บทที่ 1327 สร้างวิถีสวรรค์ขึ้นใหม่

หุบเหววิญญาณที่เคยมืดมิด ตอนนี้เป็นแสงสีทองไปทั่ว

ทำให้ที่นี่กลายเป็นโลกสีทอง

และในแสงสีทองนั้น พลังอำนาจเทพจากดวงตาราชาเทพที่มาจากในโคมไฟ ก็กำลังไหลทะลักราวกับคลื่น ซัดโหมพลิกคว่ำมหาสมุทรแห่งโลก

ทุกที่ที่ผ่าน สรรพสิ่งล้วนสลายหายไปในแสงสีทองนั่น

นี่ไม่ใช่การแยกส่วน และไม่ใช่การแยกชิ้นเหมือนกฎธรรมนูญของสวี่ชิง นั่นคือการลดลงอย่างรวดเร็วท่ามกลางการลดลงอย่างต่อเนื่อง

กระบวนการนี้ ไม่สามารถย้อนกลับได้ นอกเหนือจากการมีอำนาจเทพที่เกี่ยวข้อง

สรรพสิ่งถูกเปลี่ยนแปลงทั้งหมด ทุกอย่างในความว่างเปล่า ไม่ว่าจะเป็นชีวิต หรือกลิ่นอาย ไม่ว่าจะเป็นภาพมายาหรือมีอยู่จริง ไม่ว่าจะเป็นเวลาหรือมิติ

ทุกสิ่งทุกอย่าง ภายใต้การลดลงนี้ ถูกกำหนดให้ดับสลายไปแน่แล้ว

และแน่นอนว่าย่อมรวมถึงกิ้งก่าสีทองตัวนั้นด้วย

องค์ท่านแม้ว่าจะเป็นราชาเทพ แต่ก็ไม่ใช่ร่างหลักร่างที่มาที่นี่เป็นเพียงจิตเทพกลุ่มหนึ่งเท่านั้น จะอย่างไรก็มีขีดจำกัด

ด้วยเหตุนี้แม้จะมีตำแหน่งราชาเทพ แต่ภายใต้อำนาจเทพของดวงตาราชาเทพที่มีตำแหน่งเท่ากัน สุดท้ายก็ไม่อาจคงอยู่ได้นานเกินไป

อย่างไรเสีย ดวงตาของราชาเทพดวงนั้น นอกเหนือจากพลังของตัวเองแล้ว ยังได้รับการเสริมพลังจากปรมาจารย์ไป่อีกด้วย

เช่นนี้ ก็ทำให้โคมไฟดวงนี้กลายเป็นอาวุธที่แหลมคมที่สุดในมือของสวี่ชิงตอนนี้

ตอนนี้ ทุกที่ที่แสงของมันผ่านไป ก็กลายเป็นความว่างเปล่า มีเพียงกิ้งก่าสีทองที่ยังคงยืนหยัดอยู่ในความว่างเปล่า

เพียงแต่เงาร่างจากการที่จิตเทพถูกหักล้างทีละชั้น…ทีละชั้น ก็ยังคงค่อยๆ พร่าเลือนไป สุดท้ายก่อนที่จะสลายไป องค์ท่านก็หันศีรษะกลับมา จ้องมองสวี่ชิง

ในความว่างเปล่า สะท้อนก้องไปด้วยเสียงอันเย็นชาขององค์ท่าน

“เจ้า สักวันเจ้าก็ต้องเดินทางออกไปข้างนอก”

ถูกลบออกไป

ขับไล่ไปด้วยวิธีนี้!

มีเพียงแว่วเสียงสะท้อนของคำพูดองค์ท่านก่อนหน้านี้เท่านั้นที่ยังคงดังก้อง อยู่เนิ่นนานไม่สลายไป

สายตาของสวี่ชิงเย็นชา เมื่อฟังแว่วเสียงที่สะท้อนดังก้องไปทั่วทุกทิศของอีกฝ่าย เขาเข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของท่านนี้

ความจริงแล้ว แม้ว่าจะมีโคมไฟที่สร้างขึ้นจากดวงตาของราชาเทพอยู่ในมือ แต่เขาก็รู้ว่าความแตกต่างระหว่างเขากับราชาเทพว่ายังคงราวท้องฟ้ากับพื้นดิน

ระหว่างทั้ง 2 ฝ่าย ไม่มีคำว่าสามารถต่อสู้ได้

และเหตุผลที่ราชาเทพทั้ง 4 แห่งระบบดาวที่ 9 เลือกที่จะประนีประนอม ปล่อยให้เขากำหนดขอบเขตในแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ นั่นก็เป็นเพราะซ่างฮวง

พวกองค์ท่านหวาดกลัวซ่างฮวง ไม่กล้าปรากฏร่างหลักออกมา กระทั่งว่าร่างแยกก็ไม่กล้าลงมา ทำได้เพียงจัดคนใต้บังคับบัญชา หรือใช้วิธีบางอย่างเพื่อส่งจิตเทพลงมาเท่านั้น

แต่กำลังรบที่สวี่ชิงมีอยู่ในตอนนี้ จิตเทพของพวกองค์ท่านมาที่นี่กลับถูกลบออกไปได้

นี่คือเหตุผลที่พวกองค์ท่านเลือกที่จะเมินเฉย

แต่ก็เป็นจริงตามที่กิ้งก่าสีทองพูด เว้นแต่สวี่ชิงนับจากนี้จะไม่ก้าวออกไปข้างนอกแม้แต่ก้าวแม้แค่ก้าวเดียว

ไม่เช่นนั้น ทันทีที่เขาออกจากพื้นที่ของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ เช่นนั้นก็จะสูญเสียความหวาดกลัวต่อซ่างฮวงไป พวกองค์ท่านก็มีหลายวิธีมากมายที่จะทำให้สวี่ชิงถึงแก่ความตายได้

แม้ว่าในตัวของสวี่ชิงจะมีผลกรรมเวรของซ่างฮวงอยู่ มีตัวอย่างของการดึงดูดซ่างฮวงให้มายังระบบดาวที่ 4 มาก่อน แต่สำหรับราชาเทพ ไม่จำเป็นต้องลงมือเอง ผู้นำเทพหลายคนร่วมมือกัน ก็สามารถคว้าชัยชนะได้เช่นกัน

“เดินทางออกไปข้างนอกหรือ…”

สวี่ชิงหรี่ตาลง จากนั้นก็ค่อยๆ วางโคมไฟที่ยกสูงขึ้นลง

เมื่ออำนาจเทพในโคมไฟค่อยๆ สลายไป ร่างกายของเขาโซเซไปเล็กน้อย สีหน้าก็ซีดเซียว

การใช้สมบัติในระดับนี้ แม้ว่าเขาจะอยู่ในสภาวะที่เซียนและเทพผสานหลอมรวมกันแล้ว ก็ยังยากที่จะใช้ได้หลายครั้ง ทุกครั้ง…สำหรับเขาแล้ว คือการผลาญพลังอย่างหนึ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในครั้งนี้ เขาได้กระตุ้นอำนาจเทพของราชาเทพในโคมไฟ การผลาญพลังก็ยิ่งมากขึ้นมาเป็นอย่างมาก

ดังนั้น ในทันทีที่กิ้งก่าสีทองสลายไป สวี่ชิงก็ถอนจิตเทพของตัวเองกลับมาด้วยเช่นกัน ดวงตาของราชาเทพในโคมไฟในมือของเขา ในเสี้ยวขณะนี้ก็หลับลงอีกครั้ง

แสงสีทองในหุบเหววิญญาณ ในเสี้ยวขณะนี้ก็ไม่เหลือแม้แต่น้อยเช่นกัน

ความว่างเปล่ากลับเป็นสีดำอีกครั้ง แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ความมืดมิดในครั้งนี้ ให้ความรู้สึกว่างเปล่า

สะอาดหมดจด

หุบเหววิญญาณทั้งหมด ในมุมหนึ่งก็ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว

มีเพียงงูยักษ์ที่เน่าเปื่อยเท่านั้น ที่สั่นเทาอยู่ที่นั่น

แสงสีทองก่อนหน้านี้ ภายใต้การควบคุมของสวี่ชิงก็ได้หลีกเลี่ยงตำแหน่งด้านหลัง ดังนั้นงูตัวนี้และดวงตาของจักรพรรดิวิญญาณ จึงไม่ถูกแสงสีทองกลืนกิน

ส่วนพวกโจวเจิ้งลี่และคนอื่นๆ ก็ทยอยบินออกจากโลกที่งูยักษ์แบกอยู่ มาปรากฏตัวข้างสวี่ชิง

ภาพฉากนอกโลก พวกเขาสัมผัสรับรู้ได้ในโลก ในเสี้ยวขณะนี้ ดวงตาที่มองสวี่ชิงก็แฝงไว้ด้วยความเคารพยำเกรงที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

แม้แต่ซิงหวนจื่อ ก็ยังก้มศีรษะลงเล็กน้อยอย่างเงียบนิ่ง

พวกเขายังเป็นเช่นนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลเลย เขามองเห็นหุบเหววิญญาณกลายเป็นความว่างเปล่าตาปริบๆ กระทั่งว่าตัวตนน่าสะพรึงกลัวในความทรงจำก็สลายไปด้วยเช่นกัน ดังนั้นดวงตาทุกดวงของจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาล ล้วนฉายความตื่นตะลึงและความหวาดกลัวออกมา

สัมผัสได้ถึงการสั่นสะท้านของงูยักษ์ และมองเห็นความตื่นตะลึงของจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาล สวี่ชิงส่ายหน้า

“จักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลที่สามารถรวมแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์เป็นหนึ่งเดียวได้ จะต้องมีความกล้าหาญที่ยิ่งใหญ่ และความจริงแล้วเขาก็มีมันเช่นกัน”

“แต่เห็นได้ชัดว่า หลังจากที่เลื่อนขั้นล้มเหลว เขาก็ได้แตกไปแล้ว ส่วนเจ้า…คือสิ่งที่เกิดจากความมุ่งมั่นของเขา ถูกราชาเทพใช้ และมอบพลังชีวิตให้”

สวี่ชิงเอ่ยอย่างสงบนิ่ง

จักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลไม่ได้พูดอะไร ในดวงตาทุกดวงล้วนฉายความขมขื่นขึ้น สุดท้ายก็เลือกที่จะหลับตาลง

เขารู้ดีว่าตัวเองไม่อาจดิ้นรนได้ และไม่มีกำลังที่จะต่อต้าน และคำพูดของสวี่ชิง ก็ได้พูดถึงความจริงที่เขาไม่อยากยอมรับออกมา

เขา ไม่ใช่จักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลคนนั้นอีกต่อไปแล้วจริงๆ นั่นแหละ

เป็นเพียงแค่ซากร่างที่อาศัยพลังภายนอกฟื้นคืนขึ้นมา ดิ้นรนกระเสือกกระสนเอาชีวิตรอด ซ่อนตัวอยู่ในหุบเหววิญญาณ

“แต่เจ้ามีตำแหน่งของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ในสมัยบรรพกาล ไม่ว่าจะเป็นฐานะของร่างหลัก หรือการเชื่อมต่อกับแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ หรือพลังบำเพ็ญของร่างหลักในอดีต…”

สวี่ชิงมองไปยังจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาล ดวงตาฉายความลึกซึ้งกลุ่มหนึ่ง

“เจ้าในเมื่อเกิดจากความมุ่งมั่นของจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลที่ต้องการแย่งชิงวิถีสวรรค์ เช่นนั้น…”

“วันนี้ เจ้าก็มาเป็นวิถีสวรรค์เสียเถิด”

สวี่ชิงพูดพลางมือขวายกขึ้นคว้าไป คว้าดวงตาของจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลและงูยักษ์ตัวนั้นไว้ในมือทันที ขณะก้าวเดินก็ย่างก้าวข้ามความว่างเปล่า เคลื่อนย้ายชั่วพริบตาจากไป

เมื่อปรากฏตัวขึ้นก็มาอยู่บนท้องฟ้าเหนือแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์แล้ว และคำพูดของเขาก็ทำให้ดวงตาของจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลที่หลับอยู่ทั้งหมด พลันลืมตาขึ้นมาทันที มองสวี่ชิงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

สวี่ชิงเงยหน้าขึ้น ทอดสายตามองท้องฟ้า

“ผู้บำเพ็ญแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ เส้นทางหลังจากระดับเตรียมสู่เทวะถูกตัดขาด นอกจากมรดกพิเศษแล้ว ไม่มีทางที่จะเป็นเจ้าเหนือหัวได้อีก นี่เป็นเพราะซ่างฮวงมาเยือนเมื่อครานั้น ได้กลืนกินวิถีสวรรค์มากมาย ทำให้หนทางแห่งผู้บำเพ็ญของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ไม่สมบูรณ์”

ระหว่างคำพูด ในดวงตาของสวี่ชิงก็ฉายแสงคมกริบขึ้นมา

“วิถีสวรรค์!”

ในทันทีที่คำ 2 คำนี้ดังออกมาจากปากของเขา ก็เหนือซึ่งวิถีสวรรค์ เหนือกว่าเสียงสวรรค์ ระเบิดไปทั่วแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์

ในเสียงระเบิดเลื่อนลั่น เหนือสวี่ชิง ในม่านฟ้าพลันมีเงาร่างที่แปลกประหลาดมากมายต่างปรากฏขึ้นพร้อมกัน

เงาร่างเหล่านั้น มีเผ่ามนุษย์ มีต่างเผ่า

พวกมันคือวิถีสวรรค์ที่ยังหลงเหลืออยู่ในแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์จนถึงตอนนี้

เพียงแต่ส่วนใหญ่ล้วนเน่าเปื่อย กลิ่นอายของแต่ละตนล้วนผสมปนเปไม่บริสุทธิ์ อีกทั้งยังดูพร่ามัว

“วันนี้ ขอแต่งตั้งจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาล 1 ตา 1 วิถี 99 ตา เป็น 99 วิถีสวรรค์แห่งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์!”

เสียงของสวี่ชิง แฝงซึ่งพลังแห่งการแต่งตั้ง ทันทีที่ดังออกมา โชคชะตาของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ก็เดือดพล่าน แปรเปลี่ยนเป็นนิมิตมงคลเป็นระลอก…ระลอก ลอยขึ้นจากทั่วทั้ง 8 ทิศ

และวิถีสวรรค์ที่หลงเหลืออยู่เหล่านั้น ต่างก้มศีรษะลง เงาร่างถอยหลังลงไป มอบตำแหน่งให้

จากนั้น สายตาของสวี่ชิงก็จับไปทางจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลตรงนั้น

ดวงตาทุกดวงของจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาล ในเสี้ยวขณะนี้ ก็ฉายประกายด้วยความตื่นเต้น

“ขอบคุณนายแห่งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ขอรับ!”

พูดจบ มันก็สลายไปทันที กลับคืนไปสู่งูยักษ์ที่อยู่ข้างๆ ผสานเข้ากับร่างของมัน สุดท้าย ท่ามกลางการสั่นสะท้านของงูยักษ์ บนร่างของมันก็เกิดบาดแผล 99 แห่ง

ในบาดแผลทุกแห่งล้วนมีดวงตาดวงหนึ่งปรากฏขึ้น

ลืมตื่นขึ้นพร้อมกัน

จากนั้น งูยักษ์ก็ส่งเสียงคำราม พุ่งขึ้นไปบนฟ้า

ดวงตา 1 ตาคือ 1 วิถี รวมกันเป็น 99 วิถีสวรรค์ เข้าสู่แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์

ทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์สั่นสะเทือน

ท่ามกลางความรางเลือน หมื่นเผ่าพันธุ์สัมผัสได้ ยิ่งมีผู้บำเพ็ญบางคนที่ติดอยู่ในช่วงปลายของระดับเตรียมสู่เทวะ ในเสี้ยวขณะนี้ ในใจเกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้ขึ้นเป็นระลอก จากนั้นก็ตื่นเต้นขึ้นมา

เพราะความเข้าใจเหล่านั้น คือการชี้นำแห่งหนทางสู่เจ้าเหนือหัว!

ทุกอย่างนี้มาจากจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาล มาจากตำแหน่งของเขา มาจากพลังบำเพ็ญของเขา!

นี่คือการใช้บรรพกาลมาเชื่อมต่อหนทางสู่เจ้าเหนือหัวในปัจจุบัน!

“วิถีสวรรค์ จะขาดไม่ได้ ดังนั้นจึงต้องมีร้อยวิถี”

มองไปยังจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลที่เข้าสู่ตำแหน่ง สวี่ชิงเอ่ยขึ้นเบาๆ จากนั้นสายตาของเขาก็จับไปที่…นอกเขตปกครองผนึกสมุทร

นอกเขตปกครองผนึกสมุทร บนพื้นดิน มีทารกยักษ์ที่มนุษย์ธรรมดามองเห็นคนหนึ่ง กำลังนั่งอยู่ตรงนั่น ยิ้มอย่างซื่อๆ ให้กับสวี่ชิง

เพียงแต่บนร่าง มีบาดแผลที่เน่าเปื่อยมากมาย

นั่นคือถูกเซียนโบราณทำให้แปดเปื้อนเมื่อก่อนหน้านี้

มองทารกยักษ์ สายตาของสวี่ชิงเปลี่ยนมาอ่อนโยนลง

“เศษเสี้ยววิถีกลับสู่ตำแหน่ง!”

เสียงดังขึ้นเจตจำนงบังเกิดตามมา ดังไปบนท้องฟ้า เพียงพริบตา เศษเสี้ยววิถีที่มอบตำแหน่งให้จักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลเหล่านั้น แต่ละวิถีแปรเปลี่ยนเป็นลำแสง พุ่งตรงไปยังทารกยักษ์

ในชั่วพริบตา ก็ผสานเข้าไปในร่างกายของทารกยักษ์ทีละวิถี…ทีละวิถี

ทำให้ทารกยักษ์ทางนั้นกลิ่นอายหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ บาดแผลบนร่างกายก็หายเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งสุดท้าย ทั่วทั้งร่างทารกยักษ์ก็มีสีสันสดใสพร่างพราย ขณะเดียวกันในที่สุดก็เริ่มเติบโต ภายใต้สายตาของสวี่ชิง ก็กลายเป็นเด็กชายวัย 6-7 ขวบ

ใบหน้าดุจจานเงิน ผิวขาวราวหิมะ เปล่งประกายแวววาวประดุจหยกมันแพะ แฝงไว้ด้วยความบริสุทธิ์และไร้เดียงสา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาทั้ง 2 ข้าง ราวกับลงยา ในความลึกซึ้งแฝงด้วยความใสสะอาด ราวกับน้ำพุใส ทั้งราวกับดวงดาวระยิบระยับที่ตกลงไปในนั้น เมื่อมองไปมา ก็มีแสงระยิบระยับ เต็มไปด้วยความไร้เดียงสาของเด็ก

โดยรวมแล้ว ราวกับดอกตูมที่เพิ่งบานบนกิ่งในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้ผู้คนเมื่อได้เห็นก็รู้สึกปิติยินดี

ราวกับว่าตัวเองคือนิมิตมงคล

ตอนนี้ลุกยืนขึ้น ยกมือเล็กๆ ขึ้นคารวะสวี่ชิง

“ลูกขอคารวะท่านพ่อ”

บนใบหน้าสวี่ชิงปรากฏยิ้ม เอ่ยเสียงแผ่วเบา

“เดิมทีเจ้าไร้รูปร่าง ลงมาเนื่องจากโอกาส เกิดมาเป็นวิถีสวรรค์ ครอบครองตำแหน่งแห่งวิถีบรรพกาล”

“วันนี้ ขอแต่งตั้งเจ้าเป็นวิถีสวรรค์อันดับหนึ่งของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์!”

“ควบคุมวิถีทั้ง 99 สายของวิญญาณบรรพกาล!”

“ในอนาคต…ปกป้องคุ้มครองแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์!”

เสียงของสวี่ชิง แฝงด้วยอำนาจแห่งธรรมนูญของเขา มีโชคชะตาเสริมพลัง แผ่ระลอกไปทั่วแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ ดังกึกก้องคำรามในใจของหมื่นเผ่าพันธุ์ แต่งตั้งวิถีสวรรค์

ดังนั้น แสงพรายรุ่งยิ่งเข้มข้นขึ้น ฟ้าดินร่วมบังเกิดนิมิตมงคล

ในแสงพรายรุ่งเต็มท้องฟ้านี้ เด็กชายมองสวี่ชิง ท่าทางจริงจังเป็นอย่างยิ่ง พยักหน้าอย่างหนักแน่น

“ลูกจะฟังคำพูดของท่านพ่อ จากนี้ไปจะปกป้องคุ้มครองแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์อย่างแน่นอน”

“ลูกอยู่ แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์อยู่”

“หากลูกชายไม่อยู่ ก็จะใช้กำลังทั้งหมด ทำให้แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์อยู่ตลอดไป”

สวี่ชิงพยักหน้า

เด็กชายคนนั้นสูดหายใจเข้าลึก หันหน้าทอดสายตาไปยังอีกทิศทางหนึ่ง ที่นั่น เขาสัมผัสได้ถึงพ่อรองของเขา ดังนั้นจึงโค้งคารวะไปในทางนั้น

จากนั้น ร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปบนฟ้า ท่ามกลางประกายแสงพร่างพรายมงคล ภายใต้การก้มศีรษะจากวิถีทั้ง 99 วิถีวิญญาณบรรพกาล ก็ก้าวเข้าสู่ตำแหน่งของวิถีสวรรค์อันดับหนึ่งแห่งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์!

ในทันทีที่เข้าสู่ตำแหน่ง กฎของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ก็แผ่ระลอกปั่นป่วนทันที

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)