บทที่ 904 : สู้! (ต้น)
สหาย!
เยี่ยฉวนซาบซึ้งนัก!
ในตอนนั้นโม่เยี่ยขยับใกล้เข้ามาซึ่งแสดงให้เห็นว่าคนผู้นี้วางเขาไว้ในฐานะสหายคนหนึ่ง!
ขั้นไขว่คว้าเต๋า!
ยอดฝีมือขั้นไขว่คว้าเต๋ามารวมกันถึงหกคน!
ต่อให้เยี่ยฉวนมีโม่เยี่ยมาร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน ก็ยากที่จะเอาชนะคนเหล่านั้น……ทว่าโม่เยี่ยยังสู้อุตส่าห์มาช่วย!
บนอากาศ คนสวมผ้าคลุมสีดำทะมึนเหลือบมองลงไปที่โม่เยี่ยด้วยแววตาเฉยเมย “เจ้าเป็นอัจฉริยะยอดฝีมือ อย่าเสี่ยงตายด้วยเหตุเข้าไปยุ่งเรื่องคนอื่นจะดีกว่า!”
หากโม่เยี่ยแสยะยิ้มมุมปาก “ไม่ใช่ธุระกงการของเจ้า”
ชายชราสวมชุดดำหรี่นัยน์ตาลงพลันทำท่าจะออกเคลื่อนไหวนั้นเอง ที่เยี่ยฉวนปรากฏสตรีสองคนเข้ามายืนเคียงข้าง
เหลียนว่านลี่!
อันหลานซิ่ว!
คนสวมชุดดำตรงข้ามมองอันหลานซิ่วและคนอีกสองคนด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม “ในเมื่อพวกเจ้าอยากตาย ข้าจะสงเคราะห์ให้ได้สมปรารถนา!”
หลังจากพูดขาดคำ ร่างของอีกฝ่ายพลันหายวับไป
ในจังหวะที่ชายชราสวมชุดดำหายไป พลอยให้คนทั้งห้าทางด้านหลังพลันหายไปด้วยเช่นกัน!
หกต่อสี่!
ฉับพลันเสียงเยี่ยฉวนพูดมาว่า “ข้าจะจัดการสองคน!”
ว่าแล้วร่างของชายหนุ่มเปลี่ยนเป็นคลื่นพลังลำแสงกระบี่ก่อนทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!
เขาจะรับมือคนขั้นไขว่คว้าเต๋าถึงสองคนเลยงั้นหรือ?
ควรทำอย่างไรถึงจะเอาชนะคนพวกนี้ให้ได้?
เยี่ยฉวนไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะคนเหล่านี้ได้แต่อย่างใด ทว่ารู้แต่เพียงต้องจัดการกับคนสองคนอีกทาง ไม่เช่นนั้นแล้วอันหลานซิ่วรวมทั้งคนอื่นจะถูกกดดันอย่างหนัก!
บัดนี้เขาใช้จิตวิญญาณมังกร อำนาจมังกร และพลังแห่งสำนักแมวดำ ด้วยพลังจิตวิญญาณมังกรกับอำนาจมังกรที่เพิ่มเข้ามานั้นทำให้ลมหายใจพุ่งทะยานอย่างรุนแรง
ชายหนุ่มมุ่งหน้าตรงไปทางชายชราสวมชุดเทาทันที!
เป้าหมายยามนี้คือสังหารคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ให้ได้เสียก่อน!
……ต้องทำสิ่งนั้นก่อนเป็นอันดับแรก!
ชายหนุ่มกระชับกระบี่เจิ้นหุนในมือขวาไว้มั่น จากนั้นเร่งความเร็วขึ้นไปอีก!
เมื่อเห็นว่าเยี่ยฉวนกำลังพุ่งตรงเข้ามาทางตน ชายชราสวมชุดเทาบิดปากเป็นเชิงเยาะหยัน ไม่ได้ถอยหลังทว่าทะยานตรงเข้าหาอีกฝ่าย!
จากนั้นเพียงชั่วสองสามอึดใจต่อมา ชายหนุ่มใช้กระบี่ที่ถืออยู่ฟาดออกไป
คนตรงข้ามสวมชุดเทาผลักหมัดพุ่งสวนออกไป!
ฉับพลันต่อมา แผ่นฟ้ารวมทั้งผืนปฐพีเกิดสั่นไหวสะท้านสะเทือน!
ชายชราสวมชุดเทาส่งพลังหมัดกระแทกลงบนกระบี่เจิ้นหุน พลันนั้นร่างของชายหนุ่มพร้อมกระบี่ทะยานห่างออกไป
ฝ่ายตรงข้ามตั้งใจจะฉวยจังหวะนั้นเข้าจู่โจมซ้ำอีกหน ขณะต่อมาสีหน้าท่าทางกลับแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ด้วยสัมผัสได้ในบัดดลว่าดวงวิญญาณของตนสูญหายไปเสียแล้ว!
ชายชราสวมชุดเทาอารามตื่นตระหนกสุดขีด รีบวางฝ่ามือทาบทับลงไปที่หน้าอกโดยหวังที่จะระงับยับยั้งดวงวิญญาณไว้ไม่ให้หลุดลอย เยี่ยฉวนซึ่งขณะลอยอยู่กลางอากาศพลันตวัดกระบี่ฟันผ่านช่องอากาศเบื้องหน้ามาทันที “แยกวิญญาณ!”
สิ้นเสียงนั้น กระบี่เจิ้นหุนที่เยี่ยฉวนถือไว้สั่นสะท้านขึ้น จากนั้นปรากฏพลังงานแปลกประหลาดตรงเข้าห่อหุ้มร่างชายชราชุดเทาอย่างรวดเร็ว!
ฝ่ายหลังหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความตื่นกลัวพลางตะโกนโหวกเหวก “ไม่!”
เขาพยายามยับยั้งดวงวิญญาณไม่ให้หลุดออกด้วยการใช้ฝ่ามือกดทับลงไปตรงกึ่งกลางหว่างคิ้ว!
ตอนนี้ ชายหนุ่มซึ่งลอยคว้างอยู่ท่ามกลางอากาศพลันกำหมัดซ้ายเข้าหากัน “ตัด!”
ว่าแล้วกระบี่เจิ้นหุนพุ่งตัดทันทีจนกำปั้นข้างขวาของชายชราสวมเทาปรากฏบาดแผลฉกรรจ์ หยดโลหิตแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงกระบี่ก่อนจะทะลุทะลวงผ่ากลางแสกหน้าของชายชราอย่างเงียบเชียบ
ฉึก!
ชายชราสะดุ้งสุดตัวร่างแข็งเกร็ง สายโลหิตสีแดงฉานสาดกระจายเป็นบริเวณกว้าง ขณะต่อมาเลือดได้เปลี่ยนแปลงเป็นคลื่นพลังลำแสงแห่งกระบี่พุ่งตัดตัวคนทันที!
ทักษะเทพโลหิต!
นี่เป็นอีกหนึ่งไพ่ใบสำคัญ ซึ่งก่อนหน้านี้เยี่ยฉวนไม่เคยนำออกมาใช้ ด้วย ณ เวลานี้จำเป็นต้องใช้ ไม่เช่นนั้นแล้ว……ไม่มั่นใจเลยว่าจะสังหารชายชราคนนั้นได้!
ไม่ห่างไปนัก สภาพของชายชราชุดเทาซึ่งถูกกระบี่ที่กลั่นจากโลหิตของตัวเองตัดเป็นเสี่ยงๆ ทว่าดวงวิญญาณยังคงอยู่ที่นั่น!
อย่างไรก็ตามดวงวิญญาณถูกลบเลือนจนสิ้น!
ตอนที่ชายชรามีสภาพกายเนื้อครบถ้วน เขาสามารถต้านทานพลังหนึ่งกระบี่พิฆาตวิญญาณของเยี่ยฉวนและระงับการถูกกระบี่เจิ้นหุนแยกดวงวิญญาณ ทว่าเวลานี้กายเนื้อถูกทำลายเสียไม่มีชิ้นดีแล้ว ดังนั้นจึงไม่อาจยับยั้งดวงวิญญาณที่กำลังหลุดลอยได้อีกต่อไป!
ในการปะทะกันระหว่างชายหนุ่มกับชายชราสวมชุดเทาใช้เวลาทั้งหมดนับตั้งแต่เริ่มจนสิ้นสุดเพียงไม่ถึงสองอึดใจ และช่วงเวลาเพียงครู่นั้นเองที่ชายชราสวมเทาถูกสังหารอย่างรวดเร็ว!
อีกด้านหนึ่งชายชราสวมชุดดำที่ทำท่าว่าจะเข้าจู่โจมเยี่ยฉวนกลับนิ่งชะงักงัน
ชายหนุ่มใช้ทักษะกาลสังหารปลิดชีพยอดฝีมือที่มีพลังขั้นไขว่คว้าเต๋า……งั้นหรือ?
ทำได้จริงๆ หรือนี่?
ชั่วครู่นั้นความงุนงงวูบขึ้นมาในใจ!
หลี่เสวียนเฟิงซึ่งซุ่มซ่อนตัวในที่แห่งหนึ่งรวมกับคนอื่นๆ มองดูเหตุการณ์ด้วยไม่อยากเชื่อสายตา!
แม้ว่าจะใช้ทักษะเทพโลหิต……เป็นไม่ได้อยู่ดีที่ชายหนุ่มสังหารคนที่มีพลังขั้นไขว่คว้าเต๋า! ยิ่งกว่านั้นใช้กาลสังหารกำจัดฝ่ายตรงข้าม!
……ซึ่งเป็นชายชราสวมชุดเทา……ยอดฝีมือขั้นไขว่คว้าเต๋า!
เสียงรำพึงพลันออกจากปากของชายชราที่ถือกระบี่ยืนข้างหลี่เสวียนเฟิง “พวกเรายังประมาทฝีมือในการต่อสู้ของคนผู้นี้เกินไป”
คนฟังพยักหน้า “ในคราวหน้าหากต้องปะทะกันอีกครั้ง พวกเราจะประมาทฝีมือของมันไม่ได้เด็ดขาด”
หวาดหวั่น!
ครานี้หวาดหวั่นไม่น้อยทีเดียว!
ชายหนุ่มอายุเพียงเท่านี้ สมรรถนะในการต่อสู้แข็งแกร่งปานนี้ ถ้ามีโอกาสได้ฝึกปรือพัฒนาฝีมือมากกว่านี้ล่ะก็……
คิดได้ดังนี้พลันสีหน้าสีตาของหลี่เสวียนเฟิงฉายแววเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด
ในอีกทางหนึ่ง ท่านจ้าวแห่งสถาบันฝึกยุทธ์……ออกจะตกใจอยู่ไม่น้อยเช่นเดียวกัน ซึ่งไม่คิดว่าชายหนุ่มจะใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจสังหารคนที่มีพลังขั้นไขว่คว้าเต๋า!
เสียงของคนผู้หนึ่งดังขึ้น ชินซานพูดมาจากด้านหลังเหอเหลียนเทียน “คนผู้นี้ฝีมือความแกร่งกล้าผิดมนุษย์มนา!”
เหอหลียนเทียนบอกเสียงเรียบ “ถ้าแม่นางอันและคนอื่นตกอยู่ในอันตราย พวกเจ้ารีบออกไปช่วยทันที!”
ชินซานย้อนถาม “เยี่ยฉวนเล่า?”
คนตรงหน้าสั่นศีรษะ “พวกเราช่วยอะไรไม่ได้ ไม่อย่างนั้นหายนะจะไม่มีวันจบสิ้น!”
อีกฝ่ายพยักหน้า
เวลานั้นชายหนุ่มตกอยู่ท่ามกลางแอ่งน้ำวน ยามนี้แม้สถาบันฝึกยุทธ์ยังไม่กล้าลุยลงไป!
ไม่เช่นนั้นจะเป็นฝ่ายที่ต้องรับชะตากรรม!
ในบริเวณไกลออกไปการต่อสู้ยังคงดำเนินอยู่!
อันหลานซิ่ว เหลียนว่านลี่กับโม่เยี่ยผนึกกำลังต่อสู้กับยอดฝีมือขั้นไขว่คว้าเต๋าถึงสี่คน ทว่าคนสามคนกลับถูกปราบจนสยบราบคาบนับตั้งแต่เริ่มต่อสู้!
