บทที่ 423 พลังสุดแสนชั่วร้าย! (ต้น)
……
คนกลายเป็นปีศาจได้อย่างไร?……
……
เยี่ยฉวนเคยพบเจอคนเลวทรามต่ำช้ามานักต่อนักและบางคนก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด ความจริงแล้วเป็นแนวคิดมุมมองต่างหากที่ต่างกัน เหมือนตระกูลที่ต้องต่อสู้ฟาดฟันกันเพื่อแย่งชิงผลประโยชน์และการมีชีวิตอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาสามารถเข้าใจได้……
..
บัดนี้เขาเกิดความเข้าใจใหม่ต่อความชั่วร้าย
หลายคนบนโลกใบนี้ไม่สมควรได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์ หากพวกมันคือเดรัจฉานที่ก่อกรรมทำชั่ว!
อย่างเช่นชายคนที่อยู่เบื้องหน้า!
มนุษยธรรมคือเมตตาที่สุด เช่นเดียวกับชั่วร้ายที่สุด!
เมื่อประจักษ์ถึงพลังปณิธานกระบี่ที่ปรากฏแก่สายตา สีหน้าของชายในชุดเปื้อนเลือดเริ่มตระหนก แววตาตื่นกลัว “พลังปณิธานกระบี่จริงด้วย เจ้า……”
ขณะนั้นเองรัศมีกราดเกรี้ยวแห่งกระบี่พุ่งทะลุบ่าข้างซ้ายของคนนั้นทำให้เสียงพูดสะดุดหยุดลงทันที พร้อมกับที่พลังแสงสีดำแห่งกระบี่กระหน่ำพุ่งชนร่างคนครั้งแล้วครั้งเล่า และกระทั่งในที่สุดร่างถูกตรึงแน่นติดกับผนังอาคารแห่งหนึ่งในละแวกนั้น
เมื่อชายคนนั้นทำท่าจะกำจัดลำแสงกระบี่ให้ออกห่าง พลันลำแสงสีดำสว่างโชติช่วงอีกสามลำแสงพุ่งทะลุกับตรึงเข้าที่หลังเท้ารวมทั้งเข้าที่บริเวณหัวไหล่ข้างขวาตามลำดับ
จนกระทั่งคนไม่อาจขยับเคลื่อนไหวได้อีกต่อไป!
คนที่ถูกปักตรึงร่างจับจ้อมองเยี่ยฉวนสายตาอันแรงกล้า เห็นได้ชัดว่าแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวด้วยลำแสงกระบี่ทั้งสี่เส้นกำลังกัดเซาะไปบนร่างกาย!
ยิ่งกว่านั้นตั้งแต่แรกเริ่มที่มีการปะทะกระทั่งบัดนี้ เขาไม่สามารถได้ตอบโต้เลยสักกระบวนท่า!
เยี่ยฉวนยุติการต่อสู้ชั่วคราว ชายหนุ่มหันไปทางร่างของเด็กหญิงซึ่งนัยน์ตาทั้งคู่ยังเบิกค้างด้วยความตื่นกลัวเป็นครั้งสุดท้าย
เด็กน้อย เป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆ!
เขาเอื้อมมือไปสัมผัสเปลือกตาปิดลงให้สนิท ต่อมามีเสียงโอดครวญดังมาจากชายในชุดเปื้อนเลือดซึ่งไม่ห่างไปนัก “นายท่าน ข้าเป็นหลานชายของรองเจ้าสำนักมารโลหิต เจ้าคงไม่อยากให้ตัวเองและครอบครัวต้องเดือดร้อนหรอกนะ!”
เยี่ยฉวนไม่พูดพล่าม ทะยานตรงเข้าหาคนพูดอย่างรวดเร็วพร้อมกระบี่คู่ใจในมือ ซึ่งก็คือกระบี่หลิงซิ่วนั่นเองหากครั้งนี้กระบี่สาดประกายรังสีโหดเหี้ยมแผ่ซ่าน
กราดเกรี้ยว!
สังเกตเห็นได้ชัดว่ากระบี่หลิงซิ่งได้ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพลังปณิธานกระบี่ชั่วร้าย!
และเยี่ยฉวนเองก็ไม่อาจสัมผัสถึงลมหายใจแห่งกระบี่ในยามนี้ซึ่งแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม จนถึงขั้นเทียบเท่ากระบี่สวรรค์แล้ว!
ชายหนุ่มตรงเข้าหาด้วยท่าทางดุร้ายขณะกระชากคอหอยของชายคนตรงหน้า “เอาล่ะ เจ้าจะได้รู้รสชาติของการถูกกระทำทารุณกรรมอย่างไร้สติบ้าง!”
ว่าแล้วมือก็ตวัดกระบี่หลิงซิ่วรวดเร็ว! ทันใดนั้นชิ้นเนื้อจากร่างของชายในชุดเปื้อนเลือดตรงหน้าได้ปลิวหลุดออกจากร่างกระเด็นไปทีละชิ้นๆ
แร่เนื้อหนังเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!
“โอยยย!”
ดูท่าว่าชายในชุดเปื้อนเลือดจะทนได้ในช่วงแรก ทว่าต่อมาไม่นานก็สิ้นสุดความอดทนจึงแหกปากร้องเสียงหลง “เพื่อชาวบ้านกระจอกงอกง่อยในแผ่นดินชิง เจ้ากล้าทำกับข้าถึงเพียงนี้! คอยดูนะพวกของข้าสำนักมารโลหิตจะตามฆ่าล้างโคตรพวกเจ้า! ฆ่าล้างโคตรให้หมด!”
เยี่ยฉวนหาได้ใส่ใจต่อเสียงอาฆาตพยาบาทไม่และกวัดแกว่งกระบี่เร็วขึ้นๆ ช่วงเวลานั้นแม้แต่ลมหายใจของเขายังแผ่ซ่านความชั่วร้าย! สุดแสนชั่วร้าย!
คนทำชั่ว ย่อมได้รับผลแห่งความชั่วนั้น!
ภาพเหตุการณ์ที่ปรากฏ เสียงคนร้องโหยหวนโวยวาย! ที่มือทั้งสองข้างปราศจากเนื้อหนังห่อหุ้ม เหลือเพียงกระดูกขาวโพลน เยี่ยฉวนจึงหันไปแล่เนื้อเถือหนังจากเท้าทั้งสองข้าง……
น่าสยดสยอง!
น่าสยดสยองเหลือเกิน! ใครก็ไม่อาจทนดูต่อไปได้!
ก้นบึ้งของจิตใจเยี่ยฉวนยามนี้มีแต่ความโกรธเกรี้ยว!
คนที่กำลังจับตามองพฤติกรรมของเยี่ยฉวน เจียงจิ่วรู้สึกกังวลในใจอย่างบอกไม่ถูกด้วยเห็นความแตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิงของชายหนุ่มตรงหน้า พลังปณิธานกระบี่รวมทั้งลมหายใจที่แผ่ซ่านทำให้หญิงสาวไม่สบายใจเป็นอันมาก อีกทั้งตนเองรู้สึกกลัวเขาขึ้นมาเสียแล้ว!
“หยุดนะ!”
ทันใดนั้นใครคนหนึ่งแผดเสียงห้ามปรามดังปานกัมปนาทมาจากปลายถนนอีกด้านหนึ่ง หากยังไม่ทันขาดเสียงดี กระแสลมอันทรงพลังพุ่งมาครอบงำเยี่ยฉวนไว้ทั้งร่าง ก่อนที่ชายหนุ่มจะทันตั้งตัวตอบโต้ออกไปด้วยพลังปณิธานกระบี่ชั่วร้าย ซึ่งกระจายโอบล้อมจนเกิดการผันแปรทันที!
ตู้ม!
กระแสลมถูกพัดกระจัดกระจาย!
ที่ไม่ไกลกันนัก ทางเบื้องหน้าเยี่ยฉวนและเจียงจิ่วปรากฏร่างของชายชราสวมชุดดำ ในมือข้างขวาถือวัตถุลักษณะเป็นผ้าสีดำสนิทผืนหนึ่ง
ชายชราจ้องมองเยี่ยฉวนแน่วนิ่งประกายตาแรงกล้า แววตาเย็นเยือก “เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงกระทำกลั่นแกล้งศิษย์สำนักมารโลหิตถึงเพียงนี้?”
เจียงจิ่วที่ยืนอยู่ด้านข้างก้าวเท้าออกไปพลางตอบโต้อย่างเจ็บแค้น “ที่นี่อยู่ในอาณาเขตแคว้นเจียงของพวกเรา พวกเจ้าคนสำนักมารโลหิตเข้ามาอาละวาดไล่ฆ่าฟันคนที่นี่ และคนที่ตกเป็นเหยื่อเหล่านี้เป็นคนแก่และคนหนุ่มที่ปราศจากอาวุธ ไหนจะพวกผู้หญิงและเด็ก เจ้า……”
ชายชราตวัดสายตาเย็นชาหันมาทางเจียงจิ่วและสวนขัดขึ้นทันควัน “พวกมันเป็นแค่ชาวบ้าน ไม่เห็นจะต้องแสดงความโศกเศร้าไว้อาลัยอะไรกันหนักหนา!”
ยิ่งได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวกลับยิ่งโกรธจนหน้าเขียวหน้าเหลือง ขณะจะอ้าปากโต้ตอบพลันมีเสียงเยี่ยฉวนถามขึ้นทันทีว่า “เหตุใดพวกเราต้องฟังมันพูดพล่ามไร้สาระ?”
สิ้นเสียงนั้น ชายหนุ่มยกมือข้างขวาซึ่งกระชับกระบี่หลิงซิ่วขึ้นสูงก่อนจะฟาดฉับลงมาเต็มแรง
ฉับ!
ร่างของชายในชุดเปื้อนเลือดถูกคมกระบี่ฟันเพียงหนึ่งครั้งก็ตัดผ่ากลางแยกร่างออกเป็นสองซีกทันที!
เมื่อเห็นเช่นนั้นสีหน้าของชายชราหมองคล้ำลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกราดเกรี้ยวดุดัน “กล้าดียังไง! เจ้า……”
เสียงคำรามชะงักหยุดฉับพลัน ด้วยเพราะเยี่ยฉวนพร้อมด้วยกระบี่ทะยานตรงเข้าหา ชายหนุ่มพุ่งมาด้วยความเร็วเต็มพิกัด อีกทั้งกระบี่หลิงซิ่วก็ล้นหลามด้วยแรงผลักดันประดุจคลื่นยักษ์สึนามิ ทำให้คนที่เห็นแทบหยุดหายใจเลยทีเดียว!
เมื่อสัมผัสรับรู้ได้ถึงแรงผลักดันแห่งกระบี่ของเยี่ยฉวน ชายชราถึงกับนิ่งไปด้วยตกตะลึง นี่หรือคือพลังแรงผลักดันของขั้นผสานเทพ?
หากเขาไม่มีเวลาให้ตกตะลึงอีกต่อไป ขณะนั้นเขาดึงฝ่ามือเข้าหาตัวกระทั่งห่อผ้าสีดำในมือสะบัดคลี่ออกทันที ภายในมีลูกศรมากมายดั่งอสรพิษร้ายพุ่งเข้าหาเป้าหมายตรงหน้าคือเยี่ยฉวน
ขณะนั้นชายหนุ่มเกือบจะออกปะทะเมื่อกระบี่หลิงซิ่วในมือสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ชั่วแวบเดียวลูกศรสีดำได้ถูกกระบี่หลิงซิ่วดูดซึมไปจนหมด! หากจะพูดให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ลูกศรถูกพลังปณิธานกระบี่ชั่วร้ายดูดซึมนั่นเอง! หลังจากนั้นแรงผลักดันที่ปลอดปล่อยจากกระบี่หลิงซิ่วกลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นกว่าเดิม!
เพื่อไม่ให้เสียเวลาเยี่ยฉวนกระโจนเข้าหา พร้อมฟาดกระบี่ลงไปในพลัน!
