บทที่ 1352-1 ซ่างฮวงสมบูรณ์! (1)

แสงประกายอรุณสาดลงมาจากฟ้า ส่องไปทั่วซากปรักหักพังของเมืองเป็นเอก ปกคลุมโลกมนุษย์แห่งนี้

ท่ามกลางแสงนั้น สวี่ชิงวัยเยาว์ยืนนิ่งไม่ไหวติง ราวกับกาลเวลาได้หยุดลงที่เขาทางนั้น

และข้างหน้าเขา สวี่ชิงวัยผู้ใหญ่จากอนาคต ร่างก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาท่ามกลางแสงประกายอรุณพร่างพรายนั่น

ชุดคลุมยาวสีดำโบกสะบัดไปตามลม ส่งเสียงดังพรึ่บพรั่บ

ผมยาวสีม่วงปลิวพริ้วขึ้นมา เส้นผมทุกเส้นราวกับแฝงไว้ด้วยพลังรากฐานของระบบดาว

ยิ่งกว่านั้นจากการเดินมา แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ก็แผ่ระลอกปั่นป่วน

แผ่นดินสั่นไหว ท้องฟ้าเดือดพล่าน ทั้งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ดูเหมือนว่าในเสี้ยวขณะนี้เริ่มฟื้นตื่นขึ้นมาแผ่เจตจำนงในการต้อนรับออกมา

ไม่ใช่แค่แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์เท่านั้น นภาเจิดจรัสที่อยู่ใต้แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์…ก็เป็นเช่นกัน!

ราวกับว่า…เงาร่างที่เดินออกมาจากแสงนี้ตำแหน่งของตัวเขาก็คือต้นกำเนิดแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ จุดเริ่มต้นแห่งนภาเจิดจรัส!

ดังนั้น นิมิตมงคลก็ปรากฏขึ้นทั่วทุกสารทิศ มีแสงมงคลก็ก่อตัวขึ้นในแสงประกายอรุณ

ล้วนกำลังต้อนรับเขา!

จวบจนกระทั่งเงาร่างที่อยู่ในแสง ในเสี้ยวพริบตาที่ปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์ ฟ้าดินก็คำรามกึกก้อง!

พลังที่สั่นสะท้านฟ้าดินปะทุออกมาจากร่างของเขา มาพร้อมด้วยการขานรับของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์และนภาเจิดจรัส มาพร้อมด้วยกลิ่นอายที่เหนือกว่าเซียนคิมหันต์…

นั่นคือ…นายแห่งเซียน!

อีกทั้งยังไม่ใช่นายแห่งเซียนธรรมดา แต่เป็นขั้นสูงสุดของระดับนายแห่งเซียนขั้นนี้!

ที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่าคือ ข้างหลังของสวี่ชิง ท่ามกลางความรางเลือนดูเหมือนจะเห็นตัวเขาในวัยผู้ใหญ่อีกคน

ราวกับดาวแม่แฝดดั้งเดิม!

เขายืนอยู่ตรงนั้น หันกลับไปมองวัยเด็กที่ถูกหยุดเวลาเอาไว้ผาดหนึ่ง จากนั้นก็มองไปยังจื่อชิงที่จ้องมองตนอยู่ที่ไกล

ครู่หนึ่ง ก็ก้าวไปหาจื่อชิง

ทีละก้าว…ทีละก้าว ข้ามผ่านกาลเวลาที่หยุดนิ่ง เดินผ่านเลือดที่เหนียวเหนอะหนะ ท่ามกลางฝนเลือดในแสงมาถึงยังข้างหน้าจื่อชิง

มองจื่อชิง สวี่ชิงเอ่ยอย่างสงบนิ่ง

“ทำไมซ่างฮวงถึงไม่มาขัดขวางการเลื่อนขั้นของข้า”

จื่อชิงกำลังยิ้ม

เขาในเวลานี้เพิ่งฟื้นคืนกลับมา ดังนั้นจึงยังไม่มีทั้งพลังบำเพ็ญของชาติที่แล้ว และยังไม่ถึงขอบเขตเทพเจ้าในแดนใหญ่กลืนสวรรค์ในภายหลังด้วยเช่นกัน

ตอนนี้ ในร่างของเขามีเพียงความเป็นเทพที่เข้มข้นเท่านั้น

ดังนั้นต่อหน้าสวี่ชิงจึงอ่อนแอ

แต่เขาไม่ใส่ใจ

เขายิ้มพลางมองไปยังสวี่ชิง ในดวงตาฉายความชื่นชมและปลาบปลื้ม ยิ่งมีความคาดหวังที่เข้มข้นขึ้นไปอีกกลุ่มหนึ่ง

“ก่อนที่จะบอกคำตอบนี้แก่เจ้า น้องพี่ ข้าอยากถามเจ้าว่า เจ้า…รู้ไหมว่าตัวเองเป็นใคร”

สวี่ชิงเงียบนิ่ง จ้องมองจื่อชิงอย่างเย็นชา ไม่ได้พูดอะไร

รอยยิ้มของจื่อชิงยิ่งกว้างขึ้น

“เจ้าไม่รู้…”

“และเจ้าก็ไม่มีทางรู้!”

ดวงตาของจื่อชิงฉายประกายแสงแรงกล้า มองไปยังสวี่ชิง

“น้องพี่ ข้าตามหาเจ้ามาหลายปี…และไม่เคยเชื่อว่าจะเป็นเจ้าเลย…”

“จนกระทั่งข้าได้ย่างก้าวเข้าสู่ชะตาของชาตินี้หลายครั้ง ผ่านเรื่องราวต่างๆ จากผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน รวมถึงวันนี้ที่เมืองเป็นเอกถูกเซ่นสังเวย…ในบางชะตากรรมข้าเพิกเฉยต่อเจ้า บางชะตากรรม ข้าพาเจ้าไป

และยังมีในบางชะตากรรม ข้าได้ฆ่าเจ้าทิ้ง”

“นั่นก็คือเหตุผลว่าทำไมความทรงจำของเจ้าเกี่ยวกับเมืองเป็นเอกผิดเพี้ยน!”

“และหลังจากทำเช่นนี้ ในที่สุดข้าก็พบร่องรอย…”

“แต่ข้าก็ยังไม่มั่นใจ ดังนั้นข้าจึงปล่อยเจ้าไปตามยถากรรม ปล่อยให้เจ้าเติบโตไปตลอดทาง…ครึ่งชีวิตแรกที่เจ้าประสบพบเจอ ข้าเห็นได้อย่างชัดเจนในชะตา”

“รวมถึงการสังหารของเจ้า การฝากตัวเป็นศิษย์ของเจ้า ทุกทางเลือกที่แตกต่างกันของเจ้า ชะตากรรมแตกต่างกันที่เกิดขึ้น ข้าล้วนเห็นชัดกระจ่าง”

“ตรวจสอบอย่างละเอียดทีละภาพ…ทีละภาพ”

“และข้าเดิมทีข้าตั้งใจไว้ว่าหลังจากรัฐม่วงครามกลับมาแล้ว ก็จะพาเจ้ากลับไปเซ่นสังเวย”

“จวบจนกระทั่งที่เมืองหลวงเผ่ามนุษย์ ในที่สุดข้าก็ได้เห็นบัลลังก์ในส่วนลึกของวิญญาณเจ้า…”

“น้องพี่ เจ้ารู้ไหม วันนั้น ในเสี้ยวพริบตานั้น ข้าได้เห็นชะตาที่แท้จริงของเจ้า และไขข้อสงสัยที่รบกวนข้ามานาน ขณะเดียวกันก็ยิ่งทำให้ข้าได้เห็นโอกาสที่แท้จริงในชะตาที่ข้าวางแผนไว้…”

จื่อชิงยิ้มพลางเอ่ย เผยทุกสิ่งออกมา!

“ดังนั้น ข้าจึงทุ่มเทอย่างเต็มที่ เพื่อสร้างผลกระทบต่อเสี้ยวหน้าซ่างฮวง ไม่ให้องค์ท่านปรากฏตัวเพื่อขัดขวางการกลืนกินดาวแม่ดั้งเดิมของเจ้า”

“ข้าปรารถนาให้เจ้าสำเร็จยิ่งกว่าตัวเจ้าเสียอีก”

จื่อชิงหัวเราะเสียงดังขึ้นมา ความคาดหวังในดวงตายิ่งเข้มข้นขึ้น

สวี่ชิงฟังคำพูดเหล่านี้ หลังจากเงียบนิ่งไปนาน เขามองไปยังความคาดหวังในดวงตาของจื่อชิง เอ่ยอย่างช้าๆ “เจ้าเป็นใครกันแน่”

จื่อชิงได้ยินดังนั้น เสียงหัวเราะก็ยิ่งดังขึ้นกว่าเดิม “ข้าเป็นใคร…”

หัวเราะ…หัวเราะ ไป สีหน้าของเขาก็เผยความซับซ้อนอันเข้มข้นกลุ่มหนึ่งออกมา

“ข้ามีหลายตัวตน องค์รัชทายาทรัฐม่วงครามในประวัติศาสตร์คือข้า การช่วยเหลือตัวเองของโชคชะตาเผ่ามนุษย์คือข้า ความหวังของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์คือข้า การจุติของเจตจำนงแห่งนภาเจิดจรัสกลุ่มหนึ่งก็คือข้า!”

“แต่ข้ายังมีอีกตัวตน นั่นเป็นตัวตนที่ข้าเซ่นสังเวยตัวเองถึงได้รู้…”

“เสี้ยวหน้าซ่างฮวง ก็คือข้า!”

เสียงของจื่อชิงสะท้อนก้อง

สั่นสะเทือนฟ้าดิน

คำตอบนี้แม้จะอยู่ในความคาดเดาของสวี่ชิง แต่เมื่อสวี่ชิงเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาก็ยังคงลึกซึ้งขึ้นเล็กน้อย

และเสียงของจื่อชิงก็ยังดังต่อไป

“หรือพูดให้ถูกคือ น้องพี่ ข้าคือความเป็นไปได้อย่างหนึ่งที่ซ่างฮวงได้ปล่อยออกมา ในเสี้ยวขณะที่องค์ท่านเลื่อนขั้นสู่ครึ่งก้าวสู่วิสุทธิ์เทพ!”

“องค์ท่านส่งความเป็นไปได้นี้ออกมาจากสายสะดือวิสุทธิ์เทพ ผสานไปในดาวแม่ดั้งเดิมของนภาเจิดจรัส ในระบบดาวที่องค์ท่านถือกำเนิด”

“นี่คือความหวังที่องค์ท่านทิ้งไว้ให้ตัวเอง!”

“หากองค์ท่านแตกดับไปในกระบวนการเลื่อนขั้นสู่วิสุทธิ์เทพ เช่นนั้นความเป็นไปได้ที่องค์ท่านส่งออกมานี้ ก็จะแทนที่องค์ท่าน กลายเป็นองค์ท่านองค์ใหม่!”

“แต่เรื่องไม่คาดฝัน ก็เกิดขึ้นเพราะเหตุนี้เช่นกัน…”

จื่อชิงยกมือ ชี้ไปยังท้องฟ้า

“หลังจากองค์ท่านล้มเหลว ก็ไม่ได้ตายไปจริงๆ แต่กลับมาที่นี่เพื่อค้นหา!”

“และข้า ก็ถูกดาวแม่ดั้งเดิมเพื่อช่วยเหลือตัวเอง ผสานพลังชะตาถือกำเนิดมา!”

“ดังนั้น องค์ท่านเป็นข้าได้ ข้าก็เป็นองค์ท่านได้เช่นกัน!”

สวี่ชิงได้ยินดังนั้น ก็พลันเอ่ยขึ้น “องค์ท่านมาที่นี่ ไม่ใช่เพื่อตามหาเจ้า!”

จื่อชิงมองไปยังสวี่ชิง ประกายแสงในดวงตายิ่งสว่างไสว “แน่นอนว่าองค์ท่านไม่ได้ตามหาข้า องค์ท่านเหมือนกับข้า…ล้วนกำลังตามหาเจ้าอยู่ต่างหาก น้องพี่!”

“เพียงแต่จุดประสงค์ของข้ากับองค์ท่านต่างกัน และจิตสำนึกขององค์ท่านก็เหลือไม่มาก มีเพียงสัญชาตญาณเท่านั้น จึงทำได้เพียงหลับใหลในห้วงนิทราลึกเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้น ข้าจึงหาเจ้าเจอก่อนองค์ท่าน และภายใต้อิทธิพลของข้า ทำให้องค์ท่านเพิกเฉยเจ้าเสมอมา”

“เช่นนี้ เจ้าถึงสามารถรอดพ้นจากการถูกเจอตัวได้ในหลายๆ ครั้ง ภายใต้สายตาขององค์ท่าน”

“เช่นนั้นตอนนี้ ข้าได้ไขข้อสงสัยให้เจ้าแล้ว น้องพี่…ถึงตาเจ้าแล้ว!”

“ใช้พลังของดาวแม่แฝดดั้งเดิมที่เจ้ากลืนกิน ที่ระเบียงยาวในส่วนลึกของวิญญาณเจ้า บนประตูบานที่ 3 เยื้องทางด้านขวาของบัลลังก์ จงสลักชื่อของข้าลงไป!”

“ส่วนค่าตอบแทน…เมื่อข้าสำเร็จ ก็จะชักนำเสี้ยวหน้าให้จากไป คืนแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์อันสงบสุขที่สะอาดหมดจด ปราศจากไอพลังประหลาดใดๆ ให้แก่เจ้านับจากบัดนั้น!”

“ขณะเดียวกัน ข้าจะกวาดล้างระบบดาวที่ 9 ทั้งหมด ทำให้ระบบดาวที่ 9 ไม่มีราชาเทพใดๆ อีกต่อไป ไม่มีภัยคุกคามใดๆ ต่อเจ้าอีก!”

“ทำให้ระบบดาวที่ 9 กลายเป็นโลกของผู้บำเพ็ญ กลายเป็นระบบดาวของเจ้า!”

“นอกจากนี้ เมื่อข้าสำเร็จ ก็จะบอกเจ้าว่าแท้จริงแล้วเจ้าเป็นใคร!! นี่คือความลับสูงสุดที่มีเพียงข้าเท่านั้นที่รู้!”

“แล้วก็ เมื่อข้าสำเร็จ ข้าจะนำเมืองเป็นเอกที่ถูกเซ่นสังเวยกลับมาจากชะตากรรม รวมถึงพ่อแม่ของเจ้า ฟื้นคืนชีพให้พวกเขา ให้พวกเจ้าได้อยู่พร้อมหน้า!”

“การแลกเปลี่ยนนี้ น้องพี่ เจ้าคิดว่าเป็นอย่างไร!”

ความคาดหวังในดวงตาของจื่อชิง หลังจากที่พูดประโยคนี้จบก็รุนแรงจนถึงขีดสุด

จากในชะตาทั้งหมดเขามองเห็นผลลัพธ์ เขารู้ว่าสวี่ชิง…จะต้องตกลงอย่างแน่นอน!

และเสียงของเขาก็กลายเป็นพันธสัญญาเทพ กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์ของระบบดาวที่ 9 สิ่งนี้สวี่ชิงสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจน เข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้โกหกในประเด็นนี้

จะทำตามนั้นได้จริงๆ

สวี่ชิงมองจื่อชิง จากนั้นก็เงยหน้ามองเสี้ยวหน้าบนท้องฟ้า

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยเสียงเบา “ข้าปฏิเสธ!”

ในพริบตาที่ 3 คำนี้เปล่งออกมา มือขวาของเขาก็ยกขึ้นและซัดลงมาในทันที

ท่ามกลางความตกตะลึงของจื่อชิง พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกมาจากฝ่ามือของสวี่ชิง ก่อเป็นพลังแห่งการทำลายล้าง ซัดกวาดทุกสิ่ง ราวกับบดขยี้ทำลายล้าง ทะลักไปในร่างของจื่อชิง

ทำลายความเป็นเทพ ตัดผลกรรมเวร

เลือดเนื้อของจื่อชิงกระจายไปทั่ว

และเสียงของสวี่ชิงก็พึมพำสะท้อนก้อง

“ทั้งหมดที่เจ้าพูดมา ข้าเลือกที่จะทำด้วยตัวเอง”

“ส่วนการยึดร่างซ่างฮวงของเจ้า…จะสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับวาสนาของเจ้า”

สวี่ชิงพูดจบ ก็ยกมือสะบัด โยนเลือดเนื้อของจื่อชิงไปยังท้องฟ้า โยนไปยังเสี้ยวหน้า ปากส่งเสียงสะท้านฟ้าออกมา

“เซ่นสังเวย!”

ในเสี้ยวพริบตานี้ ฟ้าดินคำรามเลื่อนลั่น!

เลือดเนื้อของจื่อชิงกำลังลอยขึ้นสู่ฟ้า

สวี่ชิงเงยหน้าขึ้น สายตามองทะลุผ่านเลือดเนื้อที่ลอยขึ้นสู่ฟ้า มองไปยังเสี้ยวหน้า

เป้าหมายของจื่อชิง คือการแทนที่อีกฝ่าย!

เรื่องนี้สวี่ชิงเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว

และข้อเรียกร้องของอีกฝ่าย ให้ตนสลักชื่อบนประตูบานที่ 3…

เห็นได้ชัดว่า นี่คือเส้นทางที่สอดคล้องกับจุดประสงค์ของอีกฝ่ายมากที่สุด

สิ่งนี้จะทำให้การยึดร่างง่ายขึ้น อีกทั้งความเสี่ยงก็จะลดลงด้วยเช่นกัน

ดังนั้น สวี่ชิงจึงเลือกที่จะปฏิเสธ

แม้ว่าเขาจะรู้ว่า ตามแผนการของจื่อชิง การปฏิเสธของตนบางทีอาจอยู่ในขอบเขตของแผนนั้นอยู่แล้ว แต่อย่างน้อย…นี่ก็คือเส้นทางที่สวี่ชิงมอบให้อีกฝ่ายเลือก

ความจริงก็เป็นเช่นนั้น

ทันทีที่เลือดเนื้อของจื่อชิงลอยขึ้นสู่ฟ้า เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นทันที!

ในกาลอวกาศแห่งนี้ เสาหมอกดำที่มีขอบเขตกว้างถึง 1 ล้านลี้ต้นหนึ่ง ก็พวยพุ่งขึ้นท่วมฟ้า!

พุ่งตรงไปยังท้องฟ้า!

หมอกนี้ดำสนิท ในเสี้ยวขณะที่ปรากฏขึ้นก็มีกลิ่นอายแปลกสิ่งประหลาดเข้มข้นปะทุออกมาจากในนั้น มาพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่น่าเวทนาของภูตผีปีศาจร่ำไห้หมาป่าหอนครวญครางเป็นระลอก…ระลอก

ดังสะท้อนก้องไปในโลกมนุษย์

อีกทั้งไม่ได้มีแค่ต้นเดียว…ตอนนี้ ในกาลอวกาศแห่งนี้ ทั้งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ล้วนคำรามกึกก้องเลื่อนลั่น

เสายักษ์หมอกดำแต่ละต้น…แต่ละต้น ที่เหมือนกัน ตามสถานที่ต่างๆ ก็ทยอยปรากฏขึ้น ต่างพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า!

จำนวนมากมาย ปกคลุมไปทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์

รวมเป็นจำนวน 99,999 ต้น!

การปรากฏขึ้นของพวกมัน ระเบิดท้องฟ้าสะท้านเลื่อนลั่น สั่นคลอนทุกสิ่ง

และจากการรวมตัวของหมอกดำ ท้องฟ้าทั้งหมดของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ทั้งผืน…ก็ถูกย้อมสีในทันที!

หมอกดำบดบังทุกสิ่ง กลืนกินทุกอย่าง ทำให้ท้องฟ้าของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์…กลายเป็นผืนฟ้าหมอกดำ!

มองดูทุกอย่างนี้ ดวงตาของสวี่ชิงก็ฉายประกายแสงเย็นเยือก จดจำได้ว่านี่คือพลังของโลกสิ่งประหลาด!

ก่อนการต่อสู้กับจื่อชิงศึกนั้น อวี้หลิวเฉินเคยเตือนว่า ในเรื่องเล่านับไม่ถ้วนของอีกฝ่าย ล้วนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของโลกสิ่งประหลาด

เห็นได้ชัดว่า โลกสิ่งประหลาด คือการวางแผนของจื่อชิง!

และตอนนี้ ในฟ้าดินก็มีเสียงของจื่อชิงก็ดังมา!

“หากข้าสำเร็จ โลกนี้ก็จะมีสิ่งประหลาดวิสุทธิ์อีกครั้ง!”

เสียงนี้ฉายความแปลกประหลาด ทันทีที่ดังก้องไปทั่วทุกทิศ ผืนฟ้าหมอกดำก็คำรามก้อง เดือดพล่านอย่างรุนแรง จากนั้น…หมอกดำก็พลันปะทุ ราวกับโลกสิ่งประหลาดกำลังเปิดออก!

ในการเดือดพล่านและการระเบิดนี้ เงาดำนับไม่ถ้วน ก็พุ่งออกมาจากหมอกดำนั้นทันที

รวมมายังเมืองเป็นเอกทางนี้อย่างรวดเร็ว!

พลันรวมตัวกันไปยังเลือดเนื้อของจื่อชิงที่ลอยขึ้นสู่ฟ้า!

เพียงพริบตาก็ปกคลุมเลือดเนื้อเหล่านั้น จากนั้นเลือดเนื้อก็เน่าเปื่อย ละลายหายไปอย่างรวดเร็ว สุดท้าย ในทันทีที่หายไปโดยสิ้นเชิง เงาดำนับไม่ถ้วน…ก็ปกคลุมสถานที่ที่เลือดเนื้อของจื่อชิงอยู่ไว้โดยสมบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การปกคลุมนี้ พวกมันต่างขยับขยุกขยิก แล้วก่อเป็น…

เสี้ยวหน้า!!

เสี้ยวหน้านั้นใหญ่มหึมา ดูจากโครงร่างแล้วก็คล้ายกับเสี้ยวหน้าซ่างฮวงเป็นอย่างยิ่ง

พูดให้ถูกคือ นั่นคือเสี้ยวหน้าอีกครึ่งหนึ่งที่ซ่างฮวงขาดหายไป!

เพียงแต่องค์ท่านไม่ได้เกิดประกอบขึ้นจากเลือดเนื้อ แต่เกิดจากการหลอมรวมของเงาดำ

ก่อเป็นเสี้ยวหน้าเงา!

ดำสนิท มีอยู่แต่ก็ไม่มีอยู่!

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การจ้องมองของสวี่ชิง ดวงตาของเสี้ยวหน้าเงานี้ ก็พลันลืมตาขึ้นมา ฉายแสงสีแดงฉานออกมา

องค์ท่านคือจื่อชิง!

ตอนนี้หลังจากลืมตาสีแดงฉานขึ้น องค์ท่านก็มองไปยังสวี่ชิงบนพื้นดิน ในดวงตาเผยความซับซ้อนกลุ่มหนึ่งออกมา

การเลือกของสวี่ชิงทำให้องค์ท่านประหลาดใจ นี่ทำให้องค์ท่านต้องสำแดงการเตรียมพร้อมที่ 2 ที่สำรองไว้!

เปิดโลกสิ่งประหลาด อาศัยพลังของโลกสิ่งประหลาด!

เพียงแต่การเลือกนี้ ขอเพียงมีความเป็นไปได้อื่น องค์ท่านก็ไม่อยากเลือก

แต่ตอนนี้ ก็ยังคงเกิดขึ้นแล้ว

องค์ท่านทำได้เพียงอาศัยโลกสิ่งประหลาด สร้างผลกรรมเวร ก่อตัวเป็นใบหน้าเงาดวงนี้

“ก็ดี ข้าวางแผนเจ้าไว้ก่อน…ตอนนี้ ผลกรรมเวรระหว่างเจ้ากับข้า ก็สิ้นสุดลงแล้ว”

ดังนั้น หลังจากมองสวี่ชิง ใบหน้าเงาที่แปรเปลี่ยนมาจากจื่อชิง ความซับซ้อนในดวงตาก็กลายเป็นความเด็ดเดี่ยว เพียงไหววูบ…พุ่งตรงไปยังท้องฟ้า!

พุ่งตรงไปยังเสี้ยวหน้าซ่างฮวง

องค์ท่านจะไปรวมกับเสี้ยวหน้าซ่างฮวง เพื่อประกอบเป็นใบหน้าที่สมบูรณ์

ใช้วิธีนี้ยึดร่าง!

เป็นไปตามคำกล่าวของโลกสิ่งประหลาด…

“ติดตามราวกับเงา อยู่ร่วมกับเทพ”

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)