ตอนที่ 582 ปัญหาของอาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง (2)

ตอนที่ 582 ปัญหาของอาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง (2)
หลังจากชายชรากินโอสถเข้าไปก็ดีขึ้นทันตาเห็น น่าเสียดายที่เขาอายุมากแล้ว และอาการบาดเจ็บร้ายแรงเกินไป ต่อให้เป็นอวิ๋นโม่ก็ยากที่จะช่วยได้ อีกไม่นานเขาก็ต้องจบชีวิตในที่สุด ที่จริงก็ยังมีสมุนไพรวิญญาณล้ำค่าที่สามารถช่วยชีวิตเขาได้ แต่สมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นหายากมาก และไม่มีทางที่ชายชราจะมี

“ใต้เท้าผู้ตรวจการ ฝานหลีอวี้จู่ของอาณาจักรดาราน้อยกุยฟางมีพฤติกรรมชั่วช้าสามานย์!” ชายชราฟ้องร้อง

“นับตั้งแต่เขามาถึงที่นี่ก็คิดหาทางควบคุมดาวมีชีวิตต่างๆ ไว้ในมือ และทำให้กลายเป็นทรัพย์สมบัติของตน ผู้ขัดขืนล้วนถูกเขาสังหาร ภายหลังไม่รู้ว่าเขาไปเอายาพิษมาจากที่ใดจึงควบคุมบรรดาเจ้าดาราทั้งหลายเอาไว้ เมื่อใดที่มีผู้ไม่เชื่อฟัง พิษก็จะกำเริบ ร่างกายและจิตวิญญาณจะได้รับความทุกข์ทรมานอย่างไม่อาจคาดคิด นายท่านของข้าเดิมทีเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง เป็นจอมยุทธ์ระดับพรหมราชขั้นสามชั้นฟ้า เพราะไม่พอใจพฤติกรรมของฝานหลี จึงตัดสินใจจะไปเปิดโปงความชั่วร้ายของเขาที่ดาวเพลิงฉาน คิดไม่ถึงว่าจะถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม

“ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากเจ้านายของข้าสิ้นแล้ว ฝานหลีก็กลัวว่าจอมยุทธ์ระดับพรหมราชจะคุกคามเขา จึงสังหารจอมยุทธ์ระดับพรหมราชอีกสองคนของอาณาจักรดาราน้อยกุยฟางทั้งหมด!”

“ที่แท้มีเรื่องเช่นนี้!” เมื่ออวิ๋นโม่ได้ยินก็โกรธมาก “ใช้อำนาจเพื่อประโยชน์ส่วนตน ไม่เพียงสังหารจอมยุทธ์ระดับพรหมราช ยังขัดขวางความก้าวหน้าของอาณาจักรดาราน้อย นี่เป็นความผิดใหญ่หลวง!”

“ใต้เท้า อย่าได้ฟังคำพูดเหลวไหลของคนผู้นี้ ฝานหลีอวี้จู่เป็นผู้รักความยุติธรรม และปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของอาณาจักรดาราใหญ่อู่ตู ไม่มีทางประพฤติตนดังที่เขากล่าวมา!” เจ้าดาราหลงรีบแก้ต่าง

“ตกลงแล้วเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ตรวจสอบดูก็รู้!” อวิ๋นโม่แค่นเสียงเย็นชา เขาสะบัดมือออกไป เจ้าดาราหลงก็ถูกเขาจับเอาไว้แน่น เขาตรวจสอบอย่างละเอียดรอบหนึ่งก็ขมวดคิ้ว “บนตัวคนผู้นี้ไม่มีพิษ”

“ใต้เท้าผู้ตรวจการ คนผู้นี้เป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ที่สุดของฝานหลี ฝานหลีก็เชื่อใจเขามากที่สุด บนร่างกายของเขาย่อมไม่มีพิษ นอกจากเขาแล้ว บนร่างของเจ้าดาราคนอื่นๆ ล้วนมีพิษประหลาด”

“เจ้าดาราหลง นำสมุดบัญชีที่เกี่ยวข้องกับดาวของเจ้าออกมา!” อวิ๋นโม่สั่ง

“ท่านผู้ตรวจการ นี่ นี่…”

“เร็วๆ!” อวิ๋นโม่เตะช่วงขาของอีกฝ่าย

เจ้าดาราหลงไม่มีหนทางอื่น เพราะกลัวการข่มขู่ของอวิ๋นโม่จึงต้องทำตามคำสั่ง นำสมุดบัญชีที่เกี่ยวข้องออกมาให้เขาผ่านตา หลังจากดูแล้ว อวิ๋นโม่ก็แค่นหัวเราะ

“นี่ใช่สมุดบัญชีหรือ ในบรรดาอาณาจักรดาราทั้งหมด ข้าไม่เคยเห็นสมุดบัญชีที่แทบจะไม่มีอะไรเช่นนี้มาก่อน อีกอย่างตรงนี้ เมื่อเร็วๆ นี้คงเพิ่งจะเพิ่มลงไปอย่างรีบร้อนสินะ”

“อาณาจักรดาราน้อยกุยฟางมีปัญหาจริงๆ!”

อวิ๋นโม่สีหน้าเย็นเยียบขณะพาชายชราออกไปจากดาวดวงนี้

สีหน้าของเจ้าดาราหลงย่ำแย่ถึงขีดสุด เขามองตามหลังอวิ๋นโม่ด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นนำเรือท่องดาราออกมา มุ่งไปยังดาวหลักของอาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง

หลังจากนั้นไม่กี่วัน อวิ๋นโม่ก็มาที่ดาวหลักของอาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง ยังไม่ทันลงจากเรือ ฝานหลีอวี้จู่ก็ออกมาต้อนรับ

“ข้าฝานหลี อวี้จู่ของอาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง ยินดีต้อนรับผู้ตรวจการ!”

ฝานหลีคำนับด้วยความเคารพ แต่ครู่ถัดมาสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เพราะขณะที่อวิ๋นโม่เดินลงมาจากเรือ ข้างกายก็มีชายชราคนหนึ่งติดตามมา ถึงเขาจะไม่รู้จักชายชรา แต่ก็ทราบฐานะของอีกฝ่ายจากเจ้าดาราหลงแล้ว เขาหันไปมองเจ้าดาราหลงด้วยสายตาเย็นชาพร้อมใช้ญาณหยั่งรู้ด่าทอ

“เจ้าคนไม่ได้เรื่อง ความสำเร็จไม่พบเห็น เรื่องล้มเหลวมีมากมาย แม้แต่ตาเฒ่าไม้ใกล้ฝั่งคนเดียวก็จับไม่ได้!”

“ฝานหลีอวี้จู่ วิชาซ่อนเร้นของตาเฒ่าผู้นี้ร้ายกาจมากจริงๆ…”

“พอได้แล้ว อีกเดี๋ยวไม่ต้องพูดอะไร รอฟังคำสั่งข้าเป็นพอ”

ฝานหลีคำนับอวิ๋นโม่ จากนั้นฝืนยิ้มเอ่ย “ใต้เท้าผู้ตรวจการ ขอข้าดูยันต์ผู้ตรวจการสักหน่อยได้หรือไม่”

“แน่นอน” อวิ๋นโม่พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย จากนั้นสะบัดมือนำยันต์ผู้ตรวจการออกมา

หลังจากเห็นยันต์ผู้ตรวจการแล้ว ดวงตาของฝานหลีก็ไหววูบ ครู่หนึ่งสีหน้าก็กลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง “ได้ยินว่าในอาณาจักรดาราน้อยบางแห่งมีคนปลอมเป็นผู้ตรวจการ ข้าจำเป็นต้องรอบคอบสักหน่อย ขอท่านให้อภัยด้วย”

“ไม่มีปัญหา นี่เป็นเรื่องสมควร ในเมื่อข้ามาตรวจการที่อาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง เช่นนั้นควรทำสิ่งใดก็ทำสิ่งนั้นเถอะ รบกวนฝานหลีอวี้จู่นำสมุดบัญชีออกมาให้ข้าตรวจสอบด้วย”

“ใครก็ได้!” ฝานหลีโบกมือไปด้านหลัง

หลังจากนั้นไม่นาน จอมยุทธ์ระดับจ้าวดาราผู้หนึ่งหยิบสมุดบัญชีหลายเล่มออกมาวางไว้ตรงหน้าอวิ๋นโม่ อวิ๋นโม่แค่นหัวเราะ “ฝานหลีอวี้จู่ช่างมีน้ำใจ เตรียมสมุดบัญชีเอาไว้ล่วงหน้าอย่างเรียบร้อย”

“ใต้เท้าผู้ตรวจการมาตรวจสอบถึงอาณาจักรดาราน้อยกุยฟาง ข้าจะกล้าชักช้าเสียเวลาได้อย่างไร สิ่งที่เป็นเรื่องพื้นฐานเหล่านี้ย่อมต้องเตรียมเอาไว้ล่วงหน้า” ฝานหลีพูดด้วยรอยยิ้ม

อวิ๋นโม่หยุดพูด พลิกดูสมุดบัญชีอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นสีหน้าก็ขรึมลงเรื่อยๆ “ฝานหลีอวี้จู่ คิดว่าข้าโง่หรือถึงได้เอาของพวกนี้มาหลอกข้า คิดว่าข้าดูไม่ออกหรือว่าสมุดบัญชีเหล่านี้เป็นของใหม่ที่ทำเลียนแบบของเก่า”

“ใต้เท้าผู้ตรวจการ โปรดอย่าใจร้อน พวกเรานั่งลงค่อยๆ คุยกันก่อน” ฝานหลีหัวเราะ

อวิ๋นโม่เหลือบมองเขา “ข้าไม่มีเวลามากขนาดนั้น สมุดบัญชีของเจ้าเป็นของปลอม แม้แต่เจ้าดาราดาวต่างๆ ก็ยังถูกพิษบางอย่าง ฝานหลีอวี้จู่ จะอธิบายได้หรือไม่”

“อะไร! มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ” ฝานหลีทำหน้าตกใจ “เหล่าเจ้าดาราถูกคนวางยา ข้าไม่รู้เรื่องเลย ฮึ่ม อีกเดี๋ยวข้าจะตรวจสอบอย่างละเอียด ดูสิว่าใครกันที่กล้า!”

“ดูท่าฝานหลีอวี้จู่จะแกล้งทำเป็นไขสือสินะ เรื่องนี้ข้าจะต้องรายงานอู่ตูอวี้หวัง ส่วนอู่ตูอวี้หวางจะทำเช่นไร เจ้าก็ไปเดาเอาเองเถอะ” อวิ๋นโม่พูดอย่างเย็นชา จากนั้นเตรียมจะจากไป

“ฮ่าๆ ใต้เท้าผู้ตรวจการ ใจเย็นๆ ก่อน” ฝานหลีปราดมาขวางหน้าอวิ๋นโม่ จู่ๆ ก็นำแหวนจัดเก็บของชิ้นหนึ่งออกมาแล้วเอ่ยเสียงเบา “ใต้เท้าผู้ตรวจการ ในแหวนจัดเก็บนี้มีหินวิญญาณชั้นสูงอยู่หนึ่งแสนชั่ง ขอเพียงใต้เท้าทำเป็นไม่ทราบเรื่อง หินวิญญาณเหล่านี้จะเป็นของท่าน”

อวิ๋นโม่ยิ้มเยาะ เขาขาดแคลนหินวิญญาณหรือ

“สองแสนชั่ง!” ฝานหลีนำแหวนอีกวงออกมาโดยที่หน้าไม่เปลี่ยนสี

อวิ๋นโม่ยังคงไม่ขยับ ฝานหลีสีหน้าเคร่งขรึม “ใต้เท้า อย่าได้โลภเกินไป”

อวิ๋นโม่พลันหัวเราะและเหยียดมือขวา บนนั้นมีลูกแก้วลูกหนึ่ง นี่เป็นแผนที่ดวงดาวอาณาจักรดาราใหญ่อู่ตู ที่จริงนี่ไม่ใช่แค่แผนที่ดวงดาวเท่านั้น แต่ยังเป็นอุปกรณ์วิญญาณที่สามารถบันทึกเหตุการณ์เพื่อช่วยงานผู้ตรวจการยามปฏิบัติหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย

“ฝานหลีอวี้จู่ คิดว่าข้าขาดแคลนหินวิญญาณหรือ ไม่ขอปิดบัง ตอนที่ตกลงรับตำแหน่งผู้ตรวจการ เงินก้อนแรกที่ข้าได้รับก็หนึ่งล้านชั่งแล้ว นอกจากนี้ก่อนหน้านี้ข้ายังได้รับหินวิญญาณมาจำนวนมาก ดังนั้นข้าไม่ขาดแคลนเงินทอง ในเมื่อข้าเป็นผู้ตรวจการก็ต้องทำหน้าที่นี้ให้ดี ข้าบันทึกคำพูดทั้งหมดของเจ้าเอาไว้แล้ว สามารถแสดงให้อู่ตูอวี้หวังเป็นหลักฐาน ฝานหลีอวี้จู่ รักษาตัวให้ดีก็แล้วกัน”

อวิ๋นโม่หัวเราะเสียงเย็น หลังจากนั้นก็พาชายชราขับเรือลาดตระเวนมุ่งหน้าไปยังดาวเพลิงฉาน

“คิดไม่ถึงว่าเจ้าเด็กชั่วนั่นจะเป็นเด็กหนุ่มมุทะลุหัวแข็ง ไม่รู้จริงๆ ว่าอู่ตูอวี้หวางไปหาคนโง่ขนาดนี้มาเป็นผู้ตรวจการได้อย่างไร” ฝานหลีสีหน้าเคร่งขรึม ทั้งร่างแผ่ไอสังหาร

“ในเมื่อมันหาที่ตายก็อย่าโทษว่าข้าเหี้ยมโหด! คิดว่าเป็นผู้ตรวจการแล้วจะสามารถผยองได้หรือ ชาติหน้าจงทำตัวให้เป็นคนฉลาดสักหน่อย”

“ใครก็ได้!”

“ขอรับ!”

“แจ้งไปยังเจ้าดาราทั้งหมด ให้ติดตามข้าไปจับคนร้ายที่แอบอ้างเป็นผู้ตรวจการ!”

“ขอรับ!”

ในจักรวาล เรือลาดตระเวนกำลังเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ลดความเร็วลงจากความเร็วสูงสุดไปมาก ชายชรามองอวิ๋นโม่อย่างห่วงใยขณะถาม “ท่านผู้ตรวจการ นี่จะไม่มีปัญหาจริงหรือ ที่จริงแล้วขอเพียงสามารถจับเขามาลงโทษได้ก็พอ ตาแก่อย่างข้าจะได้เห็นหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ”

“นี่ไม่ใช่แค่เพื่อเจ้าเท่านั้น อาณาจักรดาราน้อยกุยฟางแห่งนี้มีดาวดวงหนึ่งที่ข้าห่วงใย ดูจากวิธีจัดการเรื่องราวของเขา ดาวดวงนั้นจะต้องมีอันตรายแน่ หากเขากล้าลงมือกับข้า เช่นนั้นข้าก็จะมีเหตุผลในการลงดาบแล้ว เช่นนี้ดาวที่ข้าห่วงใยดวงนั้นก็จะรอดพ้นจากอันตราย เจ้าเองก็จะได้เห็นเขาล้มลงก่อนที่จะจากไป”

“แต่เขาแข็งแกร่งมาก เป็นถึงระดับพรหมราชขั้นสี่ชั้นฟ้า แค่ท่านและคนเหล่านั้น…”

“ไม่ต้องเป็นห่วง แค่จอมยุทธ์ระดับพรหมราชขั้นสี่ชั้นฟ้าคนหนึ่งเท่านั้น ไม่มีอะไรต้องกังวล” อวิ๋นโม่โบกมือพลางพูดเสียงเรียบ

ไม่นานเรือท่องดาราขนาดยักษ์ก็ขวางอยู่ข้างหน้าพวกเขา บนนั้นมีฝานหลีและเจ้าดาราหลายหมื่นคน ฝานหลีมองอวิ๋นโม่อย่างเย้ยหยัน “โง่จริงๆ เดินทางช้าเสียขนาดนี้ หากเจ้าเร่งความเร็วเต็มที่ ข้าคงต้องคิดหาวิธีอื่น นี่กลับช่วยให้ข้ายุ่งยากน้อยลง”

“เจ้า เจ้าคิดจะทำอะไร” อวิ๋นโม่แสดงสีหน้าหวาดกลัว

ฝานหลียิ้มอย่างชั่วร้ายและลอบส่งเสียง “ไอ้หนู ก่อนหน้านี้มีทางรอดให้เจ้า เจ้ากลับไม่เดิน อยากหาที่ตายเอง เช่นนั้นข้าก็จะส่งเจ้าเดินทางสู่โลกหน้า”

“ทุกคน! คนผู้นี้แอบอ้างเป็นผู้ตรวจการ มีโทษสมควรตาย ฆ่ามันให้ข้า!” ฝานหลีตะโกน

“ไม่นะ ข้าเป็นผู้ตรวจการตัวจริง พวกเจ้า พวกเจ้าจะทำแบบนี้ไม่ได้!” อวิ๋นโม่หวาดกลัวมาก

“ฮ่าๆ ข้านึกว่าเจ้าจะมีความสามารถมากกว่านี้เสียอีก เมื่อครู่ยังโอหังอยู่เลยไม่ใช่หรือ” ฝานหลีหัวเราะเยาะ

วูบ วูบ!

เจ้าดาราหลายหมื่นคนเหาะพุ่งเข้าหาอวิ๋นโม่

“ไม่ อย่า อย่าฆ่าข้า!”

“สายไปแล้ว!” แววตาของฝานหลีเย็นเยียบ ไม่แยแสอวิ๋นโม่สักนิด “เจ้าเป็นผู้ตรวจการ แต่กลับไม่มีบารมีเอาเสียเลย เผชิญหน้ากับความตายก็ทำตัวไม่ได้เรื่อง”

“หึ!” จู่ๆ อวิ๋นโม่ก็คลี่ยิ้ม “ล้อเจ้าเล่นเท่านั้น คิดว่าข้ากลัวจริงหรือ”

ฝานหลีสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที ผู้ตรวจการคนนี้บังอาจปั่นหัวเขา “หึ! ไอ้หนู ความตายมาถึงศีรษะแล้ว ยังจะเล่นสนุกอยู่อีก ช่างโง่จริง”

“งั้นหรือ ไม่รู้ว่าสุดท้ายใครกันแน่ที่จะตาย” อวิ๋นโม่แค่นหัวเราะ

ดวงตาของเขาเหลือบไปทางเจ้าดาราหลายหมื่นคนพร้อมตะโกน “ข้ารู้ว่าพวกเจ้าหลายคนถูกวางยาพิษ ที่จริงในใจไม่ได้คิดอยากติดตามฝานหลีอีกแล้ว แต่ไม่ต้องกังวลไป ขอเพียงตอนนี้พวกเจ้ายอมเผชิญหน้ากับเขา ข้าจะไม่ถือสาเอาความเรื่องนี้อีก แต่ผู้ที่ยังติดตามฝานหลี วันนี้จะต้องตาย!”

“ฮ่าๆ!” ฝานหลีหัวเราะเสียงดัง “ช่างไร้เดียงสาจริงๆ เจ้าคิดว่า…”

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะของเขาก็หยุดกลางคัน เพราะเหล่าเจ้าดาราต่างหันกลับมามองเขาด้วยไอสังหาร

“อะไรกัน มดปลวกอย่างพวกเจ้าไม่กลัวตายหรือ”

เห็นภาพนี้แล้วสีหน้าของเขาก็บึ้งตึง ขณะเดียวกันก็ไม่เข้าใจ

………………………………………