บทที่ 645 อาฉวน อาหลิง! (ปลาย)
ทันทีที่คนแปดคนกระโจนลงไปที่ก้นเหว เงาสีดำทะมึนได้ทะยานขึ้นจากส่วนลึกของก้นเหวอีกครั้งด้วยความเร็วขั้นสุดยอด!
ขณะที่เยี่ยฉวนกำลังลอยตัวอยู่ในอากาศพร้อมกระชับกระบี่ไว้ด้วยมือขวา จากนั้นจึงตวัดคมกระบี่ฟาดฉับลงไปตรงหน้า ประกายสว่างวาววับพุ่งออกจากส่วนปลายกระบี่
ตูม!
เงาดำทะมึนถูกพลังอำนาจสกัดไว้จนมันหยุดกึก ทว่าในขณะต่อมาเงากลับกระจัดกระจายออกไปจึงเผยร่างอสูรหน้าตาเหี้ยมโหดออกมาที่เบื้องหน้าของเยี่ยฉวน
อสูรมีส่วนหัวพิลึกพิลั่นดูคล้ายงู ร่างกายคล้ายกับสุนัขและส่วนที่น่าจะเป็นใบหน้าตาดูน่าเกลียดน่ากลัว
เมื่อเช่นนั้นมันคำรามใส่ชายหนุ่มตรงหน้าและไม่เท่านั้นพลันพุ่งสุดตัวเข้าหาเขาทันที ความรวดเร็วเกินกว่าความไวแสง แม้กระทั่งคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามยังเห็นเพียงแนวคลุมเครือตรงเข้าใส่เท่านั้น
เมื่อชายหนุ่มขยับทำท่าเคลื่อนไหวนั่นเอง พลันแส้สีดำหวดเข้าที่ส่วนหัวของเจ้าสัตว์อสูรหน้าตาประหลาดตัวนั้นทันที
เปรี้ยง!
เจ้าสัตว์อสูรหน้าตาพิลึกถูกแส้หวดอย่างจังจนร่างของมันร่วงลงไปทันที กลุ่มคนทั้งหมดจึงรุมกระหน่ำซ้ำลงไปไม่นานนักสัตว์อสูรก็นิ่งสนิท ขณะนั้นคนอีกสองคนกำลังเร่งลงมือตัดลำไม้ไผ่อย่างรวดเร็วแข่งกับเวลา
ชั่วขณะต่อมาบังเกิดเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นมาจากก้นหุบเหว ทันใดนั้นเงาดำทะมึนลอยขึ้นมาจากเบื้องล่างที่มาของเสียงราว 30 เงา
เมื่อเห็นเช่นนั้นสีหน้าของเยี่ยฉวนรวมทั้งทุกคนพลันแปรเปลี่ยนสิ้นเชิงพร้อมถอยหลังกลับขึ้นไปทันที ไม่นานนักทุกคนได้ล่าถอยขึ้นไปจนถึงบนยอดเขา ทว่าเหล่าอสูรสัตว์ไม่ได้ไล่ติดตามกลุ่มคนพวกมันได้แต่จ้องมองเยี่ยฉวนและคนอื่น จากนั้นจึงเปล่งเสียงแหบสากกรีดดังกังวาน
ชายหนุ่มยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ผุดออกมาเต็มหน้าผาก ขณะจับตามองฝูงสัตว์อสูรมากมายตรงหน้า
ทำไมสถานศึกษาเต๋าอี้จึงมีสัตว์อสูรที่มีพละกำลังมหาศาลอยู่มากมายเช่นนี้?
จากนั้นเพียงไม่นาน สัตว์อสูรได้ทยอยถอยกลับลงไปที่ก้นเหวตามเดิมทีละตัว เมื่อเห็นเช่นนั้นทุกคนจึงพากันถอนใจเฮือกอย่างโล่งอก!
ในตอนนั้นมีเสียงของใครคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากทางเบื้องหลัง “ร่วมมือกันงั้นหรือ? ถ้าพวกเจ้าทำได้ มีหรือสัตว์อสูรจะทำไม่ได้?”
ทุกคนหันขวับไปยังคนพูด จึงได้พบเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางพวกตน ชายคนนี้อายุไม่เกินยี่สิบเศษ สวมผ้าคลุมสีขาว ในมือถือทวนด้ามยาว
คนที่เข้ามาใหม่หยุดตรงเบื้องหน้าเยี่ยฉวนกับคนอื่นๆ “นี่เป็นการทดสอบของพวกเจ้า แต่ก็เป็นการทดสอบของสัตว์อสูรพวกนั้น พวกเจ้าสามารถร่วมมือกันต่อสู้ สัตว์อสูรพวกนั้นก็เช่นกัน อีกทั้งมีจำนวนมากกว่าพวกเจ้า! อยากหาทางลัดที่นี่งั้นหรือ? ไม่มีทาง!”
พูดจบ คนพูดกระโจนพรวดลงจากหน้าผา การเคลื่อนไหวรวดเร็วอย่างน่ากลัว ชั่วขณะที่ไหลลงไปตามความลึกของหน้าผา ก็ฉวยไม้ไผ่ไว้ด้วยมือขวาพร้อมกับกระทืบเท้าลงบนพื้นเบาๆ จากนั้นร่างคนจึงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ครู่ต่อมาสัตว์อสูรหน้าตาประหลาดก็ทะยานขึ้นมาจากเบื้องล่างและพุ่งเข้าใส่ร่างคน
คนบนอากาศบิดมุมปากยกยิ้มเย็นเยือก มือซ้ายขยับทวนยาวในมือก่อนจะปล่อยทวนพุ่งออกไปในอากาศ
ตูม!
พลังปะทะหนักหน่วงนั้นได้ซัดร่างของสัตว์อสูรปลิวกระเด็นไปทันที อย่างไรก็ตามชายคนดังกล่าวได้ออกมาปรากฏต่อหน้าต่อตาเยี่ยฉวนและคนอื่นอย่างฉับพลัน เขายกมือข้างซ้ายขึ้นโบกครั้งหนึ่ง พลันทวนยาวทะยานขึ้นจากก้นเหวฝ่าชั้นบรรยากาศก่อนจะตกลงสู่อุ้งมือของคนที่ยื่นออกไปรอรับ
จากนั้นชายแปลกหน้าหันมาพูดกับกลุ่มของเยี่ยฉวน “ขนาดของกระท่อมไม้ไผ่จะเป็นเครื่องตัดสินตำแหน่งของพวกเจ้าขณะอยู่ที่สาขาภายนอก และตำแหน่งของพวกเจ้าจะเป็นเครื่องตัดสินผลประโยชน์ที่พึงได้รับเมื่ออยู่ที่นี่”
คนพูดเพียงเท่านี้ก่อนจะหันกลับออกไป
กลุ่มคนที่อยู่ตรงนั้นหันไปมองหน้ากันไปมา หลังจากนั้นต่างคนต่างแยกย้ายและเริ่มลงมือตัดไม้ไผ่ด้วยตนเอง
เยี่ยฉวนเองก็กระโดดลงไปตามหน้าผาเช่นเดียวกับคนอื่น ขณะลงไปยืนที่ชะง่อนผาพอจะเริ่มลงมือตัดไม้ไผ่ พลันประสาทสัมผัสรับรู้ถึงลมหายใจแข็งแกร่งวูบขึ้นมาจากทางเบื้องล่าง
หัวคิ้วของชายหนุ่มขมวดมุ่นเข้าหากัน พร้อมกับสะบัดกระบี่ที่ถืออยู่ตวัดควับลงไปครั้งหนึ่ง
ฉัวะ!
รัศมีแห่งลำแสงกระบี่พุ่งลงมาจากอากาศอย่างรวดเร็ว!
ถึงกระนั้นทันทีที่ลำแสงกระบี่พุ่งตัดลงไป ลมหายใจได้แตกกระจัดกระจายไปก็จริง ในเวลาเกือบพร้อมกันนั้นเองปรากฏเงาเลือนรางของกรงเล็บพุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว กรงเล็บใหญ่ยักษ์ประจุด้วยพลังอำนาจเต็มเปี่ยมถ้ามันตะครุบตัวเขาได้เมื่อใด มีหวังคงถูกฉีกจนร่างป่นปี้ไม่มีชิ้นดีเป็นแน่!
เวลานี้เยี่ยฉวนไม่กล้าผลีผลามลงมืออย่างเด็ดขาด เขากระทืบขาลงบนชะง่อนผาใต้ฝ่าเท้าพร้อมกับพลังแห่งปณิธานกระบี่ไหลหลากเข้ามาบรรจบในกระบี่ที่ถืออยู่ จากนั้นเยี่ยฉวนดีดร่างทะยานขึ้นสู่อากาศและตวัดกระบี่ฟาดไปอย่างแรง
ฉับ!
เมื่อเขาผลักออกพลัง พลันช่องอากาศเบื้องหน้าแยกออกจากกันโดยทันที!
แม้ว่าขั้นพลังของเยี่ยฉวนเพียงควบยุทธ์สะท้านภพระดับแท้จริง หากพลังฟาดในครั้งนี้อาจเทียบเท่าทลายสุญตาเลยก็ว่าได้
คมกระบี่ตวัดลงไป
ตูม!
อุ้งมือพร้อมกรงเล็บสีดำอันมหึมาสั่นสะท้านอย่างแรงก่อนจะตกวูบลงมาจากเบื้องบนอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ฝ่ายชายหนุ่มเองถึงกับร่างสั่นสะท้านรุนแรง โดยเฉพาะความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวและชาที่บริเวณแขนขวา
พลังมหาศาลอะไรเช่นนี้!
เจ้าตัวเองถึงกับนิ่วหน้า สัตว์อสูรพวกนี้มีพลังมากกว่าสัตว์อสูรที่เคยพบเจอก่อนหน้ามากมายนัก!
ทว่าเขาไม่มัวชักช้าจึงรีบตัดไม้ไผ่ลำยาวและเก็บเข้าไว้ในวงแหวนสัมภาระอย่างเร่งรีบ ครู่ต่อมาขณะเตรียมที่จะออกจากสถานที่ เขาก็เป็นอันต้องชะงักกึกหยุดอยู่กับที่และก้มหน้ามองลงไปยังเบื้องล่าง ในความมืดมิดปรากฏดวงตาคู่หนึ่งสาดประกายวาววับขึ้นมาอย่างฉับพลัน นัยน์ตาแดงก่ำและน่าพิศวงประดุจจะสะกดให้ผู้คนที่สัมผัสเคลิบเคลิ้มงงงวย
ภาพที่ปรากฏทำให้เยี่ยฉวนรีบหันหลังกลับและทะยานขึ้นบนทันที ทว่าทันใดนั้นกลุ่มควันสีดำกระจายแผ่เหนือศีรษะของชายหนุ่มจากนั้นก็เริ่มแผ่คลุมครอบตัวคนเอาไว้!
เขาออกจะตกใจอยู่ไม่น้อยและตวัดกระบี่ฟาดลงไปครั้งหนึ่ง ถึงอย่างไรทันทีที่พลังกระบี่ชี่ปรากฏ มันกลับแตกออกและกระจายหายไปอย่างรวดเร็ว!
ขณะต่อมาพลังอำนาจของอะไรสักอย่างพุ่งเข้าฉุดลากเยี่ยฉวนลงไปเบื้องล่างทันที
เพียงไม่นานที่เยี่ยฉวนถูกลากลงสู่ก้นเหวก็กลืนหายไปในความลึกของหน้าผาแห่งนั้น
และบรรยากาศที่ก้นเหวค่อยกลับคืนสู่สภาวะปกติ
