บทที่ 832 : มันกล้าดี!
กระบี่แมวดำ!
เยี่ยฉวนมองกระบี่ที่อยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาว่างเปล่าและงงงวย
อีกด้านหนึ่ง โม่เยี่ยมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วกระซิบว่า “หากไม่ร่วมมือกัน……เราจะตายกันหมด!”
ด้านหลังโม่เยี่ย จั่วชิงกับยอดฝีมือคนอื่นๆ ของสำนักแมวดำต่างเงียบไป
เยี่ยฉวนและชายฉกรรจ์คนอื่นๆ แห่งดินแดนจักรวาลดาวเว่ยหยางเงียบไปเช่นกัน
ร่วมมือกัน!
ไม่ว่าคนในสำนักแมวดำหรือดินแดนจักรวาลดาวเว่ยหยาง ต่างเข้าใจสิ่งหนึ่ง นั่นคือหากทั้งสองฝ่ายไม่ร่วมมือกัน……ทุกคนต้องตายแน่นอน!
หากร่วมมือกันอาจมีทางออก!
แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเป็นศัตรู ทว่าบัดนี้เพื่อความอยู่รอด ทั้งสองฝ่ายจึงร่วมมือกัน!
เยี่ยฉวนเหยียดมือออกถือกระบี่แมวดำไว้มั่น ในชั่วพริบตา อำนาจอันทรงพลังพลุ่งพล่านออกมาจากกระบี่แล้วรวมเข้ากับร่างชายหนุ่ม
เยี่ยฉวนตัวสั่นเทิ้มขึ้นมาอย่างกะทันหันก่อนจะลืมตาขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างเป็นสีเลือดอย่างน่าประหลาด
การแสดงออกทางสีหน้าของเยี่ยฉวนเปลี่ยนไป เขารีบคลายกระบี่แล้วมองไปทางโม่เยี่ย
โม่เยี่ยกล่าวอย่างนุ่มนวลว่า “กระบี่แมวดำ นอกจากบรรพบุรุษสำนักแมวดำรุ่นแรกแล้ว……ยังไม่มีผู้ใดใช้กระบี่นี้ได้อีก! กระบี่มีพลังแมวดำ และจิตสังหาร หลังจากที่บรรพบุรุษของเราแล้วไม่มีชาวสำนักแมวดำคนใดที่ถือครองมันได้ ดวงวิญญาณของบรรพบุรุษมอบกระบี่เล่มนี้ให้แก่ข้า โดยหวังว่าจะได้ใช้มัน ทว่าข้าไม่สนใจเต๋าแห่งกระบี่ ฉะนั้น…”
เมื่อพูดเช่นนี้ สายตามองไปที่เยี่ยฉวน “ข้าจะให้ยืมชั่วคราว!”
เยี่ยฉวนตกอยู่ในความเงียบ
เพียงครู่หนึ่ง ชายหนุ่มรู้สึกถึงอำนาจอันทรงพลังที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่าง จนรู้สึกว่านี่ไม่ใช่ตัวเอง!
พลังพยายามกดขี่เขา!
พลันชายหนุ่มมีจิตสังหารรุนแรงเกิดขึ้นในใจ! ปรารถนาฆ่าล้างทุกสิ่งอย่าง!
อยู่ๆ โม่เยี่ยกล่าวว่า “เจ้ารับมันไหวหรือไม่?”
เยี่ยฉวนส่ายศีรษะ “ข้ากำลังจะตาย! ไม่มีอะไรที่ไม่กล้ารับ!”
ชายหนุ่มจับกระบี่แมวดำไว้มั่นในทันที!
ตู้ม!
อิทธิฤทธิ์อันทรงพลังหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเยี่ยฉวนทันที พร้อมกับลืมตาโพลงขึ้นอีกครั้ง ปรากฏม่านตาสีเลือดทั้งสองข้าง!
เยี่ยฉวนจับกระบี่ไว้แน่นในมือขวา ร่างกายสั่นเทิ้มอยู่ตลอดเวลา
จ้านจุนที่ยืนอยู่ข้างๆ เยี่ยฉวนพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “พี่เยี่ย ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”
เยี่ยฉวนสั่นเทา “ฆ่า……ต้องฆ่าเท่านั้น!”
จ้านจุน “……”
ข้างๆ เยี่ยฉวน โม่เยี่ยมองขึ้นไปที่ยอดฝีมือต๋าหม่อ ก่อนจะเอ่ยอย่างแผ่วเบา “ฆ่ามัน!”
ชายหนุ่มย่ำเท้าขวาเบาๆ แล้วบินขึ้นไปบนฟ้า
ตี้ซาและคนอื่นๆ ตามมาติดๆ ทว่าจั่วชิงไม่ได้ทำเช่นนั้น
สำหรับคนที่อยู่ฝั่งเยี่ยฉวน ชายศีรษะหัวล้านและคนอื่นๆ ต่างบินขึ้นไปบนฟ้า
เยี่ยฉวนยังคงอยู่ที่เดิม เหมือนว่าชายหนุ่มยังควบคุมพลังไม่ได้! อีกทั้งสภาพจิตใจค่อนข้างสับสนว้าวุ่น!
บัดนี้ เขาที่อยู่ข้างจั่วชิง พูดขึ้นทันที “ฆ่า! ฆ่าคนระบายอารมณ์!”
เยี่ยฉวนบินเหินขึ้นไปบนฟ้าฆ่าฟันเหล่ายอดฝีมือจากต่างแดน!
กลางอากาศ ผู้นำยอดฝีมือต๋าหม่อ ‘เหยี่ยนเซิง’ มองดูโม่เยี่ยกับพรรคพวกกำลังขึ้นมา มีชายฉกรรจ์จำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาโม่เยี่ยและคนอื่นที่เหลือ
อยู่ๆ โม่เยี่ยใช้มือขวาสัมผัสก่อนจะคว้าบางอย่าง……ทว่า
ตู้ม!
สุญญากาศด้านหน้าบิดเบี้ยว จนกลายเป็นภาพลวงตา อำนาจอันทรงพลังแผ่ออกมาจากสุญญากาศอย่างรวดเร็ว ทั่วท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยเสียงกรีดร้องร่ำไห้
เหยี่ยนเซิงมองไปที่โม่เยี่ย ขณะกำลังจะลงมือ ท่านไป่และหมั่วเทียนฉือแห่งสำนักแมวดำปรากฏกายเบื้องหน้า!
แน่นอนว่าจะไม่ปล่อยให้เหยี่ยนเซิงโจมตีใส่โม่เยี่ย เยี่ยฉวน และคนอื่นๆ ได้ เพราะพวกเขาไม่ใช่คู่ประมือกับชายคนนั้น!
ท่านไป่และหมั่วจิ้วมองหน้ากัน ต่างรีบตรงไปที่เหยี่ยนเซิงอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของเหยี่ยนเซิงค่อยๆ เยือกเย็นขึ้น “สละพวกมันทิ้งซะแล้วปกป้องค่ายกล!”
ครั้นเขาหยุดพูด ก่อนออกแรงดึงด้วยมือทั้งสองข้าง พลันธงสีแดงปรากฏอยู่ตรงหน้า ในขณะที่ข้างหลังมีธงสีแดงสามอันปรากฏขึ้นเบื้องหน้ายอดฝีมือต๋าหม่ออีกสามคน ธงสีแดงทั้งสี่กลายเป็นภาพลวงตา ทั่วบริเวณร้อนระอุ เปลวไฟแทรกซึมไปทั่ว ก่อนจะทะยานพุ่งเข้าหาท่านไป่และหมั่วเทียนฉือ!
หยานเซิงหันไปหาหนึ่งในยอดฝีมือต๋าหม่อแล้วพูดว่า “ท่านจัดการเยี่ยฉวน!”
ยอดฝีมือต๋าหม่อคนนั้นพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะหายตัวไป ในเวลาเดียวกัน เปลวไฟกลางอากาศพุ่งเป้าตรงไปที่ชายหนุ่มทันที!
เยี่ยฉวนเหมือนจะสัมผัสได้ว่ามีบางมุ่งตรงมาที่ตน จึงเงยหน้าขึ้นแล้ว กระทืบเท้าขวา เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นลำแสงแห่งกระบี่ ก่อนจะโบยบินขึ้นฟ้า!
เปลวเพลิงและกระบี่ปะทะกันกลางอากาศอย่างดุเดือด
ตู้ม!
ทั่วผืนฟ้าสั่นไหวชั่วขณะหนึ่ง!
ปรากฏลำแสงแห่งกระบี่ขึ้นจำนวนมาก ส่วนเปลวไฟพุ่งไปยังเส้นขอบฟ้า ทว่าส่งให้เยี่ยฉวนตกลงไปด้านล่างด้วยพลังอันรุนแรงนั่น!
บนพื้นดิน
ตู้ม!
เยี่ยฉวนล้มลงกับพื้น จนแผ่นดินทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กายเนื้อแตกร้าวด้วยเปลวไฟ! ทว่าอำนาจอันทรงพลังรวมตัวขึ้นใหม่แล้วพุ่งเข้าหาร่างเขา
พลังแห่งแมวดำ!
ขุมพลังช่วยซ่อมแซมร่างกายของเยี่ยฉวนอย่างบ้าคลั่ง ทว่ากลืนกินจิตใจชายหนุ่มไปเรื่อยๆ! หากไม่ตั้งสติ……คงตกเป็นทาสของพลังนี้!
ในอากาศ ยอดฝีมือต๋าหม่อจ้องไปที่เยี่ยฉวนอย่างขุ่นเคือง ไม่คิดว่าเยี่ยฉวนจะพอประมือกับตนได้! รู้หรือไม่ว่าขั้นพลังข้าสูงกว่าเจ้าหลายระดับนัก!
ยอดเยี่ยม! เยี่ยมไปเลย!
ไม่เพียงแต่เยี่ยฉวนเท่านั้น ทว่าโม่เยี่ยยังเป็นคนที่น่าประทับใจไม่น้อย!
ยอดฝีมือต๋าหม่อหันศีรษะและมองดูโม่เยี่ยจากระยะไกล ในขณะนั้น โม่เยี่ยกำลังเข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่ง ยกเว้นยอดฝีมือรุ่นก่อน……ซึ่งมีเพียงไม่กี่คนที่ต้านทานเขาได้!
อีกทั้งกิเลนอสูรและสุนัขอสูรต่างน่าหวาดสะพรึงหลังจากร่วมมือกัน สัตว์ร้ายทั้งสองช่วยต้านเหล่าสัตว์อสูรส่วนใหญ่ไว้
หากการต่อสู้ยังดำเนินต่อไป และหากเทียนจุนกับต้าจุนไม่สามารถเอาชนะได้……สถานการณ์จะเลวร้ายกว่านี้มาก!
ในเวลานี้ เยี่ยฉวนกลายเป็นลำแสงแห่งกระบี่ก่อนทะยานขึ้นฟ้าไป!
ยอดฝีมือต๋าหม่อดึงสติตัวเองกลับมาแล้วมองลงไปที่เยี่ยฉวน ที่ที่แสงกระบี่เคลื่อนผ่านไป สุญญากาศฉีกขาดไปทุกระเบียบชุ่น!
ยอดฝีมือต๋าหม่อสร้างผนึกด้วยมือทั้งสอง จนสุญญากาศด้านหน้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับคลื่น ปรากฏร่างชายหนุ่มที่กำลังมุ่งเข้าหา ทันใดนั้นจึงพูดว่า “วิชาต้องห้ามแห่งสุญญากาศ ‘หยุด’ !”
หลังจากที่หยุดพูดไป สุญญากาศรอบๆ ตัวสั่นสะเทือนพร้อมกับหดตัวลงอย่างรวดเร็ว เยี่ยฉวนแน่นิ่งไป!
ยอดฝีมือต๋าหม่อมองเยี่ยฉวนอย่างเย็นชา “เจ้าเยาว์วัยเกินไป……”
บัดนั้นสุญญากาศกลับคืนสู่สภาวะปกติในทันใด กระบี่ของเยี่ยฉวนพุ่งตรงไปยังแสกหน้าของยอดฝีมือต๋าหม่อ!
เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของยอดฝีมือต๋าหม่อเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่คิดว่าเยี่ยฉวนจะทำลายวิชาต้องห้ามนี้ได้อย่างง่ายดาย! ไม่น่าเป็นไปได้!
ทว่าไม่มีเวลาให้คิดมาก รีบผลักมือไปข้างหน้า ก่อนโล่เสมือนจะปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ในตอนนั้นที่กระบี่ของชายหนุ่มมาถึงแล้ว!
ตู้ม!
โล่เสมือนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนพังทลายลง!
เยี่ยฉวนจับกระบี่ในมือไว้มั่นแล้วหมุนควงทันที
ตู้ม!
โล่พังทลายลง ส่วนกระบี่พุ่งตรงเข้าหาอย่างว่องไว ส่งให้ยอดฝีมือต๋าหม่อถอยห่างออกไปหลายจั้ง! พลันลูกศรไฟปรากฏขึ้นเป็นแนวแถวราวกับพายุฝนพุ่งเข้าหาเยี่ยฉวนทันที!
ไกลออกไป เยี่ยฉวนส่งเสียงคำราม ถือกระบี่แล้วโบกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตากระบี่มากมายนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากกระบี่แมวดำ
ตู้ม ตู้ม!
บังเกิดเสียงฟ้าร่ำร้องดังก้องสนั่น
ยอดฝีมือต๋าหม่อสร้างผนึกแปลกตาขึ้น จนลูกศรไฟนับพันปรากฏขึ้นรอบตัว!
ยอดฝีมือต๋าหม่อมองดูเปลวเพลิงกับชายหนุ่มที่อยู่ห่างออกไป ก่อนจะสร้างผนึกขึ้นในมือแล้วผลักดันไปด้านหน้า “เพลิงทลายนภา!”
เมื่อพูดจบ ลูกศรไฟเหล่านั้นต่างกระจัดกระจายไปทั่วแล้วพุ่งเข้าหาเยี่ยฉวนที่อยู่ห่างออกไป
ไกลออกไปในกองไฟ เยี่ยฉวนเงยหน้าขึ้น ลำแสงแห่งกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากดวงตาชายหนุ่ม ทว่าคราวนี้ประกายแสงของกระบี่เป็นสีเทา!
ลูกศรไฟเหล่านั้นถูกทำลายจนสิ้นซากลงทันที
ยอดฝีมือต๋าหม่อกำลังจะลงมือ ทว่าเยี่ยฉวนที่อยู่ใกล้ๆ ส่งเท้าขวาขึ้นกระทืบทันที
เฟี้ยว!
ลำแสงของกระบี่ส่องประกายเปล่งในสนามรบ!
นัยน์ตาของยอดฝีมือต๋าหม่อหดตัวลงในทันใด พลันกลุ่มเปลวไฟจางๆ เข้าปกคลุมร่างกาย
ในตอนนั้นเองที่เยี่ยฉวนอยู่ข้างหลังเขาเสียแล้ว
ชายหนุ่มยืนตัวตรงพร้อมกับหยดเลือดไหลติ๋งๆ ที่ปลายกระบี่แมวดำในมือ
ยอดฝีมือต๋าหม่อแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง สายตามองค้างตรงไปด้านหน้า แล้วสร้างผนึกรอบๆ ตัวขึ้น ก่อนขุมพลังจะไหลริน
เขาสิ้นชีพอย่างไร?
แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ดี!
เยี่ยฉวนเร็วกว่าเมื่อก่อนอย่างน้อยห้าเท่า! อีกฝ่ายซึ่งอยู่ห่างจากเขาเพียงสิบจั้งเท่านั้น……นั่นไม่ใช่เรื่องยาก!
จวนเจียน!
หากเยี่ยฉวนชะลอความเร็วลงเล็กน้อย……คงต้านการโจมตีที่ร้ายแรงได้แน่นอน!
น่าเสียดายที่ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยที่ทำให้ถูกฆ่า……
แสงสว่างในดวงตาของยอดฝีมือต๋าหม่อค่อยๆ ดับไป
ในเวลานี้ อยู่ๆ กระบี่เสือกแทงเข้าไปในร่างอย่างรวดเร็ว!
กระบี่เจิ้นหุน!
เพียงครู่เดียวเท่านั้น จิตวิญญาณของยอดฝีมือต๋าหม่อถูกกลืนกินเข้าไปในบัดดล!
จู่ๆ เสียงตื่นเต้นของเจ้าหุนดังขึ้นในใจ “นายท่าน ดวงจิตและวิญญาณของบุคคลผู้นี้แข็งแกร่งมาก หากกลืนกินอีกสักคนสองคน ข้าจะฟื้นฟูตนเองได้มากเลยทีเดียว ยิ่งกว่านั้น……ยังปลดปล่อยทักษะใหม่ได้อีกด้วย!”
กลางอากาศ เยี่ยฉวนถือกระบี่ไว้ในมือแน่น ยังมีสติและตรรกะยังอยู่ครบถ้วน จึงเข้าใจในสิ่งที่กระบี่เจิ้นหุนบอก ทว่าไม่สามารถระงับพลังของเจ้าแมวดำกับจิตสังหารได้เลย!
ฆ่าฟันเท่านั้น!
ตอนนี้จิตใจชายหนุ่มเต็มไปด้วยแรงอาฆาต!
กระบี่เจิ้นหุนพูดกับเยี่ยฉวนว่า “นายท่าน พลังกระบี่เล่มนี้ไม่ได้เป็นของท่าน จงจำไว้! อย่าโดนมันควบคุมเด็ดขาด หากนายท่าน……หลงใหลมัวเมาไปกับพลังของกระบี่เล่มนี้ สุดท้ายจะกลายเป็นทาสในที่สุด!”
ทาสกระบี่หรือ?
เยี่ยฉวนรู้สึกสับสนก่อนจะถามว่า “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
เจ้าหุนกระซิบว่า “มนุษย์กำราบกระบี่ได้ ส่วนกระบี่ก็กำราบมนุษย์ได้เช่นกัน! จงจำไว้……อย่าตกเป็นทาสของกระบี่ มิฉะนั้น จะโดนมันควบคุมจนเข่นฆ่าผู้คนรอบด้าน ท้ายที่สุดเข้าครอบงำทุกความคิดของท่านจนหมดสิ้น!”
เมื่อถึงจุดนี้ นางหยุดชั่วครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “นายท่าน……หากถูกควบคุม ท่านอาจจะสังหารน้องสาวผู้เป็นที่รักยิ่งแน่ๆ!”
“ไม่!”
เยี่ยฉวนเปล่งเสียงคำรามออกมา “บัดซบ กล้าดีนัก!”
ชายหนุ่มหยิบกระบี่แมวดำขึ้นก่อนจะคำรามเหมือนสัตว์ร้าย “จงหมอบลง!”
กระบี่แมวดำ “……”
