเป็นใคร ทำไมพวกเราต้องไว้หน้าเจ้าด้วย”

“หากไม่อยากตาย รีบไสหัวไปก่อนที่ใต้เท้าของเราจะมีโทสะ!” คนที่อยู่ข้างจอมยุทธ์ระดับอริยะต่างตะโกนขับไล่ บางคนคิดจะลงมือกับอวิ๋นโม่ แต่หากจอมยุทธ์ระดับอริยะยังไม่ว่าอะไร พวกเขาไม่กล้าเคลื่อนไหวโดยพลการ

ผู้คนที่มุงดูรอบๆ มองอวิ๋นโม่ด้วยความประหลาดใจ “เด็กคนนี้คงไม่รู้ว่าเขากำลังพูดกับใคร ถ้ารู้คงกลัวจนขยับไม่ได้แน่”

“ดูเหมือนเจ้าคนเคราะห์ร้ายนั่นจะเป็นศิษย์สำนักกระบี่หลิ่วหยวน เจ้านี่บอกว่าเขาเป็นศิษย์ร่วมสำนัก แปลว่าเขาก็เป็นศิษย์สำนักกระบี่หลิ่วหยวนด้วยหรือ”

“ในสำนักกระบี่หลิ่วหยวนมีแต่พวกเจิ้งหมิงและเฉินเจ๋อที่เก่งกาจ ไม่เคยเห็นหมอนี่มาก่อน คงไม่ใช่คนสำคัญอะไร กล้าออกหน้าช่วยศิษย์ร่วมสำนักน่าชมเชย เสียดายที่ความกล้าเพียงอย่างเดียวคงช่วยใครไม่ได้”

เห็นชัดว่าจอมยุทธ์เหล่านี้เข้ามาในเหมืองเบญจธาตุนานแล้วจึงไม่รู้จักอวิ๋นโม่ ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ส่วนซูเจี๋ยที่กำลังต่อสู้อยู่กลับจำอวิ๋นโม่ได้ อวิ๋นโม่สนิมสนมกับเฉินเจ๋อ จึงคุ้นเคยกับซูเจี๋ยซึ่งเป็นอันดับสองในระดับพรหมราชของยอดเขาตะวันออก แต่ตอนที่ซูเจี๋ยกับเฉินเจ๋อจะเข้ามาในเหมืองเบญจธาตุ อวิ๋นโม่เป็นแค่ระดับพรหมราชขั้นสี่ชั้นฟ้า ซูเจี๋ยจึงไม่รู้ว่าตอนนี้อวิ๋นโม่มีความสามารถแค่ไหน เห็นอีกฝ่ายมาช่วย ซูเจี๋ยซาบซึ้งมาก แต่ก็กังวลยิ่ง เขาคิดว่าตัวเองไม่รอดแล้ว และไม่อยากให้อวิ๋นโม่ถูกดึงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

ซูเจี๋ยลอบส่งเสียงเตือนอวิ๋นโม่อย่างร้อนใจ “ศิษย์น้องโม่อวี่ รีบไปจากที่นี่ก่อนที่แม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอจะคิดฆ่าเจ้า!”

อวิ๋นโม่ก้าวออกไปช้าๆ ไม่หนี กลับยิ้ม “ศิษย์พี่ซูเจี๋ย ไม่ต้องกังวล ข้าจะช่วยท่านเอง”

ซูเจี๋ยได้ยินก็ยิ่งร้อนใจมากขึ้น เกือบถูกศัตรูโจมตี “ศิษย์น้องโม่อวี่ ข้าไม่อยากให้เจ้าถูกดึงเข้ามาเกี่ยวข้อง รีบหนีไป! เจ้าไม่รู้หรอกว่าพวกนี้เก่งแค่ไหน ในหมู่พวกมันมีหลายคนที่มีฝีมือพอๆ กับข้า ส่วนแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอยิ่งเก่งกาจน่ากลัว แม้แต่เฉินเจ๋อยังจัดการไม่ได้! ถ้าพวกเขาคิดฆ่าเจ้า เจ้าจะหนีก็ไม่ทัน!”

ความสามารถของจอมยุทธ์ระดับอริยะผู้นั้นไม่ด้อยไปกว่าเฉินเจ๋อ ข้างกายยังมีผู้มากความสามารถเทียบเท่าซูเจี๋ยอีกหลายคน แม้แต่เฉินเจ๋อคงลำบาก นับประสาอะไรกับโม่อวี่ ศิษย์น้องที่เพิ่งเข้าสำนักได้ไม่นาน

อวิ๋นโม่มองจอมยุทธ์ระดับอริยะคนนั้น เห็นชัดว่าเป็นแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอ ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นแม่ทัพอันดับสองของเกาเหอลงมือ ฝีมือไม่ธรรมดา จึงไม่ประมาทคนผู้นี้ แต่การช่วยคนจากอีกฝ่าย อวิ๋นโม่คิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่

“สหาย คนผู้นี้คือศิษย์พี่ในสำนักกระบี่หลิ่วหยวนของข้า โปรดเห็นแก่หน้าข้าปล่อยเขาไปได้ไหม แล้วเราจะไม่ติดใจเอาความอีก เป็นอย่างไร” อวิ๋นโม่เอ่ยเนิบช้า

ได้ยินคำของอวิ๋นโม่ ผู้คนรอบข้างรวมทั้งซูเจี๋ยต่างสูดหายใจด้วยความตกใจ รู้สึกว่าเขากำลังหาที่ตาย ชายหนุ่มเป็นจอมยุทธ์ที่ยังไม่ถึงระดับพรหมราชชั้นสูงสุด กล้าพูดกับแม่ทัพอันดับหนึ่งเช่นนี้ นับว่าบ้าบิ่นจริงๆ

คนที่ยืนอยู่ข้างจอมยุทธ์ระดับอริยะผู้หนึ่งก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มหยัน “ไอ้หนู สำนักกระบี่หลิ่วหยวนยิ่งใหญ่มากหรือ บอกเจ้าก็ได้ พวกเราฆ่าอัจฉริยะจากขุมกำลังชั้นนำไปมากมาย ชื่อเสียงของสำนักกระบี่หลิ่วหยวนขู่ขวัญเราไม่ได้”

อีกคนหนึ่งก้าวออกมา หัวเราะเย็นชา “ไม่ติดใจเอาความ? ถ้าเราฆ่าเขา เจ้าคิดถือสาหรือ”

“เด็กน้อย วันนี้ใต้เท้าของเราอารมณ์ดี ยังไม่คิดฆ่าเจ้า อย่าหาเรื่องตายเอง ถ้าใต้เท้าเปลี่ยนใจ เจ้าจะไม่มีโอกาสหนี!”

อวิ๋นโม่ไม่สนใจคำของคนเหล่านี้ แต่คลี่ยิ้มและมองแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอ พวกลิ่วล้อเหล่านี้ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ ต้องดูที่คนผู้นี้

จอมยุทธ์ระดับอริยะมองอวิ๋นโม่ด้วยสายตาเย้ยหยัน “ข้าไม่รู้เจ้ามั่นใจมาจากไหน เท่าที่ข้ารู้ ในบรรดาอัจฉริยะระดับพรหมราชของสำนักกระบี่หลิ่วหยวนไม่มีเจ้า ดูจากระดับพลังของเจ้า เพิ่งก้าวสู่ระดับพรหมราชขั้นเก้าชั้นฟ้าไม่นาน ข้าต้องเกรงใจเจ้าตรงที่ใด คิดว่าแค่เป็นศิษย์ของสำนักกระบี่หลิ่วหยวนแล้วข้าจะไม่กล้าสังหารเจ้าหรือ”

อวิ๋นโม่ก้าวออกไปอีกสองก้าว ผุดยิ้มออกมา “ที่จริงข้ากำลังให้โอกาสเจ้า ถ้าไม่วางมือ แม้เจ้าเป็นคนของเกาเหอ ข้าก็จะ… ฆ่าเจ้า!”

ได้ยินคำของอวิ๋นโม่ เหล่าจอมยุทธ์รอบๆ ต่างตกใจ โดยเฉพาะซูเจี๋ยที่หัวใจแทบหยุดเต้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอวิ๋นโม่ต้องยั่วยุแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอ พลังที่เพิ่งเข้าสู่ระดับพรหมราชขั้นเก้าชั้นฟ้าของเขาจะรอดเงื้อมมือคนผู้นี้ได้อย่างไร จอมยุทธ์ระดับอริยะคนนี้ไม่เพียงมีพลังแข็งแกร่ง แต่ยังมีลูกน้องที่พลังไม่ธรรมดาด้วย!

“ฮ่าๆๆ” แม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอเหมือนได้ยินเรื่องตลก หัวเราะลั่นก่อนโบกมือ “ฆ่ามันซะ!”

“ขอรับ!” จอมยุทธ์กว่าสิบคนยิ้มเยาะพร้อมกัน บีบวงล้อมอวิ๋นโม่ช้าๆ มีคนหนึ่งที่ยังคงอยู่ด้านนั้น ป้องกันไม่ให้ซูเจี๋ยหนีไป

ซูเจี๋ยหนังตากระตุก รีบตะโกน “ศิษย์น้องโม่อวี่ หนีเร็ว!”

เขาพุ่งตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว พยายามสกัดคนอื่นๆ เพื่อสร้างโอกาสให้อวิ๋นโม่หนี แต่คู่ต่อสู้ของเขามีพลังไม่ด้อยไปกว่ากัน เมื่อสู้สุดกำลัง ซูเจี๋ยก็ไม่สามารถเข้ามาช่วยอวิ๋นโม่ ซูเจี๋ยถอนหายใจ เขารู้ว่าอวิ๋นโม่ก็หนีไม่พ้นเช่นกัน

“ทำไมโลกนี้ถึงมีคนชอบหาเรื่องตายกันนะ” จอมยุทธ์คนหนึ่งหัวเราะเยาะ กล่าวพลางมองอวิ๋นโม่เหมือนมองเหยื่อ

อวิ๋นโม่พยักหน้าอย่างจริงจัง “ใช่ ทำไมโลกนี้ถึงมีคนรนหาที่ตายนัก”

เขาให้โอกาสจอมยุทธ์ระดับอริยะผู้นี้ แต่ฝ่ายนั้นไม่เห็นค่า อวิ๋นโม่ก็จำเป็นต้องเอาชีวิตเขา

“ฝ่ามือพลิกสวรรค์!” อวิ๋นโม่ไม่เสียเวลา พอเปิดฉากก็ใช้กระบวนท่าสังหารทันที ชายหนุ่มใช้ฝ่ามือพลิกสวรรค์โจมตีจอมยุทธ์ตรงหน้า

“แย่แล้ว!”

“หนีเร็ว!”

“ช่วยด้วย!”

ฝ่ามือพลิกสวรรค์ส่งพลังน่าสะพรึงออกมา จอมยุทธ์ที่มองอวิ๋นโม่เป็นเหยื่อพลันตื่นกลัว กลิ่นอายนี้ทำให้พวกเขาไม่กล้าต่อต้าน ความแตกต่างระหว่างสองฝ่ายช่างกว้างเหลือเกิน คนที่พวกเขาคิดว่าเป็นเหยื่อแท้จริงแล้วเป็นสุดยอดนักล่า!

เปรี้ยงๆๆ!

กว่าจอมยุทธ์ระดับอริยะผู้นั้นรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติก็สายไปแล้ว คนสิบกว่าคนถูกอวิ๋นโม่ตบจนเละเป็นแตงโม ทั้งหมดที่เข้ามาล้อมเขาล้วนไม่รอดชีวิต เมื่อเห็นภาพนี้ทุกคนก็ตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าจอมยุทธ์ที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันนี้น่ากลัวถึงเพียงนี้

โดยเฉพาะซูเจี๋ยที่มองอวิ๋นโม่ด้วยสายตาเหลือเชื่อ ตอนที่เขาออกจากสำนัก อวิ๋นโม่ยังมีพลังแค่ระดับพรหมราชขั้นสี่ชั้นฟ้าเท่านั้น แม้ตอนนั้นชายหนุ่มเอาชนะเฉียวเริ่นซานได้ แต่เมื่อเทียบกับจอมยุทธ์ระดับพรหมราชชั้นสูงสุดอย่างพวกเขาก็ยังห่างไกลมาก ไม่คิดว่าเพียงไม่กี่ปี พลังของอวิ๋นโม่จะพัฒนามาถึงขั้นนี้

“ไม่แปลกใจเลย มิน่าเล่าเขาถึงอาจหาญขนาดนี้ กล้าท้าทายแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอ ไม่ นั่นไม่ใช่การท้าทาย สิ่งที่เขาพูดทั้งหมดเป็นความจริง เขาแค่ให้โอกาสฝ่ายนั้นสักครั้ง!”

จอมยุทธ์ที่คอยสนับสนุนสหายไม่ได้เข้าร่วมการล้อมอวิ๋นโม่เสียวสันหลังวาบ หากเมื่อครู่เข้าไป ตนอาจกลายเป็นชิ้นเนื้อไปแล้ว

“เจ้าเป็นใครกันแน่” จอมยุทธ์ระดับอริยะมองอวิ๋นโม่ด้วยความหวาดกลัว เมื่อครู่นี้ที่อวิ๋นโม่ลงมือ แม้แต่เขายังรู้สึกขวัญผวา “ในสำนักกระบี่หลิ่วหยวนไม่มีคนอย่างเจ้า เจิ้งหมิงออกไปจากที่นี่นานแล้ว เฉินเจ๋อก็เพิ่งออกไปเมื่อไม่นานนี้ เจ้าเป็นใครกันแน่!”

“ฮะๆ นามของข้าไม่จำเป็นต้องแจ้งศัตรู บางทีถ้าเจ้าตอบรับข้อเสนอก่อนหน้านี้ของข้า ข้าอาจบอกเจ้าก็ได้” อวิ๋นโม่กล่าว เขาฆ่าลูกน้องของอีกฝ่ายไปแล้ว ฝ่ายนั้นย่อมไม่ยอมเลิกรา ความขัดแย้งระหว่างพวกเขาไม่อาจคลี่คลาย อวิ๋นโม่จึงไม่คิดพาซูเจี๋ยจากไป แต่จะฆ่าจอมยุทธ์ระดับอริยะคนนี้ที่นี่!

ตูม!

ผนึกปฐมอัสนีนิลสุวรรณพุ่งออกไป มันไม่ได้พุ่งไปหาจอมยุทธ์ระดับอริยะคนนั้น แต่กลับพุ่งไปยังจอมยุทธ์ระดับพรหมราชที่กำลังต่อสู้กับซูเจี๋ย

“อ๊าก!” สัมผัสได้ถึงพลังอันน่ากลัวของผนึกปฐมอัสนีนิลสุวรรณ ชายคนนั้นตกใจสุดขีด รีบปล่อยซูเจี๋ยแล้วหนีไปอย่างรวดเร็ว แต่ผนึกปฐมอัสนีนิลสุวรรณเร็วมาก ตามฆ่าเขาในพริบตา คนแหลกเป็นผุยผง

“แข็งแกร่งจริงๆ!” ซูเจี๋ยตกตะลึง เขาคิดว่าพลังของอวิ๋นโม่คงแค่พอๆ กับตนเท่านั้น ไม่คิดว่าจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ คิดแล้วก็ค่อยๆ ถอยไปยืนข้างหลังอวิ๋นโม่

อวิ๋นโม่ฆ่าชายคนนั้นในเวลาอันรวดเร็ว แม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอเพิ่งขยับเท้าออกไปสองก้าว ชายคนนั้นก็ถูกอวิ๋นโม่ฆ่าแล้ว

“เจ้าหาที่ตาย!” จอมยุทธ์ระดับอริยะคนนั้นดึงลูกน้องคนสุดท้ายมาอยู่ข้างหลัง เขาโมโหมากที่ลูกน้องที่มีพลังไม่ธรรมดาทั้งหมดตกตายในไม่กี่อึดใจ “ไอ้หนู เจ้าไม่กลัวข้าเลยรึ รู้ไหมว่าข้าเป็นใคร”

“ฮะๆ ข้าให้โอกาสเจ้าแล้วแต่เจ้าไม่เห็นค่า คิดว่ามีเกาเหอหนุนหลังแล้วจะไม่มีใครกล้าฆ่าเจ้าหรือ” อวิ๋นโม่หัวเราะเยาะ จากนั้นควบคุมผนึกปฐมอัสนีนิลสุวรรณโจมตีฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดัน

จอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ ต่างตะลึง ไม่มีใครคาดว่าจะมีคนไม่กลัวเกาเหอ เกาเหอเป็นจอมยุทธ์ที่น่ากลัวที่สุดในเหมืองศิลากำเนิดปฐพี ไม่มีใครไม่กลัวเขา แต่ชายคนนี้ไม่ยำเกรงเลย และยังบอกว่าจะฆ่าแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอด้วย

ตูม!

การต่อสู้ดุเดือดมาก แม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอแข็งแกร่ง ปกติเกาเหอไม่ลงมือเอง แต่ให้แม่ทัพทั้งสามรวบรวมทรัพยากรให้ แม่ทัพอันดับหนึ่งผู้นี้จึงเป็นกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดในเหมืองศิลากำเนิดปฐพี

แต่อวิ๋นโม่มีพลังแข็งแกร่งกว่า ผนึกปฐมอัสนีนิลสุวรรณของเขาแข็งแกร่งไร้ผู้เทียบเทียม แม้วิญญาณอาวุธของฝ่ายตรงข้ามเป็นระดับอริยะ แต่ก็ยังถูกผนึกปฐมอัสนีนิลสุวรรณกระแทกจนเกิดรอยแตก ร่างกายของอวิ๋นโม่แข็งแกร่งกว่าอาวุธวิญญาณ เขาใช้มรรคาเต๋ากำเนิดสายฟ้าเข้าประชิดอีกฝ่าย บังคับให้ศัตรูต่อสู้ประชิดตัว ผลลัพธ์ชัดเจนยิ่ง ฝ่ายตรงข้ามถูกโจมตีกระอักเลือดต่อเนื่อง สกัดการโจมตีของอวิ๋นโม่ไม่ได้เลย

เปรี้ยง!

สุดท้ายอวิ๋นโม่ใช้ฝ่ามือพลิกสวรรค์ซัดแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอจนกลายเป็นแผ่นเนื้อ วิญญาณของฝ่ายตรงข้ามก็ถูกตบจนแหลก ผู้ชมรอบข้างตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องราวจะลงเอยเช่นนี้

คนสุดท้ายที่อยู่ตรงข้ามตัวสั่น พอคิดขอความเมตตาก็ถูกอวิ๋นโม่ตบตาย ตัดรากถอนโคน

ซูเจี๋ยมองศพของแม่ทัพอันดับหนึ่งของเกาเหอพลันพูดอะไรไม่ออก เดิมทีคิดว่าอวิ๋นโม่คงต้องตายพร้อมตน คิดไม่ถึงว่าชายหนุ่มไม่เพียงช่วยเขาได้ ยังสังหารคนทั้งหมดด้วย

“เรื่องใหญ่แล้ว!” คนรอบข้างได้สติ ร้องออกมาด้วยความตกใจ

“มีคนฆ่าแม่ทัพอันดับหนึ่งของอริยะเกาเหอ เขาต้องโกรธจัดแน่ ถ้าไม่รีบหนีออกจากเหมืองเบญจธาตุ เขาต้องถูกอริยะเกาเหอฆ่าแน่!”

“กี่ปีมาแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนท้าทายอริยะเกาเหอ!”

ซูเจี๋ยสีหน้าซับซ้อน “โม่อวี่ ขอบคุณที่ช่วย แต่น่าเสียดาย เจ้าคงอยู่ในเหมืองเบญจธาตุต่อไปไม่ได้แล้ว ไม่เช่นนั้นเจ้าจะอันตรายมาก”

แม้อวิ๋นโม่แสดงพลังอันแข็งแกร่งทำให้ผู้คนอัศจรรย์ใจ แต่คนอื่นๆ รวมทั้งซูเจี๋ยไม่คิดว่าชายหนุ่มจะต้านอริยะเกาเหอได้ แสดงว่าคนผู้นี้น่ากลัวเพียงใด อวิ๋นโม่ก็ไม่ประมาทเกาเหอเช่นกัน เขาเข้าใจดี การที่เกาเหอสร้างฐานอำนาจและครองเหมืองศิลากำเนิดปฐพีได้ต้องแข็งแกร่งแน่ แต่แม้อีกฝ่ายแข็งแกร่งก็ยังไม่ถึงขั้นทำให้เขาต้องออกจากเหมืองเบญจธาตุ