บทที่ 1343 กลับคืนสู่ความเป็นหนึ่งตามชะตาลิขิต

“เทพและเซียน เดิมก็แตกต่างกันอยู่แล้ว”

สวี่ชิงมองไปยังจื่อชิงเอ่ยขึ้นอย่างสงบนิ่ง

“แต่ในทันทีที่ละทิ้งการเดินเส้นทางพสุธาแดนดินเลือกที่จะยอมรับชั้นบน ก็กลายเป็น…แก่นแท้เดียวกันแล้ว”

“ดังนั้น ในระบบดาวชั้นบน เทพและเซียน ดูเหมือนจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่ในความเป็นจริงมีต้นกำเนิดเดียวกัน”

“ด้วยเหตุนี้…ข้าจะตาย เจ้าก็เช่นกัน”

“แต่เมื่อเทียบกับการตาย ความจริงข้ายิ่งอยากเห็นว่าในระดับนี้ จะเป็นโชคชะตาของเจ้าที่ลึกล้ำกว่า หรือมิติของข้าจะไร้ขีดจำกัดยิ่งกว่า!”

เสียงยังคงดังก้อง ร่างกายของสวี่ชิงก็ได้ก้าวลงมาแล้ว ก้าวข้ามระยะ 100 จ้าง พุ่งตรงไปยังจื่อชิงที่อยู่นอกตำหนัก

จื่อชิงที่อยู่นอกตำหนัก สายตาจับจ้องไปยังเงาร่างของสวี่ชิงที่ประชิดใกล้เข้ามา สีหน้าเย็นชา ไม่พูดอะไรสักคำ

ส่วนข้างหลังเขา จื่อชิงอยู่ในตำหนักใหญ่กลับยังคงอ่อนโยน เอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ส่งเสียงผ่านโชคชะตาหลัก ดังก้องไปนอกตำหนักของ โชคชะตาสายย่อย

“น้องพี่ สิ่งที่เจ้าคิด ก็คือสิ่งที่ข้าคิดเช่นกัน”

“โชคชะตา…ซ้อนทับ!”

ในเสี้ยวพริบตาที่คำพูดดังออกมา จื่อชิงที่สีหน้าไร้อารมณ์ข้างนอกตำหนัก ก็ยกมือขวาขึ้นไปทางที่สวี่ชิงที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว กดไปเบาๆ

ภายใต้การกดนี้ พลังโชคชะตาลงมาเยือนอย่างเงียบงัน ก่อตัวเป็นเจตจำนงบางอย่างที่ไม่อาจบรรยายได้ ตกลงมารอบๆ สวี่ชิง กลายเป็นระลอกคลื่นเป็นชั้นๆ

และในระลอกคลื่นนั้น ก็ก่อเป็นภาพฉากต่างๆ

ในภาพฉากเหล่านั้น สะท้อนเงาร่างสวี่ชิงแต่ละคน…แต่ละคน ออกมา นี่ไม่ได้ใช้วิชากาลอวกาศสร้างมิติคู่ขนานขึ้นมา แต่เป็น…สายที่แยกออกมามากมายจากโชคชะตาหลักของสวี่ชิง

หรือจะพูดว่านั่นคือความเป็นไปได้นับไม่ถ้วนที่ปรากฏขึ้นในความเสื่อมตามธรรมชาติของชีวิตแต่ละชีวิตก็ได้!

ทุกความเป็นไปได้ ตอนนี้ล้วนก่อตัวเป็นภาพฉากหนึ่ง

“เวลา เดิมก็ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงแนวความคิดที่สิ่งมีชีวิตทั้งหลายสร้างขึ้นเพื่อคำนวณความเสื่อมตามธรรมชาติของตัวเองและสรรพสิ่งเท่านั้น”

“ดังนั้น กาลอวกาศของเจ้า จึงมีข้อบกพร่อง”

“ส่วนข้า ไม่ได้ยึดกับกาลอวกาศ”

จื่อชิงที่อยู่ภายในตำหนัก พูดขึ้นเสียงแผ่วเบา

เสียงขององค์ท่าน ดังขึ้นที่นอกตำหนัก แผ่ระลอกคลื่นกระเพื่อมภาพฉาก

และทุกสิ่งที่อยู่ในภาพ เต็มไปด้วยความขัดแย้ง อย่างเช่นในบางภาพ สวี่ชิงต่อสู้สังหารกับผู้อื่น และในบางภาพ ในจุดโชคชะตาเดียวกัน สวี่ชิงกำลังนั่งสมาธิ

บางภาพเป็นการตายของเขาในโชคชะตาหนึ่ง ในขณะที่บางภาพ ภายใต้โชคชะตาเดียวกัน กำลังได้รับวาสนาและโอกาส

ยังมีบางภาพเป็นการแยกย้ายกันไปของญาติมิตร และในบางภาพกลับอยู่ร่วมกันอย่างอบอุ่น

นี่คือการซ้อนทับของโชคชะตาอย่างหนึ่ง!

ทำให้บนร่างของสวี่ชิง ในเสี้ยวขณะนี้มีโชคชะตาที่ขัดแย้งกันหลายชะตาในเวลาเดียวกัน

โชคชะตาเหล่านี้ตัดกัน ปรากฏในรูปร่างอย่างเศษชิ้นส่วนรอบๆ สวี่ชิง

ร่างจริงของเขาในเศษชิ้นส่วนเหล่านี้ เปลี่ยนมารางเลือน ราวกับจะถูกลบไป และทุกครั้งที่ก้าวไปข้างหน้า ก็จะแยกรอยโปร่งใสนับไม่ถ้วนออกมารอบๆ

รอยเงาเหล่านี้ ก็กลายเป็นความเป็นไปได้ของโชคชะตาใหม่

ไม่มีที่สิ้นสุด

ราวกับว่า เขากำลังประสบกับชีวิตนับไม่ถ้วนในเวลาเดียวกัน

ภายใต้สภาวะนี้ ทุกการเคลื่อนไหวของสวี่ชิง กระทั่งการเต้นของหัวใจในทุกครั้ง ก็จะก่อให้เกิดพายุแห่งความน่าจะเป็นขึ้น โชคชะตาเปลี่ยนมาไม่เสถียรเป็นอย่างยิ่ง ราวกับจะถูกปรับเปลี่ยนได้ทุกเมื่อ

ยากที่จะควบคุมเองได้!

นี่คือโชคชะตาหลักกำลังถูกผสมโดยโชคชะตาสายย่อย

นี่คือความเป็นตัวตนกำลังถูกตัวตนอื่นช่วงชิง

มีเพียงเสียงของเขาเท่านั้น ที่ยังคงดังก้องอย่างสงบนิ่ง ท่ามกลางการผสมและช่วงชิงนี้

“ภาพที่คล้ายกันนี้ ข้าเคยประสบมาแล้ว”

“และการฝึกบำเพ็ญของข้า ก็ไม่ใช่แค่เวลาหรือมิติเท่านั้น ธรรมนูญที่ข้าบรรลุคือ…”

“การกลับคืนสู่ความเป็นหนึ่ง!”

“เวลากลับคืนสู่ความเป็นหนึ่ง มิติกลับคืนสู่ความเป็นหนึ่ง กาลอวกาศกลับคืนสู่ความเป็นหนึ่ง มิติคู่ขนานกลับคืนสู่ความเป็นหนึ่ง โชคชะตา…ก็กลับคืนสู่ความเป็นหนึ่งเช่นกัน!”

ในทันทีที่เสียงของสวี่ชิงดังออกมา เขาที่ยิ่งรางเลือน มือขวาก็ยกขึ้น

เจตจำนงธรรมนูญของเขาพลันปะทุขึ้น แผ่ออกมาจากมือที่ยกขึ้น กลายเป็นเส้นไหมที่รวมเป็นหนึ่งเดียวเส้นหนึ่ง แล้วพุ่งทะลุไปรอบๆ ทันที

ทะลุผ่านเศษชิ้นส่วนโชคชะตาทั้งหมด ในทันทีที่ร้อยเรียงทั้งหมดเข้าด้วยกัน…

มือขวาของสวี่ชิงก็กำแน่น

เศษชิ้นส่วนโชคชะตาทั้งหมดรอบๆ เขา ในเสี้ยวขณะนี้ระเบิดคำรามเลื่อนลั่น ภาพในนั้นถูกบังคับเปลี่ยน และได้กลายเป็นเขาในปัจจุบันทั้งหมด!

จากนั้น ภาพฉากเหล่านี้ก็รวมตัวไปยังสวี่ชิง และทับซ้อนกับเงาร่างของเขาอย่างรวดเร็ว

เนื่องจากสวี่ชิงในภาพฉากเหล่านั้น เหมือนกับเขาในตอนนี้ทุกประการ ดังนั้นการทับซ้อนนี้ จึงไม่ปรากฏเงาซ้อนหลังจากการซ้อนทับ แต่เป็นเหมือนการหลอมรวม

ทำให้เงาร่างที่แต่เดิมพร่าเลือนของสวี่ชิง ถูกวาดเค้าร่างขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเปลี่ยนมาเป็นจริงมากขึ้น

จวบจนกระทั่งสุดท้าย ในทันทีที่ภาพฉากทั้งหมดหายไป สวี่ชิงที่ยืนอยู่ที่นั่น ก็เป็นจริงและชัดเจนอย่างยิ่ง!

จากนั้นเสียงก็ดังก้องมา

“ลดมิติ!”

ทันทีที่เสียงนี้ดังออกมา ทุกสิ่งที่อยู่รอบๆ เขาก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว!

มาพร้อมกับเสียงฟ้าดินคำรามเลื่อนลั่น เสียงดังท่วมฟ้าสนั่นหวั่นไหว ที่ที่สวี่ชิงอยู่มีหมึกพู่กันจีนชั้นหนึ่งปรากฏขึ้น!

หมึกพู่กันจีนนี้มีสวี่ชิงเป็นศูนย์กลาง หอบม้วนไปด้วยธรรมนูญของสวี่ชิง แผ่ขยายไปยังทุกทิศทางทันที

อาบย้อมทุกสิ่ง!

ทุกที่ที่ผ่าน ไม่ว่าจะเป็นพระราชวังก็ดี หรือเมืองหลวงก็ช่าง ทั้งยังมีทั่วทั้งแดนใหญ่กลืนนภาทั้งหมด ในเสี้ยวพริบตานี้ จากความชัดเจนของสวี่ชิงก็ล้วนเสื่อมสลายลงอย่างรวดเร็ว!

นิยามของความสูงถูกดึงออกไป การมีตัวตนอยู่ที่เป็นสามมิติถูกทำให้แบนราบ ทุกสิ่งทุกอย่าง ในชั่วพริบตา ก็กลายเป็นภาพวาดพู่กันจีน

นี่คือ…การลดมิติ!

ซึ่งรวมถึงตำหนักพระราชวังแห่งนั้น และองค์รัชทายาทรัฐม่วงครามที่สีหน้าเย็นชานอกตำหนักด้วยเช่นกัน

ล้วนกลายเป็นส่วนหนึ่งในภาพวาด!

มีเพียงสวี่ชิงเท่านั้นที่เป็นสีสันเดียวในโลก ยืนอยู่บนภาพวาดพู่กันจีนนี้!

เท้าขวาของเขายกขึ้น ราวกับแทนที่ท้องฟ้า ก้าวหนึ่งเหยียบไปยังตำหนักพระราชวังในภาพวาดพู่กันจีน

นี่คือการแสดงออกอีกแบบหนึ่งของธรรมนูญสวี่ชิง

และในทันทีที่ฝีเท้าที่ยกขึ้นของเขาเหยียบย่างลงมา องค์รัชทายาทรัฐม่วงครามที่อยู่หน้าตำหนักในภาพวาดพู่กันจีน ก็เงยหน้าขึ้น มองไปยังเงาดำที่ดูเหมือนจะแทนที่ท้องฟ้าในโลกที่เขาอยู่

เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา

“ที่เมืองเป็นเอก เจ้าตายครั้งแรก อายุขัย 7 ปี!”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ตาซ้ายขององค์รัชทายาทรัฐม่วงครามก็ปรากฏเงาร่างของสวี่ชิงวัยเด็กในเมืองเป็นเอกเมื่อในอดีต

เงาร่างนั้นแตกสลายในพริบตา กลายเป็นเส้นไหมสีเงิน 7 เส้น ปรากฏออกมาเป็นรูปธรรม

แต่ละเส้น แทนอายุ 1 ปี

“ที่สำนัก 7 เนตรโลหิต เจ้าพบเจอกับวาสนาหลายครา โอกาสคือ 5 !”

ประโยคที่ 2 ดังก้อง ตาขวาขององค์รัชทายาทรัฐม่วงครามสะท้อนฉากต่างๆ ของสวี่ชิงในสำนัก 7 เนตรโลหิต จากนั้นก็มีผีเสื้อสีทอง 5 ตัวบินออกมาจากในนั้น

แต่ละตัว แทนโอกาส 1 ครั้ง!

“จักรพรรดินีเปลี่ยนโชคชะตา เจ้าตายครั้งที่ 2 เคราะห์พิบัติคือ 2 !”

ในทันทีที่ประโยคที่ 3 ดังออกมา ข้างหน้าองค์รัชทายาทรัฐม่วงคราม ในความว่างเปล่าหลอมรวมเป็นภาพ ภาพฉากนั้นคือภาพที่สวี่ชิงตายในเมืองหลวงของเผ่ามนุษย์เมื่อในอดีต

ในทันทีที่สวี่ชิงตายในนั้น โซ่สีดำ 2 เส้นก็พุ่งออกมาจากภายใน!

“ในวันนี้ ใช้อายุขัยของเจ้าถักทอเป็นเส้นเงิน โอกาสปั้นเป็นผีเสื้อสีทอง เคราะห์พิบัติหลอมเป็นโซ่เหล็กแห่งความตาย แปรเปลี่ยนเป็นผีเสื้อแห่งโชคชะตาของเจ้า…”

ภาพฉากต่างๆ สอดประสานรวมกัน สีทอง เงิน และดำ 3 สีผสมกันอย่างรวดเร็ว ก่อเป็นผีเสื้อ 3 สีตัวหนึ่ง!

ทันทีที่ผีเสื้อตัวนี้ปรากฏขึ้น ภาพวาดพู่กันจีนทั้งหมดก็แผ่ระลอกคลื่น ราวกับภาพวาดเกิดรอยยับย่น!

และจากการที่ผีเสื้อ 3 สีตัวนี้สยายปีก ทันใดนั้น ก็มีสีสันโดยมีพวกมันเป็นศูนย์กลาง แผ่ไปทั่วภาพวาดพู่กันจีนทั้งภาพ!

ทำให้ภาพวาดพู่กันจีนไม่น่าเบื่อจำเจอีกต่อไป ทำให้ภาพวาดพู่กันจีนราวกับมีชีวิต!

จากนั้น ผีเสื้อตัวนี้จู่ๆ ก็พุ่งออกไป ตรงไปยังท้องฟ้า!

ทุกที่ที่ผ่าน ภาพฉากละลาย ตลอดทางมันบินสูงขึ้นเรื่อยๆ ในสุดท้ายก็ทะลุผ่านโลกภาพวาดพู่กันจีนนี้!

พุ่งทะลวงออกไปข้างนอก

ทันทีที่ปรากฏนอกภาพวาด ภาพวาดพู่กันจีนทั้งภาพก็เริ่มแตกสลาย

และผีเสื้อ 3 สีตัวนั้น เพียงไหววูบก็แยกตัวออกเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน ปกคลุมผืนนภามืดฟ้ามัวดิน พุ่งเข้าใส่สวี่ชิงทั้งหมด!

ทุกตัว ในความรู้สึกของสวี่ชิงล้วนเกี่ยวข้องกับตัวเองอย่างใกล้ชิด ราวกับว่า…ทุกตัวล้วนเป็นตัวเขาเอง!

ขณะเดียวกัน จากการแตกสลายของภาพวาดพู่กันจีน จื่อชิงที่อยู่ภายในตำหนัก เสียงก็ดังก้องขึ้น

“ใช้ผีเสื้อแห่งโชคชะตาของเจ้า สร้างเป็นกรงแห่งโชคชะตาของเจ้า!”

“ขัง!”

(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)