บทที่ 421 ปีศาจบนโลกมนุษย์! (ต้น)
……
“แผ่นดินชิงงั้นหรือ?” ……
……
หญิงสาวหน้าตาสวยงามย่นหัวคิ้วเล็กน้อย “แผ่นดินคนป่าเถื่อนนั่นน่ะหรือ?” ……
..
ผู้เฒ่าเหอฮ่วนพยักหน้า “ถูกแล้วขอรับ”
หญิงสาวจึงกล่าวอย่างเฉยเมย “เท่าที่ข้ารู้ เจ้าและสำนักเหอฮ่วนส่งศิษย์ไปยังแผ่นดินชิงตั้งมากมาย น่าจะเก็บเกี่ยวมาไม่น้อยแล้ว!”
ชายชราบิดยกมุมปาก ขณะพูดตอบเสียงขื่น “แผ่นดินชิงมีแต่คนป่าเถื่อน ไม่ได้มีทรัพย์สมบัติล้ำค่ามากมายอะไร พวกเราไปควานหายอดฝีมือเพื่อฝึกพลังปราณก็เท่านั้นเอง”
สตรีหน้าตาหมดจดหาได้มีทีท่าว่าจะเชื่อคำพูดของเขาไม่ ถึงอย่างไรเรื่องนั้นหาได้อยู่ในความสนใจของนางจึงซักถามกลับทันที “พวกเราสำนักเหมันตอุดรยอมรับที่จะชดใช้หนี้ที่ติดค้าง อย่างไรก็ตามถ้าเจ้าต้องการให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปช่วย เจ้าต้องขออนุญาตกับนางเอง……”
“ไปแผ่นดินชิงงั้นหรือ?”
เสียงกังวานของใครคนหนึ่งดังขึ้นจากอีกด้านหนึ่งทันใด
ชายชราผู้เฒ่าเหอฮ่วนจึงหันขวับ ผู้ที่ยืนประจันอยู่เบื้องหน้าคือเด็กหญิงอายุราว 13 ถึง 14 ขวบ เห็นจะได้ เสื้อผ้าที่สวมใส่ทำด้วยน้ำแข็งทั้งหมด ทำให้ไอเย็นเฉียบกระจายฟุ้งออกมาออกจากร่างน้อยไม่หยุด
ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเหมันตอุดร!
ผู้เฒ่าเหอฮ่วนกระวีกระวาดค้อมกายลง “คารวะธิดาศักดิ์สิทธิ์ขอรับ!”
เด็กหญิงคนที่ยืนตรงหน้ามิได้เป็นสุดยอดอัจฉริยะเท่านั้น ทว่ายังเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเหมันตอุดร เสมือนว่าที่เจ้าสำนักลำดับต่อไปของสำนักเหมันตอุดรด้วย!
สำนักเหมันตอุดรมีความเหนือกว่าวิชาเต๋าอัศจรรย์ของสำนักเหอฮ่วน!
เด็กน้อยเดินตรงมาหยุดลงเบื้องหน้าผู้เฒ่าเหอฮ่วน “เจ้าจะให้ข้าไปแผ่นดินชิงงั้นหรือ?”
ชายชราพยักหน้าตอบรับรวดเร็ว “ขอรับ!”
แผ่นดินชิง!
มือบอบบางซึ่งซุกไว้ภายใต้แขนเสื้อสั่นน้อย เด็กหญิงก้มศีรษะลงเล็กน้อยขณะเงียบไปเป็นครู่ใหญ่ จึงไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นสีหน้าและแววตาของนาง
คนที่ยืนตรงหน้าเข้าใจว่านางไม่เต็มใจ ผู้เฒ่าจึงรีบล้วงเอาวงแหวนสัมภาระออกมายื่นให้ต่อหน้า “นี่เป็นของกำนัลเล็กน้อยจากสำนักเหอฮ่วน หวังว่าแม่นางจะยินดีรับไว้!”
เด็กหญิงรับสิ่งของมาดูใกล้ๆ ภายในปรากฏสุดยอดศิลาจิตวิญญาณห้าสิบล้านชิ้น!
ห้าสิบล้านชิ้น!
ด้วยของล้ำค่าเพียงพอ……นางก็จะสามารถซื้อกระบี่แท้จริงขั้นกลางให้ท่านพี่ได้!
เมื่อคิดแล้วจึงคลี่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เด็กหญิงเก็บสิ่งของเข้าที่แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมองผู้เฒ่าเหอฮ่วน “ข้าจะไปกับเจ้า!”
เพียงคำพูดที่ได้ยิน สีหน้าของชายชราแสดงความปลื้มปิติอย่างเห็นได้ชัด!
หากสำนักเหอฮ่วนได้สำนักเหมันตอุดรมาช่วยเหลือครั้งนี้ การฆ่าเยี่ยฉวนก็คงง่ายขึ้น และจากนั้นสำนักเหอฮ่วนจะจับตัวสตรีทรงเสน่ห์น่าหลงใหลคนนั้นมาครอบครองได้ไม่ยาก เมื่อถึงเวลานั้นอำนาจของท่านเจ้าสำนักเหอฮ่วนจะเพิ่มมากขึ้น และผลที่ได้จะช่วยยกฐานะของวิชาเต๋าอัศจรรย์ให้เฟื่องฟูไปด้วย!
นอกจากนั้น การมาเยือนของธิดาศักดิ์สิทธิ์ย่อมหมายความว่าสำนักเหมันตอุดรให้การสนับสนุนสำนักเหอฮ่วน!
ยิงกระสุนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว!
ด้วยเหตุนี้ผู้เฒ่าเหอฮ่วนจึงพาธิดาศักดิ์สิทธิ์กลับไปด้วยกันกับเขา! อีกอย่างทางสำนักเหมันตอุดรยังส่งคนผนึกยุทธ์สองคน และคนควบยุทธ์สะท้านภพอีกหนึ่งคอยติดตามไปห่างๆ
กล่าวได้ว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์เป็นเจ้าสำนักเหมัตอุดรต่อไปภายหน้า ฉะนั้นจะไม่ยอมให้นางต้องประสบเหตุร้ายใดๆ เป็นอันขาด! บนเรือเหาะเด็กหญิงยืนนิ่งมองตรงไปยังที่แสนไกลเบื้องหน้า พลังไอเย็นที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่าถูกปลดปล่อยฟุ้งกระจายออกมารอบกาย ในอุ้งมือข้างขวากำหุ่นไม้แกะสลักรูปคน ซึ่งบัดนี้กลายเป็นรูปแกะสลักน้ำแข็งไปแล้ว!
สภาวะจิตแน่วนิ่งประหนึ่งลูกธนูก็ปาน!
พลังผลักให้เรือเหาะทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วเพิ่มขึ้นทุกขณะ โดยเด็กหญิงตัวน้อยเป็นผู้กำหนดทิศทาง……
.
ณ แคว้นหนิง
ภายในหอคอยแห่งเรือนจำ เยี่ยฉวนนั่งขัดสมาธิสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอด และลมหายใจได้แปรผันออกจากร่างกายคน ทว่าเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
ฟื้นคืนความกระปรี้กระเปร่า!
ความรู้สึกที่บังเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ คือความกระปรี้กระเปร่าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า!
เมื่อคิดดังนี้แล้ว ชายหนุ่มเผยฝ่ามือแบยื่นออกไปข้างหน้าทันที พลันรัศมีเป็นประกายแห่งกระบี่สว่างวาบและกระบี่หลิงซิ่วปรากฏขึ้นบนฝ่ามือนั้น
บัดนี้กระบี่หลิงซิ่วได้พัฒนาจากกระบี่แท้จริงระดับกลางเป็นกระบี่แท้จริงระดับสูง!
ขณะนี้การเป็นกระบี่แท้จริงระดับสูงของกระบี่หลิงซิ่วจะว่าไปก็คือจะมีบางส่วนที่ติดขัดคั่งค้าง การพัฒนาให้มีระดับที่สูงขึ้นจะยิ่งยากมากขึ้น! ด้วยเหตุที่ว่าไม่เพียงความต้องการสูบกลืนกระบี่จะเพิ่มขึ้น ทว่าในเชิงคุณภาพของกระบี่ตัวมันเองจะเปลี่ยนแปลงไปด้วย หาไม่แล้วการสูบกลืนกระบี่แท้จริงจะไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง!
ชายหนุ่มทำท่าฉุกใจคิดอะไรออกบางอย่าง ทันใดนั้นเขาหยิบหีบกระบี่ออกมาเปิดออกซึ่งบรรจุกระบี่สวรรค์ไว้ภายใน!
เป็นใครก็ต้องบอกว่ากระบี่หลิงซิ่วนั้นยังต้องการการพัฒนาอีกมากจึงจะสำเร็จเป็นกระบี่สวรรค์! ถ้าเยี่ยฉวนสูบกลืนกระบี่สวรรค์ในตอนนี้ ไม่เพียงตัวเขาจะได้รับผลกระทบทว่าการเผาผลาญพลังของกระบี่หลิงซิ่วจะเกิดขึ้นในทางกลับกัน!
ช่างน่าเสียดายนักที่กระบี่สวรรค์และตัวของเยี่ยฉวนไม่อาจผสานเข้าด้วยกัน ถึงแม้เขาจะใช้กระบี่ได้อย่างแคล่วคล่อง หากแต่ไม่อาจใช้อำนาจของมันได้อย่างแท้จริง มิเช่นนั้นด้วยพลังกล้าแกร่งเช่นที่เป็นอยู่ ผสานกับกระบี่สวรรค์เยี่ยฉวนจะสามารถสังหารคนผนึกยุทธ์ได้อย่างง่ายดายยิ่งยัก!!
อีกทั้งชายหนุ่มยังคิดที่จะเอาชนะกระบี่เล่มนี้ให้ได้ ทว่าต่อให้รู้สึกภาคภูมิใจขนาดไหนเขาก็ไม่เคยแสดงท่าทางออกนอกหน้าแต่อย่างใด!
แม้ว่าจะไม่ชอบใจนัก หากทว่ากระบี่เล่มนี้ก็ทำให้เขารู้สึกเชื่อถือศรัทธา ด้วยทั้งที่หลุดออกจากการควบคุมของหอคอยแห่งเรือนจนสามารถจะหนีไปได้ หากกระบี่กลับไม่หนีและเลือกที่จะคงอยู่!
ระดับกระบี่สวรรค์นั้นจะมีความเป็นอิสระและสัญชาตญาณโดยตัวมันเอง รู้แม้กระทั่งสิ่งที่เรียกว่า ‘แนวคิดเต๋า’ !
อย่างไรก็ตามการดำรงอยู่ของกระบี่สำหรับเยี่ยฉวนนับว่าเป็นเรื่องดี ขณะที่ไม่ว่าในที่สุดแล้วเขาจะสามารถผสานรวมเข้าด้วยกันกับกระบี่ได้หรือไม่เมื่อใด เขาก็ไม่เร่งเร้าเซ้าซี้
นับเป็นโชควาสนาที่ได้ครอบครอง เช่นกันถ้าเขาต้องสูญเสียนั่นเป็นเพราะโชคชะตาได้กำหนดไว้แล้ว!
หลังจากนั้นครู่ใหญ่เยี่ยฉวนจึงเก็บหีบกระบี่และกระบี่ จากนั้นจึงออกจากหอคอยแห่งเรือนจำ
ทันทีที่เยี่ยฉวนออกมานั้น ประตูหอโถงพระโรงถูกเปิดผลุงอย่างรวดเร็วพร้อมกับเจียงจิ่วเดินรี่ตรงเข้ามาพร้อมกับสายตามองเขม็ง “แคว้นเจียงเกิดเรื่องใหญ่!”
เยี่ยฉวนนิ่วหน้า “เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ?”
หญิงสาวสีหน้าเครียดดุดัน “มีกลุ่มคนลึกลับบุกเข้าไปที่ดินแดนชายฝั่งของแคว้นเจียงและทำการสังหารหมู่ผู้คนที่หนีไปที่นั่น พลเรือนที่เมืองชายแดนถูกฆ่าตายหมดไม่เหลือ!”
ขณะที่พูดมือทั้งสองข้างของนางกำเข้าหากันจนแน่น สายตาทอประกายวาววับ
ถูกฆาตกรรมหมู่!
เยี่ยฉวนเสียงกร้าว “ไปกันเถอะ ไปดูให้เห็นกับตา!”
