บทที่ 1342 แผ่นดินคือตำรา กระแสธารดวงชะตา

“ทรัพย์สินพวกเรามากนัก”

องค์รัชทายาทม่วงครามแย้มยิ้ม ยกมือขวาขึ้น สะบัดไปนอกตำหนัก

ด้วยแรงสะบัดนี้ เสียงครั่นครื้นทั่วแดนใหญ่กลืนนภา ดังกึกก้องสะท้านฟ้ากว่าก่อนหน้า

ต่อมาภาพน่าเหลือเชื่อพลันปรากฏ!

แผ่นดิน…พลันแปรเปลี่ยน ภูผาธาราก็ดี สิ่งปลูกสร้างก็ช่าง รวมถึงวังหลวง ตอนนี้ทั้งหมดเปลี่ยนเป็นตำราเล่มหนึ่ง!

แผ่นดินคือตำรา!

ตอนนี้คันฉ่องต้องประสงค์บนฟ้ากำลังชิงชะตาอาณาจักร ทั้งแดนใหญ่กลืนนภาถูกชิงไปกว่าครึ่ง ทำให้สรรพสิ่งเลือนรางยิ่งกว่าเดิม

แต่ตำราแผ่นดินกลับพลิกหน้าใหม่!

เมื่อพลิกหน้านี้ ภูผาธารา สรรพสิ่ง อาณาจักร ปวงชนปรากฏอีกครั้ง!

ในหน้านั้นคือรัฐม่วงคราม!

ทั้งเป็นสภาพสมบูรณ์!

ปล่อยให้คันฉ่องต้องประสงค์บนเวิ้งฟ้าช่วงชิงต่อเนื่อง ปล่อยให้วังวนที่ถูกสวี่ชิงย้อนทวนดูดซับต่อไป

ต่อให้ภาพบนคันฉ่องต้องประสงค์เปลี่ยนเป็นชัดเจนตามการช่วงชิงชะตาอาณาจักร แต่… หน้าตำราแผ่นดินยังสร้างทุกอย่างขึ้นใหม่อีกครั้ง

ที่น่าอัศจรรย์กว่าคือแม้ว่าทั้งหมดบนหน้านี้เปลี่ยนเป็นเลือนรางอย่างรวดเร็ว ถูกคันฉ่องต้องประสงค์ชิงไป แต่…ตำราแผ่นดินกลับเปิดหน้าที่ 2 !

หน้าที่ 2 ยังคงเป็นรัฐม่วงคราม!

ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

“น้องพี่ เจ้าต้องการเท่าไร พี่มอบให้เจ้าเท่านั้น”

จื่อชิงแย้มยิ้ม

“ด้วยข้าเปลี่ยนช่วงเวลาทุกลมหายใจที่รัฐม่วงครามดำรงอยู่เป็นหน้าดวงชะตาแยกกัน ถึงตอนท้ายพวกมันจึงมีชีวิต เริ่มก่อเกิดสืบเนื่อง…”

“มีจำนวนมากเท่าไร แม้แต่ข้าก็ยังไม่รู้แน่ชัด”

“นี่คืออำนาจเทพที่ข้าสำแดงเมื่อปีนั้น!”

ชะตาวาสนา!

แต่เห็นชัดว่าอำนาจเทพที่จื่อชิงสำแดงตอนนี้ พิสดารกว่าปีนั้นมาก ทั้งขอบเขตยิ่งยากหยั่งถึง!

เป็นตามวาจาเขา ตำราวิวัฒน์จากแดนใหญ่กลืนนภาพลันพลิกหน้าเร็วขึ้น ไม่รอคันฉ่องต้องประสงค์บนเวิ้งฟ้าช่วงชิงจนเลือนรางแล้วค่อยเปลี่ยนหน้าอีก ไม่รอคันฉ่องต้องประสงค์ดูดซับเสร็จก็พลิกหน้าเองอย่างรวดเร็ว

ทุกหน้าคือรัฐม่วงครามทั้งสิ้น!

การช่วงชิงของคันฉ่องต้องประสงค์บนเวิ้งฟ้าจึงถูกเร่งความเร็วขึ้นด้วยเหตุนี้

ส่วนชะตาอาณาจักรของรัฐม่วงคราม เมื่อพลิกหน้าอย่างรวดเร็วจึงเปลี่ยนเป็น…ไร้สิ้นสุด!

ทำให้ในใจรู้สึกหมดแรงอย่างอดไม่ได้

คันฉ่องต้องประสงค์บนเวิ้งฟ้าอ่อนกำลัง

มันช่วงชิงโดยไร้ขีดจำกัดไม่ได้ วังวนย้อนกลับนั่นใช่ว่าย้อนทวนไร้สิ้นสุด

ดังนั้นจึงเกิดเสียงดังเปรี๊ยะ คันฉ่องต้องประสงค์เกิดรอยร้าวหนึ่ง

นานเข้ารอยร้าวมากขึ้นเรื่อยๆ เกิดเสียงปริแตกติดต่อกัน แผ่กระจายทั่วคันฉ่อง สุดท้ายค่อย…แตกกระจายเป็นเสี่ยง พังทลายลงมา!

แตกกระจายเป็นเศษกระจกมากมายนับไม่ถ้วนโปรยปรายทั่วทิศ

ขณะเดียวกันบนแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ จักรพรรดินีเผ่ามนุษย์กระอักเลือด ร่างกายอ่อนแอทันที มองแดนใหญ่กลืนนภาอย่างหมดแรง

เผ่ามนุษย์ที่ร่วมทำพิธีข้างกายก็เช่นกัน

ผู้แข็งแกร่งเหมือนองค์ท่านจากหมื่นเผ่าก็ด้วย

ผู้บำเพ็ญหมื่นเผ่าทยอยกระอักเลือด

เพียงชั่วขณะแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ล้วนเงียบสงัด

มีเพียงหน้าตำราของแดนใหญ่กลืนนภาพลิกเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว สร้างภาพทั้งหมดขึ้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า

คล้ายกาลอวกาศกำลังเปลี่ยนแปลง

สวี่ชิงทอดดถอนใจเบาๆ

ก่อนหน้านี้องค์รัชทายาทม่วงครามยึดร่างเทพล้มเหลว

ส่วนเขาชิงชะตาอาณาจักรรัฐม่วงครามล้มเหลวเช่นกัน

แต่ทันทีที่ล้มเหลว สวี่ชิงที่ยืนอยู่บนลานนอกตำหนักใหญ่วังหลวงรัฐม่วงคราม นัยน์ตาฉายแววเยียบเย็น พุ่งตัวตรงไปยังตำหนักใหญ่วังหลวงข้างหน้าฉับพลัน

ในเมื่อช่วงชิงไม่สำเร็จ สุดท้ายก็ต้องสู้ด้วยตัวเอง กำหนดชะตาฟ้าดิน!

ในตำหนักใหญ่ องค์รัชทายาทม่วงครามเคาะนิ้วเบาๆ

ริ้วคลื่นดวงชะตาสายหนึ่งแผ่ออกมาจากความว่างเปล่าที่นิ้วเขาสัมผัส ขวางการบุกรุกของสวี่ชิง

“คู่ต่อสู้ของเจ้าคือตัวข้าอีกคนในเส้นชะตา”

เมื่อเสียงดังก้อง ตำราแผ่นดินพลันหยุดพลิกหน้า

เผยเส้นแขนงของดวงชะตาออกมา

เส้นแบ่งนี้แทนที่ความเป็นจริง หรือกล่าวอย่างถูกต้องคืออยู่ร่วมกับตำหนักใหญ่!

ในตำหนักใหญ่ องค์รัชทายาทม่วงครามยังนั่งบนบัลลังก์มังกร

นอกตำหนักใหญ่ ฟ้าดินแปรเปลี่ยนโดยสิ้นเชิง!

บนลานมีองค์รัชทายาทม่วงครามคนที่ 2 ปรากฏ!

เขายืนเหนือรูปสลักเสี้ยวหน้าซ่างฮวง เหยียด 2 มือ ท่าทางประหลาด แฝงความเย็นชา โดยรอบมีเสียงสะท้อนจากคำอธิบายกระแสธารดวงชะตาที่เขาเพิ่งกล่าวไป

“เริ่ม…บวงสรวง!”

เมื่อเอ่ยคำนี้ รัฐม่วงครามกลางกระแสธารดวงชะตามีเสียงฮึกเหิมดังก้องนับไม่ถ้วน

“ยอมพลีชีพเพื่อรัชทายาท!”

“ยอมพลีชีพเพื่อรัชทายาท!!”

เสียงเหล่านี้ดังจากปากราษฎรรัฐม่วงครามในกระแสธารดวงชะตา ในนั้นมีผู้บำเพ็ญ มีคนธรรมดา มีทั้งชายและหญิง ทั้งชราและเยาว์วัย

แต่ล้วนสีหน้าฮึกเหิม

เมื่อเอ่ยคำว่าองค์รัชทายาทม่วงครามก็เริ่มเผาไหม้ เริ่ม…สังเวยตัวเอง!

บวงสรวง…องค์รัชทายาทม่วงครามของพวกเขา!

องค์รัชทายาทม่วงครามกลางกระแสธารดวงชะตาเสมือนจริงคนนี้ เขาเลือกสังเวยรัฐม่วงคราม หลอมรวมกับตัวเอง!

ครู่ต่อมาสิ่งมีชีวิตที่ถูกสังเวยนับไม่ถ้วนเปลี่ยนเป็นกระแสน้ำหลาก มุ่งตรงไปทางรูปสลักซ่างฮวงจากทั่วสารทิศ ถาโถมเข้าตัวองค์รัชทายาทม่วงคราม

จำนวนมากมายมหาศาล

ระหว่างถาโถมเข้าใส่ สวี่ชิงไม่ได้ขัดขวาง

ด้วยไม่มีความหมาย หลักบัญญัติเขาสังเกตเห็นอย่างชัดเจน สิ่งที่ตนเห็นทั้งหมดเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นแล้ว

การเปลี่ยนเหตุการณ์นี้ ไม่อาจเปลี่ยนฉากจบ

แต่การเปลี่ยนฉากจบสุดท้ายสามารถพลิกผลลัพธ์ได้

สวี่ชิงจึงจ้องมอง ติดตามรายละเอียดทั้งหมด

ตอนนี้องค์รัชทายาทม่วงครามเหนือรูปสลักซ่างฮวง ด้วยการสังเวยนับไม่ถ้วน ร่างกายเขาหลอมละลายเป็นน้ำเลือดอย่างรวดเร็ว หยดลงบนรูปสลักเบื้องล่างทีละน้อย

ทั้งกระบวนการเกิดขึ้นเพียงไม่กี่ลมหายใจ…

สวี่ชิงเห็นกับตาตัวเอง รัฐม่วงครามกลางกระแสธารดวงชะตาไม่มีราษฎรอีก แม้แต่องค์รัชทายาทม่วงครามก็หลอมละลายสิ้น โลหิตเขา…ปกคลุมทั่วบริเวณรูปสลักซ่างฮวง

ต่อมากลิ่นอายชวนประหวั่นแผ่ออกมาจากรูปสลักซ่างฮวง จากนั้นกลิ่นอายนี้ค่อยทะลวงฟ้า

ก่อตัวเป็นพลังอำนาจเทพยิ่งใหญ่!

ทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี ลมเมฆย้อนกลับ ไอพลังประหลาดอัดแน่นโลกาพิภพ

แม้แต่กฎเกณฑ์ยังซ่านสลาย แม้แต่ระเบียบยังไม่คงอยู่

มีแค่อำนาจเทพเพียงหนึ่งเดียว!

นั่นคืออานุภาพระดับนายแห่งเทพ!

ด้วยพลังอำนาจนี้รูปสลักซ่างฮวงกำลังเปลี่ยนแปลง ทั้งตัวเหมือนฟื้นคืนชีพ เปลี่ยนเป็นกายเลือดเนื้อ!

เมื่อเลือดเนื้อเคลื่อนไหว แม้แต่รูปลักษณ์ยังแปรเปลี่ยน

รวมตัวเป็นร่างมนุษย์!

ใบหน้าที่กำลังก่อตัวอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็เป็น…หน้าตาของจื่อชิง!

จากนั้นค่อยหายไปในก้าวเดียว ถล่มความว่างเปล่า เมื่อปรากฏตัวก็อยู่ตรงหน้าสวี่ชิง ระเบิดไอพลังประหลาดกับแรงกดดันของนายแห่งเทพ เงื้อมือขวาขึ้นกดกำราบสวี่ชิง

หลักบัญญัติสวี่ชิงแผ่ซ่าน ปะทะองค์รัชทายาทม่วงคราม

ฟ้าดินสะเทือนเลื่อนลั่น!

โลกกำลังสั่นคลอน สร้างแรงโจมตีมหาศาล

สวี่ชิงถอยร่นตามแรงถึงร้อยจั้งค่อยหยุด มององค์รัชทายาทม่วงครามที่ยืนนอกตำหนักใหญ่อย่างนิ่งสงบ

ตอนนี้จื่อชิงที่อยู่นอกตำหนักใหญ่ก็มองสวี่ชิง

ด้านหลังองค์ท่าน จื่อชิงในตำหนักมองสวี่ชิงเช่นกัน

จื่อชิง 2 คนเอ่ยปากพร้อมกัน

“น้องพี่ ครั้งนี้ถ้าเจ้าไม่เตรียมตัวให้ดี เจ้า…ตายแน่”

เสียงพวกเขาสอดประสานจาก 2 ช่วงดวงชะตา ดังก้องกาลอวกาศปัจจุบัน เนิ่นนานไม่ซ่านสลาย

วิธีตัดกระแสดวงชะตาสร้างตัวตนพร้อมความเป็นจริงเช่นนี้…สวี่ชิงเคยเจอมาระดับหนึ่ง

นั่นคือตอนอยู่กลางกาลอวกาศปั่นป่วนบนระบบดาวที่ 4

จุดสุดท้ายยามสวี่ชิงรวมเป็นหนึ่ง ปรากฏตัวข้างกายจิตรกรเฒ่าคนนั้น

จิตรกรเฒ่าคือตัวสวี่ชิงในกาลอวกาศอื่น

ทว่าวิถีทางของเขาต่างจากจื่อชิง

จื่อชิงอาศัยชะตาวาสนา

สวี่ชิงอาศัยหลักบัญญัติแห่งตน เปลี่ยนเป็นมิติ ทะลวงผ่านกาลอวกาศทั้งหมด

แต่เมื่อถึงขั้นนี้…ก็ถือว่าบรรลุระดับเจ้าเหมือนกัน

ถ้าเป็นเทพก็คือนายแห่งเทพ ถ้าเป็นเซียนก็คือนายแห่งเซียน

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)