บทที่ 758 ปล่อยข้าจัดการ! ข้าจัดการเอง! (ต้น)
กลายร่างเป็นผีดิบ!
ชายวัยกลางคนมองเยี่ยฉวน แววตาเต็มเปี่ยมด้วยความกระหายและละโมบ
ชายหนุ่มเดินตรงเข้าหาชายวัยกลางคนขณะในมือยังถือกระบี่ “ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าภายในสำนักมารภูตผีของเจ้ามีคนขั้นพลังศักดิ์สิทธิ์อยู่อีกกี่คน!”
คนตรงข้ามได้ยินดังนั้นพลันบิดมุมปากยิ้มหยัน “ใครในโลกนี้ต่างกลัวเกรงเจ้ากันนัก แต่บอกเสียก่อนสำนักมารภูตผีไม่เคยกลัว”
พูดจบยกพู่กันคอแร้งด้ามใหญ่ในมือขึ้นก่อนชี้ไปยังเยี่ยฉวน
พลันต่อมาบริเวณช่องอากาศที่ว่างเบื้องหน้าเยี่ยฉวนปรากฏจุดสีดำน่าประหลาด ทันใดนั้นเองจุดสีดำค่อยขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วและเพียงชั่วพริบตาเท่านั้นมันเกือบจะเขมือบเขาไว้ทั้งตัว!
ทว่าขณะต่อมาจู่ๆ จุดดำประหลาดพลันหายวับไปทันที…
เมื่อเห็นเช่นนั้นชายวัยกลางคนหรี่นัยน์ตาเขม้นมองคนตรงหน้า “เจ้าสามารถซ่อมแซมชั้นอากาศ เป็นไปได้อย่างไร เจ้ามัน……”
เสียงพูดหยุดเพียงเท่านี้ด้วยปรากฏรัศมีแห่งแสงกระบี่พุ่งตรงมา
ฝ่ายชายวัยกลางคนจึงยกปลายพู่กันคอแร้งและชี้ออกไปตรงหน้า ซึ่งเป็นทิศที่ลำแสงกระบี่กำลังพุ่งมาพอดี
ตูม!
ฉับพลันต่อมาลำแสงกระบี่แหลกกระจัดกระจายและมีร่างของเยี่ยฉวนลอยละลิ่วออกไป
ชายวัยกลางคนตรงหน้าใช้มือข้างซ้ายตวัดร่ายเวทมนตร์ขณะเดียวกันก็ยกพู่กันคอแร้งในมือขวาสะบัด ไปยังเยี่ยฉวน “มนตร์สกัดดับชีพ!”
ฉับพลันนั้นปรากฏลำแสงสีดำพุ่งตัดผ่านลานโล่ง
เยี่ยฉวนเห็นดังนั้นพลันยกกระบี่ที่ถือในมือขึ้นปิดป้องกันตนเอง
เปรี้ยง!
สิ้นเสียงปะทะสนั่นดัง เยี่ยฉวนเป็นฝ่ายถอยอีกคราและในครั้งนี้ทำให้เขาออกไปไกลห่างจากที่ชายวัยกลางคนมากทีเดียว
คนฝ่ายตรงข้ามจ้องมองแขนข้างที่กำลังสั่นระริกของเยี่ยฉวน “คาดไม่ถึงเลยจริงๆ ไม่เพียงพลังเต๋าแห่งกระบี่เป็นเลิศแล้ว เจ้ายังมีพลังกายเข้มแข็งอีกด้วย”
จากนั้นคนพูดขยับยกพู่กันคอแร้งและตวัดลากเป็นแนวอย่างต่อเนื่อง และเมื่อเส้นแนวนอนลากไปจนสุดนั้นเอง “แยกร่าง!”
พลันบริเวณอากาศที่ว่างเปล่าเบื้องหน้าของชายหนุ่มเริ่มแยกส่วนจากกันและขณะต่อมา เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกม้านับล้านตัวพยายามดึงรั้งฉีกร่างออกเป็นชิ้นๆ!
เยี่ยฉวนเองถึงกับตกใจมิใช่น้อยจึงรีบผลักออกพลังเต๋าแห่งสุญญากาศทันที ไม่นานนักพื้นที่โดยรอบกลับคืนสู่สภาวะปกติ ทว่ายามนี้สีหน้าของเขากลับเผือดซีด
ชายวัยกลางคนหรี่ตามอง “เจ้ามีอาวุธจากต่างถิ่นใช้แก้ไขสุญญากาศสินะ! เจ้า……”
ในตอนนั้นเยี่ยฉวนหายวับไปอย่างรวดเร็วขณะที่มือซ้ายกำฝักกระบี่ชนิดพิเศษ เมื่อชายหนุ่มเข้ามาถึงต่อหน้าชายวัยกลางคน เขาไม่รอช้าฟาดกระบี่เข้าใส่ทันที!
หึ่มมม!
เสียงกระบี่ดังสะท้านกังวานทั่วทั้งแผ่นฟ้า!
ฉับพลันนั้นอากาศว่างเปล่ารอบตัวชายวัยกลางคนเกิดรอยแตกร้าวขณะที่มีเสียงกรีดก้องแห่งกระบี่นั้นเอง!
คนที่อยู่ด้านล่างของกระบี่ ทันทีที่ชายวัยกลางคนสังเกตเห็นกระบี่สีหน้าคนแปรเปลี่ยนสิ้นเชิง และยกพู่กันคอแร้งพุ่งขึ้นแนวนอนต้านทานอย่างรวดเร็ว
เปรี้ยง!
แรงปะทะยังผลให้พื้นที่ใต้ฝ่าเท้าชายวัยกลางคนพลันแตกออก ทว่าก็สามารถปัดป้องกระบี่ของเยี่ยฉวนไว้ได้!
ขณะที่อีกฝ่ายปัดป้อง เยี่ยฉวนเงื้อกระบี่ขึ้นสุดแขนและฟาดลงมาอย่างแรงอีกครั้ง
เปรี้ยง!
หลังจากต้องกระถดถอยหลังไปไม่น้อยกว่าสามสิบจั้ง ขณะที่ชายวัยกลางคนเพิ่งจะยั้งหยุดนั้นเอง กระบี่บินเล่มหนึ่งพุ่งวาบมาต่อหน้า
ยามนั้นชายวัยกลางคนหรี่นัยน์ตาลงเล็กน้อย พร้อมกันนั้นประกบนิ้วมือสองนิ้วเข้าด้วยกันและหนีบคมกระบี่ไว้อย่างแน่นหนา!
อย่างไรก็ตาม ในจังหวะนั้นพลันกระบี่สีดำสนิทพุ่งปักเข้าตรงบริเวณหน้าอกของเขาทันที!
กระบี่ชี่วิญญาณ!
ถึงตอนนี้เยี่ยฉวนเรียกกระบี่ชี่วิญญาณออกมาใช้! ด้วยชายหนุ่มตระหนักดีว่าถ้าตนนำออกมาตั้งแต่ประมือครั้งแรก ศัตรูฝ่ายตรงข้ามย่อมสามารถต้านกระบี่นี้ได้อย่างแน่นอน!
คนตรงหน้าแข็งแกร่งนัก!
ชายหนุ่มฉวยจังหวะเหมาะเพื่อใช้กระบี่ชี่วิญญาณ เขามีโอกาสนี้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น!
เมื่อผลักออกกระบี่ชี่วิญญาณพุ่งเข้าสู่หน้าอกของชายวัยกลางคนแล้ว เยี่ยฉวนมิได้หยุดยั้งเพียงนั้น ขณะที่กระบี่พลังชี่จำนวนมากมายมหาศาลไหลหลากเข้ารวมที่ตัวเขานั้นเอง ครู่ต่อมากระบี่พลังชี่ทุกเล่มพุ่งเข้าหาร่างของชายวัยกลางคนทันที
อย่างไรก็ตาม คนที่ตกเป็นเป้าหมายของกระบี่พลันหายวับไปในอากาศ…
ชายหนุ่มหันขวับ ไกลออกไปนับร้อยจั้งทางด้านขวามือชายวัยกลางคนไปปรากฏอยู่ตรงนั้น ปรากฏว่ามีชายชราสองคนยืนขนาบข้างซ้ายขวาข้างละคนอีกด้วย!
ทุกคนล้วนขั้นพลังศักดิ์สิทธิ์!
ชายวัยกลางคนก้มลงมองยังบริเวณหน้าอกเสื้อของตนเอง ซึ่งขณะนั้นเริ่มเน่าเปื่อยอย่างรวดเร็ว! หลังจากนิ่งมองสักครู่ ชายวัยกลางคนจึงเงยหน้าขึ้นมองไปทางเยี่ยฉวน “กระบี่ชั้นเซียน! เจ้ามีสมบัติในครอบครองกี่ชิ้นกันแน่?”
ขณะนั้นเขาออกรู้สึกหนักใจอยู่บ้าง
เยี่ยฉวนคนนี้เป็นผู้ที่มีพลังมากจริงๆ สำหรับเขานับว่าเป็นคนที่น่าสะพรึงกลัว ทว่าขั้นพลังระหว่างคนทั้งสองห่างชั้นกันพอควร! ไม่มีที่เยี่ยฉวนจะเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอน!
ทว่าปัญหาอยู่ตรงที่เยี่ยฉวนมีสมบัติล้ำค่าในครอบครองอยู่ไม่น้อยทีเดียว!
กระบี่สีดำที่ชายหนุ่มนำออกมาใช้ตอนแรกนั้นได้สร้างความน่าสะพรึงกลัวอยู่ไม่น้อยแล้ว มาตอนนี้เยี่ยฉวนนำกระบี่ออกมาอีกเล่ม ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นกระบี่ชั้นเซียน!
ตนรู้ดีว่าเยี่ยฉวนต้องมีสมบัติล้ำค่าระดับเดียวกันนี้อีกแน่!
เยี่ยฉวนถือกระบี่เดินตรงเข้าหาชายวัยกลางคน “ข้าสงสัยนักว่าสำนักมารภูตผียังมีคนขั้นพลังศักดิ์สิทธิ์อยู่อีกกี่คน!”
หลังจากนั้นบนร่างกายค่อยๆ เผยเกราะทองคำออกมา กระทั่งปรากฏเกราะเทพแห่งความมืดให้เห็นเต็มตัว
ขณะนั้นพลังลมหายใจของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากมายอีกครั้ง!
ภาพที่เห็นต่อหน้าต่อตา ทำให้ชายวัยกลางคนซึ่งมองมาจากระยะไกลถึงกับหน้าเจื่อนไปทันที “นั่นก็ขั้นเซียน! นู่นก็ขั้นเซียน!”
ชายชราสองคนที่ยืนขนาบด้านข้างชายวัยกลางคนพากันตีสีหน้าเฝื่อนไปเล็กน้อยเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะมีพลังแก่กล้าขั้นศักดิ์สิทธิ์ หากก็ไม่กล้าประมาทต่ออาวุธขั้นเซียน! นอกจากนั้นชายหนุ่มตรงหน้าได้นำออกมาแสดงหลายต่อหลายชิ้น!
เสียงคนชราที่ยืนข้างชายวัยกลางคนด้านหนึ่งพึมพำมาให้ได้ยินว่า “ผู้พิทักษ์อวี่เถียน รีบกลับไปรายงานเจ้าสำนักโดยด่วน!”
คนชื่ออวี่เถียนตอบเสียงขรึม “เจ้าสำนักไม่อยู่ที่ดินแดนสวรรค์!”
ชายชราคนเดิมบอกด้วยน้ำเสียงปานกัน “ดูข้างล่างโน่น!”
อวี่เถียนหันหน้ามองไปยังหุบเขา ที่นั่นชายชราถูกอสูรสุนัขตอบโต้อย่างหนัก อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นเขาจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ!
ชายชราหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย “ดูท่าศิษย์พี่ฉิน คงจะต้านทานได้อีกไม่เกินครึ่งชั่วยาม พอเจ้าสัตว์อสูรได้โอกาสก็ไปสมทบกับเยี่ยฉวน ถึงตอนนั้นพวกเราจะไม่มีทางทำอะไรมันได้เลย ต้องรีบแจ้งเจ้าสำนักแล้ว!”
