บทที่ 1352-3 ซ่างฮวงสมบูรณ์! (3)

ศีรษะของอสูรยักษ์โดนก่อนเป็นอันดับแรก หมอกขุ่นมัวแปดเปื้อนหุ้มล้อมไปในทันที เลือดเนื้อที่ประกอบขึ้นด้วยดวงดาวและมิติขององค์ท่านก็ส่งเสียงแซ่ดๆ บาดแก้วหู

เริ่มละลายและพังทลายลง!

ดวงดาวที่ประกอบเป็นรูปลักษณ์ขององค์ท่านอับแสงและระเบิดทีละดวง…ทีละดวง ของเหลวคาวคลุ้งที่สาดกระเซ็นออกมาถูกหมอกดูดซับอย่างละโมบ!

ส่วนเจดีย์ดำทางนั้นก็เป็นเช่นเดียวนั้น ศาลเจ้าคร่ำครวญที่แขวนอยู่เต็มร่างหลักขององค์ท่าน ตอนนี้ในทันทีที่หมอกสัมผัส ใบหน้าบิดเบี้ยวเหล่านั้นก็แข็งตัวในทันที จากนั้นก็เกิดจุดสกปรกที่เหมือนเชื้อราแผ่ลามไปทั่วพร้อมกับตัวเจดีย์สัมฤทธิ์

เจดีย์เสียงครวญครางดูดวิญญาณขององค์เจดีย์เปลี่ยนมาขาดๆ หายๆ และเต็มไปด้วยเสียงหวีดแหลมของความตื่นกลัว!

ที่ฐานเจดีย์ สัมฤทธิ์ที่แข็งแกร่งก็เริ่มละลาย!

ส่วนแม่น้ำมารดาก็หนีไม่พ้นเช่นกัน!

ใบหน้าประหลาดที่ประกอบด้วยใบหน้าที่เจ็บปวดนับไม่ถ้วนในแม่น้ำ ส่งเสียงหวีดร้องน่าเวทนาอย่างเงียบงัน แม่น้ำเดือดพล่านรุนแรง ถูกหมอกกลืนกิน รวมเข้าไปในตัวเอง!

ที่แปลกประหลาดที่สุดคือตุ๊กตากระดาษ ร่างแยกทั้งหมดขององค์ท่านล้วนแตกสลายไปในเสี้ยวพริบตานี้ โปรยปรายสู่พื้นดิน

ส่วนร่างหลัก 7 สีขององค์ท่าน ตอนนี้อยู่ท่ามกลางหมอกขุ่นมัวแปดเปื้อนนี้ก็กะพริบวูบวาบรุนแรง สีหายไปอย่างรวดเร็ว!

วิกฤตที่รุนแรงทำให้องค์ท่านถอยหลังไปทันที พยายามลองบิดเบือนชะตาเพื่อหลบหนี แต่เส้นไหมไร้รูปร่างที่เชื่อมต่อกับจุดเชื่อมโยงชะตากรรมของซ่างฮวง ตอนนี้กลายเป็นโซ่ตรวนที่อันตรายถึงแก่ชีวิต!

หมอกไหลย้อนมาตามเส้นไหม อาบย้อมพลังรากฐานขององค์ท่านอย่างบ้าคลั่ง

ทำให้ร่างขององค์ท่านกระตุกเกร็งและหดตัวอย่างบ้าคลั่งกลางอากาศ สีก็ซีดจางลงอย่างต่อเนื่อง เปลี่ยนมาเป็นเหมือนกระดาษที่ใช้แล้วที่แช่อยู่ในน้ำสกปรก!

“สารอาหาร…สารอาหาร…ที่มหึมากว่า!”

เสียงต่ำทุ้มมาพร้อมด้วยเจตจำนงที่ละโมบราวกับแมลงนับพันล้านตัวกำลังกรีดปีกพร้อมกัน ดังสะท้อนกึกก้องเลื่อนลั่นอยู่ในจิตสำนึกของราชาเทพทั้ง 4 !

ผู้ช่วงชิงกลายเป็นเหยื่อในทันที!

หนี!

อสูรยักษ์ส่งเสียงคำรามที่ปะปนไปด้วยความหวาดกลัวอันไม่สิ้นสุด ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งพยายามสลัดให้หลุดพ้นจากชะตา

เจดีย์ดำส่งเสียงหวึ่งดังสะเทือนฟ้าดิน องค์เจดีย์ปะทุแสงสลัวเงียบสงัดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน พยายามสั่นสะเทือนคราบสกปรกเหมือนเชื้อราที่เกาะอยู่บนตัวออก!

แม่น้ำมารดาเดือดพล่านปั่นป่วน ใบหน้าความเจ็บปวดขนาดมหึมาบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูป น้ำในแม่น้ำสีทองหม่นม้วนตัวไปด้านหลังราวกับมีชีวิต พยายามตัดการเชื่อมต่อกับหมอก!

ตุ๊กตากระดาษ 7 สียิ่งลงมือตรงๆ ไปยิ่งกว่า ตัดเส้นไหมที่เชื่อมต่อกับจุดเชื่อมโยงชะตาของซ่างฮวงทั้งหมด แปรเปลี่ยนเป็นเงาสีเทาที่มืดมัวและขาดวิ่น พุ่งทะยานหนีตายไปยังท้องฟ้าดาราอย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น!

ทว่า สายไปแล้ว!

ใบหน้าซ่างฮวงที่ทนรับการโจมตีมาโดยตลอด ผมยาวสีดำแห้งกร้านราวกับภูเขาคดเคี้ยว ตอนนี้ท่ามกลางหมอกที่ปั่นป่วนก็เต้นระบำบ้าคลั่งอย่างเงียบงัน!

เติบโตและยื่นออกไปอย่างบ้าคลั่ง เมินต่อระยะทางมิติ พุ่งตรงไปยังราชาเทพทั้ง 4 อย่างฉับพลัน!

รัดพันธนาการในทันที!

จะเห็นร่างมหึมาของอสูรยักษ์ตนนั้นถูกพันธนาการ รัดแน่น ปลายเส้นผมตอกเข้าไปในเลือดเนื้อขององค์ท่าน ท่ามกลางการขยับขยุกขยิกก็ส่งเสียงดูดที่ชวนให้หนังศีรษะชาวาบออกมา!

ยังมีเจดีย์ดำ ถูกเส้นผมมหาศาลราวใยแมงมุมห่อหุ้มไว้ พันรัดไปที่ศาลเจ้าบนองค์เจดีย์ ใบหน้าคร่ำครวญเหล่านั้นถูกเส้นผมแทงทะลุออกมา พลังดูดวิญญาณกลับถูกเส้นผมดูดกลับไปอย่างบ้าคลั่ง!

ยังมีแม่น้ำมารดา น้ำในแม่น้ำที่สกปรกโสมมก็ถูกแทรกซึม ใบหน้าเจ็บปวดในแม่น้ำถูกเส้นผมรัด กลายเป็นคุณสมบัติเทพที่บริสุทธิ์และถูกดูดซับไป!

สำหรับเงาสีเทาตุ๊กตากระดาษที่บินหนีเอาชีวิตรอด เส้นผมก็พันธนาการมันไปในเสี้ยวพริบตา แล้วกระชากอย่างแรง!

ทันใดนั้น ราชาเทพทั้ง 4 องค์นี้ ก็ต่างถูกลากเข้าไปในหมอกทั้งหมด!

เงาร่างถูกบดบัง มีเพียงเสียงคำรามที่น่าเวทนาจนไม่สามารถบรรยายได้ ดังก้องขึ้นๆ ลงๆ ในหมอกสกปรกแปดเปื้อนที่ปั่นป่วนเดือดพล่าน แต่ก็ถูกปกคลุมด้วยเสียงที่น่าขนลุกยิ่งกว่าอย่างรวดเร็ว!

ป๊อก… กร๊อบ…เอื๊อก…

นั่นคือเสียงดังลั่นของกระดูกเทพถูกบดแหลก!

นั่นคือเสียงหนักทึบของร่างเทพที่ถูกฉีก!

นั่นคือเสียงกลืนกินของพลังรากฐานพลังเทพที่ถูกเคี้ยวและกลืนกินอย่างบ้าคลั่ง!

เสียงนี้ดังต่อเนื่องไปในหมอกอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นก็ค่อยๆ อ่อนลง จวบจนกระทั่งสุดท้าย…ก็กลับสู่ความเงียบสงัด

มีเพียงหมอกเองที่ยังคงเดือพล่านอย่างเงียบๆ แต่พึงพอใจ ราวกับมีชีวิตท่ามกลางท้องฟ้าที่แตกสลาย

สวี่ชิงมองดูทั้งหมดนี้ สายตาล้ำลึก

เขาไม่เชื่อว่าราชาเทพเหล่านั้นจะแตกดับจริงๆ

ราชาเทพ จะอย่างไรก็คือราชาเทพ แม้ร่างจริงจะลงมาเยือน แต่สวี่ชิงก็มั่นใจว่า องค์ท่านทั้งหลายต่างจะต้องมีแผนสำรองอย่างแน่นอน!

“เพียงแต่ ถึงแม้จะเป็นแผนสำรอง ครั้งนี้องค์ท่านทั้งหลายก็จ่ายค่าตอบแทนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จะสามารถรักษาตำแหน่งราชาเทพได้หรือไม่…ก็ยังเป็นอีกเรื่องหนึ่ง”

สวี่ชิงหรี่ตาลง สายตาเบนไปจากหมอกที่สกปรกแปดเปื้อนบนท้องฟ้า มองไปยังฝ่ามือของตัวเอง

ที่นั่น มีกระดาษแผ่นหนึ่ง!

มันคือเศษกระดาษชิ้นหนึ่งจากตุ๊กตากระดาษมหาศาลที่แหลกสลายไปเมื่อก่อนหน้านี้

ขณะเดียวกัน ภายในระบบดาวที่ 7 ในท้องฟ้าดาราที่กว้างใหญ่เวิ้งว้าง ดวงดาวสีเหลืองดินดวงหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตาเป็นอย่างยิ่งดวงหนึ่ง พลันสั่นสะเทือนขึ้นมา

พื้นผิวดวงดาวแตกสลายในทันที ภายใต้เสียงระเบิดบึ้ม ก็พังทลายลงทันที เผยให้เห็น…ไข่ใบหนึ่งที่อยู่ใจกลางดวงดาวดวงนี้!

ไข่ใบนี้กำลังแตกร้าวเช่นกัน

สุดท้ายอสูรตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งก็คลานออกมาจากในนั้น

ทันทีที่ปรากฏขึ้นกลิ่นอายของระดับผู้บำเพ็ญระดับนายแห่งเทพ ก็ทะลักเดือดพล่านขึ้นบนร่างขององค์ท่าน จากนั้นองค์ท่านก็พลันหันศีรษะทอดสายตามองไปทางของระบบดาวที่ 9

“มีแผนลวงจริงๆ ด้วย แต่…สิ่งที่ข้าต้องการจริงๆ ไม่ใช่เลือดเนื้อของเจ้า แต่เป็นความทรงจำที่เจ้าเดินผ่านสายสะดือวิสุทธิ์เทพ!”

“ที่แท้…สายสะดือวิสุทธิ์เทพเป็นเช่นนี้เอง…”

ในเวลาเดียวกัน ภายในระบบดาวที่ 13 มีเทพเจ้าองค์หนึ่งกำลังลอยขึ้นสู่ฟ้า

ในฐานะที่เป็นเทพเจ้าระดับแท่นเทวะ ในดาวเทพที่องค์ท่านอยู่ ก็ได้เดินเข้าสู่จุดสูงสุดแล้ว และทั้งหมดนี้ ก็อาศัยสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่งที่องค์ท่านได้รับมาตั้งนานแล้ว

นั่นคือเจดีย์ดำสัมฤทธิ์!

สมบัติชิ้นนี้ทำให้องค์ท่านพัฒนาอย่างรวดเร็ว และไม่มีวันพ่ายแพ้การต่อสู้

ตอนนี้ องค์ท่านที่ก้าวไปมาถึงจุดสูงสุด กำลังจะไปจากดวงดาวเทพที่อยู่ มุ่งหน้าไปยังอาณาจักรเทพที่สูงกว่า

องค์ท่านมีความมั่นใจว่า อาศัยเจดีย์ดำลึกลับองค์นั้น ก็สามารถก้าวไปถึงระดับเทพแท้จริงได้

แต่…ในเสี้ยวพริบตาที่เงาร่างขององค์ท่านกำลังจะออกจากดาวเทพที่อยู่ เจดีย์ดำภายในร่างกายขององค์ท่านก็พลันสั่นสะท้าน จากนั้นก็ดูดออกไปข้างนอกทันที

ไม่ทันที่เทพเจ้าระดับแท่นเทวะองค์นี้จะได้ตั้งตัว ร่างขององค์ท่านก็สั่นสะท้าน และถูกดูดจนเกลี้ยงในทันที ไม่เหลือแม้แต่น้อย

กระบวนการนี้รวดเร็วมาก เพียงแค่เสี้ยวขณะเท่านั้น

องค์ท่านกระทั่งว่ายังไม่ทันได้รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ…

เหลือเพียงเจดีย์ดำองค์นั้นที่ลอยอยู่กลางอากาศ จากนั้นก็ตกลงอย่างรวดเร็ว ร่วงลงมายังพื้นดินของดาวเทพดวงนี้

เสี้ยวพริบตาต่อมา ดวงดาวนี้ก็คำรามเลื่อนลั่น เทพเจ้าทั้งหมดบนดวงดาวนี้ ชีวิตทั้งหมด ก็เหี่ยวเฉาในทันที กลายเป็นเถ้าธุลี

ทุกสิ่งทุกอย่างไหลเข้าสู่เจดีย์ดำองค์นี้

สุดท้าย เจดีย์องค์นี้ก็ส่งเสียงเทพต่ำทุ้มออกมา

“สายสะดือวิสุทธิ์เทพ…”

ภาพฉากเดียวกันนี้ ก็เกิดขึ้นในสถานที่ลึกลับอีก 2 แห่งเช่นกัน

ที่หนึ่งคือสถานที่ซ่อนตัวของตุ๊กตากระดาษ ตั้งอยู่ในกาลอวกาศพิเศษ ภายในม้วนภาพวาด พักผ่อนฟื้นฟู หวังฟื้นฟูขอบเขตกลับมาให้เร็วที่สุด

อีกที่หนึ่ง ลึกลับยิ่งกว่า นั่นคือแผนสำรองของแม่น้ำมารดา องค์ท่านแปลงเป็นตัวอักษร ซ่อนไปในโลกที่อยู่

นั่นคือตัวอักษรคำว่าน้ำคำนี้

หากมองจากการซ่อนเร้นอำพราง แผนสำรองของแม่น้ำมารดาพิเศษที่สุด

แต่น่าเสียดาย…ในแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ มีตัวตนหนึ่ง ไม่ต้องการให้แม่น้ำมารดาซ่อนตัว

ดังนั้น ท่ามกลางหมอกที่ปั่นป่วนเหนือเมืองเป็นเอก ความว่างเปล่าแแผ่ระลอกคลื่น ในห้วงกาลอวกาศนี้ หน้ากากอธิษฐานที่สวี่ชิงนำมา ก็พลันปรากฏขึ้น!

เป้าหมายทั้งหมดขององค์ท่านก็คือต้องการทำร้ายแม่น้ำมารดา!

ในขณะนี้ เมื่อเห็นแม่น้ำมารดาหลบหนี สีหน้าของหน้ากากนี้ก็บิดเบี้ยวทันที เผยความบ้าคลั่งออกมา

ในเสี้ยวขณะที่ปรากฏ องค์ท่านก็ปล่อยกลิ่นอายของตัวเองออกมาอย่างไม่ยับยั้ง และเริ่มลุกไหม้!

ใช้ความเชื่อมโยงอันลึกลับระหว่างตนเองกับแม่น้ำมารดาชี้ทางให้ซ่างฮวง!

ดังนั้น เสี้ยวพริบตาต่อมา จากการลุกไหม้ของตัวองค์ท่านเอง ภายในเสียงคำรามที่องค์ท่านอยู่ ความว่างเปล่าก็เปิดออก เผยให้เห็นภาพหนึ่ง

ในภาพนั้น เห็นชัดว่าคือสถานที่ซ่อนที่เป็นแผนสำรองของแม่น้ำมารดา!

และเสี้ยวพริบตาต่อมา เส้นผม 1 เส้น ก็พลันห้อยลงมาจากหมอกบนท้องฟ้า พุ่งตรงไปยังภาพนั้น และทะลุเข้าไปทันที!

มาพร้อมกับเสียงสะท้อนก้องน่าขนลุก เส้นผมกลับมา

และในโลกนั้น ตัวอักษรน้ำก็ถูกลบออกไป

ในเสี้ยวพริบตาที่ถูกลบออกไป ในโลกที่แม่น้ำมารดาซ่อนตัว ท้องฟ้าแผ่ระลอกคลื่น หน้ากากสีทองอันหนึ่งที่ถูกผนึกอยู่ในโคลนของแม่น้ำมารดา ดูเหมือนจะทำลายผนึกนิรันดร์ ในที่สุดก็ได้รับอิสรภาพ

“แม่น้ำมารดา ตอนนั้นเจ้าอาศัยเหตุแห่งการอธิษฐาน ผนึกข้า ช่วงชิงอำนาจเทพของข้า ชิงคุณสมบัติเทพของข้า…วันนี้… ผลกรรมเวรเกิดขึ้นแล้ว นี่ก็คือราคาของการอธิษฐาน”

……

แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ กาลอวกาศที่เมืองเป็นเอกตั้งอยู่

บนท้องฟ้า หมอกยังคงปั่นป่วน มองไม่เห็นใบหน้าซ่างฮวงที่อยู่ในนั้น

แต่กาลอวกาศ…ก็เริ่มสลายตัวแล้ว

สวี่ชิงรู้ว่า ผลกรรมเวรกับจื่อชิง ความจริงมาถึงตอนนี้ก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว

ส่วนจื่อชิงจะทำสำเร็จหรือไม่ ทุกอย่างล้วนไม่รู้

สวี่ชิงก็ไม่สนใจอีกต่อไป

เขาก้มศีรษะลง มองกาลอวกาศแห่งนี้ท่ามกลางการสลาย การไหลก็ค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา…

ฝนเลือด เริ่มตกลงมา

กาลอวกาศที่เป็นของปีนั้น ในการแตกสลายนี้ ดูเหมือนจะเร่งการบรรยายเรื่องราว

สวี่ชิงเห็นตัวเองในวัยเยาว์ ตื่นขึ้นมาท่ามกลางฝนเลือด

เห็นตัวเองปีนป่ายดิ้นรน จากไปด้วยความมึนงง

เห็นตัวเองวัย 7 ขวบในที่รกร้างกันดาร ตัวเองในวัย 7 ขวบคนนั้นถูกรังแก ถูกแย่งชิง

เห็นวัยเด็กที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

จนกระทั่งสุดท้าย เขาเห็นตัวเองในวัยเด็ก ในซากปรักหักพัง ดึงเหล็กแหลมอันหนึ่งออกมา

ด้วยร่างกายที่อ่อนแอบอบบาง หันปลายเหล็กแหลมเข้าหาลำคอของตัวเอง

ดวงตาด้านชา มาพร้อมกับเจตนาที่จะจากไป หลับตาลง

และเห็นตัวเองในวัยเด็ก ในเสี้ยวขณะที่กำลังจะเลือกที่จะจากไปนั้น…

เด็กหญิงตัวน้อยสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งคนหนึ่ง เดินเข้ามา ยื่นถังหู่ไม้หนึ่งให้เขา

ดวงตาของเด็กหญิงตัวน้อยคนนั้น ท่ามกลางโลกสกปรกโสโครกนี้ สว่างไสวนัก

ส่วนถังหูลู่ก็กระตุ้นระลอกคลื่นในความทรงจำที่ลึกที่สุดของตัวเองในวัยเยาว์ขึ้น

สวี่ชิงจิตใจขมขื่นนัก

ภาพแต่ละฉาก…แต่ละฉาก นี้ เขาไม่มีวันลืม

เขาเห็นตัวเองในวัยเยาว์ เมื่อมองดูถังหูลู่ไม้นั้น ก็ค่อยๆ คลายมือที่ถือเหล็กแหลมออก สุดท้ายก็ทรุดนั่งลงบนพื้น และในที่สุด…ก็ร้องไห้ออกมา

นี่ก็คือวัยเด็ก

สวี่ชิงถอนหายใจเบาๆ จากการสลายไปของกาลอวกาศ จากห้วงกาลเวลาแห่งแตกสลาย เขามองทุกสิ่งในภาพนั้น…

เขาเห็นตัวเองเข้มแข็งขึ้น

และเห็นภาพฉากหนึ่งทำให้หัวใจของเขา จนกระทั่งวันนี้ก็ยังสั่นไหว

ภาพนั้น เด็กหญิงตัวน้อยที่ให้ถังหูลู่กับเขาคนนั้น ล้มลงในแอ่งเลือด

ส่วนเขาในวัยเยาว์ กำลังแทงเหล็กแหลมเข้าไปในคอหอยของคนชั่วคนหนึ่ง

ค่อยๆ ดึงออกมา ปล่อยให้เลือดสาดกระเซ็นไปบนร่าง

นานหลังจากนั้น สวี่ชิงในวัยเยาว์ เดินไปข้างหน้าร่างของเด็กหญิงตัวเล็กน้อยคนนั้นอย่างช้าเนิบ เงียบนิ่งอยู่ตรงนั้นอยู่นาน

ค่อยๆ ก้มตัวลง ปิดดวงตาที่ลืมอยู่ของเด็กหญิงตัวน้อยอย่างแผ่วเบา

“แก้แค้นให้เจ้าแล้ว”

กาลอวกาศ จากประโยคนี้ก็แตกสลายไป

ห้วงกาลเวลาที่เมืองเป็นเอกตั้งอยู่ แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกที่แตกละเอียด กลายเป็นเศษชิ้นส่วนนับไม่ถ้วน กรีดกาลอวกาศขาด ทำให้ความเป็นจริงกลับมา!

ดังนั้น ฟ้าดินสลัดหมอกคลุมเครือแห่งประวัติศาสตร์ออกไป

ท้องฟ้า กลับสู่โลกปัจจุบัน

ผืนแผ่นดิน ก็ปรากฏแดนใหญ่กลืนสวรรค์ออกมา

และสวี่ชิง ก็ยังคงยืนอยู่หน้าวังหลวงของรัฐม่วงคราม

แต่จื่อชิงในวังหลวงไม่อยู่แล้ว

สวี่ชิงเงยหน้าขึ้นอย่างเงียบๆ

มองไปยังท้องฟ้า

ที่นั่น…ไม่มีหมอกอีกต่อไป

ซ่างฮวงยังคงลอยอยู่สูง

เพียงแต่ไม่ใช่เสี้ยวหน้า

แต่เป็นใบหน้าซ่างฮวงที่สมบูรณ์

ครึ่งหนึ่งเป็นเงาดำ อีกครึ่งเป็นเลือดเนื้อ

หากมองอย่างละเอียด นั่นดูเหมือนจะเป็น…ใบหน้าของจื่อชิง

“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ที่ต้องทำให้เสร็จ…”

สวี่ชิงดึงสายตากลับมา เอ่ยเสียงเบา มองไปยังฝ่ามือของตัวเอง

เศษกระดาษชิ้นนั้น เขาได้นำมันกลับมาสู่โลกปัจจุบันด้วย

มองดูเศษกระดาษที่ฝ่ามือ ในดวงตาสวี่เกิดจิตสังหารขึ้นมา กำเอาไว้อย่างแรง ทันใดนั้น ธรรมนูญของเขาก็ปะทุขึ้น…

จับเป้าหมายไปยังที่แห่งหนึ่งของห้วงท้องฟ้าดารา

“เต๋อหลัวจื่อ แค้นของมหาจักรพรรดิผู้ครองกระบี่ ข้าจะไปหาเจ้า!”

“ไม่ว่าเจ้าจะมีร่างแยกกี่ร่าง ไม่ว่าเจ้าจะซ่อนตัวอยู่ในกี่กาลอวกาศและมิติ เจ้า…หนีไม่พ้น!”

สวี่ชิงก้าวออกไปเพียงเดียว ก็มุ่งหน้าไปยังท้องฟ้าดารา!

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)