บทที่ 1220 ผืนฟ้านภาคราม!
สวรรค์นอกพิภพแสงเรืองรองในอดีต ตอนนี้แผ่ระลอกคลื่นปั่นป่วน
ภาพที่เกิดขึ้นที่นี่ ดูดความสนใจของผู้ที่อยู่ในระดับที่สูงกว่าเหล่านั้นในทันที
จิตเทพที่ผู้บำเพ็ญชั้นล่างไม่อาจรับรู้ได้มากมาย แผ่ออกมาจากสวรรค์นอกพิภพแต่ละแห่ง…แต่ละแห่ง มารวมตัวกันยังผืนนภาไร้นายมาเนิ่นนานหลายปีแห่งนี้
และที่ใจกลางของความปั่นป่วนนี้ จากคำพูดของโจวเจิ้งลี่ที่ดังออกมา ไม่ว่าจะเป็นซิงหวนจื่อหรือหย่วนซานซู่ หรือจะเป็นเสียหลิงจื่อและคนอื่นๆ พวกเขาที่เป็นผู้โบยบินสู่สวรรค์เหล่านี้ แต่ละคนต่างก็จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
อีกทั้งทุกคนล้วนเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานกันทั้งสิ้น โดยเฉพาะซิงหวนจื่อ ไม่ว่าจะเป็นกำลังรบหรือความรู้ความเข้าใจ ล้วนอยู่ในระดับสูงสุดในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน เขาวิเคราะห์ตรรกะและความถูกต้องจากคำพูดของโจวเจิ้งลี่ได้ในทันที
และมีเพียงคำอธิบายนี้เท่านั้น…ที่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมการเลื่อนขั้นของสวี่ชิง ถึงทำให้เกิดพายุเช่นนี้
เป็นสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้กำลังโห่ร้องยินดี เป็นสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้กำลังเสริมพลัง!
เช่นนี้ ถึงทำให้กระบวนการเลื่อนขั้นจากระดับเจ้าเหนือหัวเข้าสู่ระดับเตรียมเซียน เกิดภาพฉากที่น่าตกตะลึงเช่นนี้
ตัวอ่อนเซียนปล่อย 9 ครั้งประดุจดาราจักร!
และในเมื่อการปล่อย 9 ครั้งเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นรากฐานเซียนต่อจากนี้…
คิดถึงตรงนี้ ซิงหวนจื่อดวงตาฉายประกายแสงประหลาด คนอื่นๆ ก็เหมือนจะมีการคาดเดาไปในทิศทางเดียวกัน โดยเฉพาะโจวเจิ้งลี่ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ธรรมนูญของเขา คนนอกแทบไม่มีใครรู้เลย แม้แต่คนที่คิดว่ารู้ ก็เป็นเพียงสิ่งที่เขาจงใจให้รู้เท่านั้น
มีเพียงเสียหลิงจื่อเท่านั้นที่เข้าใจในธรรมนูญของเขาบ้าง
เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ เพราะเกี่ยวข้องกับแก่นแท้ธรรมนูญของโจวเจิ้งลี่ ธรรมนูญของเขา…ในบางแง่มุม กระทั่งว่ามีส่วนที่คล้ายคลึงกับผู้นำเซียนจิ่วอั้นด้วย
ล้วนมีความลับอยู่ภายใน!
แต่ทิศทางนั้นแตกต่างกัน
ธรรมนูญของเขา จะเอนเอียงไปทางการทำนายล่วงหน้า!
“ในภาพสะท้อนประวัติศาสตร์ของวังเซียนแสงเรืองรอง ข้าทำนายถึงทุกคนได้ ยกเว้น…สวี่ชิงที่ไม่อาจทำนายได้เลย ราวกับว่าเขาไม่ได้อยู่ในขอบเขตการทำนายของข้า”
“สถานการณ์เช่นนี้ เนื่องจากธรรมนูญของข้าพิเศษ ดังนั้นต่อให้เป็นเซียน…แม้ว่าจะยากลำบาก และไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ แต่หากข้าทุ่มเทกำลังอย่างเต็มที่ก็สามารถมองเห็นร่องรอยอันรางเลือนบางอย่างได้ เพียงแต่ข้าไม่กล้าที่จะไปแตะต้องมันเท่านั้น”
“แต่สวี่ชิงคนนี้…เขายิ่งพิเศษกว่า!”
“เขาไม่มีร่องรอยใดๆ และไม่ได้อยู่ในขอบเขตการทำนายของข้าเลย”
“จนกระทั่งสุดท้าย ข้าออกจากวังเซียนแสงเรืองรอง และจงใจรออยู่ที่นั่น เพื่อที่จะได้ดูสวี่ชิงอีกครั้ง…”
โจวเจิ้งลี่พึมพำในใจ นึกถึงตัวเองในตอนนั้นที่ที่ราบเซียนดับสูญ เพียงเสี้ยวพริบตาผาดนั้นในตอนที่สวี่ชิงออกจากวังเซียนและเขา
เสี้ยวพริบตาผาดนั้น ตอนนั้นเขาภายนอกดูปกติ แต่ในใจของเขาสั่นสะท้านรุนแรงพลิกฟ้าพลิกมหาสมุทร
เขาก็ยังคงไม่เห็นอะไรแม้แต่น้อยจากสวี่ชิง ความรู้สึกว่างเปล่าเช่นนั้น ทำให้ใจเขาหวาดหวั่น แต่…ครั้งนั้น ในยามที่เขากำลังจะดึงสายตากลับมา เขาก็ได้ยินเสียงรางเลือนจากลางสังหรณ์!
“เขาได้มันแล้ว”
“บุญคุณที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ วังเซียนวังเดียวจะพอได้อย่างไร ข้าได้ยกสวรรค์นอกพิภพแห่งนั้นให้เขาไปด้วย”
2 ประโยคนี้ราวสายฟ้าฟาด สั่นคลอนจิตใจของเขา
เขารู้ นั่นเป็นผู้ที่พูดจงใจให้เขาได้ยิน
และ 2 ประโยคนี้ ก็ทำให้ความคิดทุกอย่างในใจของโจวเจิ้งลี่ขาดสะบั้นลงทันที สิ่งที่เหลืออยู่…มีเพียงความเด็ดเดี่ยว และความต้องการที่จะคว้าโอกาสที่คนนอกไม่รู้นี้เอาไว้!
นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ทำไมตอนนั้นเขาถึงเลือกที่จะยังคงเรียกนายน้อย ทำไมถึงได้มอบอันดับ 1 ให้ในภายหลัง อีกทั้งเมื่อมาถึงสวรรค์นอกพิภพนภา 9 ฝั่งในตอนนี้ ก็ล้วนเคารพนอบน้อมมาโดยตลอด
“ต่อไป…คือเสี้ยวขณะแห่งการเป็นประจักษ์พยาน!”
โจวเจิ้งลี่เงยหน้าขึ้นมอง
ทุกคนกำลังรอ!
และที่จุดรวมสายตาของทุกคน สวี่ชิงที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนอุกกาบาตก้อนนั้น ในตอนนี้ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา
ในดวงตาของเขาฉายความใสกระจ่างและการบรรลุถ่องแท้
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง…” สวี่ชิงพึมพำในใจ ทันทีที่ปล่อยพลังออกมา เขาก็รู้แล้วว่าสิ่งที่นายน้อยแสงเรืองรองมอบให้ตนไม่ใช่แค่วังเซียนวังเดียวเท่านั้น แต่ยังมีสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้อีกด้วย
และในเสี้ยวขณะนี้ เขาก็สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงการขานรับระหว่างระลอกคลื่นความปั่นป่วนของสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้กับตัวเขา
มันกำลังรอเขาอยู่
สวี่ชิงเงยหน้าขึ้นอย่างเนิบช้า มองห้วงท้องฟ้าดาราผืนนี้
สำหรับรากฐานเซียน แต่เดิมเขาก็มีการเตรียมเอาไว้ ซึ่งก็คือนาฬิกาทรายกาลอวกาศ
และภายหลังได้โลงน้ำแข็ง 9 สีมา เขาก็พิจารณาอยู่ว่าจะใช้โลงนี้แทน ในเมื่อโลงน้ำแข็งใบนี้ตัวมันทั้งลึกลับและไม่ธรรมดา
แต่สรุปโดยรวมแล้ว เห็นได้ชัดว่านาฬิกาทรายกาลอวกาศเหมาะสมกว่า
นั่นเป็นของล้ำค่าของกาลอวกาศเชียวนะ
ส่วนผลึกแก้วสีม่วง สวี่ชิงไม่ได้เอามาพิจารณา หลายปีมานี้ เรื่องราวจากประสบการณ์ของเขาทำให้เขาเข้าใจในตัวมันขึ้นเล็กน้อย ดังนั้นเขารู้เป็นอย่างดี ของชิ้นนี้…ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองในตอนนี้จะหลอมมันได้
“อย่างน้อยๆ ก็ต้องถึงขั้นเซียนถึงจะหลอมผลึกแก้วได้”
ดังนั้นตอนนี้…สวี่ชิงรู้ เทียบกับห้วงท้องฟ้าดาราผืนนี้ วัตถุอื่นๆ ล้วนไม่เหมาะอีกต่อไป
ดังนั้นครู่หนึ่ง ในดวงตาสวี่ชิงก็ฉายแววตัดสินใจ
สวี่ชิงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน มองไปยังท้องฟ้าดารา มองไปยังสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้ อ้าแขนออก ราวกับจะโอบกอด จิตเทพของเขาก็แผ่ออกไป แผ่ออกไปสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่นทั่วทุกทิศทาง
จนกระทั่งครอบคลุมดาราจักรที่เขาอยู่ แล้วใช้ตรงนี้เป็นจุดเริ่มต้น จากนั้นก็เริ่ม…
เรียกหาท้องฟ้าดาราแห่งนี้ ตอบสนองต่อความว่างเปล่าแห่งนี้ รับเอา…สวรรค์นอกพิภพแห่งนี้!
สวรรค์นอกพิภพทั้งหมด จักรวาลนับไม่ถ้วน ดาราจักรนับมหาศาล ดวงดาวมากมาย สั่นสะท้านไปพร้อมกัน
เผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนในนั้น กระทั่งรวมถึงราชวงศ์นภาปั่นป่วน ในเสี้ยวขณะนี้ในใจต่างเกิดแรงกดดันแปลกประหลาด แต่ละคนต่างสั่นสะท้าน จิตใจหวาดหวั่น
ราวกับว่าท้องฟ้าที่หายไป…กำลังกลับมา!
ราวกับว่านายที่หายไป…กำลังขึ้นครองตำแหน่ง!
ดังนั้นท้องฟ้าดาราจึงเกิดกระแสน้ำขึ้น กระแสน้ำนี้ขึ้นมาจากขอบของสวรรค์นอกพิภพแสงเรืองรอง และรวมตัวกันมาอย่างรวดเร็วยังที่ที่สวี่ชิงอยู่ ความยิ่งใหญ่ของกระแสน้ำ ทำให้สวรรค์นอกพิภพคำรามเลื่อนลั่น
และภายใต้เสียงดังกึกก้องสนั่นหวั่นไหว ท่ามกลางความตื่นตะลึงของทุกเผ่าพันธุ์ ในพายุในใจของซิงหวนจื่อและคนอื่นๆ…
เหนือศีรษะของสวี่ชิง ท้องฟ้าดาราถูกบดบัง!
วังเซียนอันยิ่งใหญ่ที่ส่องประกายเจิดจรัสพราวพร่าง ทั้งวังแผ่แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวออกมา…ได้ลงมาเยือนแทนที่ท้องฟ้าดาราด้านบน
วังเซียนนี้เป็นหยกเซียนทั้งวัง ภายในแกะสลักอย่างสวยงาม อาคารสิ่งก่อสร้างนับไม่ถ้วนปล่อยกลิ่นอายอันเก่าแก่ออกมา แม้จะดูเก่า แม้จะชำรุดทรุดโทรม แม้จะมีร่องรอยของกาลเวลา
แต่ตำแหน่งของมัน ตัวตนของมัน ในสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้ก็เป็นเพียงหนึ่งเดียว เป็นแกนหลัก และเป็นสิ่งสูงสุด!
มันคือ…รูปร่างแท้จริงของวังเซียนแสงเรืองรองในอดีต!
และยังเป็นตัวแทนของเจตจำนงของสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้!
กว้างใหญ่ หรูหรา สั่นสะท้านโลกา!
ทันทีที่ปรากฏขึ้น
ทุกคนที่นี่ก็หัวใจเต้นเร็วรัว ความคิดว่างเปล่า มีเพียงความรู้สึกตื่นตะลึงอย่างต่อเนื่องในใจที่พวยพุ่งขึ้นท่วมฟ้ามาเป็นระลอกๆ
โจวเจิ้งลี่ทางนั้นในดวงตายิ่งเผยความดีใจลิงโลดขึ้นไปอีก
เขารู้ว่าเขาเดิมพันถูกแล้ว!
ดังนั้นจึงก้มศีรษะลงทันที ทำความเคารพสวี่ชิงอย่างยาวนาน!
และเสี้ยวพริบตาต่อมา วังเซียนแสงเรืองรองอันกว้างใหญ่ ท่ามกลางเสียงโห่ร้องด้วยความยินดีของสวรรค์นอกพิภพแสงเรืองรอง ภายใต้ระลอกคลื่นความปั่นป่วนอันรุนแรงของท้องฟ้าดารา ก็แปรเปลี่ยนเป็นแสงเซียนเลิศล้ำทางหนึ่ง
พุ่งตรงไปยังสวี่ชิง
หลอมรวมไปยังเหนือศีรษะของเขา หลอมรวมไปในร่างกายของเขา หลอมรวมเข้ากับตัวอ่อนเซียนของเขา!
แสงสว่างเหมือนสายรุ้ง ส่องประกายไปทั่วท้องฟ้าดารา
ในเสี้ยวขณะนี้ เสียงรางเลือน ก็ดังก้องกังวานในจิตใจของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนในผืนท้องฟ้าดาราของสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้
วังเซียนมีเจ้าของแล้ว!
กลายเป็นรากฐานเซียนของสวี่ชิง!
ด้วยรากฐานเซียนนี้ ควบคุม…สวรรค์นอกพิภพ!
กลายเป็นผู้บำเพ็ญระดับเตรียมเซียนที่ไม่เคยมีมาก่อน!
“ขอบัญชา!”
ดวงตาทั้ง 2 ของสวี่ชิงลืมขึ้นและหลับลง เสียงต่ำทุ้มประดุจเสียงสวรรค์ แผ่ระลอกคลื่นไปในสวรรค์นอกพิภพแห่งนี้
หลังจากนี้ ผืนฟ้าแห่งนี้มีชื่อใหม่
ผืนฟ้านภาคราม!
(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)
