ตอนที่ 394 เตาระเบิด

ตอนที่ 394 เตาระเบิด
อวิ๋นโม่อยากรู้เรื่องของที่ปรึกษาผู้นี้มากกว่าเดิม คนผู้นี้ทำอะไร ถึงได้ทำให้ศิษย์รับใช้ตายไปเจ็ดแปดคน

มาถึงที่อยู่ใหม่แล้ว เขาคิดจะหาแผ่นหยกทัณฑ์พันอัสนีโดยเร็วจึงนอนไม่หลับ ลุกขึ้นมาเริ่มฝึกฝนมายาเนตรปีศาจ ถึงการฝึกพลังปราณจะไม่อาจเพิ่มระดับ ไม่อาจเข้าถึงมรรคาเต๋า แต่มายาเนตรปีศาจระดับสอง ภวังค์นิรันดร์ เขายังไม่เชี่ยวชาญอย่างสมบูรณ์ ยังมีช่องโหว่อยู่

วันรุ่งขึ้นก็ทำตามคำแนะนำของผู้ที่พาเขามา อวิ๋นโม่มาที่ห้องหลอมโอสถของที่ปรึกษาฮั่ว พอเจอที่ปรึกษาฮั่ว อวิ๋นโม่ก็เกิดความประทับใจแรกต่อแพทย์โอสถผู้นี้ ที่ปรึกษาของสำนักหยวนซวีผู้นี้ก็เหมือนกับเหล่าแพทย์ที่ลุ่มหลงทั้งหลาย สวมเสื้อผ้าของแพทย์โอสถแบบที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดในจงโจว เสื้อผ้าสกปรกมาก คงไม่ได้ซักมานานแล้ว ทั้งตัวดูซีดเซียวเล็กน้อย ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใต้ตาดำคล้ำ เขานั่งเหม่ออยู่ด้านข้าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร

“ที่ปรึกษาฮั่ว” อวิ๋นโม่คำนับ “ข้าเป็นผู้ช่วยที่ผู้ดูแลหลิวส่งมาใหม่ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ข้าช่วยบ้าง”

เมื่อได้ยินคำพูดของอวิ๋นโม่ เขาก็ได้สติ สองตาที่ค่อนข้างหมองคล้ำมองอวิ๋นโม่ จากนั้นลุกขึ้นเดินมาหา ที่ปรึกษาที่ดูสกปรกมอซอยื่นมือมาตบไหล่อวิ๋นโม่เบาๆ “วางใจเถอะ ครั้งนี้จะไม่เกิดข้อผิดพลาดแล้ว ข้ารับรองว่าเจ้าจะไม่เป็นอะไร!”

อวิ๋นโม่ได้ยินคำพูดก็อึ้งงัน มุมปากกระตุกทันที เขาเพิ่งจะมาถึงชายคนนี้ก็พูดเช่นนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงต้องกลัวแทบตาย

ที่ปรึกษาฮั่วหันกลับไปดึงกระดาษจากโต๊ะรกๆ มาแผ่นหนึ่ง จับพู่กันเขียนชื่อสมุนไพรวิญญาณลงไป จากนั้นส่งให้อวิ๋นโม่ พร้อมป้ายแสดงฐานะที่เอว “ไปจัดสมุนไพรมาให้ข้า ครั้งนี้ข้าต้องหลอมสำเร็จแน่!” ดวงตาทั้งสองของที่ปรึกษาฮั่วเป็นประกาย ท่าทีมั่นใจมาก

อวิ๋นโม่มองกระดาษที่รับมาก็เดาได้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการหลอมโอสถธาตุไฟชนิดหนึ่ง ทั้งยังเป็นโอสถระดับห้า พิจารณาอย่างละเอียดก็เห็นว่าบนนั้นเขียนชื่อสมุนไพรแต่ละชนิด รวมทั้งอายุเอาไว้อย่างชัดเจน จากสายตาของเขาเห็นว่านี่ไม่มีปัญหา เด็กหนุ่มหันกายเตรียมไปจัดยา สถานที่ตั้งของคลังยา ก่อนหน้านี้เขารู้จักอยู่แล้ว

“เดี๋ยวก่อน!” จู่ๆ ที่ปรึกษาฮั่วก็เรียกเขาไว้ “เจ้าชื่ออะไร”

“ตอบที่ปรึกษาฮั่ว ข้ามีนามว่าอวิ๋นโม่”

“อวิ๋นโม่! อืม เจ้าไปได้แล้ว” ที่ปรึกษาฮั่วโบกมือ

อวิ๋นโม่เดินไปที่คลังยาอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าที่ปรึกษาฮั่วคนนี้กำลังจะกลายเป็นแพทย์โอสถระดับห้า หากสำเร็จเขาจะต้องอารมณ์ดีมากแน่ ถึงตอนนั้นอวิ๋นโม่สามารถถือโอกาสสอบถามเบาะแสของทัณฑ์พันอัสนีได้

ด้านนอกคลังยามีศิษย์รับใช้ผู้หนึ่งรับผิดชอบจัดยา อวิ๋นโม่ส่งเทียบยาและป้ายห้อยเอวให้เขา พริบตาที่เห็นป้ายห้อยเอว สีหน้าของศิษย์รับใช้ผู้นั้นก็แปลกไป แววตาที่มองอวิ๋นโม่เผยความเห็นใจ

“ศิษย์พี่ รีบจัดยามาเถอะ!” อวิ๋นโม่เตือนอย่างอ่อนใจ ทำไมแต่ละคนมองตนราวกับมองคนตาย เขาไม่ตายง่ายๆ หรอก ยิ่งกว่านั้นที่ปรึกษาฮั่วดูแล้วพอพึ่งพาได้ ไม่ควรเกิดเรื่องเช่นก่อนหน้าอีก

ศิษย์รับใช้หันไปจัดยาด้วยสีหน้าซับซ้อน ครู่หนึ่งก็นำสมุนไพรออกมา ส่งสมุนไพรวิญญาณและป้ายห้อยเอวให้อวิ๋นโม่ เขารับมาเรียบร้อยก็เตรียมตัวจากไป คนผู้นั้นเอ่ยปากอย่างทนไม่ไหว “ศิษย์น้อง เจ้ายังมีเรื่องค้างคาใจหรือคำพูดใดที่คิดจะบอกกับคนในครอบครัวหรือไม่”

อวิ๋นโม่หน้าคล้ำไปทันที “ศิษย์พี่ ไม่ขนาดนั้นกระมัง ข้าว่าที่ปรึกษาฮั่วเป็นคนดีมาก ไม่น่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันอีก”

“เฮ้อ หลายคนก่อนหน้าตอนที่เพิ่งมาถึงต่างก็คิดเช่นนี้ แต่ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร ถ้าพวกเขาไม่ตายก็ต้องนอนอยู่บนเตียงตลอดชีวิต ศิษย์น้อง หากเจ้ายังมีเรื่องในใจที่ยังทำไม่สำเร็จสามารถบอกข้าได้ หากทำได้ข้าจะช่วยเจ้า”

“ช่างเถอะ ข้าคิดว่าตัวเองไม่ตายง่ายๆ” อวิ๋นโม่จากไปพร้อมสีหน้าดำคล้ำ ถึงคนผู้นั้นจะปรารถนาดีแต่ก็ทำให้คนไม่พอใจ พูดจาให้เป็นมงคลหน่อยไม่ได้หรือ ดูแล้วที่ปรึกษาฮั่วก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นเสียหน่อย

หลังจากกลับไปถึงห้องหลอมโอสถ เขาก็ส่งป้ายห้อยเอวและสมุนไพรให้ที่ปรึกษาฮั่ว แพทย์โอสถระดับสี่ท่านนั้นปรับสภาวะร่างกาย พอรู้สึกว่าใช้ได้แล้วก็เปิดฝาเตาหลอม ใส่สมุนไพรวิญญาณต้นหนึ่งลงไป จากนั้นกระตุ้นเปลวไฟเริ่มหลอมโอสถ

“ที่นี่สมกับเป็นสถานที่กันดารแห่งหนึ่งจริงๆ แม้จะอยู่ในจงโจวแต่วิธีหลอมโอสถก็ยังล้าหลังมาก” อวิ๋นโม่พึมพำ ที่ปรึกษาฮั่วเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุด ขาดอีกเพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ระดับมโนสำนึกแล้ว แต่ลูกไฟที่สร้างยังเทียบเปลวไฟของฝานจิ่งเหวินไม่ได้ ต้องรู้ว่าที่อวิ๋นโม่สอนฝานจิ่งเหวินยังไม่ใช่ไฟที่ยอดเยี่ยมอะไร ในดินแดนแห่งนั้นมันเป็นเพียงเปลวไฟที่พบเห็นได้ทั่วไปอย่างหนึ่งเท่านั้น

“ถึงเขาจะหลอมโอสถระดับห้าออกมาได้ เกรงว่าคงเป็นโอสถระดับห้าที่ธรรมดาที่สุด เป็นไปได้ว่าอาจแค่เกือบระดับห้าเท่านั้น” อวิ๋นโม่คิด

“ไม่มีทาง” เพียงครู่เดียวเขาก็เบิกตาโต ที่ปรึกษาฮั่วที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดไร้น้ำยาเกินไปแล้ว พลังปราณของเจ้านี่บกพร่อง ญาณหยั่งรู้ก็ไม่แข็งแกร่งพอ ด้วยระดับการฝึกยุทธ์ของเขาในตอนนี้ การหลอมโอสถระดับห้าถือว่าเกินกำลังไปมาก แค่ควบคุมเปลวไฟและสกัดตัวยาก็ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนชั้นสูงสุดผู้นี้ หมดสิ้นเรี่ยวแรงทั้งหมดแล้ว

“อวิ๋นโม่ เร็วเข้า รีบโยนรากบัวหยกขาวเข้าไป!” ที่ปรึกษาฮั่วตะโกน สภาพของเขาในตอนนี้ไม่มีกำลังพอจะใส่สมุนไพรเข้าไปในเตาหลอมโอสถเองแล้ว

อวิ๋นโม่พูดไม่ออก แต่ก็จำเป็นต้องช่วย เขาโบกมือเปิดฝาเตา ใช้พลังปราณครอบปากเตาเอาไว้ ป้องกันไม่ให้วัตถุดิบภายในเกิดความเสียหาย จากนั้นรีบโยนรากบัวหยกขาวลงไป

ที่ปรึกษาฮั่วทุ่มเทสุดกำลัง สกัดฤทธิ์ยาทั้งหมดของรากบัวหยกขาวออกมา เมื่อเป็นเช่นนี้อวิ๋นโม่ก็ต้องใส่โอสถลงไปไม่หยุด การหลอมโอสถดำเนินต่อไป

“ระดับการหลอมโอสถของที่ปรึกษาฮั่วเทียบกับลูกศิษย์ผู้นั้นของข้ายังไม่ได้เลย!” อวิ๋นโม่ถอนหายใจอย่างหดหู่ ถึงวรยุทธ์ของฝานจิ่งเหวินด้อยกว่าที่ปรึกษาฮั่วมาก แต่ฝีมือการหลอมโอสถของเขาเหนือกว่าที่ปรึกษาฮั่วหลายขุม

เพราะระดับฝีมือมีข้อจำกัด ทำให้ที่ปรึกษาฮั่วต้องสิ้นเปลืองเวลาหลอมโอสถระดับห้าที่ไม่ได้ยากเย็นอะไรนักไปมาก หลังผ่านไปสิบกว่าชั่วยาม สมุนไพรวิญญาณที่จำเป็นทั้งหมดก็ถูกใส่ลงในเตาหลอมเรียบร้อย

“ครั้งนี้ต้องทำให้สำเร็จ!” ที่ปรึกษาฮั่วคำรามเสียงต่ำและเริ่มควบรวมตัวยา

อวิ๋นโม่ที่กำลังเบื่อปลดปล่อยญาณหยั่งรู้ตรวจสอบสภาวะในเตาหลอม ไม่เห็นยังไม่เท่าไร ทันทีที่เห็นเขาก็ตกใจจนหนังตากระตุก เพราะพลังและวิธีการอันบกพร่องของคนผู้นี้ทำให้อานุภาพของเปลวไฟไม่เพียงพอ ยาน้ำที่สกัดออกมาเดิมก็ไม่บริสุทธิ์อยู่แล้ว ในนั้นยังมีสิ่งสกปรกเจือปนอยู่มากมาย สิ่งที่เขากำลังหลอมก็คือโอสถธาตุไฟชนิดหนึ่ง ฤทธิ์ของสมุนไพรส่วนใหญ่รุนแรงมาก ดูจากความบริสุทธิ์ของยาน้ำในตอนนี้ไม่มีทางกลั่นเป็นโอสถได้สำเร็จ หากฝืนควบแน่นออกมา เตาต้องระเบิดแน่

ยิ่งกว่านั้นยังเป็นระเบิดที่มีอานุภาพน่ากลัวมาก!

“ที่ปรึกษาฮั่ว รอก่อน…”

อวิ๋นโม่ตกใจจนรีบเข้าไปห้าม แต่ขณะที่เขาเพิ่งจะเอ่ยปาก ที่ปรึกษาฮั่วก็ฝืนควบแน่นโอสถ

ตูม!

พลังรุนแรงระเบิดออกมา เพราะกำลังของที่ปรึกษาฮั่วมีจำกัด ไม่อาจควบคุมเตาหลอม ฝาเตากระเด็นออกไป พลังไฟที่น่าสะพรึงกลัวพวยพุ่งออกมา แม้เตาหลอมโอสถระดับมโนสำนึกจะลดทอนอานุภาพส่วนใหญ่ลงแล้ว แต่ความรุนแรงที่พุ่งออกมายังคงน่ากลัวมาก

เขาหนังตากระตุก ความรุนแรงระดับนี้แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับคงเขตแดนชั้นกลางทั่วไปยังยากจะรับไหวกระมัง

“ไม่น่าแปลกใจว่าทำไมถึงมีคนตายไปเจ็ดแปดคนแล้ว!” อวิ๋นโม่สบถ ระเบิดที่น่ากลัวขนาดนี้ยังไม่ตายได้หรือ หากเจ้านั่นสามารถควบคุมเตาหลอมเอาไว้ ถึงจะมีพลังรุนแรงน่ากลัวอยู่ในเตา ต่อให้ระเบิดก็ยังไม่น่ากลัวขนาดนี้

อวิ๋นโม่ไม่ขบคิดอีก รีบใช้วัชระไพรีพินาศให้พลังปราณกลายเป็นเกราะคุ้มกันร่างทั้งหมด ขณะเดียวกันก็พุ่งออกไปนอกห้องหลอมโอสถ หลบแรงสั่นสะเทือนที่น่ากลัว

ตูม!!!

แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่การสั่นสะเทือนที่น่ากลัวก็ยังไล่ตามมาถึงตัว ทำให้เขาทะยานออกไปกระแทกกับหน้าผาตรงหน้าอย่างแรง

ตูม!

หน้าผาแห่งนั้นถูกกระแทกจนพังทลาย หินก้อนใหญ่ถล่มลงมา ทับเขาไว้ด้านล่าง

ตูม!!! ตึง! เปรี้ยง!

ใต้ก้อนหินเกิดเสียงดัง หินระเบิดออก อวิ๋นโม่ออกมาได้แต่สภาพของเขาย่ำแย่มาก เสื้อผ้าบนตัวฉีกขาด ผมเผ้าหลุดลุ่ย ควันดำลอยคลุ้ง มุมปากยังมีเลือดไหล

โชคดีที่พละกำลังของเขาเหนือกว่าจอมยุทธ์ระดับคงเขตแดนทั่วไป อีกทั้งร่างกายยังแข็งแกร่งมาก ไม่เช่นนั้นเกรงว่าคงต้องเดินเส้นทางเดียวกับเหล่าศิษย์รับใช้ก่อนหน้านี้แล้ว

“แค่ก! แค่กๆ!”

เสียงไอโขลกดังรุนแรง ที่ปรึกษาฮั่วเดินออกมาจากห้องหลอมโอสถในสภาพทุลักทุเล บนร่างมีแต่เขม่าควัน

………………………………………