บทที่ 1092 ผืนฟ้าของโลกใบเล็ก
“จากการสังเกตในช่วงหลายวันนี้ 1 วันของโลกนี้มีประมาณ 17 ชั่วยาม ซึ่งยาวนานกว่าแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์”
สวี่ชิงมองดวงตาสีเลือด 8 ดวงบนฟากฟ้าพลางพึมพำในใจ
“ถ้าเช่นนั้น อีก 4 ชั่วยาม ดวงตาที่ 9 ก็จะปรากฏขึ้น”
“ในช่วงเวลาที่รอคอยนี้…”
สวี่ชิงหลับตาลง สัมผัสพลังบำเพ็ญและกำลังรบของตนในตอนนี้
สำหรับร่างเทพในอดีต เขานั้นคุ้นเคยเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นอำนาจเทพหรือสิ่งอื่น ล้วนสามารถหลอมไปในการต่อสู้ได้ทั้งสิ้น ทำให้องค์ท่านแปรเปลี่ยนเป็นวิชาสังหารอันทรงพลังได้
ทว่าสำหรับร่างเซียนในปัจจุบัน…
ความจริงแล้วจนถึงตอนนี้ สวี่ชิงยังไม่เคยพึ่งพาร่างกายนี้ในการต่อสู้อย่างแท้จริงเลย
การประมือกับมหาจักรพรรดิหมิงเหยียนในอดีต ก็เป็นเพียงการร่วมกับศิษย์พี่ใหญ่ควบคุมอีกฝ่ายเท่านั้น ไม่ได้แสดงพลังวิเศษหรือวิชาใดๆ
ดังนั้นสวี่ชิงในตอนนี้ ในช่วงเวลาที่รอคอยการปรากฏของดวงตาที่ 9 จุดสำคัญของการสัมผัสรับรู้ของเขาคือการจัดระเบียบวิชาของร่างกายร่างนี้
“ร่างเซียนสูงสุดของข้า ฝึกบำเพ็ญ 10 ยอดวิถี เนื่องจากสมบัติวิญญาณของข้ามี 9 คลัง หวนสู่อนัตตาก็มี 9 คลังเช่นกัน ดังนั้นขีดจำกัดสูงสุดของข้าในตอนนี้คือ 9 ยอดวิถี…”
“5 สุดยอดแรกในนั้น ได้แก่ ธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน เป็นพื้นฐานของการฝึกฝนบำเพ็ญเพียร และเป็นกฎแห่งวัฏจักรฟ้าดินเช่นกัน”
“อีกทั้งในตอนนั้น ข้าได้ใช้อวัยวะภายในทั้ง 5 เป็นรากฐาน ใช้ร่างในการฝึกบำเพ็ญวัฏจักร ไม่ได้ยึดตามต้นกำเนิดของฟ้าดิน เช่นนี้แล้ว…กำลังรบของข้าจึงไม่ถูกจำกัดอยู่แค่ในสถานที่หรือโลกใดโลกหนึ่ง”
“ไม่ว่าที่ใด ข้าล้วนสามารถปลดปล่อยพลังธาตุทั้ง 5 ที่เป็นของข้าได้ทั้งสิ้น”
สวี่ชิงหลังจากครุ่นคิดก็ยกมือขวาขึ้น ฝ่ามือกางออกเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปในนั้น
ในชั่วพริบตาถัดมา พลังธาตุทองอันเข้มข้นก็รวมตัวกันในฝ่ามือของเขา หลังจากที่ค่อยๆ ถึงขีดสูงสุด ดวงตาของสวี่ชิงก็เผยประกายอันคมกริบ
“ธาตุทองสูงสุดสามารถควบคุมธาตุทองทั้งหมดในฟ้าดินได้ และไม่มีวิชาตายตัว การใช้งานอย่างไรขึ้นอยู่กับเพียงเสี้ยวความคิดเท่านั้น!”
“ธาตุไม้ น้ำ ไฟ ดิน ก็เช่นเดียวกัน”
สวี่ชิงหรี่ตาลง วิถีแห่งธาตุทั้ง 5 ในความรู้สึกของเขาในตอนนี้ เปรียบได้กับตัวต่อไม้แต่ละชิ้นๆ ต่อออกมาเป็นรูปร่างใด ขึ้นอยู่กับความคิดของตนเอง
“ตามทฤษฎีแล้ว สิ่งที่จำกัดพลังของธาตุทั้ง 5 นี้คือจินตนาการของข้า”
“ซึ่งหมายความว่า พลังวิเศษของวิถีแห่งธาตุทั้ง 5 ต่อไปนี้ จำเป็นที่ข้าจะต้องไปบรรลุและสร้างสรรค์ขึ้นเอง”
“อีกทั้งที่สำคัญที่สุดคือ… ธาตุทั้ง 5 เดี่ยวๆ ก็สามารถกลายเป็นพลังวิเศษได้ เมื่อถักทอเข้าด้วยกัน ก็สามารถกลายเป็นพลังวิเศษได้เช่นกัน”
หลังจากแสดงวิถีธาตุทั้ง 5 ทีละอย่าง…ทีละอย่าง ในมือ ค่อยๆ สำรวจไปเรื่อยแล้ว สวี่ชิงก็ครุ่นคิด
“นอกจากนี้ ความสามารถของเจ้าเงา ไม่ถูกจำกัดด้วยร่างเทพและร่างเซียน”
สวี่ชิงสะบัดมือ ทันใดนั้นเงาที่อยู่ใต้ร่างเขาก็แผ่ขยายออกไป ปกคลุมบนพื้นดิน หลังจากที่ปกคลุมภูเขาทั้งลูก สวี่ชิงก็มองเห็นร่างจริงของเจ้าเงา
ต้นไม้ใหญ่ที่มีโลงศพห้อยอยู่ และดวงตาแต่ละดวง…แต่ละดวง
ล้วนแผ่คลื่นอารมณ์ที่แสดงความประจบประแจงออกมา
“ยังมีกระบี่จักรพรรดิ” สวี่ชิงพึมพำ
กระบี่จักรพรรดิ เป็นของบำเพ็ญเซียน ย่อมไม่สามารถเก็บไว้ในร่างเทพได้อีกต่อไป ดังนั้นสวี่ชิงจึงนำออกมา หลอมรวมเข้ากับร่างเซียน
สัมผัสกระบี่จักรพรรดิภายในร่าง ในสมองของสวี่ชิงมีเพลงกระบี่ที่มหาจักรพรรดิครองกระบี่เคยถ่ายทอดให้ปรากฏขึ้น
“สมบัติปฐพี แหวกนภา วังสวรรค์ ประกายดาวและ…โลกมนุษย์”
สวี่ชิงหวนนึกถึงเพลงกระบี่ทั้ง 5 ครู่หนึ่งหลังจากนั้น ความคิดของเขาก็ยังคงดำเนินต่อไป
“นอกจากนี้ วิชาของข้า ยังรวมถึงวิหคทองหลอมหมื่นวิญญาณและวิชาเซียน”
หว่างคิ้วของสวี่ชิงแสงเพลิงสีดำฉายวูบหนึ่ง เงาวิหคทองก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา เปลวเพลิงสีดำแผ่ขยายออกไปรอบทิศ ภายใต้การควบคุมและการเสริมพลังจากธาตุไฟสูงสุดของเขา พลังของเปลวเพลิงนี้ก็พุ่งทะยานในทันที
รวมถึงวิหคทองด้วย ก็มีหางจำนวนมหาศาลงอกออกมาจากความว่างเปล่า ส่งเสียงร้องอย่างยินดีมาหาสวี่ชิง
จ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง สวี่ชิงก็สัมผัสรับรู้วิชาเซียนของตัวเอง
วิชาเซียน เป็นวิชาต้องห้ามประเภทหนึ่ง สวี่ชิงศึกษาไม่มาก มีเพียง 6 รากราคะตัณหาวิชาหนึ่ง 5 หมาสละเซียนวิชาหนึ่ง
วิชาแรกคือรอยเต๋าอำนาจ วิชาหลังคือการพึ่งพาสัมผัสรับรู้ของตนเอง
“เอามาใช้ได้”
สวี่ชิงหลังจากครุ่นคิด จู่ๆ ดวงตาขวาก็เปล่งประกายเย็นเยือก พลังอำนาจลบเลือนก่อขึ้นภายใน
“ส่วนของวิเศษเวท…”
สวี่ชิงยกมือขึ้น ประกายแสง 3 ทางส่องประกาย แปรเปลี่ยนเป็นสมบัติล้ำค่า 3 อย่าง
หนึ่งคือเข็ม สามารถเย็บเชื่อมผลกรรมเวรได้
หนึ่งคือ กรรไกร สามารถตัดขาดการรับรู้ความเข้าใจได้
หนึ่งคือโล่ สามารถปกป้องตนเองได้
2 อย่างแรกมาจากบรรพจารย์บ่อเกิดกาลกิณี ส่วนอย่างสุดท้ายสวี่ชิงได้มาจากแดนศักดิ์สิทธิ์ปีกมาร
มองสมบัติทั้ง 3 นี้ สวี่ชิงอ้าปากสูดลมหายใจเข้าไป ทันใดนั้นสมบัติระดับมหาจักรพรรดิทั้ง 3 ชิ้นนี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงหลอมรวมไปในปากเขา เขาเก็บไว้ในร่างกายเพื่อหล่อเลี้ยง
“ส่วนไพ่ตาย…”
สวี่ชิงดวงตาเปล่งประกายคมกริบ
“มิติสูงสุดแทนด้วยช้อนจันทราในบ่อ นั่นคืออย่างที่ 1 เวลาสูงสุดแทนด้วยผลกระทบของตะเกียงชีวิตนาฬิกาแดดต่อเวลา นั่นคืออย่างที่ 2 และยังมีไม้ตายอีกอย่างที่น่าจะสำแดงออกมาได้ เพียงแต่สิ่งที่ประกอบไพ่ตายใบนี้จะใช้ 5 ธาตุ”
“นั่นคือแท่นประหารเทพเจ้า หรือกล่าวให้แม่นยำกว่านั้น ควรเรียกว่าแท่นประหารเทพเจ้า 5 ธาตุ!”
“ส่วนอย่างสุดท้าย…”
สวี่ชิงสูดหายใจเข้าลึก สีหน้าเปลี่ยนมาจริงจังขึ้นมาก
“การเปลี่ยนแปลงอื่นๆ ของมิติสูงสุดและเวลาสูงสุด”
ในห้วงความคิดของสวี่ชิงมีภาพแต่ละฉากๆ ที่ตัวเองสัมผัสและมองเห็นหลังจากที่ลืมตาขึ้นในเส้นทางคลื่นวนเส้นนั้น
“อวกาศ กว้างใหญ่ไร้ขีดจำกัด แต่ก็เล็กจิ๋วไร้ขีดจำกัด”
“เวลา ยาวนานไร้ขีดจำกัด แต่ก็สั้นเพียงชั่วพริบตา”
สวี่ชิงขมวดคิ้ว แต่ไม่นานก็คลายลง เขารู้ว่าตัวเองในตอนนี้มีสิ่งที่จะต้องสัมผัสรับรู้บรรลุมากมาย ส่วนที่เขาจะขุดค้นในร่างเซียนนี้ก็เช่นกัน
นี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่เขาเลือกมายังวงแหวนดวงดาวที่ 5 เมืองหลวงเซียน เพื่อเรียนรู้และฝึกฝน
“จะเร่งร้อนเกินไปไม่ได้”
สวี่ชิงจิตใจค่อยๆ สงบลง หลับตาลง หยั่งรู้เงียบๆ
เช่นนี้เอง เวลาก็ผ่านไปทีละน้อย ในพริบตาที่ 4 ชั่วยามผ่านไป ท้องฟ้าก็พลันแปรปรวน เสียงฟ้าผ่าพลันพุ่งทะลุท้องฟ้าระเบิดขึ้นในโลกนี้
ทำให้สรรพชีวิตในโลกนี้ ต่างล้วนจิตใจสั่นสะท้านไปทั้งสิ้น ในยามที่เงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ บนท้องฟ้า…ก็มีดวงตาที่ 9 ก็ปรากฏขึ้น
ในชั่วพริบตาที่องค์ท่านลืมตาขึ้น ท้องฟ้าสีดำก็กลายเป็นสีแดงฉาน!
พื้นดินอันมืดมิดก็ถูกย้อมด้วยสีแดงฉานในทันทีเช่นกัน โลกทั้งใบ… ราวจมอยู่ในแสงเลือด
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ลงมาจากท้องฟ้าแรงกดดันอันน่าหวาดหวั่นแปรเปลี่ยนเป็นพายุ พัดกวาดไปยังทุกพื้นที่
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเสียงพึมพำดุจเสียงวิถีสวรรค์ ดังก้องอยู่ในหูของสรรพชีวิตทั้งหลาย
กลายเป็นเสียงฟ้าผ่า
หลังจากนั้น สรรพชีวิตในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ธรรมดาหรือผู้บำเพ็ญ ไม่ว่าจะอยู่ในหมู่บ้านหรือเมือง หรือแม้แต่ในที่รกร้างกันดาร…
ทั้งหมดต่างคุกเข่าลงคารวะฟากฟ้าในชั่วพริบตาที่เสียงพึมพำแห่งวิถีสวรรค์ดังขึ้น
สีหน้าของพวกเขา ไม่ว่าจะก่อนหน้านี้เป็นอย่างไร แต่ในเสี้ยวพริบตานี้ ภายใต้ผลกระทบจากเสียงพึมพำนั้น ก็กลายเป็นความคลั่งไคล้ขึ้นมา แม้ร่างกายจะผอมแห้งอย่างยิ่ง แม้ชีวิตของตัวเองจะเหี่ยวเฉา แต่พวกเขาก็ยังคงทุ่มสุดกำลัง มอบทุกสิ่งที่มีให้
เด็กเล็กเป็นเช่นนี้ คนแก่เป็นเช่นนี้ สรรพชีวิตก็เป็นเช่นนี้
ภายใต้การเสียสละอันไร้ซึ่งความเห็นแก่ตัวและกระทำอย่างสมัครใจ พลังชีวิตของพวกเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นกลุ่มควันสีขาวเป็นระลอกๆ ลอยขึ้นฟ้าจากทั่วทุกมุมโลก หลอมรวมไปยังดวงตาสีเลือดทั้ง 9 ดวงนั้น
ถูกดวงตาทั้ง 9 ดวงนี้ดูดกลืน!
ดวงตาของสวี่ชิงก็ลืมขึ้นในชั่วขณะนี้ เขาเงยหน้ามองดูทั้งหมดนี้อย่างเย็นชา พลังบำเพ็ญในร่างโคจร อวัยวะภายในทั้ง 5 ปะทุ โลกใบใหญ่ทั้ง 7 ปะทุพลังพวยพุ่ง แผ่พลังวิญญาณเข้มข้น รวมไปยังดวงตาทั้ง 2 ข้าง
สิ่งที่เห็นในสายตาของเขา นั่นไม่ใช่ดวงตา 9 ดวงเลย!
นั่นคือค่ายกล 9 ค่ายกล
ภายในค่ายกลแต่ละค่าย ล้วนมีโครงกระดูกนั่งขัดสมาธิอยู่!
“ยังมีพลังชีวิต ไม่ได้ตายไปแล้ว”
สวี่ชิงจ้องมองโครงกระดูกทั้ง 9 นั้น และยิ่งไปกว่านั้น ผ่านรูปลักษณ์ภายนอกของพวกเขามองออกว่าไม่ใช่เผ่าพันธุ์ของโลกนี้ แต่เป็นเผ่ามนุษย์!
“เสื้อผ้าที่เหมือนกัน นี่มาจากสำนักเดียวกันหรือ?”
“พวกเขากำลังรักษาอาการบาดเจ็บอยู่หรือ?”
ในสายตาของสวี่ชิง พลังชีวิตในโลกนี้ ตอนนี้ล้วนรวมมาในโครงกระดูกทั้ง 9 แต่ในชั่วพริบตาถัดมา พลังชีวิตกลับแผ่ออกมาจากกระหม่อมของพวกเขา ลอยขึ้นไปสู่ที่สูงกว่าที่สวี่ชิงไม่อาจมองเห็น…
“ไม่ใช่การรักษาอาการบาดเจ็บ พวกเขากำลังหลอมกลั่นกรองสิ่งสกปรก!”
ดวงตาทั้ง 2 ของสวี่ชิงจับจ้อง
ในเวลาเดียวกัน กลิ่นอายอันอ่อนแอกลุ่มหนึ่งฟื้นขึ้นเล็กน้อยบนไหล่ของสวี่ชิง จากนั้นตุ๊กตาจิ้งจอก ร่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากสภาวะที่เป็นรูปสลัก มีความรู้สึกอย่างเลือดเนื้อปรากฏขึ้นเล็กน้อย
ในชั่วพริบตาที่ลืมตา เสียงบ่นก็ดังเข้ามาในหูสวี่ชิง
“นี่องค์ท่านที่บ้าบออะไรกัน เจ้าหนุ่มน้อย เจ้ามาระบบดาวไหนกันนี่?”
“ที่นี่ทำไมถึงมีการสยบเทพเจ้าจนถึงระดับที่น่าตกใจขนาดนี้เชียว…”
“ต่อต้านพลังเทพเจ้าทุกอย่างโดยสิ้นเชิง!”
“ข้าฟื้นตื่นขึ้นมาที่นี่อย่างยากลำบากเหลือเกิน”
ตุ๊กตาจิ้งจอกเอ่ยปากอย่างอ่อนแรง จากนั้นไม่รอให้สวี่ชิงได้ตอบกลับ สิ่งแรกที่องค์ท่านมองคือพื้นดิน
รูม่านตาขององค์ท่านหดเล็ก
“ข้างล่างผนึกสิ่งบริสุทธิ์ไร้ตำหนิไว้!”
จากนั้น องค์ท่านก็กวาดสายตามองไปยังโลก แล้วมองไปยังดวงตาทั้ง 9 บนท้องฟ้าก็อึ้งตะลึง จากนั้นก็สูดลมหายใจ
“ค่ายกลหลอมเทพ!”
สวี่ชิงได้ยินดังนั้น ก็เอ่ยปากเบาๆ “ผู้อาวุโส ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกท่านแล้วว่า สถานที่ที่ข้าจะไปนั้นอาจไม่ต้อนรับเทพเจ้า”
ตุ๊กตาจิ้งจอกหดหัวเล็กน้อย เอ่ยปากอย่างอ่อนแรง “การสะกดควบคุมอย่างไร้รูปร่างที่นี่ต่อข้าสาหัสรุนแรงนัก อีกทั้งยังไม่ใช่แค่ไม่ต้อนรับเท่านั้น…ใช้โลกใบเล็กใบหนึ่งวางค่ายกลหลอมเทพ เพื่อดูดซับพลังของเทพเจ้าจากเบื้องล่าง เพื่อหล่อเลี้ยงสรรพชีวิต”
“นี่คือการกรองชั้นแรก จากนั้นก็ดึงชีวิตจากในร่างสรรพชีวิตทั้งหลาย ใช้ผู้บำเพ็ญทั้ง 9 หลอม นี่คือการกรองชั้นที่ 2”
“หลังจากผ่าน 2 ชั้นนี้แล้ว พลังที่ส่งออกไปก็จะบริสุทธิ์อย่างยิ่ง สามารถดูดซับได้”
“โหดเหี้ยมมาก โหดเหี้ยมกว่าแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ของพวกเจ้าเสียอีก ก็ไม่รู้ว่าการจัดวางแบบนี้ มีแค่ที่เดียว หรือหลายที่กันแน่…”
สำหรับสถานที่แห่งนี้ ตุ๊กตาจิ้งจอกในใจรู้สึกเกรงกลัว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ร่างขององค์ท่านก็ไหววูบ แปรเปลี่ยนเป็นต่างหูคู่หนึ่ง ห้อยอยู่ที่ติ่งหูของสวี่ชิง
“แบบนี้ถึงจะปลอดภัยหน่อย”
ตุ๊กตาจิ้งจอกบ่นพึมพำ พลางยื่นลิ้นเล็กๆ ออกมาจากต่างหูที่แปลงกาย เลียหูของสวี่ชิงเบาๆ สัมผัสถึงกลิ่นอายปราณพลังหยางของสวี่ชิง
ดูเหมือนว่าการกระทำเช่นนี้ จะทำให้จิตใจขององค์ท่านสงบลงได้บ้าง
สวี่ชิงรู้สึกไม่ค่อยสบายนัก แต่สังเกตเห็นสภาพของตุ๊กตาจิ้งจอก ก็มิได้ห้ามปราม ตอนนี้มองดวงตาทั้ง 9 บนท้องฟ้าในดวงตาของเขาก็เผยความครุ่นคิด
“พวกเขาไม่น่าจะจับความรู้สึกถึงการปรากฏตัวของเจ้าได้ เจ้าไม่ลงมือผ่าเปิดที่นี่หรือ?” ตุ๊กตาจิ้งจอกถามขึ้นอย่างอ่อนแรง
สวี่ชิงส่ายหน้า
“การทำลายที่นี่นั้นง่ายดาย แต่การจัดวางเช่นนี้ ภายนอกจะต้องมีวิชาป้องกันอื่นๆ อย่างแน่นอน ตอนนี้อาการบาดเจ็บข้ายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ไม่รู้จัก ข้าจำเป็นต้องอยู่ในสภาวะสูงสุดจึงจะลงมือได้” สวี่ชิงเอ่ยอย่างสงบนิ่ง
นิสัยของเขานั้นสุขุมเยือกเย็นมาโดยเสมอ อีกทั้งมีความอดทนสูง นี่คือนิสัยที่เขาปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก หลังจากนั้นเมื่ออยู่ในสำนัก 7 เนตรโลหิต นิสัยนี้ก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ตอนนี้อยู่ในสถานที่แปลกถิ่นแห่งนี้ เขารู้ดีว่าตนเองต้องไม่ลงมือ หากลงมือแล้ว ก็ต้องมีความมั่นใจมากพอที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่รู้ที่ตามมา
“เอาเถอะ ข้าคงช่วยเจ้าไม่ได้ชั่วคราว ที่นี่มีการควบคุมมากเกินไป ข้าจำเป็นต้องหลับใหลเพื่อปรับตัวอย่างช้าๆ” ตุ๊กตาจิ้งจอกเอ่ยอย่างอ่อนแรง แต่ในใจเหนื่อยหน่าย แอบบ่นว่าตนเพื่อปราณพลังหยางมายังสถานที่บ้าๆ แห่งนี้ ช่างทุ่มเทเสียจริงๆ
สวี่ชิงพยักหน้า สังเกตสถานการณ์ต่อไป
เช่นนี้เอง ค่ำคืนก็ผ่านไป
สำหรับสรรพชีวิตในโลกนี้ ทุกครั้งที่ดวงตาทั้ง 9 ปรากฏอย่างพร้อมหน้า ก็จะเป็นช่วงเวลาแห่งการเสียสละ ยามเมื่อฟ้าสาง การเสียสละก็สิ้นสุดลง สิ่งที่รอคอยพวกเขาคือความอ่อนแอถึงขีดสุด
ทว่าเห็นได้ชัดว่า เพื่อการดูดซับอย่างต่อเนื่อง เพื่อการหล่อเลี้ยงตลอดเวลา ดังนั้นการดูดซับของดวงตาทั้ง 9 จึงไม่ได้ถอนรากถอนโคน
ยังคงเหลือพลังชีวิตไว้บ้าง
เพื่อให้ความหวังคงอยู่ตลอดไป เช่นนี้จึงจะกลายเป็นความสิ้นหวังที่แท้จริงได้
และบนท้องฟ้าดวงตา 8 ดวงได้เลือนหายไป ในขณะนี้มีเพียงดวงเดียวเท่านั้นที่ยังคงอยู่
หลายวันหลังจากนั้น สวี่ชิงนั่งสมาธิบนยอดเขาโดยตลอด ในยามที่ดวงตาบนฟากฟ้ามีดวงที่ 4 ปรากฏขึ้น อาการบาดเจ็บจากการเดินทางผ่านคลื่นวนในห้วงสมุทรบรรพกาลของเขาก็ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ และตนเองก็อยู่ในสภาวะสูงสุด
ในช่วงหลายวันถัดมา สวี่ชิงไม่ได้เสียเวลาไปเปล่าประโยชน์เลยแม้แต่น้อย เขามุ่งเน้นไปที่การสัมผัสรับรู้วิถีธาตุทั้ง 5 และการรวมแท่นประหารเทพเจ้า
นอกจากนี้ เขายังแบ่งจิตบางส่วนไปสัมผัสรับรู้การเปลี่ยนแปลงของมิติและเวลาที่เห็นในระหว่างการเดินทางผ่านคลื่นวนอีกด้วย
เขารู้สึกรางๆ ว่า มิติและเวลาในคลื่นวนนั้น มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อยืนยันตัวเองและการค้นหาเส้นทางของเขา
เวลาผ่านไป
โลกยิ่งทวีความแดงฉานยิ่งขึ้น วันที่ 9 มาถึง
บนท้องฟ้าดวงตาที่ 9 อันเป็นสัญลักษณ์แห่งความน่าสะพรึงกลัว ก็ปรากฏขึ้นช้าๆ
แสงโลหิตปกคลุม สรรพชีวิตเสียสละ ฟ้าดินมืดมิดไปทั่วทั้งผืน
สวี่ชิงลุกขึ้นยืนบนยอดเขา
“ได้เวลาจากไปแล้ว” สวี่ชิงเอ่ยอย่างสงบนิ่ง ก้าวเดินไปยังม่านฟ้า!
ในชั่วพริบตาที่เขาก้าวออกไป ผืนฟ้าคำรามลั่น สายฟ้าแลบแปลบปลาบมากมายปะทุใต้ฝ่าเท้าของสวี่ชิง แผ่ไปทั่วท้องฟ้าฟาดผ่าอย่างต่อเนื่อง
มองไปไกลๆ เงาร่างของเขาที่ก้าวเดินไปทีละก้าว แต่ละก้าวล้วนทำให้โลกสั่นสะเทือน สายฟ้าคำราม ทำให้ฟากฟ้าเปลี่ยนสี ราวกับจะช่วงชิงความรุ่งโรจน์กับสวรรค์!
ส่วนดวงตาทั้ง 9 บนท้องฟ้า การดูดซับของพวกมันหยุดชะงักลงทันที
ดวงตาสีเลือดทั้ง 9 ดวงหมุนวนไปพร้อมกัน พลันจ้องมองสวี่ชิงที่จู่ๆ ปรากฏขึ้นในสัมผัสรับรู้ของพวกมัน!
(>>>พิสูจน์อักษร By Zank<<<)
