ตอนที่ 589 หมอกหนา

ตอนที่ 589 หมอกหนา
อวิ๋นโม่มาที่ดาวมีชีวิตของเถี่ยถัวถัว หลังจากรู้ว่าเขามาถึง เถี่ยถัวถัวก็ดีใจมาก รีบออกมาเชิญเขาเข้าไป เวลานี้เมืองที่เถี่ยถัวถัวอยู่เป็นเวลาค่ำ ในจวนของเขาจุดโคมสว่างไสวจัดงานเลี้ยงฉลอง

“ใต้เท้าผู้ตรวจการ ท่านมาทันเวลาพอดี มาเถอะ มาดื่มด้วยกัน!” เถี่ยถัวถัวลากอวิ๋นโม่เข้าไปในงานเลี้ยง แล้วตะโกนเรียกฝูงชน “ทุกท่าน นี่คือใต้เท้าผู้ตรวจการ มาดื่มให้ผู้ตรวจการกัน!”

“ดื่มให้ใต้เท้าผู้ตรวจการ!” เหล่าจอมยุทธ์ต่างยกจอกสุราขึ้นมาคารวะอวิ๋นโม่

สาวใช้ที่อยู่ด้านข้างนางหนึ่งรินสุราและส่งให้เขา อวิ๋นโม่รับจอกมาถือไว้ ใช้มืออีกข้างลูบปากจอก จู่ๆ ก็ถาม “อู่เจิ้นหวางเพิ่งจากไป พวกเจ้ากลับจัดงานฉลอง นี่ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไรกระมัง”

“นี่…” ทุกคนต่างมองหน้ากัน รอยยิ้มบนใบหน้าจางลง บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมา

ตอนแรกเถี่ยถัวถัวชะงัก จากนั้นก็หัวเราะออกมา “ผู้ตรวจการพูดได้ถูกต้อง อู่เจิ้นหวางถูกคนทำร้าย พวกข้ารู้สึกเสียใจมาก แต่คนจากไปแล้ว ส่วนพวกเราที่ยังมีชีวิตอยู่ยังต้องใช้ชีวิตต่อไป จริงไหม ใช่ว่าต้องจมอยู่กับความเสียใจตลอดไป”

“ที่ข้ามาในวันนี้ไม่ใช่เพื่อมาร่วมงานเลี้ยง และไม่ใช่เพื่อมาดื่มสุราสังสรรค์ แต่มีเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องของอู่เจิ้นหวางอยากถามเถี่ยถัวหวาง” อวิ๋นโม่เสียงขรึม

“ในเมื่อผู้ตรวจการมาด้วยเรื่องงาน พวกเราก็ต้องให้ความร่วมมือ หยุดงานเลี้ยงเอาไว้ก่อน ผู้ตรวจการอยากถามอะไรเชิญถามเถอะ หากพวกข้ารู้จะไม่ปิดบัง” เถี่ยถัวถัวกล่าวแล้วยกมือขึ้น ส่งสัญญาณให้ทุกคนระงับงานเลี้ยง

“เถี่ยถัวหวางคิดอย่างไรกับการตายของอู่เจิ้นหวาง” อวิ๋นโม่ถาม

“อู่เจิ้นหวางมีผลงานยิ่งใหญ่ในอาณาจักรดาราน้อยถงซาน การตายของเขาเป็นความสูญเสียของอาณาจักรดาราน้อยถงซาน และแม้กระทั่งของอาณาจักรดาราใหญ่อู่ตู ค่ายกลของอู่เจิ้นหวางลึกล้ำมาก ทั้งเขายังเป็นคนที่มีมิตรสหายมากมาย คนที่ทำร้ายเขาย่อมเป็นคนชั่วร้ายที่สุด! ถ้าข้ารู้ว่ามันเป็นใคร ข้าจะเป็นคนแรกที่แก้แค้นให้อู่เจิ้นหวาง!” เถี่ยถัวถัวพูดด้วยความแค้นจนสัมผัสได้ถึงอารมณ์และความรู้สึก

อวิ๋นโม่คิดแล้วก็เอ่ยขึ้น “เมื่อครู่มีชายคนหนึ่งพยายามฆ่าข้า…”

“อะไรนะ! มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ” เถี่ยถัวถัวตกใจ “ใครที่กล้าขนาดนี้ ใช่ไอ้สารเลวที่ฆ่าอู่เจิ้นหวางหรือไม่ ท่านผู้ตรวจการรีบบอกเบาะแสของเจ้าชั่วนั่นมา ข้าเถี่ยถัวถัวจะต้องไปฆ่ามันเพื่อล้างแค้นให้อู่เจิ้นหวาง!”

อวิ๋นโม่ส่ายหน้า “คนผู้นั้นปิดบังตัวตน หาไม่เจอแล้ว แต่เถี่ยถัวหวางรู้ว่าไหมว่ามันลอบสังหารข้าที่ไหน”

“ที่ไหน”

“ไกลจากที่นี่มาก ใกล้กับอาณาจักรดาราน้อยค่วงหยวน หมายความว่าอยู่ไม่ไกลจากจุดที่อู่เจิ้นหวางเสียชีวิตมากนัก” อวิ๋นโม่กล่าว จากนั้นจ้องเถี่ยถัวถัว

สีหน้าเถี่ยถัวถัวเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ผู้ตรวจการ…”

“ชายคนนั้นพยายามฆ่าข้า แต่เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า ข้าไล่ตามเขาไปจนถึงจุดที่อู่เจิ้นหวางสิ้นลม พบว่าไม่ไกลจากที่นั่นมีเส้นทางอวกาศสายหนึ่ง คนผู้นั้นเข้าไปในเส้นทางอวกาศ ข้าไล่ตามเข้าไป พอออกมาก็พบว่าเขาไม่อยู่แล้ว ขณะเดียวกันก็พบว่าทางออกของเส้นทางนี้อยู่ใกล้กับดาวมีชีวิตของเจ้า” อวิ๋นโม่เสียงขรึม

“ผู้ตรวจการสงสัยข้า?” เถี่ยถัวถัวขุ่นเคือง “คนที่ต้องการฆ่าผู้ตรวจการไม่มีวันเป็นข้า! ข้าไม่มีเหตุผลที่จะฆ่าท่าน อีกทั้งก่อนหน้านี้ข้าก็รู้แล้วว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน แล้วจะรนหาที่ตายทำไม ท่านสามารถสอบถามพวกเขาได้ ข้าอยู่ที่นี่ตลอดไม่ได้ไปไหน จอมยุทธ์ระดับจ้าวดาราบนดาวของข้าสัมผัสได้ถึงขอบเขตระดับพรหมราชแล้ว พวกเราจึงจัดงานเฉลิมฉลองกัน ไม่มีเวลาไปลอบสังหารท่าน!”

อวิ๋นโม่โบกมือ “เถี่ยถัวหวางไม่ต้องขุ่นเคืองไป ข้ารู้ว่าไม่ใช่เจ้า แต่ในเมื่อเจ้าสามารถไปที่ดาวของอู่เจิ้นหวางได้อย่างรวดเร็ว เช่นนั้นเจ้าก็เป็นผู้ต้องสงสัยสำคัญในการตายของเขา”

“พูดถึงที่สุดแล้วก็คือผู้ตรวจการสงสัยในตัวข้าหรือ” จู่ๆ เขาก็หัวเราะ “ข้ารู้แล้ว ที่จริงไม่มีใครลอบสังหารท่านใช่ไหม ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องที่ท่านกุขึ้นมาเพื่อทดสอบข้า วันนั้นท่านแสดงความสามารถในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนั้น ใครยังจะกล้าลอบสังหารท่านอีก ไป๋หลี่ฉยง! ไป๋หลี่ฉยงบอกท่านใช่หรือไม่”

“ไป๋หลี่ฉยง?” อวิ๋นโม่ขมวดคิ้วน้อยๆ ไป๋หลี่ฉยงเกี่ยวอะไรด้วย

“ผู้ตรวจการยอมรับแล้วใช่ไหม ข้ารู้ว่าเป็นมัน!” เถี่ยถัวถัวกัดฟันพูด “ผู้ตรวจการ คนที่ฆ่าอู่เจิ้นหวางไม่ใช่เถี่ยถัวถัว! จริงอยู่ที่ข้ากับเขามีข้อขัดแย้งกัน เพราะราคาค่ายกลป้องกันที่เขาวางให้ดาวของข้าสูงเกินไป ตอนนั้นข้ากับเขาต่อสู้กัน แต่เขาควบคุมค่ายกลอยู่ ข้าเอาชนะเขาไม่ได้ ถึงอย่างนั้นเรื่องพวกนั้นก็ผ่านมานานแล้ว ข้าไม่สนใจมันตั้งนานแล้ว อีกอย่างข้าก็ไม่มีทางฆ่าเขาเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ มิหนำซ้ำวันนั้นพวกท่านก็เห็นแล้ว ข้าใช้เส้นทางผิดถึงได้ถูกดวงอาทิตย์ดวงหนึ่งดูดเข้าไป แล้วจะเอาเวลาไหนไปฆ่าเขา”

“แล้วทำไมเจ้าถึงบอกว่าเป็นฉยงหวาง…”

“นอกจากเขาแล้วยังจะมีใครได้อีก ทุกคนรู้ว่าข้าชอบหลานฮวาหวาง แต่ที่จริงไป๋หลี่ฉยงก็ชอบนางเช่นกัน! หากท่านไม่เชื่อก็สามารถไปสอบถามกับเหยียนพั่วอวี้จู่ได้ ตอนนั้นพวกเราสองคนต่อสู้กันเพื่อนาง ไป๋หลี่ฉยงต้องการใช้โอกาสนี้กำจัดข้าแน่ๆ จะได้ไล่ตามนางเพียงคนเดียว จึงหลอกใช้ท่านมาเล่นงานข้า” เถี่ยถัวถัวกล่าวด้วยความโกรธ “ใต้เท้าผู้ตรวจการ ข้าไม่ได้ฆ่าอู่เจิ้นหวาง แต่ไป๋หลี่ฉยงต่างหากที่น่าสงสัย!”

“เอ๋ หมายความว่าอย่างไร” อวิ๋นโม่เลิกคิ้วถาม

เถี่ยถัวถัวอธิบาย “อาวุธวิญญาณของไป๋หลี่ฉยงเป็นบรรทัดฟ้า ผู้ตรวจการก็รู้ใช่ไหม เมื่อเร็วๆ นี้บรรทัดฟ้าของเขาเพิ่งถึงระดับทะลวงขอบเขต ขอเพียงได้รับเหล็กโลหิตพิสุทธิ์ก็จะเลื่อนระดับได้ ทั่วทั้งอาณาจักรดาราน้อยถงซาน ผู้ที่มีมันก็มีแต่อู่เจิ้นหวางเท่านั้น เหล็กโลหิตพิสุทธิ์ไม่เพียงเป็นวัตถุดิบในการหลอมอาวุธวิญญาณเท่านั้น แต่ยังเป็นวัตถุดิบสำหรับสร้างค่ายกลด้วย ดังนั้นอู่เจิ้นหวางไม่มีทางมอบมันให้เขา ไป๋หลี่ฉยงแค้นอู่เจิ้นหวางเพราะเรื่องนี้ ทั้งสองมักจะทะเลาะกันบ่อยๆ ในความคิดของข้า เป็นไปได้ที่ไป๋หลี่ฉยงฆ่าอู่เจิ้นหวางเพื่อเหล็กโลหิตพิสุทธิ์! หากท่านต้องการตรวจสอบก็ลองไปดูบรรทัดฟ้าในมือของเขา ก่อนหน้านี้มันเป็นอาวุธวิญญาณที่เทียบได้กับจอมยุทธ์ระดับพรหมราชขั้นสี่ชั้นฟ้า หากตอนนี้ระดับของบรรทัดฟ้าเพิ่มขึ้น เช่นนั้นอู่เจิ้นหวางจะต้องถูกไป๋หลี่ฉยงฆ่าแน่!”

อวิ๋นโม่ลูบหน้าผาก ขบคิดรอบหนึ่งก็เอ่ย “ข้ายังต้องตรวจสอบการตายของอู่เจิ้นหวางต่อ ไม่รบกวนงานเลี้ยงของพวกท่านแล้ว ขอลา”

เถี่ยถัวถัวออกมาส่งอวิ๋นโม่ “ไม่ว่าจะเป็นไป๋หลี่ฉยงหรือไม่ เมื่อผู้ตรวจการพบตัวคนร้ายตัวจริงแล้ว โปรดบอกข้าด้วย”

“ได้!” อวิ๋นโม่พยักหน้า นำเรือลาดตระเวนออกมาและจากไปอย่างรวดเร็ว

ความสัมพันธ์ระหว่างจอมยุทธ์ระดับพรหมราชในอาณาจักรดาราน้อยถงซานดูเหมือนจะไม่เรียบง่ายอย่างที่อวิ๋นโม่คิด ประการแรกมีคนพยายามฆ่าเขาโดยไม่ทราบสาเหตุ ตอนนี้มาได้ยินข้อมูลนี้อีก อวิ๋นโม่ตัดสินใจว่าจะยังไม่ตรวจสอบเรื่องวัตถุดิบสร้างค่ายกลสองอย่างนั้นในตอนนี้ แต่จะตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทุกคนกับอู่เจิ้นหวางก่อน

เขาจึงขับเรือลาดตระเวนและเหาะไปหาไป๋หลี่ฉยง แม้ว่าอาจจะไม่ได้เป็นไปตามที่เถี่ยถัวถัวว่าไว้ แต่การที่เกาอู่จะถูกฉยงหวางฆ่าก็มีความเป็นไปได้ เกาอู่ถูกใครฆ่า เขาเกี่ยวข้องกับการปรากฏตัวของสัตว์อสูรกลืนดาวในอาณาจักรดาราน้อยถงซานหรือไม่ การตายของเขาเกี่ยวข้องกับเรื่องใดอีกหรือไม่ เรื่องเหล่านี้อวิ๋นโม่ต้องตรวจสอบให้กระจ่าง

จากนั้นไม่นานเขาก็มาถึงดาวที่ไป๋หลี่ฉยงอยู่ เรื่องที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ ไป๋หลี่ฉยงก็กำลังจัดงานเลี้ยงเช่นกัน หลังไป๋หลี่ฉยงเชิญเขาเข้ามาแล้ว อวิ๋นโม่ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “พวกเจ้ามีใจเชื่อมถึงกันหรือไม่ ถึงได้ต่างจัดงานเลี้ยงหลังจากอู่เจิ้นหวางตายได้ไม่นาน”

ไป๋หลี่ฉยงกล่าว “ผู้ตรวจการ คนเสียชีวิตไปแล้ว แต่พวกข้ายังต้องมีชีวิตอยู่ให้ดี คงไม่อาจเศร้าโศกไปได้ตลอด อีกอย่าง ‘พวกเจ้า’ ที่ผู้ตรวจการพูดถึง ข้าไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร!”

อวิ๋นโม่ไม่อธิบาย แต่ถือโอกาสถาม “ไม่ทราบว่าทำไมฉยงหวางถึงจัดงานฉลอง”

“ไม่ขอปิดบังผู้ตรวจการ อาวุธวิญญาณของข้าเพิ่งเลื่อนระดับ อย่างที่ท่านรู้ ผู้ที่อยู่ในจุดเดียวกับพวกเรา หากคิดก้าวหน้าเป็นเรื่องยากมาก คิดจะเพิ่มพูนความสามารถก็ต้องหาหนทางอื่น อาวุธวิญญาณของข้าเลื่อนระดับได้แล้วก็หมายความว่าความสามารถของข้าเพิ่มขึ้น ข้าย่อมต้องเฉลิมฉลอง” ไป๋หลี่ฉยงอธิบาย

ดวงตาของอวิ๋นโม่เป็นประกาย “ไม่ทราบว่าฉยงหวางพอจะนำบรรทัดฟ้าที่เลื่อนระดับนี้มาให้ข้าดูหน่อยได้หรือไม่”

“มีอะไรไม่ได้กัน” ไป๋หลี่ฉยงยิ้มกว้าง เรียกบรรทัดฟ้าออกมาจากตันเถียนและส่งให้เขา

อวิ๋นโม่ถือบรรทัดฟ้า ลูบเบาๆ พลางกล่าว “บรรทัดที่ดี!”

หลังจากได้รับคำชม ไป๋หลี่ฉยงก็ยิ่งหัวเราะอย่างมีความสุข ครู่ต่อมาอวิ๋นโม่ก็เปลี่ยนเรื่องอย่างกะทันหัน “ข้าได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้บรรทัดฟ้าของเจ้าไม่อาจเลื่อนระดับเพราะขาดเหล็กโลหิตพิสุทธิ์ไป และในอาณาจักรดาราน้อยถงซานมีแต่อู่เจิ้นหวางผู้เดียวที่มีเหล็กโลหิตพิสุทธิ์ มันไม่ใช่แค่วัตถุดิบสำหรับหลอมอาวุธเท่านั้น แต่ยังเป็นวัตถุดิบสำหรับสร้างค่ายกลอีกด้วย อู่เจิ้นหวางมุ่งมั่นศึกษาค่ายกล ไม่มีทางมอบของดีเช่นนี้ให้ผู้อื่น ฉะนั้นเขาจึงมักทะเลาะกับเจ้า ไม่ทราบว่ามีเรื่องเช่นนี้หรือไม่”

สีหน้าของไป๋หลี่ฉยงเปลี่ยนไป “ผู้ตรวจการสงสัยว่าข้าฆ่าอู่เจิ้นหวาง?”

“ไม่ใช่เช่นนั้น เพียงแต่ก็น่าข้องใจ คนที่มีความสามารถที่จะฆ่าเขาล้วนน่าสงสัย ข้าจึงต้องถาม” อวิ๋นโม่เอ่ยเรียบๆ

ไป๋หลี่ฉยงกล่าวเสียงต่ำ “เป็นเรื่องจริงที่ข้าขัดแย้งกับเขาเพราะเรื่องเหล็กโลหิตพิสุทธิ์ แต่ข้าไม่มีทางฆ่าเขาเพราะเรื่องนี้ ดาวบ้านเกิดของข้าอยู่ไกลจากจุดที่เขาตายมาก และวันนั้นข้าก็รีบไปถึงสัตว์อสูรกลืนดาวเป็นคนแรก ดังนั้นข้าไม่มีเวลาไปฆ่าคนหรอก ส่วนบรรทัดฟ้าของข้า เป็นเพราะได้รับเหล็กโลหิตพิสุทธิ์มาจึงเลื่อนระดับได้ แต่มันไม่ใช่เหล็กโลหิตพิสุทธิ์ที่ได้มาจากอู่เจิ้นหวาง ข้าซื้อมาจากอาณาจักรดาราน้อยค่วงหยวน”

จอมยุทธ์ระดับกึ่งพรหมราชที่อยู่ด้านข้างเอ่ย “ใช่แล้วผู้ตรวจการ ฉยงหวางต้องการเหล็กโลหิตพิสุทธิ์ และอาณาจักรดาราน้อยค่วงหยวนก็มีชื่อเสียงในการผลิตแร่ต่างๆ ฉยงหวางจึงติดต่อที่นั่นเอาไว้นานแล้ว ไม่นานมานี้อาณาจักรดาราน้อยค่วงหยวนค้นพบเหล็กโลหิตพิสุทธิ์จึงแจ้งฉยงหวางในทันที ขอเพียงท่านตรวจสอบดูก็จะรู้ว่าฉยงหวางซื้อเหล็กโลหิตพิสุทธิ์มาจากอาณาจักรดาราน้อยค่วงหยวน ไม่ได้เอามาจากอู่เจิ้นหวาง”

ตอนนั้นเองไป๋หลี่ฉยงก็หัวเราะ “ข้ารู้แล้ว ท่านผู้ตรวจการ นี่คือสิ่งที่เถี่ยถัวถัวบอกท่านใช่หรือไม่”

“ทำไมถึงพูดอย่างนั้น” อวิ๋นโม่ถาม

“นี่ไม่ใช่ความลับอะไร ก่อนหน้านี้ข้าชอบหลานฮวาหวางจริงๆ ทั้งยังเคยต่อสู้กับเถี่ยถัวถัวไปรอบหนึ่ง แต่นั่นเป็นเรื่องเมื่อนานมาแล้ว ตอนนี้ข้าปล่อยวางได้แล้ว และมีคู่ฝึกพลังแล้วด้วย แม้แต่บุตรก็มีแล้ว” ฉยงหวางกล่าว สายตาอ่อนโยนหันไปหาสตรีระดับจ้าวดาราที่อยู่ข้างกายและชายระดับมโนสำนึกคนหนึ่ง นั่นควรจะเป็นคู่ฝึกพลังและบุตรชายของเขา

ไป๋หลี่ฉยงกล่าวต่อ “ถึงอย่างนั้นเถี่ยถัวถัวก็เชื่อเสมอว่าข้ายังคงชอบนางและต้องการแย่งชิงกับเขา ดังนั้นที่เขาพูดเช่นนี้เพราะคิดจะยืมมือท่านกำจัดข้า น่าเสียดายที่อู่เจิ้นหวางไม่ได้ถูกข้าฆ่า แผนของเขาก็ล้มเหลว ขอเพียงผู้ตรวจการตรวจสอบก็จะรู้ว่าหลายวันนั้นข้าอยู่แต่ในดาวบ้านเกิด หลังจากได้รับข่าวก็รีบไปถึงที่ที่สัตว์อสูรกลืนดาวอยู่ ไม่มีเวลาไปฆ่าคน”

อวิ๋นโม่ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนถาม “แล้วฉยงหวางคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ คิดว่าใครฆ่าอู่เจิ้นหวาง เถี่ยถัวหวางหรือ”

“ไม่!” ไป๋หลี่ฉยงส่ายหน้า “ข้าไม่คิดว่าเถี่ยถัวถัวจะทำจริงๆ อีกอย่างข้าก็บอกแล้ว ข้าปล่อยวางเรื่องหลานฮวาหวางแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ร้ายเขา แต่ข้าสงสัยคนผู้หนึ่ง”

“หืม ใครหรือ”

ไป๋หลี่ฉยงหันศีรษะไปทางหนึ่งและเอ่ยช้าๆ “เฟยเย่หวาง ต้วนฉี!”

“เฟยเย่หวาง?” อวิ๋นโม่ขมวดคิ้ว “เฟยเย่หวางเป็นเพียงระดับพรหมราชขั้นสองชั้นฟ้า ความแข็งแกร่งของนางด้อยกว่าอู่เจิ้นหวางมาก นางจะฆ่าเขาได้อย่างไร ทำไมเจ้าถึงคิดว่าเป็นนาง”

………………………………………