ตอนที่ 380 : ปิดม่านการแสดง
คาพินกำลังนอนแผ่ไปบนพื้นหินอ่อน ผิวหน้าของมันทั้งคันและเจ็บ สองมือหวังฉีกร่างกายตัวเองให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จะได้หลุดพ้นจากความทรมานราวกับนรกนี่สักที
ทันใดนั้น มันเหลือบเห็นคลื่นความร้อนสีแดงฉานเริ่มแผ่ขยายไปทั่วห้อง ทุกสิ่งเกิดขึ้นและจบลงภายในเสี้ยววินาที ตบท้ายด้วยเสียงระเบิดคำรามอื้ออึงจนหูดับ
คาพินวาดฝันว่าในวาระสุดท้าย มันจะมีโอกาสเรียกความทรงจำแสนหวานจากอดีตกลับมาอีกครั้ง ช่วงเวลาระหว่างตนกับภรรยาและลูกน้อย มันจินตนาการว่า วินาทีดังกล่าวจะเต็มไปด้วยความสุขและปราศจากความเจ็บปวด ไม่ต้องเผชิญความรู้สึกผิดบาปจากการทรมานเหล่าเด็กหญิงเยี่ยงทาส
แต่ความเป็นจริง ในวินาทีนี้ อารมณ์หวาดกลัวและความปรารถนาเพื่อจะเอาชีวิตรอดกำลังอยู่เหนือทุกสิ่ง มันไม่อยากตาย แถมยังไม่มีความทรงจำแสนหวานในอดีตผุดขึ้นมาให้สมหวัง จิตสุดท้ายก่อนตายคือความเจ็บปวดเป็นล้นพ้น จนกระทั่งดวงวิญญาณถูกกระชากลงไปในความมืดมิดไร้ก้นบึ้งอันเป็นนิรันดร
บึ้มมมม!!
กระจกห้องอาหารแตกละเอียดในพริบตา เศษอิฐเศษปูนปลิวกระเด็นออกไปนอกตัวอาคาร เช่นเดียวกันกับประกายเปลวเพลิงสีแดงอมส้ม
บอดี้การ์ดลาดตระเวนพลันหมดสติ หากใครโชคดีสักหน่อย พวกมันจะวิงเวียนศีรษะและประสบภาวะหูอื้อ ร่างกายล้มเซเสียหลัก
แต่ละคนกำลังประจักษ์ว่า กำแพงของห้องอาหารเกินกว่าครึ่งกำลังล้มครืนชนิดไม่เหลือเค้าเดิม ประกายเปลวไฟยังคงแลบลอดออกมาด้านนอกและลอยสูงไปในอากาศ
ชาวเมืองในละแวกดังกล่าวรวมถึงตำรวจลาดตระเวน ไม่มีใครไม่ได้ยินเสียงคำรามของระเบิดเมื่อครู่ ทุกคนล้วนแสดงท่าทีตกตะลึงเจือจางความสั่นกลัว
ณ ใจกลางห้องอาหาร ไคลน์ในชุดเกราะและมงกุฎสีดำล้วน ยืนอาบเปลวไฟร้อนแรงอย่างมีความสุขโดยไม่กะพริบตา ยืนเชยชมความงามของคลื่นความร้อนอบอ้าวด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข
ออร่าหมอกดำรอบตัวไคลน์เจือจางลงจากตอนแรกมาก ร่างวิญญาณได้รับความเสียหายพอสมควร แต่ก็ไม่ร้ายแรงอะไรนัก
ข้างไคลน์เป็นโต๊ะยาวในสภาพหงายชี้ฟ้า พาร์คเกอร์และคาพินถูกแรงระเบิดส่งร่างไปนอนกองตรงมุมห้อง กะโหลกศีรษะแตกร้าว ร่างกายดำเกรียมหลายจุด
ผิวหนังบางส่วนยังมีสะเก็ดไฟลุกไหม้ ส่วนคนใช้อื่นๆ ล้วนมีสภาพไม่ต่างกัน
บนพื้นใต้ภาพวาดสีน้ำมัน บริเวณตรงข้ามกับเตาผิง เคธี่หลบแรงระเบิดไม่พ้นและถูกดีดร่างติดกำแพง ก่อนจะล้มลงในสภาพแขนขาบิดงอผิดรูป ผิวหนังหลายจุดมีรอยไหม้เกรียม บางจุดมีเลือดแดงฉานชุ่มฉ่ำ
เธอยังไม่ตาย เพียงสลบไปเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังนอนตัวกระตุกพลางไอแห้งอย่างไร้สติ
แส้ดำได้รับความเสียหายไม่ต่าง บนผิวของมันมีรอยขีดข่วนถ้วนทั่ว บางจุดยังคงถูกเปลวไฟลุกโชน บรรดากระสุนพิเศษของเธอถูกทำลายไปพร้อมแรงระเบิดจนหมด
เคธี่สิ้นสภาพโดยสมบูรณ์
ในทางกลับกัน เฮรัสกลิ้งตัวปกป้องอวัยวะสำคัญได้ทันท่วงที แต่ตามลำตัวก็ยังเต็มไปด้วยผิวหนังไหม้เกรียมและบาดแผลแดงสด
มันลุกยืนในสภาพโซเซ เผยให้เห็นแผ่นหลัง ผ้าคลุมหัว และท่อนขากำลังลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีแดง
ลมหายใจเฮรัสเริ่มติดขัด ตามลำตัวปรากฏบาดแผลฉกรรจ์เด่นชัด
อย่างไรก็ตาม นี่เป็นหลักฐานพิสูจน์ว่าร่างกายของมันแข็งแกร่งทนทานมากเพียงใด หรือบางที อาจเป็นเพราะผลของถุงมือโลหะสีดำข้างนั้น แต่ไม่ว่าจะอย่างไหน ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า สมรรถภาพร่างกายทุกด้านของเฮรัสสูงส่งจนผิดธรรมชาติ
แต่สิ่งเหล่านี้อยู่ในการคำนวณของไคลน์
ในเมื่อไม่ทราบว่าศัตรูจะทนรับความเสียหายได้มากเท่าใด การวางแผนให้รัดกุมต้องเผื่อไว้ในกรณีเลวร้ายเสมอ
เฮรัสเหลือบเห็นไคลน์จากหางตาและพบว่าอีกฝ่ายแทบจะไร้รอยขีดข่วน ตาดำของมันพลันหดเกร็ง มือซ้ายยกเล็งมาทางบุรุษสวมเกราะดำและรีบเปล่งเสียงขึงขัง
“เนรเทศ!”
ไคลน์ต่อต้านไม่สำเร็จอีกครั้ง มันถูกผลักปลิวราวกับกระดาษต้องลม คราวนี้ลอยไกลออกนอกห้องรับประทานอาหาร
สำหรับโถงใหญ่ บริเวณนี้ไม่ได้รับความเสียหายมากนัก มีเพียงการลุกไหม้ประปราย รวมถึงการพังถล่มของบันไดไม้ สาเหตุมาจากแรงระเบิดส่วนใหญ่ถูกม่านบาเรีย ‘กักกัน’ ของเฮรัสดูดซับเกือบทั้งหมด
ฉวยโอกาสไคลน์เปิดช่องว่าง เฮรัสรีบเผ่นหนีไปยังทิศทางตรงข้ามโดยไม่เหลียวหลังมอง
แม้ตามร่างกายจะยังหลงเหลือเปลวไฟลุกไหม้บางจุด แต่มันก็ไม่มัวเสียเวลาขจัดออกแม้แต่วินาทีเดียว
เฮรัสทราบดีว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสภาพเลวร้ายมากเพียงใด นอกจากพร้อมคลุ้มคลั่งได้ทุกเมื่อ อิทธิพลของพิษก็ยังอยู่ครบถ้วน อีกไม่นานคงสะสมจนถึงจุดสูงสุด ลำพังสองปัจจัยข้างต้น ก็มากพอจะทำให้เฮรัสมั่นใจว่าตนไม่มีทางเอาชนะผู้บุกรุกคนนี้ได้ ถึงจะลงไปตามเบไลซ์ในห้องใต้ดินมาช่วยก็ตาม
มันเชื่อเหลือเกิน หากตนฝืนต่อสู้จนยืดเยื้อ ผลลัพธ์จะมีเพียงสองทางก็คือ ถ้าไม่คลุ้มคลั่งก็คงติดพิษตายอย่างน่าสมเพช!
เมื่อเกิดความคิดหลบหนี มันก็ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวโดยไม่แยแสเคธี่ผู้ยังนอนมีชีวิต
ไคลน์เริ่มทรงตัวได้หลังจากถูก ‘เนรเทศ’ ผลักกระเด็น เมื่อเห็นฉากตรงหน้า ชายหนุ่มอ้าปากและหวีดร้องด้วยเสียงต่ำจนโสตประสาทของมนุษย์ไม่ได้ยิน
กึก!
เฮรัสถูกคลื่นพลังล่องหนรบกวนจิตใจกะทันหัน สติของมันชะงักชั่วครู่อย่างไร้เหตุผล ทันใดนั้น ผิวหนังของเฮรัสซึ่งเคยมีสุขภาพดีจนกระทั่งเมื่อครู่ เริ่มผุดแผลพุพองน่ารังเกียจเน่าเต็มร่างกาย นี่คือสัญญาณในระยะแรกของอาการคลุ้มคลั่ง
ทว่า เฮรัสอาศัยประสบการณ์อันโชกโชน ดึงสติกลับมาและสับเท้าเผ่นหนีอย่างคล่องแคล่ว เพียงไม่นานก็ไปถึงสวนดอกไม้ด้านนอกคฤหาสน์
ฆ่ายากฉิบ…
ไคลน์ไม่กล้าไล่ตาม เกรงว่าอาจเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน
มันยังไม่ลืมว่าเป้าหมายของตนคือการช่วยคนจากห้องใต้ดิน หาใช่เก็บกวาดผู้วิเศษไร้ศีลธรรมเหล่านี้ให้สิ้นซาก
เหนือสิ่งอื่นใด ไคลน์สูญเสียพลังงานไปเป็นจำนวนมากระหว่างลงมือ แถมร่างกายยังได้รับบาดเจ็บพอสมควร หากต้องเผชิญหน้าการสู้แบบสุนัขจนตรอกของเฮรัส ไม่มีใครรับประกันได้ว่าผลลัพธ์จะลงเอยเช่นไร
เป๊าะ!
ไคลน์ดีดนิ้วเพื่อยิงกระสุนอัดอากาศ
คมกระสุนทะลวงกะโหลกศีรษะของเคธี่และดับลมหายใจเธอทันที ยุติความเจ็บปวดทั้งหมดด้วยวิถีของบุรุษเย็นชา
ถัดมา มันรีบหันหลังกลับและลอยตัวไปยังทางลงห้องใต้ดิน
เบไลซ์คอยจับตามองสถานการณ์ด้านนอกทุกฝีก้าว แต่มันไม่กล้าละทิ้งเวรไปไหน เนื่องด้วยเกรงว่าผู้บุกรุกจะฉวยโอกาสดังกล่าวลอบเข้ามาในห้องใต้ดิน
ปัจจุบัน มันกำลังถือปืนไรเฟิลแรงดันไอน้ำพร้อมกับเปิดเนตรวิญญาณสอดส่อง เสียงระเบิดดังสนั่นเมื่อครู่ทำให้จิตเบไลซ์ตื่นตระหนกไม่น้อย
ถัดมาไม่นาน เบไลซ์เห็นภูตผีตนหนึ่งกำลังลอยตัวเข้ามาจากทางลงบันได เบไลซ์กัดฟันลั่นไกปืนโดยปราศจากความลังเล
ปัง!
ปากกระบอกปืนผุดควันสีขาว หัวกระสุนทองอร่ามพุ่งตรงมาด้านหน้าด้วยความเร็วสูงจนตาเปล่ามองไม่ทัน
อย่างไรก็ตาม ไคลน์ทราบอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายมีสิ่งใดในมือ จึงเพียงขยับหลบเล็กน้อยก็ทำให้คมกระสุนพุ่งผ่านเข้าไปในห้องโถงใหญ่ด้านนอก
โดยไม่รีรอ เบไลซ์รีบวิ่งออกจากห้องเฝ้ายามโดยถือปืนไรเฟิลในท่าข่มขู่ สองเท้ารีบซอยเข้าหาทางออกห้องใต้ดินอย่างรวดเร็ว
มันเชื่อโดยไม่เคลือบแคลงว่า หากผู้บุกรุกสามารถเอาชนะเฮรัส เคธี่ และพาร์คเกอร์มาได้จริง ลำพังตนคงถูกฆ่าได้ในเสี้ยวพริบตา
เหนือสิ่งอื่นใด ความเอะอะวุ่นวายเมื่อครู่ก็มากพอจะทำให้ทูตพิพากษาส่งคนมาสืบทวน ฉะนั้น ทางเลือกเดียวของมันคือการหนี!
ไคลน์ส่งเสียงหวีดอีกครั้ง ส่งผลให้เบไลซ์รู้สึกคล้ายกับถูกค้อนฟาดใส่ท้ายทอยหนักหน่วง หัวสมองขาวโพลนชั่วขณะ สีหน้าเหม่อลอยราวกับมองเห็นดวงดาวหมุนเคว้ง เลือดกำเดาไหลซึมออกจากรูจมูก
อย่างไรก็ตาม เพียงเท่าก็ยังไม่มากพอจะทำให้เบไลซ์หยุดวิ่ง มันหันหลังกลับมายิงใส่ไคลน์หนึ่งนัดเพื่อป้องกันการไล่ตาม จากนั้นก็วิ่งลัดผ่านโถงใหญ่และตีลังกาหนึ่งตลบจนถึงประตูหน้า
ไคลน์ลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจไม่ไล่ตามหรือต่อสู้โดยไม่จำเป็น มันย้อนกลับมายังห้องใต้ดินและดีดนิ้วใส่ประตูทางเข้า ‘คุก’
ปัง! ปัง! ปัง!
กระสุนอัดอากาศปะทะใส่ม่านบาเรียสามหนจนมันถูกทำลายลง
นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลให้ไคลน์กล้าใช้ระเบิดทรงอานุภาพกับห้องอาหาร เพราะมันมั่นใจว่าพลัง ‘กักขัง’ ของเฮรัสจะช่วยคุ้มครองคุกลับแห่งนี้ ขอเพียงบาเรียยังไม่ถูกทำลาย ก็ไม่ต้องห่วงว่าเด็กสาวจะได้รับบาดเจ็บ
ชายหนุ่มทำลายกลอนประตูคุกและลอยตัวไปยังห้องของเดซี่ตามความทรงจำในนิมิต เพียงไม่นานก็ได้พบเด็กสาวในสภาพค่อนข้างแข็งแรง ไม่บาดเจ็บอะไรมาก ยังสามารถเดินเหินได้ด้วยตัวเอง
ถัดมา ไคลน์สอดมือทะลุผ่านบานประตูโลหะและปลดกลอนจากด้านนอก
แกร่ก! แกร่ก! แกร่ก!
ประตูโลหะบานแล้วบานเล่าถูกภูตผีเปิดออกอย่างง่ายดาย
แกร่ก! แกร่ก! แกร่ก!
หลังจากเสร็จฝั่งหนึ่ง ไคลน์เดินไปทำแบบเดียวกับอีกฝัง
เดซี่และเด็กหญิงคนอื่นต่างพากันสั่นกลัวเสียงระเบิดก่อนหน้า จนกระทั่งผ่านไปสักพัก พวกเธอพบว่ากลอนประตูห้องขังถูกเปิดออกเองอย่างน่าฉงน แต่กลับไม่มีใครเดินเข้ามาทักทายหรือดุด่า ราวกับเป็นสัญญาณบอกใบ้ว่า ทุกคนสามารถออกจากคุกได้ตามใจชอบ
เด็กสาวบางคนเพิ่งถูกจับมาขังได้ไม่นาน จึงยังไม่ถูกซ้อมจนหลาบจำและซึมซับเข้าร่างกาย พวกเธอเป็นแกนนำในการลุกขึ้นยืนและเปิดประตูโลหะออก
เมื่อมาถึงด้านนอก กลุ่มเด็กสาวก็ยังไม่พบใคร จึงเดินเท้าต่อไปจนกระทั่งออกจากห้องใต้ดินสำเร็จและเริ่มเห็นโครงสร้างคฤหาสน์อันทรุดโทรมจากแรงระเบิด จากนั้น พวกเธอรีบวิ่งเต็มฝีเท้า ผ่านประตูหน้า ผ่านลานน้ำพุ โดยมีปลายทางคืออิสรภาพ
หลังจากเดซี่และเด็กสาวคนอื่นออกมาถึงถนนหลัก พวกเธอทุกคนหันหลังกลับไปมองโดยมิได้นัดหมาย
ขณะชำเลืองกลับไป ทุกคนได้พบบุคคลผู้หนึ่งกำลังยืนบนหลังคาคฤหาสน์ชั่วร้ายด้วยมาดสง่างาม เครื่องแต่งกายหัวจรดเท้าล้วนเป็นสีดำทั้งหมด ไม่ว่าจะมงกุฎ ผ้าคลุม หรือชุดเกราะโลหะเต็มอัตราศึก
ฟ้าว!
ผ้าคลุมด้านหลังเริ่มปลิวไสวตามแรงลมอย่างเงียบงัน
หลังจากบันทึกภาพดังกล่าวลงในความทรงจำเสร็จ กลุ่มเด็กสาวรีบเดินเท้าต่อไปยังวิหารของโบสถ์หลักในละแวกใกล้เคียง ไม่มีใครในหมู่พวกเธอเชื่อใจตำรวจอีกแล้ว
เมื่อไคลน์ย้อนกลับมายังห้องอาหารเปี่ยมควันคละคลุ้ง มันพบว่าตะกอนพลังของพาร์คเกอร์และเคธี่กำลังอยู่ในขั้นตอนเริ่มปฏิกิริยา
ชายหนุ่มรีบตรวจสอบสิ่งของติดตัว แต่ก็คว้าน้ำเหลว เกือบทั้งหมดถูกทำลายจากแรงระเบิดหรือไม่ก็เปลวไฟ
ไคลน์รีบนำร่างวิญญาณของตน ทะลุเพดานขึ้นไปยังชั้นสองและสามของคฤหาสน์เพื่อสืบหาเบาะแสสำคัญ
มันไม่คิดใช้พิธีกรรมสื่อวิญญาณกับศพเนื่องจากเวลากระชั้นชิดเต็มที และการดึงศพขึ้นไปในห้วงมิติสายหมอกสีเทาก็ไม่สมกับเป็นบท ‘ปิดม่าน’ ของการแสดงสักเท่าไร
ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่ผู้นำกลุ่มระดับล่างของคาพิน ก็ยังถูกป้องกันข้อมูลด้วยผนึกลึกลับทรงพลัง ดังนั้น ไม่ต้องสืบเลยว่าบุคคลระดับสูงยิ่งต้องป้องกันการรั่วไหลของข้อมูลมากเป็นพิเศษ
ดังนั้น การสื่อวิญญาณอาจคว้าน้ำเหลวและเสียเวลาเปล่า เหนือสิ่งอื่นใดคือเรื่องของเวลา ด้วยความซับซ้อนทางพิธีกรรม คงไม่เหมาะจะให้เราใช้กับสถานการณ์ปัจจุบันสักเท่าไร…
ไคลน์เลิกสืบข้อมูลอย่างไรทิศทาง มันเพียงหยิบไพ่ทาโรต์ติดมือกลับลงมา
ชายหนุ่มปรากฏตัวภายในห้องอาหารสภาพทรุดโทรมและเต็มไปด้วยรอยไหม้ มันหยิบไพ่ทาโรต์สำรับหลักออกมาและโปรยลงบนตัวศพคาพินทั้งหมด
จากนั้น ไคลน์เลือกไพ่ออกมาสองใบ
มันปิดตาคาพินให้สนิทและวางไพ่ทั้งสองลงบนบริเวณเปลือกตา จากนั้นก็จัดแจงให้อยู่ในสภาพหงายขึ้น
เมื่อเตรียมการเสร็จ ตะกอนพลังของเคธี่และพาร์ดเกอร์ก็ควบแน่นเรียบร้อยพอดี
…
หลายสิบวินาทีถัดมา บานประตูมายาสลักลวดลายซับซ้อนปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศอันว่างเปล่าด้านนอกคฤหาสน์
ประตูเปิดอย่างเงียบงัน พร้อมกับการเดินออกมาของสุภาพบุรุษสวมสูทเนี้ยบ อายุราวสี่สิบปี มาดสง่างามและเงียบขรึม
ท่ามกลางฉากเปลวเพลิงสีส้มอมแดงกระจัดกระจาย หลังจากกวาดสายตาชั่วครู่ ชายวัยสี่สิบรีบขยับดวงตาสีทองมองไปยังห้องอาหารบนชั้นหนึ่งของคฤหาสน์
ทันใดนั้น สายลมกระโชกพลันพัดผ่าน ร่างของบุคคลผู้หนึ่งกำลังบินตรงเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วสูงลิบ
อีกฝ่ายเป็นชายชราสวมหมวกใบเล็ก ดวงตาสีเงินเปี่ยมด้วยความขึงขัง สวมชุดคลุมสีดำของนักบวชวายุสลาตัน
ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพระคาร์ดินัลสูงสุดแห่งโบสถ์วายุสลาตันประจำอาณาจักรโลเอ็น
อาร์ชบิชอปแห่งมุขมณฑลเบ็คลันด์
ผู้ขับขานแห่งเทพ เอซ·สเน็ก
“คุณมาทำไม?” เอซถามเสียงขรึม
ทุกเหตุการณ์เหนือธรรมชาติภายในเขตเชอร์วู้ดจะอยู่ใต้การควบคุมดูแลของมหาวิหารแห่งวายุ เอซจึงมีสิทธิ์เอ่ยปากซักถาม
สุภาพบุรุษหล่อเหล่าเผยรอยยิ้มยียวน
“ผมพักอยู่แถวนี้พอดี คุณต้องไม่ลืมว่ามันใกล้กับเขตตะวันตก”
ทั้งสองไม่กล่าวสิ่งใดต่อ พวกมันร่อนลงพื้นพร้อมกันและเดินไปยังจุดเกิดระเบิด
สายลมรุนแรงทำการพัดพาเศษเพลิงไปตกลงบนจัตุรัสน้ำพุหน้าคฤหาสน์อย่างมหัศจรรย์
ราวกับพายุเหล่านี้มีความนึกคิด
บุคคลระดับครึ่งเทพทั้งสองได้พบศพเคธี่ ผู้ถูกยิงเข้ากลางศีรษะหนึ่งนัดและมีผิวหนังไหม้เกรียม รวมถึงศพของพาร์คเกอร์ ผู้กำลังนอนก่ายอยู่บนศพใครบางคน กะโหลกศีรษะแตกร้าวเป็นทางยาวในลักษณะน่าหวาดเสียว
อีกทั้งยังได้พบศพคาพิน ผู้ร่างกายถูกปกคลุมด้วยไพ่ทาโรต์หลายสิบใบ ดวงตาสองข้างมีไพ่ทาโรต์สำรับใหญ่สองใบวางปิด
ไพ่ทั้งสองคือ จัดจ์เมนต์-ภาพของเทวดาตัวน้อยกำลังเป่าทรัมเป็ตใหญ่ และอีกหนึ่งใบคือไพ่ดิเอ็มเพอเรอร์-ชายสวมมงกุฎและชุดเกราะเต็มอัตราศึก
ทันใดนั้น คาร์ดินัลสเน็กและสุภาพบุรุษหล่อเหล่าต่างสัมผัสถึงบางสิ่งได้พร้อมกัน พวกมันจึงรีบหันไปมองด้านนอก
ทั้งสองได้พบกับบุคคลสวมชุดเกราะสีดำสนิทหัวจรดเท้า มงกุฎสีดำ บรรยากาศรอบตัวสง่าผ่าเผย กำลังยืนบนหลังคาของบ้านฝั่งตรงข้ามคฤหาสน์
บุคคลลึกลับพยักหน้าแผ่วเบาพร้อมกับการสะบัดพลิ้วของผ้าคลุม
จากนั้น มันอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยต่อหน้าต่อตาสองผู้วิเศษลำดับสูง
………………….
