I Shall Seal The Heaven Chapter 436

0 Comments

ตอนที่ 436

ความจริงใจ

แม้ในขณะที่เมิ่งฮ่าวพูดขึ้น เขาก็โบกสะบัดมือขวา ทำให้เกิดเป็นลมพายุอันรุนแรง ม้วนกวาดไปทั่วทั้งพื้นดิน เพียงไม่นานสายลมก็กวาดใยแมงมุมออกไปจากร่างยักษ์เถื่อน, เอ้อร์เหมา และตัวอื่นๆ ใยแมงมุมกลายเป็นเถ้าธุลีในทันที เมื่อได้รับอิสระ ยักษ์เถื่อนก็เงยหน้าขึ้น ส่งเสียงคำรามออกมา

ต่อมา สัตว์ปีศาจทั้งหมดที่เป็นของเมิ่งฮ่าวก็เริ่มส่งเสียงแผดร้อง แมงมุมที่ยังเหลืออยู่ในเขตด้านหลังภูเขาทั้งหมด แน่นิ่งหมอบอยู่บนพื้นต่อไป ไม่กล้าแม้แต่จะผงกหัวมันขึ้นมา

ในตอนนี้ อำนาจของเมิ่งฮ่าวเดือดพล่านจนไปถึงสวรรค์ ขณะที่เขาลอยตัวอยู่กลางอากาศ จ้องมองไปยังห้าเผ่าพันธมิตรอย่างเย็นชา

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลัง และได้ยินคำพูดของเขา หัวหน้าเผ่า, ผู้เฒ่าสูงสุด และผู้เฒ่าของเผ่าทั้งห้า ต่างก็รู้สึกสั่นสะท้านอยู่ภายใน ลมหายใจของพวกมันเริ่มเร่งร้อนหอบหายใจออกมา ความแข็งแกร่งของเมิ่งต้าซือเกินกว่าความคาดคิดของพวกมัน ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะมีสัตว์ปีศาจอยู่ในครอบครองได้มากมายเช่นนี้มาก่อน

สัตว์ปีศาจเหล่านี้ไม่เพียงแต่จะมีจำนวนมากมายเท่านั้น แต่พวกมันทั้งหมดก็ดูคุ้นตาเป็นอย่างมาก หลังจากที่ตรวจสอบอย่างละเอียด พวกมันก็ต้องตกใจเมื่อพบว่า สัตว์ปีศาจเหล่านี้มาจากดินแดนสักการะอีกาศักดิ์สิทธิ์

“เมิ่งต้าซือ…” หัวหน้าเผ่าอูต๋ากล่าวพร้อมกับฝืนยิ้มออกมา ก่อนที่มันจะทันได้พูดต่อไป เมิ่งฮ่าวก็ชี้นิ้วลงไปบนพื้น ทำให้ปราณอสูรที่มองไม่เห็น พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินด้านล่าง

การปรากฎขึ้นของปราณอสูรนี้ ทำให้ฝูงสัตว์ปีศาจที่อยู่รอบๆ ส่งเสียงคำรามแผดร้องด้วยความรุนแรงมากยิ่งขึ้น

โดยเฉพาะแมงมุมมากกว่าหนึ่งหมื่นตัวนั้น ในตอนนี้ พวกมันไม่ได้ถูกสะกดไว้อีกต่อไป แต่ปราณอสูรของเมิ่งฮ่าวได้กลายเป็นพลังที่ดึงดูดใจอย่างน่าเหลือเชื่อ พวกมันติดตามแมงมุมที่มีขนาดใหญ่หนึ่งร้อยจ้างเต็มอยู่ในท้องฟ้า ขณะที่บินอยู่เหนือเมิ่งฮ่าว หมุนวนเป็นวงกลมไปรอบๆ ตัวเขาด้วยสีหน้ายอมจำนน

ผู้นำเผ่าอูต๋าอ้าปากค้าง ไม่อาจจะกล่าวต่อไปได้ สีหน้าของผู้ฝึกตนวิญญาณแรกก่อตั้งคนอื่นๆ จากทั้งห้าเผ่าสลดลง ในตอนนี้ เมิ่งฮ่าวในสายตาพวกมันยังมีความแข็งแกร่งมากกว่าโจวเยี่ยซะอีก!

“สหายเต๋าทั้งหลาย” เมิ่งฮ่าวกล่าวเสียงราบเรียบ “ตั้งแต่ตอนที่ข้ามาถึงเผ่าของท่าน ข้าได้ยึดถือกฎของพวกท่านอย่างเคร่งครัด ไม่เคยไปมีเรื่องกับใคร หรือแหกกฎใดๆ ดังนั้นข้าจึงไม่เข้าใจว่าทำไม เมื่อสัตว์ปีศาจของข้าถูกจับตัว พวกท่านไม่เพียงแต่จะไม่กระทำสิ่งใดๆ เพื่อหยุดมันเท่านั้น แต่พวกท่านยังได้ส่งเสริมให้เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้นอีกด้วย…ข้าขอเรียกร้องสำหรับคำอธิบายนี้ภายในเวลาสามวัน ถ้าข้าไม่ได้รับคำอธิบายใดๆ ความสัมพันธ์ระหว่างข้าและห้าเผ่าของอีกาศักดิ์สิทธิ์ก็จะจบลง และข้าจะออกไปจากสถานที่แห่งนี้” ด้วยเช่นนั้น เขาและฝูงสัตว์ปีศาจที่แข็งแกร่งนับสองหมื่นตัว ก็ส่งเสียงแหวกฝ่าอากาศเป็นเสียงแหลมเล็กจากไป กลุ่มหมอกสีดำปรากฎขึ้นอีกครั้ง พลุ่งพล่านปั่นป่วนกระจายขึ้นไปในท้องฟ้าราวกับลมพายุ ทำให้มองเห็นได้จากที่ห่างไกลในขณะที่มันพุ่งขึ้นไปด้านบน

เมื่อได้เห็นเมิ่งฮ่าวจากไป ไม่เพียงแต่จะทำให้แรงกดดันที่กดทับลงมาบนกลุ่มคนทั้งห้าเผ่าลดน้อยลงไปเท่านั้น แต่มันยิ่งมีแรงกดดันมากขึ้นกว่าเดิม หัวหน้าเผ่าและผู้เฒ่าสูงสุดสบสายตากันไปมา รอยยิ้มอันขมขื่นปรากฎขึ้นบนใบหน้าพวกมัน ขณะที่เริ่มประชุมพูดคุยกันด้วยการใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์

พวกมันไม่ได้ตั้งใจจะมีปัญหากับเมิ่งฮ่าว หรือทำให้เขาต้องจากไป ต้าซือหลงที่มีสัตว์ปีศาจระดับสูงในท่ามกลางฝูงสัตว์ปีศาจถึงสองหมื่นตัวนี้ เป็นบุคคลที่สำคัญต่อทั้งห้าเผ่าเป็นอย่างยิ่ง

ไม่เพียงแต่เผ่าทั้งห้านี้จะรู้สึกเช่นนั้น ทุกๆ เผ่าต่างก็ให้ความสำคัญเป็นอย่างมากกับต้าซือหลงเช่นนี้ แม้แต่เผ่าอันยิ่งใหญ่ก็รู้สึกแบบนี้ด้วยเช่นกัน

ต้องเข้าใจว่าเผ่าที่ถูกจัดให้เป็นเผ่าอันยิ่งใหญ่ พวกมันไม่เพียงแต่จะมีจำนวนคนในเผ่าและฝูงสัตว์ปีศาจมากมายเพียงพอเท่านั้น แต่ที่สำคัญก็คือพวกมันมีต้าซือหลง

ทั้งห้าเผ่าพูดคุยถกเถียงกันจนกระทั่งรุ่งอรุณของวันใหม่ จากนั้นผู้ฝึกตนขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งทั้งหมดก็ไปยืนอยู่ด้านนอกกลุ่มหมอกสีดำในเขตภูเขาด้านหลัง พวกมันประสานมือและโค้งตัวลงต่ำ

“พวกเราผู้ต่ำต้อยขอเข้าพบต้าซือหลง, เมิ่งต้าซือ”

พวกมันยืนอยู่ที่นั่นรับฟังเสียงของตัวเอง สะท้อนก้องอยู่ในกลุ่มหมอกสีดำที่ม้วนตัวไปมา หลังจากผ่านไปสักพัก กู่ลาก็เดินเนิบนาบออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและถ่อมตัว ประสานมืออยู่ด้านหลัง

ที่ติดตามมันมาเป็นยักษ์เถื่อนที่กำลังส่งเสียงคำราม รวมถึงฝูงแมงมุมจำนวนมากมาย ซึ่งลอยออกไปอยู่รอบๆ หัวหน้าเผ่า, ผู้เฒ่าสูงสุด และคนอื่นๆ

รูปร่างที่ดูคลุมเครือเลือนลางของแมงมุมยักษ์บางตัวเริ่มมองเห็นได้ชัดเจนขึ้น พลังของพวกมันเทียบได้กับขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง ยังมีจระเข้สีแดงซึ่งแสดงถึงความดุร้าย ขณะที่มันคลานออกมา ที่ไกลออกไปด้านหลัง อีกาสีดำบินฝ่าอากาศมาเป็นเสียงแหลมเล็ก ตามติดมาด้วยฝูงยุงสีเขียว

ภาพที่เห็นทั้งหมดนี้ ทำให้ใบหน้าของหัวหน้าเผ่า และผู้เฒ่าสูงสุดเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

“นายน้อยกำลังฝึกฝนพื้นฐานฝึกตนอยู่ในตอนนี้ ก่อนที่จะเข้าฌาณ ท่านได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า ถ้าทั้งห้าเผ่ามาโดยไร้ความจริงใจ เมื่อท่านออกมาจากการเข้าฌาณ ท่านก็จะจากสถานที่แห่งนี้ไป และตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับพวกท่าน!”

กู่ลามองไปยังพวกมัน รู้สึกตื่นเต้นและอิ่มเอมใจเป็นอย่างมาก ความรู้สึกนี้มากกว่าความรู้สึกที่มันได้รับหลังจากที่รู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งมากขึ้นซะอีก ไกลเกินกว่าที่มันเคยรู้สึกมากนัก

ในตอนนี้ มันค่อนข้างมีความสุขที่ได้เป็นผู้ติดตามของเมิ่งฮ่าว

หัวหน้าเผ่าอูต๋าฝืนยิ้มออกมา แต่ก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอกอยู่ด้านใน มันสำนึกตัวดีว่าการกระทำของพวกมันเมื่อวานนี้ จริงๆ แล้วก็เป็นการบังคับให้เมิ่งฮ่าวต้องยื่นมือเข้ามาช่วย หลังจากที่สบตากันไปมากับคนอื่นๆ หัวหน้าเผ่าอูต๋าก็ก้าวเท้าออกไป

“ก่อนอื่น” มันกล่าวพร้อมกับยิ้มน้อยๆ ออกมา “พวกเราขอแสดงความยินดีกับเมิ่งต้าซือ ที่ฟื้นฟูพลังของต้าซือหลงกลับมาได้ทั้งหมดแล้ว สำหรับเรื่องการสังหารโจวเยี่ย พวกเราทั้งห้าเผ่าจะช่วยสนับสนุนเหตุการณ์นี้ ยิ่งไปกว่านั้น แต่ละเผ่าขอมอบของกำนัลเพื่อแสดงความยินดี เป็นสัตว์ปีศาจสองพันตัว ซึ่งมีระดับสามถึงระดับเจ็ดผสมรวมกัน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก็ทำให้จิตใจกู่ลาเริ่มเต้นราวรัวกลอง

สัตว์ปีศาจสองพันตัวไม่ได้เป็นจำนวนมากมายนักสำหรับเผ่าอันยิ่งใหญ่ แต่สำหรับเผ่าเล็กๆ ก็ถือว่าเป็นการแสดงถึงความจริงใจอย่างน่าเหลือเชื่อ นอกจากนี้ สัตว์ปีศาจก็เป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดสำหรับซือหลง

พลังของซือหลงไม่ได้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งส่วนตัว แต่เป็นการควบคุมสัตว์ปีศาจ, สัตว์ปีศาจก็คือพื้นฐานของพลัง และสำหรับแต่ละเผ่าการส่งมอบถึงสองพันตัวก็หมายความว่า มีจำนวนทั้งหมดหนึ่งหมื่นตัว ด้วยจำนวนที่มากมายเช่นนั้นก็ทำให้กู่ลาเริ่มหอบหายใจอย่างเร่งร้อน

“อืม…” กู่ลากล่าว ลังเลอยู่ชั่วขณะ

“เมิ่งต้าซือเป็นต้าซือหลง และพวกเราก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ท่านได้เลือกมาอยู่กับห้าเผ่าพันธมิตร พวกเรารู้ว่าตำแหน่งของต้าซือหลงเป็นที่นับถืออย่างมากมาย ดังนั้นแต่ละเผ่าก็ยินดีที่จะมอบหินลมปราณให้สามแสนก้อน เพื่อช่วยสนับสนุนการฝึกฝนตนเองในแต่ละวันของท่าน นั่นจะเป็นการมอบให้ครั้งแรกเท่านั้น! นับจากนี้ไป ทั้งห้าเผ่าพันธมิตรจะส่งมอบให้กับท่านด้วยจำนวนเดียวกันนี้ทุกๆ สามเดือน เพื่อเป็นค่าตอบแทนสำหรับการช่วยเหลือของท่าน” ด้วยเช่นนั้น หัวหน้าเผ่าอูต๋า ก็ประสานมือและโค้งตัวลงต่ำอีกครั้ง

เห็นได้ชัดว่า มันไม่ได้ก้มศีรษะให้กับกู่ลา แต่โค้งตัวตรงไปยังกลุ่มหมอกสีดำที่ม้วนตัวไปมาอยู่นั้น

ดวงตากู่ลาเบิกกว้าง และไม่อาจจะหยุดหอบหายใจด้วยความกังวลใจได้ ดวงตาเริ่มสาดประกาย จิตใจหมุนคว้าง เต็มไปด้วยความคิดเกี่ยวกับหินลมปราณ ถ้าแต่ละเผ่ามอบให้สามแสนก้อนทุกสามเดือน ก็จะมีทั้งหมดหนึ่งล้านห้าแสนก้อน นั่นก็หมายความว่าทุกเดือนที่เมิ่งฮ่าวอาศัยอยู่ในห้าชนเผ่าพันธมิตร เขาก็จะได้รับห้าแสนหินลมปราณ

นี่เป็นจำนวนมากจนกู่ลาไม่อาจจะจินตนาการออกมาได้ แน่นอนว่า มันไม่มีทางรู้ว่าถ้าไม่ใช่เพราะทั้งห้าเผ่าได้เผชิญหน้ากับอันตรายที่จวนตัวเช่นนี้ พวกมันก็ไม่มีทางจะเสนอมอบจำนวนที่มากมายเช่นนั้นอย่างแน่นอน

“เรื่องนี้…” ปากและลิ้นของกู่ลาแทบจะแห้งและแข็งจนยากจะพูดออกมา มันไม่รู้ว่าต้องกล่าวอันใด ถึงแม้ว่าจริงๆ แล้ว มันได้เตรียมตัวมาจะต่อสู้อย่างเป็นตายกับบุคคลเหล่านี้ มันก็ไม่มีทางคาดคิดได้ว่า ก่อนที่เกิดเรื่องเช่นนั้น ของกำนัลอย่างน่าเหลือเชื่อเช่นนี้จะถูกนำเสนอขึ้นมา

“ยิ่งไปกว่านั้น” หัวหน้าเผ่าอูต๋ากล่าวต่อไป “เมื่อพิจารณาว่าเมิ่งต้าซือก็คือต้าซือหลง และเป็นผู้ติดตามของเผ่าอูต๋า

พวกเราก็อยากจะขอร้องด้วยความจริงใจว่า ขอให้ท่านรับตำแหน่งผู้อาวุโสสูงสุดของทั้งห้าเผ่าพันธมิตร ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เทียบเท่ากับพวกเราหัวหน้าเผ่า!”

กู่ลาอ้าปากค้างและจิตใจก็สั่นสะท้าน ตำแหน่งเช่นนี้ ที่เทียบเท่ากับหัวหน้าเผ่าของห้าชนเผ่า มีความหมายเป็นอย่างมากและสูงส่งจนน่าเหลือเชื่อ

ทันใดนั้น หัวหน้าเผ่าอูต๋าก็พูดขึ้นอีกครั้ง “ทรัพยากรทั้งหมดของห้าเผ่าพันธมิตรจะช่วยเติมเต็มความต้องการของเมิ่งต้าซือ ยิ่งไปกว่านั้นทรัพย์สมบัติที่ยึดมาได้จากการต่อสู้ จะถูกแบ่งออกเป็นหกส่วน ซึ่งหนึ่งส่วนนั้นจะเป็นของเมิ่งต้าซือ”

คำพูดเหล่านี้ทำให้จิตใจกู่ลาเต็มไปด้วยเสียงกระหึ่มกึกก้อง จนมันแทบจะระเบิดออกมา

ผลประโยชน์ชิ้นล่าสุดนี้ดูเหมือนแทบจะไม่ใช่ความเป็นจริง แต่มันก็เป็นเรื่องจริง และมีค่าเกินกว่าสิ่งใดๆ จากก่อนหน้านี้ นี่คือความจริงใจอย่างแท้จริงของห้าชนเผ่าพันธมิตร ที่ยอมแบ่งส่วนทรัพย์สมบัติที่ยึดมาได้กับเขา

ในเวลาเดียวกันนั้น มันก็เป็นการผูกมัดเมิ่งฮ่าวไว้กับห้าชนเผ่าอย่างแน่นหนา

“นอกจากนี้” หัวหน้าเผ่าอูต๋ากล่าวต่อไปด้วยเงื่อนไขสุดท้าย ซึ่งห้าชนเผ่าเห็นด้วยที่จะเสนอมอบให้ “ถ้าเมิ่งต้าซือกลายมาเป็นผู้อาวุโสสูงสุด ทั้งห้าชนเผ่าก็ยินดีที่จะส่งมอบอาหารให้กับสัตว์ปีศาจทั้งสามหมื่นตัวของท่าน!”

กู่ลาไม่รู้ว่าต้องกล่าวอะไรดี สัตว์ปีศาจสามหมื่นตัวสามารถกินเนื้อที่เทียบเท่ากับภูเขาลูกน้อยๆ ได้ในช่วงเวลาสั้นๆ อาหารเหล่านี้ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เมื่อรวมเข้าด้วยกันทั้งหมดก็สามารถทำให้ยากจนลงได้อย่างง่ายดาย

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำไมต้าซือหลงจึงมักจะมีอยู่แต่ในเผ่าอันยิ่งใหญ่ ซึ่งทำให้ได้ผลประโยชน์ตอบแทนร่วมกันทั้งสองฝ่าย

กู่ลาเหลียวมองกลับไปยังกลุ่มหมอกที่ด้านหลังโดยไม่รู้ตัว หัวหน้าเผ่าและผู้เฒ่าสูงสุดของทั้งห้าเผ่า ก็มองตรงไปยังกลุ่มหมอกด้วยเช่นกัน รอคอยให้เมิ่งฮ่าวกล่าวตอบมา

“ทั้งหมดนี้ก็คือการแสดงออกถึงความจริงใจของพวกเรา ถ้าเมิ่งต้าซือเห็นด้วยกับทั้งหมดนี้ และเผ่าพันธมิตรทั้งห้าอยู่รอดปลอดภัยจนถึงปีหน้า พวกเราก็ยินดีที่จะยอมให้เมิ่งต้าซือเป็นตัวแทนเพียงผู้เดียวเพื่อเข้าไปยังสะพานเซียนเดินหน!” ผู้ที่กล่าวคำพูดนี้ขึ้นมา ไม่ใช่หัวหน้าเผ่าอูต๋า แต่เป็นหัวหน้าเผ่าอูปิง มันเป็นเพียงคนเดียวที่มีพื้นฐานฝึกตนอยู่ในขั้นกลางวิญญาณแรกก่อตั้ง และเป็นผู้ที่แข็งแกร่งมากที่สุดในกลุ่ม

แทบจะในทันทีที่มันพูดจบ กลุ่มหมอกก็เริ่มพลุ่งพล่านปั่นป่วน จากนั้นก็เริ่มจมกลับลงไป สัตว์ปีศาจที่อยู่รอบๆ บริเวณนั้นรีบถอยหลังออกไปพร้อมกับกลุ่มหมอกอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วเวลาไม่กี่อึดใจ กลุ่มหมอกพร้อมกับฝูงสัตว์ปีศาจก็หายไปโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้ สายตาทุกคู่ได้เพ่งนิ่งไปบนร่างของคนที่กำลังเดินตรงมาที่พวกมันอย่างช้าๆ

ซึ่งก็คือเมิ่งฮ่าว ที่สวมใส่ชุดยาวสีดำ เส้นผมพริ้วไปมาในสายลม และมีดวงตาเย็นชา บนผิวของเขาสามารถมองเห็นรอยสักภาพศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากมายกระจายอยู่เต็มไปทั่ว แม้แต่บนใบหน้าของเขา แต่ละรอยสักภาพศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้เป็นภาพของสัตว์ปีศาจ

สัตว์ปีศาจสองหมื่นตัว ทั้งหมดต่างก็กลายเป็นรอยสักภาพศักดิ์สิทธิ์ ประทับอยู่บนร่างของเมิ่งฮ่าว ในตอนนี้เขามีกลิ่นอายของอสูร เต็มไปด้วยความดุร้ายป่าเถื่อนซึ่งค่อยๆ ลอยออกมาอย่างช้าๆ จากร่างของเขา

ถ้าผู้คนในดินแดนด้านใต้ ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับเมิ่งฮ่าวเป็นอย่างดีมาเห็นเขาในตอนนี้ ก็เป็นเรื่องยากสำหรับพวกมันที่จะจดจำเขาได้ ในตอนนี้ ใครก็ตามที่มองมายังเขาก็จะคิดว่าเขาเป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งของดินแดนตะวันตก!

พลังเช่นนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง แต่ก็สามารถสังหารผู้ที่เป็นวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นต้นได้อย่างง่ายดาย!

Categories:
siripak

Leave a Reply

Related Posts

ป้องกัน: Queen revenge Chapter 243
ไม่มีคำเกริ่นนำเพราะว่านี่เป็นเรื่องที่ถูกป้องกัน
ป้องกัน: Queen revenge Chapter 242
ไม่มีคำเกริ่นนำเพราะว่านี่เป็นเรื่องที่ถูกป้องกัน
ป้องกัน: Queen revenge Chapter 241
ไม่มีคำเกริ่นนำเพราะว่านี่เป็นเรื่องที่ถูกป้องกัน
error: Alert: Content is protected !!
%d bloggers like this: